maandag 17 juni 2019

Alleen Oekraïens

Lang geleden, toen ik nog veel naïever was, ging ik nog best regelmatig om met N. N was een Oekraïense die hier achter de ramen was komen werken toen dat nog kon tijdens het gedoogbeleid. Toen het bordeelverbod werd opgeheven in 2000 was dat natuurlijk voorbij, want het opheffen van het verbod hield vooral in dat er nu veel meer verboden was voor ons. Daar kan je hier een heel bittere reeks stukjes over lezen.

Toen ik N leerde kennen, sprak ze al best goed Nederlands. We hoefden eigenlijk nooit iets in het Engels te vertalen omdat er iets niet goed werd begrepen. Haar accent was heel zwaar, maar ze maakte best ingewikkelde zinnen, en ze begreep ook een heleboel van de rariteiten van Nederlands prima. Er waren wel dingen waaraan je kon horen dat ze niet perfekt doorhad hoe alle regeltjes werken, maar je verstond haar, en zij verstond jou.

Afentoe gingen we een terrasje pakken in de stad. Soms in haar stad, soms in de mijne. Zij rookt als een stoomboot, dus we zaten eigenlijk altijd buiten. Een kop koffie voor mij, een cocktail voor haar, en lekker bijpraten. Ze had een hele andere stijl van werken dan ik, en we waren altijd heel geïnteresseerd in hoe het werk van de ander nou uitpakte. Ik was een huismus, zij was een ontheemde nomade. Het enige wat overeenkwam, was neuken voor geld.

Er is iets wat mannen naar je toetrekt als je het werk een poosje doet. Iets wat je zelf niet ziet, en wat je ook niet uit kan zetten. Ook als je gewoon lekker je kopje koffie zit te nippen en probeert te bedenken of je nog ruimte in je dieet hebt om een punt slagroomgebak te bestellen, en helemaal geen behoefte hebt aan iemand die in je zonnetje komt staan en gaat proberen om kontakt met je te maken.

Mannen kunnen heel charmant zijn, en vaak is het gewoon leuk om aangesproken te worden. Ook als je echt helemaal níéts in hem ziet, het is een leuk complimentje en het heeft iets gezelligs. Daar dacht ik vroeger wel anders over trouwens, ik vond als onervaren meisje een man die op me afstapte maar eng en bedreigend. Seks was eng, en een man die me ongevraagd benadert vond ik heel indringend in mijn leven. Dat is gelukkig wel over.

Dat betekent helaas niet dat het elke keer feest is als een man kontakt probeert te maken. Soms omdat ìk het druk heb en gewoon geen zin heb, maar meestal omdat de man er zelf een onprettige toestand van maakt omdat hij geen idee heeft of er niets om geeft hoe je leuk kontakt maakt met iemand. Gewoon joviaal doen over dat je iemands aandacht komt opeisen is prikkelend, maar niet op de manier die hij denkt.

Een goede versierder maakt het leuk dat hij je aanspreekt. Die eist geen aandacht op, die krijgt aandacht omdat je geamuseerd bent. Daarvan kan je best weten dat hij alleenmaar met je flirt omdat hij je wil neuken, maar zolang het leuk blijft laat je hem zijn gang wel gaan. En als hij je goed genoeg versiert dat je ook zin hebt om hem je te laten neuken aan het eind, krijg je allebei wat je wil. Zo hoort het.

Helaas denken veelteveel mannen die je willen hebben dat ze gewoon een beetje lollig en lomp moeten doen om je aandacht te krijgen, en dat je dan wel na een poosje spontaan zin in ze zal krijgen. Dat soort mannen is bovendien oostindisch doof als je ze duidelijkmaakt dat je geen interesse hebt, en het niet gaat gebeuren. Het lijken soms wel kleuters die hun moeder proberen zover te krijgen dat ze een spelletje met ze speelt. Er zijn weinig vrouwen die daarop geilen.

N is tegenwoordig een dikke matroesjka, maar toen dit zich afspeelde was ze echt een lekker ding. Perfekt verzorgd, slank, een poppig gezichtje met een dikke laag make-up, en een strak lijfje met grote tieten. Haar kleding stak dat ook niet onder stoelen of banken, ze pronkte graag met zichzelf. Dus was het logisch dat een vent die kwam versieren op haar afstapte en niet op mij, daar had ik niet sjagrijnig over hoeven zijn.

Hij begon zijn praatje, en we hadden hem allebei na de eerste zin wel ingeschat. Hij was niets bijzonders om te zien, en hij had ook geen leuk praatje. Hij kwam even stoer doen, en een beetje druk zetten dat we hem beleefd aan ons tafeltje zouden laten. Daar had ik geen zin in gehad als hij mij had aangesproken, en N ook helemaal niet. Ze maakte eerst een opmerking dat het haar speet, maar dat ze hier met een vriendin was.

Die vent had geen zin om op te geven, zoals helaas heel veel mannen denken dat de manier om in je bed te komen is om maar lang genoeg te zuigen. Meestal ben ik dan een kwartier bezig met steeds bozer worden voordat zo'n man afdruipt. Ik weet dat een beetje nijdig doen helpt, maar ik ben nou eenmaal niet zo nijdig geschapen. Ik was dus erg verbaasd hoe snel N van die vent afkwam.

Na haar eerste opmerking bleek ze namelijk helemaal geen Nederlands meer te kennen. Ze maakte wat vragende opmerkingen in het Oekraïens, en na die eerste Nederlandse woorden was er geen verstaanbare klank meer bij. Alleen het schouders ophalen was duidelijk. Hij pruttelde nog wat dat ze net in het Nederlands had gezegd dat ze hier met haar vriendin was, maar na twee zinnetjes hield dat ook op, en vertrok hij met hangende pootjes.

We kwamen erover aan de praat. N vertelde me dat "de taal niet spreken" een hele goede manier is om van mensen af te komen die tegen je aan zeiken. Afwimpelen blijft een onderhandeling, niets zeggen kan een zuiger ook aanzien voor instemmen met verdergaan, maar onbegrijpelijke klanken, dat knipt de ballen van de meest overtuigde zuiger nog af.

N gebruikte het overal. Niet alleen voor lastige versierders, maar ook bij klanten. Sommige meiden willen best stevig seksen, maar vervelen zich rot als ze met de klant moeten praten. Als je zijn taal niet spreekt, kap je dat heel makkelijk af. Maar ook mensen die proberen je iets te verkopen, of die hun geloof aan je op komen dringen, of zedensmerissen op zoek naar geile verhaaltjes, daar was je ook vanaf.

Je realiseert je pas hoe belangrijk het is om een taal gemeenschappelijk te hebben als je iemand tegenkomt met wie je dat níét hebt. Er staat dan een soort muur tussen jullie in, en je kan netzogoed van een andere planeet zijn. Het kan een heel groot probleem zijn, maar dus ook heel handig om mensen weg te houden. Dan helpt het natuurlijk wel als je dat realistisch kan laten lijken, want mensen horen het wel aan je accent als je maar doet alsof.

Toen N naar Nederland kwam, sprak ze geen woord Nederlands. Ze las wel Engels, maar sprak het slecht, en vooral kon ze wat Duits spreken. Tijdens het gedoogbeleid was dat nog niet zo'n probleem. Tegenwoordig is het een verplichting op de meeste plekken om te kunnen werken dat je Engels of Nederlands spreekt, en is het sowieso bewijs van mensenhandel als je dat niet kan. Toen was dat nog niet zo, we leefden nog in een realistischere tijd.

Ze wist al snel hoe belangrijk het was om de taal te spreken, en ze heeft er dus werk van gemaakt om het te leren. Eerst door gewoon wat op te pikken, maar later heeft ze heel veel geleerd van een klant die het leuk vond om haar Nederlands te leren. Het kan ook een manier zijn om zo'n klant closer met je te laten voelen, dus dat heeft ze ooknog herhaald met andere klanten toen ze het eigenlijk al nietmeer nodighad.

Maar mensen hoeven niet te weten dat ze de taal spreekt. Bovendien hebben mensen meer respect voor je als je je advertentie in slecht Engels schrijft dan in slecht Nederlands, dus ze deed haar advertenties wel altijd in het Engels. En liefst simpel Engels, anders dachten mensen nog dat ze Engels wel zonder problemen sprak.

En zo kwam het dat je kon zien aan N wat ze van iemand vond door te luisteren naar hoe ze met hem of haar sprak. Als ze je mocht of met je wilde praten kwam er rap en vloeiend Nederlands uit, met een zwaar accent wat nooit echt in de weg zat. En hoe meer ze van je af wou, hoe krakkemikkiger het Nederlands werd. Je wist dat ze echt op het randje met je zat als je krom Engels hoorde. Tot ze helemaal geen Nederlands of Engels sprak.

Meiden uit mijn kring die weleens in het buitenland werken gebruiken diezelfde truuk. En Nederlands is een harde, alien taal voor de meeste mensen, die al heel snel door onze G en onze tongval geïntimideerd worden en afhaken. Alleen is de kans dat je klant toch een woordje Nederlands spreekt hoger dan bij veel talen, omdat Nederlanders nou eenmaal wereldbewoners zijn, en overal opduiken.

maandag 10 juni 2019

Dansen

Ik ben gek op dansen. Ik doe het niet zo vaak, ik doe het niet zo goed, maar ik doe het wel heel graag. Ik heb in het verleden wel lessen genomen, maar met een onregelmatige baan die vooral piekt als de lessen zijn, mis je vaak zoveel lessen dat je niet meer meekomt. Of zo ga je je voelen, en dan laat je het maar zitten, ook als je achteraf wel ziet dat je wel door had kunnen gaan.

Het was telkens zo'n goed voornemen dat er maar niet van komt, en als je het dan eens probeert dan raakt het achterop bij al je andere dingen. Het was telkens zoiets dat je wel wil, maar wat je niet zo belangrijk vindt dat je er ook echt je tijd aan besteedt. Het was telkens zoiets wat ik eerst niet in mijn planning op kon nemen, en wat je uiteindelijk dan opeens toch gaat doen omdat een vriendin een cursus boekt en je er dan in meegetrokken wordt.

Dan heb je dus een cursus waar je aan begint, en geen tijd voor hebt. Daar kom je dus snel mee in de problemen, en dan ben ik weer zo iemand die zich dan heel ongemakkelijk gaat voelen om zich nog te laten zien als ik al twee lessen gemist heb. Dan kom ik liever helemaal niet meer, en neem ik me voor een andere cursus te gaan volgen als ik er wèl tijd voor heb. Want nu is het te druk.

Zo'n tijd komt nooit. Want nu is het te druk, en mijn agenda over twee maanden is nog bijna leeg, dus dan doe ik het wel. Maar als die tijd komt heeft mijn agenda zich gevuld en past daar geen danscursus meer in. Dat heb ik heel erg lang gekost om te beseffen, eigenlijk tot het me gewoon werd vertèld, maar het is gewoon heel waar als je gaat kijken. Je komt nooit zo rustig terecht dat je genoeg tijd hebt voor zoiets.

Toen ik ging studeren had ik me er eigenlijk bij neergelegd dat het er niet meer van zou komen. Sowieso omdat ik nu èn een escortpraktijk op moest bouwen zonder echt te kunnen adverteren, èn een studie moest gaan volgen met alle tijd die daarin moet gaan zitten, maar ook omdat met alles wat ik in mijn leven moest veranderen niet het gevoel had dat ik nog een plekje zou hebben voor iets wat ik toch als iets onbenulligs zag.

Het kan soms gek lopen, want dat studeren dwong me om anders te leren organiseren. Je moet gestructureerd met je tijd omgaan, en veel projekten kan je niet doen door er gewoon tijd tegenaan te gooien. Je moet kijken waar je afhankelijk van bent, welke dingen even moeten wachten, en welke dingen even sudder-tijd nodighebben. Plannen wordt heel belangrijk, soms belangrijker dan hóé je het doet.

En wat daarbij hoort is dat je ontdekt dat je héél makkelijk een keivolle agenda bijelkaar kan plannen, en jezelf een bezige bij kan maken, maar dat dat niet gaat werken. Of je je nou niet aan je planning gaat houden omdat je het niet meer ziet zitten, of dat je nou totaal instort omdat je je wèl aan je onmogelijke planning houdt, dat maakt niet uit. Je kan gewoon veel te makkelijk meer plannen dan je aankan.

Heel naïef dacht ik dat de opleiding daar rekening mee hield. Dat die de uren die ze je voorschrijven hadden afgestemd zodat je het kán. Dat is dus niet zo, er wordt vooral gepusht in de hoop dat dat "excellente" studenten op gaat leveren. En dat doet natuurlijk het omgekeerde, want als je zo wordt gepusht leer je vooral te schatten wanneer je een zes hebt, zodat je dan op kan houden en aan je volgende klus kan beginnen.

Maar zelfs als je dat zo doet hou je nog weinig tijd over, en die tijd komt dan op momenten dat je er heel weinig goeds mee kan doen. Voor je het weet Facebook je die gewoon weg, of hang je voor de TV. Wat het beste werkt is om dus wel mijn agenda hutjemutje vol te proppen, maar niet alleenmaar met werkdingen. Sommige van die geplande blokken zijn geplande ontspanning.

Ontspannen gaat het best als je iets dóét. Voor de buis hangen maakt je niet frisser. Ik had er goed advies over gekregen, ik zat achter mijn agenda, te kijken naar al die blokken die al bijna een muur werden, en ik wist eigenlijk meteen al wat ik in de open plekken kon gaan plannen. Ik ging danscursussen doen. Eerst twee, samba en tango, en dan kon ik later kijken of ik er eentje ging laten vallen.

Het gaf me meer rust en zekerheid om zo met mijn planning om te gaan. En het werkte ook heel goed als rustpunt. Ik leefde toe naar mijn uurtjes ontspanning, en zelfs een volle middag met werkcolleges kon me dan niet afmatten. Ik had zometeen iets leuks, en dat gaf me energie. Natuurlijk ben je die avond als je thuiskomt wel gebroken, maar wel voldaan. Veel beter dan wanneer je alleenmaar uitzakt.

Dus nu had ik mijn danscursussen als vaste ontspanning, en merkte ik dat ik ook niet meer zo'n neiging had om ze te laten schieten als ik eens moe was. Ik wist immers dat ik de energie die ik erinstak weer zou terugkrijgen. En als je het regelmatig doet, wordt het een gewoonte, en wordt het alleenmaar makkelijker om door te zetten. En zo maakte ik moeiteloos mijn cursusjes af, en schreef me meteen in voor de vervolgcursussen.

Wat ik geleerd had met studeren gaf me ook een hele andere manier om zo'n cursus te beleven. Ik was niet meer zoveel bezig met mijn eigen ding doen, of kijken naar of andere mensen in de cursus wel op de goede manier naar me keken, maar het ging meer om het leren, en het ontdekken van het plezier van de nieuwe vaardigheden die je opdoet door juist precies mee te gaan met wat de instrukteur zegt.

Door die cursussen ben ik nu een betere danser, maar eerlijk gezegd heb ik er nog steeds hetzelfde onbeholpen prutsgevoel bij als toen ik begon. Ik pruts nu alleen op een hoger nivo! Dansen is een goede manier om met je lijf bezig te zijn, en je blijft er ook lekker fris en soepel van. Ik kan er niet mijn joggen mee vervangen, en ook de sportschool niet, maar het is wel een goede toevoeging.

Mensen zeggen wel dat dans een verticale versie is van een horizontale bezigheid, en ik vond dat altijd een beetje raar om het zo te bekijken. Ik dans al sinds ik kan lopen, en het was nooit seksueel voor me. Ja, je wordt vooral versierd op plekken waar je danst, en dansen is een goede manier om de aandacht te trekken, maar het is niet een uitdrukking van iets seksueels. Vond ik toen.

Daar ben ik van teruggekomen. Dansen is wel degelijk seksueel. Kijk maar eens hoe awkward twee heteromannen doen als ze samen de basis moeten oefenen omdat iedereen anders veel beter is dan zij. Merk ook maar hoeveel makkelijker het dansen is als je een beetje kan flirten met je danspartner. Dansen is netzogoed seks als bij een vogel die een paardansje doet. En als je er beter in wordt, ga je dat ook meer voelen.

Housen is als masturberen, je bent eigenlijk vooral met jezelf bezig. Ja, je staat de wereld om je heen uit te dagen, maar dat is het ook als je op een podium zit te soppen met een dildo. Samba is als wanneer je sekst met een lekkere losse jongen en je op de bank eindigt met een spoor van kleren vanaf de deur. Walsen is eerder romantisch, als een bruidje dat door haar man naar het bed wordt gedragen en zachtjes wordt geminnekoosd. De tango is meer als met de beheerste bruut die je ondanks je ongemeende afwijzingen zorgvuldig in bed gooit en dan je bloes met één ruk openscheurt. Het verschil is vooral stijl.

Ritme, beweging, en de koppeling met de muziek, het maakt allemaal een sfeer waarin je dat paargedrag, die seksualiteit, kan beleven. Seks is ook geiler met een goed muziekje om de stemming te bepalen. Of je dat nou het liefst doet op Fun Loving Criminals of op Slayer. Maar het grote verschil is altijd dat seks seks is, en dansen alleen de suggestie van seks. Dus eigenlijk is elke dans een tease.

maandag 3 juni 2019

Pikorde

Klanten komen bij mij vooral zoeken dat ze welkom zijn. Dat ze met hun seksualiteit ergens terechtkunnen, en dat ze met hun seksualiteit en al geaccepteerd worden. Daar heb ik al vaker over geschreven. Als alles goedgaat, voelt een klant dat hij helemaal zichzelf kan zijn bij mij, en kan hij dus zonder de hele tijd ongemakkelijk en onzeker te zijn zijn ding doen.

Voor sommige mannen zijn mijn collega's en ik zelfs de énige vrouwen waarbij ze seksueel terechtkunnen. Voor veelmeer mannen zijn mijn collega's en ik de enige vrouwen waarbij ze dènken dat ze terechtkunnen, en dat is iets heel anders. Veelteveel mensen diskwalificeren zichzelf als seksobjekt, en dat is heel jammer. We kunnen ze iedere keer proberen gerust te stellen, maar die mannen kunnen het meestal gewoon niet over zichzelf geloven.

Zo ben ik dus veel bezig met mannen een plekje gunnen, met mijn klantjes laten voelen dat het goed is, dat ze welkom zijn, en dat hun seksualiteit niet iets is waardoor ik op ze afknap. Sommige collega's noemen het therapeute spelen, en ookal vind ik dat eigenlijk geen hele goede vergelijking, ik kan toch niet ontkennen dat we wel veel dingen doen die therapeuten doen. Onze klanten ontwarren zodat ze zichzelf kunnen zijn, zodat ze even opgelucht zijn, zodat ze kunnen genezen zelfs.

Er zijn bestwel wat collegaatjes die die therapie-klanten krijgen. Ik heb een tijdje gedacht dat ik de enige was, maar echt heel veel hoeren hebben wel klanten voor wie ze therapeute zijn, soms zelfs vooràl therapeute zijn. Ik vind dat wel prima werk, al maak ik me altijd wel zorgen dat zo'n man eigenlijk iemand nodig heeft die beter weet wat ze doet. Veel andere meiden vinden het maar niets.

Dat is niet omdat therapeute zijn nou zo moeilijk is. Eigenlijk is het vooral de klant zelf tot zichzelf laten komen. Daarvoor moet je hem de ruimte geven, maar zoveel ruimte hebben de meeste mannen helemaal niet nodig. Elk beetje ruimte is meestal genoeg. En voor je het weet heb je gewoon met een lief knikje al een man die snikkend op je boezem ligt een doorbraak te hebben.

Natuurlijk zijn we voor de meeste mannen niet echt therapeuten. Ja, we geven ze wel een uitlaatklep of zelfs een bliksemafleider, maar het is niet waar het om gaat. Veruit de meeste mannen komen gewoon voor de sèks. Natuurlijk willen die ook welkom zijn, natuurlijk willen die mijn enthousiasme en acceptatie, maar het is geen therapeutische beurt voor ze. Liever niet zelfs.

Het is net als bij chocolade, alleenmaar zoet is niet lekker. Het moet vooral zoet zijn, maar wel met een beetje bitter om het zoet beter te proeven. Een boek is niet leuk zonder konflikt, een achtbaan is niet leuk als hij niet eng is, een wedstrijd is niet interessant tegen een zwakke tegenstander, en seks is niet leuk zonder spanning. Alleenmaar genieten is gemankeerd met seks omgaan.

Seks is performatief. Dat is een duur woord om te zeggen dat seks om een prestatie gaat. Je moet het dóén. Je kan een goede wip maken, of een slechte. Als je weet wat je doet, werkt seks beter. Dat is nieteens een waarde-oordeel, seks is gewoon iets waarbij hoe goed je het aanpakt voor een groot deel bepaalt hoe goed het kan uitpakken. Dat ligt wat gevoelig, want mensen voelen zich snel alsof seks niet performatief màg zijn.

Meestal gaat dat erom dat seks iets heel persoonlijks is, en mensen zich heel ongemakkelijk voelen over het idee dat wat ze doen "verkeerd" is. Seks is al eng, waarom zou je het nog enger moeten maken door je het gevoel te geven dat je er ooknogeens niets van kan? Maar diep vanbinnen voelt bijna iedereen wel dat seks een performatief iets is, en op een heel diep biologisch nivo ook een soort wedstrijd.

Ik ben niet zo iemand die overal een biologisch verhaal over leest en dan denkt dat dat alles is. Ja, we hebben dingen vanuit onze biologie, maar je kan niet zeggen dat je dan meteen daarvan kunt aflezen wat er "goed" of "natuurlijk" is. Dat iets een biologische bron van gedrag is, maakt dat gedrag nog niet goed. En gedrag dat voor "je biologie" goed is, betekent meestal dat het voor de mens als soort goed is. Daar heb jij zelf best vaak helemaal niets aan.

Het helpt alleen wel heel erg om te begrijpen wat er allemaal aan processen en driften in ons zitten, en waar dat vandaankomt. Dat geeft je wel een beetje perspektief om er wat mee te kunnen doen wat gaat werken. En het is een goede manier om vreemd gedrag te kunnen begrijpen dat je overal om je heen ziet. Vooral als je één van de weinige mensen bent die dat gedrag vreemd vinden.

Iets wat ik bijvoorbeeld heel naïef jarenlang heel vreemd heb gevonden, is dat mannen die naar een hoer gaan bestwel gaan hengelen naar hoe goed ze zijn. Ik had best snel wel door dat het niet echt naar komplimentjes hengelen was, al heb je dat soort klanten ookwel, maar ik kon niet goed begrijpen waar ze nou mee bezig waren. Ik dacht toen dat ze bij me kwamen voor een pleziertje, dus wat maakt het nou uit wat ik van hun prestatie vind?

Er zit iets achter wat heel diep in mannen zit, en waar ik pas heel laat, met wat hulp van meer door de wol geverfde tophoeren, wat van ben gaan begrijpen. En misschien zit het ook wel in vrouwen, maar daar is het anders, en eerlijk gezegd weet ik gewoon veel meer van mannen omdat ik gewoon veelmeer met mannen bezig ben. Ik heb het ookwel gezien bij vrouwen, maar alleen bij hele ervaren meiden, maar die zijn niet echt de doorsnee.

Het is een soort oerdrift, die op allemaal manieren naar buiten komt, en waar je kien op moet zijn. Net als heel veel andere oerdriften is hij bij de meeste mannen kreupel gegroeid, en heeft hij geen duidelijke vorm gekregen, en weten ze niet wat ze ermee moeten. En als de man je niet laat zien wat ermee moet, wat heb jij dan voor kans om aan hem af te lezen wat jij ermee moet?

Waar ik bijvoorbeeld heel lang niet van heb gesnapt hoe het zat, waren de vragen tussen neus en lippen door over wat ik ergens van vond. Die krijg je best regelmatig als je oplet. Wat vind je van grote pikken? Wat vind je van gewaxte pecs? Wat vind je van tattoos? Wat vind je van travestie? Wat vind je van zwarte mannen? Wat vind je van piercings? Wat vind je van leren ondergoed bij mannen? Allemaal vragen die worden gesteld op een heel nonchalante en neutrale manier. Omdat ze echt je mening willen weten.

Mijn eerste reaktie was altijd om er gewoon mijn schouders over op te halen. Zelfs al zou ik iets hebben met waar de vraag over gaat, dan is het meestal niet iets wat me bij klanten wat kan schelen. Bij een klant ben ik met het werk bezig, en ik geil niet echt hard met hem mee. Soms krijg ik mezelf goed op gang, maar in de eerste plaats is het werk. En dan kan zo'n ding waar hij mee komt me eigenlijk weinig schelen.

Dat antwoordde ik danook altijd eerlijk. Als hij niet liet zien dat hij er wat mee had, dan vertelde ik gewoon dat als hij eyeliner wou dragen, of een roodverlichte kamer wou, of een BH wou dragen, dat dat allemaal kon als hij wou, soms met een toeslag. Of ik vertelde hem dat zijn piercing hem wel stond, en dat ik het wel mooi vond. Of dat ik het lekker fris en glad vond dat hij zijn hele lijf had laten harsen. Maar dat was dan dat.

Ik kon toen ookwel zien dat de klant dan een beetje bleef hangen. Dat was nooit een bevredigend antwoord. Zo'n man vraagt zoiets omdat hij er zelf iets mee heeft. Ze vragen het nooit zomaar uit nieuwsgierigheid. Het lijkt soms alsof het een vraag is waarmee hij een fetisj-sessie wil uitlokken, en soms is dat ook zo. Maar veel vaker is het voor hem een manier om te kijken hoe hij in de markt ligt.

Seks is een markt. En ècht niet alleen voor hoeren. Seks is voor vrouwen een kwestie van de steun en het zaad van de sterkste mannen krijgen, in ruil voor hun eigen sterke punten, en voor mannen is het een kwestie van hun zaad in zoveel mogelijk van de vruchtbaarste en best opvoedende vrouwen krijgen, in ruil voor hun eigen sterke punten. Allebei de seksen willen zo hoog mogelijk grijpen, maar als ze te hoog grijpen krijgen ze niets. Dus ze willen weten hoe ze in de markt staan.

Vrouwen hebben een passievere rol in het spel, de eerste stap moet door de man worden gezet. Nou zeg ik dat eigenlijk niet goed, want de vrouwen zijn wel bezig om de mannen uit te lokken om die eerste stap te zetten. Alleen is dat uitlokken niet iets wat echt een eerste stap kan worden genoemd. Daar heb ik ooit een stukje over geschreven, maar dat kan ik helaas niet zomaar meer terugvinden. Als iemand dat in de reacties kan zetten, ben ik daar erg blij mee!

Maar allebei de seksen willen graag weten hoe ze in de markt staan. Dan weten ze wie ze af kunnen wijzen, en bij wie ze een blauwtje zullen lopen. Bij wie ze kunnen flirten, en bij wie dat als seksuele intimidatie over gaat komen. Het is belangrijk om te weten, al was het maar om zelfvertrouwen te hebben bij het versieren, of juist te weten wanneer je je tijd aan het verdoen bent en een reputatie aan het opbouwen bent die het alleenmaar moeilijker gaat maken.

Allebei de seksen hebben ook iets competitiefs. We willen graag onze rivalen en rivales de loef afsteken. En als er rivalen zijn, weten we dat dat betekent dat degene over wie die rivaliteit gaat ook de moeite waard is, want anderen willen hem of haar ook hebben. Dat zweept je op, en dat maakt het allemaal spannender, en meer een verovering. Dat is seksueel iets wat voor mensen werkt. Kijk maar hoeveel films en boeken seksuele rivaliteit gebruiken.

Het is alleen wel verschillend voor mannen en voor vrouwen hoe die competitie en die rivaliteit werkt en aanvoelt. Wat voor ons aanvoelt als afkeuring, en ons onzeker maakt, voelt voor veel mannen juist alsof ze worden aangespoord en opgezweept. Als je performance niet genoeg is, voelt dat heel naar, en ga je heel erg aan jezelf twijfelen. Je knapt dan zelfs makkelijk af op zo'n vent. Een man voelt zich juist uitgedaagd om meer te gaan presteren, en zet je op een voetstuk.

Mannen hebben ergens in zich de oerdrift om te denken dat ze nog zo'n schlemiel kunnen zijn, als ze maar goed presteren kunnen ze toch de vrouw krijgen. Met werk, met geld, met cool zijn, met gespierd en ripped zijn, met de bink van de disco zijn, en vooral in bed. Vrouwen hebben juist het gevoel dat ze wel seksueel hebben geleverd aan de man, maar dat hij niet genoeg onder de indruk van ze was om ook haar beschermer te worden. Die voelen zich eerder dom en mislukt dat ze zich met hem ingelaten hebben.

Daar komt ook vandaan dat een Don Juan als een hele vent wordt gezien, en een slet juist als minder dan een onervaren saaie burgertrut. In ieder geval voor een flink stuk. Mannen die veel vrouwen wippen, zijn kennelijk goed in het presteren volgens die logica. Voor dat presteren hebben andere mannen respect. Vrouwen vinden dat als ze onervaren zijn maar eng, maar tegelijk is zo'n man meteen een seksobjekt voor iedere vrouw die zijn reputatie kent.

Een slet heeft het heel anders. Ook als ze er gewoon pap van lust en het lekker vindt om een hele harem van potente stieren eropna te houden, wordt ze toch gezien als iemand die de mannen alleen kan interesseren door ze seksueel terwille te zijn, en dat dat de enige manier is waarmee ze kan concurreren op de seksmarkt. Die wordt veracht als iemand die de markt verpest, en van weinig waarde moet zijn. Terwijl mannen om je vinger winden terwijl ze nooit aan je mogen komen dan weer het omgekeerde is. Al word je daar evengoed voor gehaat, maar juist omdat je waarde dan te hoog is.

Het is niet eerlijk, en het is dom, en het is een stom systeem dat niet zo zou moeten werken, maar we zijn als samenleving nog heel ver verwijderd van volwassen genoeg zijn om er nuchterder en gezonder over te gaan denken. Leef er dus maar mee. Mannen en vrouwen gaan heel verschillend om met de competitie, en iedereen moet weten waar hij aantoe is. Dat is moeilijk af te zien aan wat je om je heen ziet, dus dat is iets wat heel vruchtbaar is als clickbait en om bladen mee te verkopen.

Dus als zo'n man vraagt wat je vindt van mannen met een XTC-pilletje op in bed, wil hij weten hoe hij in de markt ligt met zo'n gimmick. Bij jou, maar jij bent ècht niet de enige die hij vraagt hoe het zit. En als jij ongeïnteresseerd of lauw reageert, dan kom je op hem over als iemand die niet kieskeurig is. Iemand die niet meedoet in de grote marktplaats, en die niet afweegt wat de waarde van een man is. Op zijn best voelt hij dan bij je dat je a-seksueel bent.

Neutraal of nietszeggend lijkt de veilige optie, maar het is juist de slechtste. Als je een man hebt die hoopt dat je kickt op zijn dikke aderen, dan kan je aan zijn armen al wel zien wat hij wil horen. Als het gaat om een gemiddelde man die je mening wil over reusachtige kerels, dan moet je maar gokken. Het kan zijn dat hij erop kickt als jij een size queen bent die het liefst met een Amsterdammertje werd gepaald, of juist dat jij iemand bent die het kleine waardeert.

Zelfs al gok je precies verkeerd, het is nog steeds béter dan zeggen dat het je niet uitmaakt. Je hebt in ieder geval laten zien dat je seksueel meedingt, en dat je erover nadenkt. Dan deel je zijn kink misschien niet, maar je bent in elk geval geen lauw bordje pap zonder zout in zijn ogen. Ik kies dus altijd maar snel wat ik echt prettiger zou vinden, gewoon in een ogenblik, en daar ga ik maar mee. Dan kies ik hartstochtelijk partij. Soms heb je pech, soms heb je een toegewijde fan erbij.

Gelukkig is het meeste van die competitiedrang wel duidelijker, en weet je makkelijker wat er speelt. Maar dan nog moet je weten wat je doet.

Een voorbeeldje is een collegaatje. Zij was geen beroepshoer, ze deed afentoe een klantje om het wat breder te hebben. Haar vriend wist ervan, en het was goed afgesproken tussen die twee. Er kwam alleen wat spanning in het paartje, omdat ze het moeilijk vonden om erover te praten. Want ze hadden danwel afspraken over hoe het mocht, en wat de regels waren, maar ze waren er allebei heel gespannen over om het met elkaar te bespreken.

Het werd een soort olifant in de kamer. Hij was duidelijk gespannen erover, en zij was er vol van en zou hem het liefst tot in elk detail uitleggen wat ze had meegemaakt, maar ze wou er niet mee naar hem toe omdat ze dat moeilijk vond. Hij deed er zo moeilijk en geïrriteerd over. Of hij nou jaloers was kon ze niet beslissen, maar die spanning in de lucht vond ze heel moeilijk. Als ze per ongeluk wat zei, reageerde hij alsof hij een stroomschok had gekregen. Soms vroeg hij wat, en wist ze niet wat ze nou moest zeggen.

Na een jaar ofzo bedacht ze dat ze het eens aan W moest voorleggen. Die is voor wel meer meiden een vraagbaak, ook voor mij trouwens. Die kon haar wel uitleggen wat er aan de hand was, en dat ontstopte dat klemzitten van die twee meteen. Ze legde uit dat het een probleem was wat wel meer koppels hebben die proberen niet jaloers te zijn, ze probeerden te doen alsof die hele jaloezie en competitiedrang niet bestond, terwijl ze die wel allebei voelden.

Sommige mensen hebben die competitiedrang echt niet. Dat zijn er niet veel, en meestal is het gewoon dat die drang op een laag pitje zit tot er iets gebeurt dat het wakkermaakt, of dat hij er wel is maar ze zichzelf bewust manipuleren om het niet te voelen. Vooral polyamoureuze mensen hebben daar vaak een heel werk van gemaakt, omdat het anders een heel dramatische toestand kan worden met al die jaloezie die dat op kan wekken.

Het is mogelijk om jezelf te conditioneren om niet jaloers te zijn. Het is ook mogelijk om jezelf te conditioneren om niet competitief te zijn. Dat maakt het allemaal makkelijker in deze wereld die vergeven is van het versieren, het vreemdgaan en het overstappen van de ene relatie naar de andere. Je mist aan de andere kant alleen wel wat, want jaloezie en competitief zijn kan ook heel lekker en gezond zijn als je er goed mee omgaat.

In dit geval was het dus dat de man best jaloers was, en eigenlijk alle details wou weten. Maar hij voelde dat alsof hij zichzelf dan blootstelde aan een vernedering, en zo wou hij niet op zijn vriendin overkomen. Zij wou maar wat graag hem erover vertellen, haar hart luchten, en misschien zelfs een beetje teasen, maar ze dacht dat ze hem boos zou maken. Allebei vonden ze het ook heel ongemakkelijk voelen om erover te beginnen. Dus zat het maar vast.

Pas toen W wat tips had gegeven, begon zij los te komen. En nadat ze een paar keer had gevoeld hoe hartstochtelijk hij haar pakte nadat ze had verteld over haar avonturen, was dat ongemakkelijke voor haar ook wel weg. Het werd toen meer een soort ding van die twee, iets waar ze allebei veel aan hadden. Vooral toen ze wat truukjes leerde om hem aan te sporen om de competitie aan te gaan, werd het natuurlijk vuurwerk.

Dat mannen er niet voor uit willen komen dat ze nieuwsgierig zijn naar hoe andere mannen het doen, en hoe ze daar zelf bij afsteken, dat kom je héél veel tegen. Dat lijkt iets te zijn dat ze het associëren met homoseksualiteit, ookal is dat ontzettend vergezocht. En hebben ze het weer totaal niet met porno waarin mannen het met vrouwen doen. Ik vind dat onlogisch, maar zo zijn mannen nou eenmaal.

Kom je een man tegen die over die onzekerheid heen kan kijken, en zijn jaloezie een beetje de vrije loop kan laten, dan is dat interessanter. En je komt ook meteen tegen wat zo'n man denkt dat belangrijk in bed is. "Hoe groot was zijn pik?" "Kon hij beter likken dan ik?" zijn de vragen die je het meeste hoort. Vragen over zijn techniek of over zijn flow hoor je eigenlijk nooit. Het is al heel wat als ze er genoeg van snappen om te vragen naar zijn uithoudingsvermogen.

Natuurlijk hoeft dat niet te gaan om mannen die je hebt gehad tijdens je relatie met de man in kwestie. Je kan ook best je lover langs de lat leggen van de minnaars die je soms letterlijk járen eerder hebt gehad. Maar het steekt een man altijd harder in zijn jaloezie als het kort geleden is. Liefst als je net thuiskomt van je andere minnaar, en nog niet eens tijd hebt gehad om je op te frissen.

Daar zijn niet veel mannen mee op hun gemak. Voordat je daar bent en ze er gezond mee om kunnen gaan hebben de meeste mannen wel wat volwassenworden te doen. Dat volwassen worden kan je er natuurlijk wel mee afdwingen als je het toch doet, want je zet ze in een soort slikken-of-stikken positie, maar dat moet je ook maar net willen, en over je hartje kunnen verkrijgen. Het blijft wikken en wegen.

Je moet natuurlijk ook niet denken dat de mannen dit zèlf wèl snappen. Mannen snappen van zichzelf netzomin iets als van jou. Het is iets wat opkomt vanuit hun onderbewuste, en waar hun bewuste zelf juist vaak problemen mee heeft. Als je dit stukje hebt gelezen, weet je meer van wat er in hem speelt hierover dan hij zelf. Het zijn geen gedachten die hij bedenkt, het zijn dingen die opborrelen vanuit zijn oerdriften, en waar hij ook maar mee geconfronteerd wordt.

Het is veel minder confronterend, maar wel goed bevredigend voor het competitiegevoel van de man, om hem niet met andere mannen per persoon te vergelijken, maar langs de lat te leggen zoals je op school zou doen. Met een rapportcijfer. In sommige landen is dat algemener dan hier, vooral in machoculturen kom je het wel tegen. Zo kan je heel goed hem een idee geven hoe hij erin staat.

Je bent dan niet bezig om hem een cijfer "als man" te geven. Het is geen cijfer dat hij mee kan nemen. Je geeft hem alleen een cijfer voor zijn prestatie in deze ene beurt. Dan heeft hij er wat aan, en bovendien kan je hem anders maar één keer een cijfer geven. Het is niet alleenmaar zijn competitiedrift bevredigen, het is ook voor jou de gelegenheid om hem te vertellen of hij genoeg zijn best doet. En hoe je hem ziet.

Met zo'n cijfer vertel je hem twee dingen. Aan de ene kant hoe hij het gedaan heeft, en aan de andere kant hoe je hem ziet. Mannen weten ook bliksems goed dat we ze afmeten aan hun bedprestaties, dus dat een slecht cijfer ook betekent dat we hem een beetje minder man vinden komt wel door. Dat kan opvallend goed werken om zo'n man te stimuleren een betere minnaar te worden. Ook als andere manieren gewoon totaal niet gewerkt hebben.

Dat hij naar je luistert moet je aangrijpen als kans, maar natuurlijk niet gebruiken om te gaan zeuren. Als je het gebruikt om te gaan zeuren knapt hij meteen af, en leert hij niets. Daarnaast sluit hij je ook af als iemand van wie hij het oordeel belangrijk vindt. Dat heb ik weleens zien gebeuren bij iemand die net geleerd had hoe dit werkte, en het meteen wilde gebruiken als nieuwe manier om haar vent meer in het huishouden te laten doen.

Als je eerlijk cijfers gaat geven, komen de meeste mannen uit tussen de vier en de zeven. Toch echt wel onvoldoende tot net voldoende moet je denken. Helaas zijn mannen nou eenmaal meestal niet zo goed in bed. Als je ze eerlijk gaat beoordelen, valt ze dat meestal heel vies tegen, en denken ze dat je gemeen bent. Daar moet je je cijfers een beetje aan aanpassen.

Geef je een man een te laag cijfer, dan is hij al snel zo ontmoedigd dat hij nooit meer van je wil horen wat je ervan vond. Een mannenego is een heel kwetsbaar ding, en ze kunnen er heel kleinzerig over zijn. En heel moeilijk terugveren als er een kras op dat ego gekomen is. Wees dus maar voorzichtig met onvoldoendes, want dan kan je bijvoorbeeld temaken krijgen met erectieproblemen.

Aan de andere kant moet je ookwel een beetje oppassen met hoge cijfers. Een tien komt niet over alsof je een geloofwaardig cijfer geeft, en met een negen zijn mannen vaak al zo tevreden met zichzelf dat je jezelf geen plezier doet. En als het gaat om seksuele uitdaging is een vrouw die te makkelijk onder de indruk is, ook niet spannend. Dan ben je veroverd, en voelt hij zich niet alsof hij je nog beter moet pakken om je te veroveren.

Bij mijn werk krijg ik er dus ook mee te maken. Dat is natuurlijk wel makkelijker dan als het gaat om een romantische partner waar je een ingewikkelde emotionele relatie mee hebt, want wat ik met zo'n man deel is puur seksueel. Dat is denk ik ook een makkelijkere manier om hiermee te leren spelen. Al heb ik er natuurlijk ook een heleboel aan dat ik gewoon zat ervaring heb om zo'n man mee langs de lat te kunnen leggen.

Er zijn zelfs mannen die speciaal eens langs een hoer komen omdàt we heel ervaren zijn, en hem dus goed kunnen vergelijken. Die winden er ook geen doekjes om, en stellen meteen de hamvraag na het nummertje. Ze doen dat liever bij mij dan bij een meid uit de kroeg, want er zijn veel vrouwen die het maar ongemakkelijk vinden. Ik heb dat helemaal niet, ik vind het juist wel gezond, en ik vertel hem graag hoe de vlag erbij hangt.

Als de klant de vraag meent, en niet alleenmaar uit is op een complimentje of zijn onzekerheid geruststellen, dan geef ik hem wel altijd een antwoord waar hij wat mee kan. Meestal tel ik stilletjes twee op bij zijn echte cijfer, maar ik geef hem er wel feedback bij zodat hij weet hoe hij het cijfer volgende keer omhoog kan krijgen. En een man die dat niet nodigheeft, die moet ik nog tegenkomen.

Het is ook een manier om een klant naar een vaste klant om te toveren. Als je hem een negen of een tien hebt gegeven, komt hij verrassend vaak niet meer terug. Ik denk dat dat is omdat je dan veroverd bent, en er geen nieuwe eer meer te behalen is. Of misschien is hij wel bang om zijn fantastische indruk te verpesten. Je hebt juist mannen die hardnekkig terugkomen als de cijfers net niet bevredigend zijn. Vooral als je vertelt dat de cijfers nog wel omhoog zullen gaan als we eenmaal op elkaar ingespeeld zijn.

Competitiedrang zit qua oerdriften dicht in de buurt van vernedering. Maar competitiedrang ligt veel minder gevoelig, en je hebt met vernedering bij mannen niet veel gelegenheid om fouten te maken. Mannen die vernederd willen worden hebben vaak niet zo'n interesse in competitie, maar ze knappen er niet op af. Andersom zeker wel! Dus pas heel goed op dat je een man met competitiedrang niet aanziet voor een man die vernederd wil worden. Zelfs als hij zo slecht in bed is dat ze eigenlijk op hetzelfde neer zouden komen.

Nou ik erover nadenk is dat misschien niet helemáál waar. Vernederingsklanten kunnen wel degelijk problemen hebben met competitiedrang stimuleren. Sowieso de man die liefst hoort dat competitie helemaal niets voor hem is, omdat hij een onmannelijk onderkruipsel is dat zich mag afrukken terwijl hij mijn hakken likt, die wil niet aan de slag in de competitie. Maar ook andere vernederingsklanten zijn gevoelig op manieren die niet logisch lijken.

Ik had bijvoorbeeld een klant die al vanaf het eerste belletje duidelijk had gemaakt dat hij kickte op verbale vernedering. Dat vind ik prima, daar kan ik goed mee werken. Hij had een paar thema's en een paar toverformules, en het draaide allemaal een beetje erom dat ik hem met tegenzin toeliet om me te neuken, overtuigd door zijn gelik, en dan hem tijdens het neuken vertelde dat hij waardeloos en onmannelijk was. Het werkte voor hem.

We hadden al minstens tien sessies gehad, en hij had iedere keer duidelijk zijn vet gehad. Het ging prima. Hij hield ervan om telkens net wat anders te doen, me even uit te proberen, en ik speelde daar natuurlijk in mee. En zo gebeurde het dat hij me een half uur gelikt had, waarna ik tòch maar besloot dat ik pik nodighad nadat hij me met zijn geweldige tongvaardigheden zo geil had gekregen. En hij was er helemaal klaar voor.

Hij neukte me op zijn hondjes, terwijl ik een hele speech aan het geven was over dat hij zo'n teleurstellend mannetje was, met die vette bolle bleke buik die ik tegen mijn kont voelde botsen, walgelijk, dat hij zo'n saaie vent was, met zijn zeikerige stem, gaap, en dat hij een aarzelende, wriemelende slapjanus zonder doortastendheid was, die me alleenmaar kon neuken omdat hij de enige in de buurt was nadat hij me enorm geil had gemaakt als likslaaf, maar niet omdat hij het als man verdiende.

Dat waren ook allemaal dingen waarover je echt kon zeggen dat ze hem omschreven. Goed, ik zou het nooit zo extreem en neerbuigend hebben gezien, maar het waren allemaal dingen die niet onwaar over hem waren. Ik moest dingen pakken die hij ook echt had. Anders deed het hem niets en voelde het hele feestje nep voor hem. Ik had overwogen om hem te vernederen over zijn nogal oninteressante pik, maar ik had daar niet het gevoel bij dat het goed zou aanslaan. Maar ik kon wel wat melden over zijn techniek. Die was ook heel matig.

Ik had er nog niet eens een hele speech van gemaakt. Ik had net een beetje het onderwerp aangesneden. Alleen gezegd dat hij geen idee leek te hebben welke kant hij op stootte, en dat hij de hele tijd scheef leek te gaan, en dat als ik niet de hele tijd bijstuurde hij er telkens uitgefloept zou zijn. Dat was ook zo. Er was nog niets aan de hand op dat moment.

Maar toen ik de opmerking maakte, heel casual en bijna zonder na te denken, dat ik nog nooit iemand had geneukt die zoveel bijsturen nodighad, wat dan weer niet helemaal waar was, sloeg hij opeens om als een blad aan een boom. Ik voelde meteen de sfeer in de kamer in rook opgaan. De klant was eerst met stomheid geslagen, en hield op met naaien. En werd toen heel boos.

Wat er precies zo boosmakend over was weet ik niet. Ik heb een scheldpartij over me heengekregen dat ik al blij mocht zijn dat hij hem stijf kon krijgen voor zo'n lelijk varken, maar meer informatie zat er niet in. Hij was niet te kalmeren, en ik heb hem na zijn vertrek ook nooit meer gezien. Maar ik denk dat het die vergelijking met andere mannen was. Ik denk dat hij de vernedering lekker vond, maar niet als hij zichzelf vergeleek met andere kerels.

Nu heb ik een wespennest aangesneden waar ik eigenlijk zelf nog niet helemaal van weet hoe het werkt. Aan de ene kant is vernedering heel dichtbij competitiedrang, en aan de andere kant zijn ze weer heel duidelijk verschillende dingen die je ook verschillend aan moet pakken. Bij de ene man is de overlap ook veel groter dan bij de andere. En soms wordt het gewoon een beetje schizofreen hoe je die twee dingen tegelijk aan moet pakken. Daar kan ik nogwel een ander superlang stukje van maken.En dat doe ik misschien ook wel als ik het eenmaal zelf uitgevogeld heb.

Mannen en hun ego's, het blijft altijd moeilijk om de balans te vinden. Want die ego's zijn een man heel veel waard, en ze zijn heel breekbaar, maar als je nooit iets doet wat dat ego ráákt, dan raak je de man zelf ook nooit. De mooiste bloempjes groeien toch altijd naast de afgrond, ook hier weer.

maandag 27 mei 2019

De rebel

Lang geleden, toen ik mijn eigen werkstekje nog had, had ik een vaste klant die kwam voor de seks, zich in de eerste helft van de date lekker afreageerde tijdens de wip, al zijn frustraties eruitneukte en de tweede helft van zijn boeking gebruikte om te praten over de wanhoop die hij voelde over zijn leven. Dat is niet ongewoon, veel mensen hebben dat nodig. Ik luister wel, en dat is één van de dingen die me vaste klanten opleveren.

Daar ben ik niet alleen in. Ik heb van de meeste collega's wel gehoord dat ze zich soms meer therapeut dan stoeipoes voelen als ze aan het werk zijn. Mannen komen niet alleen voor de bedakrobatiek, ze komen om geaccepteerd te worden, met hun seksualiteit en al. Welkom zijn, daar gaat het om. En als je je echt welkom voelt, dan hou je je niet meer groot over je sores, zoals je je ook niet schaamt om je fantasie de vrije loop te laten.

Ik leerde al best gauw dat zo'n man niet over zijn beslommeringen begint omdat hij denkt dat jij erop zit te wachten, of omdat hij wil dat jij hem gaat uitleggen hoe hij ermee om moet gaan. Wat hij doet is praten over dingen die eruit willen. Wat jij doet is hem het gevoel geven dat het goed valt wat hij te zeggen heeft, en dat je er op de goede manier emotioneel op reageert. Het moet niet op dove oren vallen, maar je moet er ook niet van lijden dat hij het moeilijk heeft.

Het belangrijkste is misschienwel dat je hem het gevoel moet geven dat je hem blijft respecteren ookal heeft hij zijn hartje gelucht. En door luchtig te doen alsof het nooit gebeurd is, doe je dat níét. En ook niet door te laten merken dat het je niets doet omdat je er geen problemen mee hebt die hij wel voelt. Door er op een gezonde en nette manier mee om te gaan wèl. En dat is soms best hard werk, als het om iets raars of bekrompens gaat.

Bij er gezond en natuurlijk mee omgaan hoort alleen wel dat je er een beetje constructief tegenaankijkt. Dus ookal is hij er niet opuit, je moet zo'n man soms gewoon goede raad geven. Dat hoeft niet de beste raad te zijn. Veel mensen zouden beter af zijn door hun leven eens flink ondersteboven te gooien, maar dat kan je niet van zo'n man vragen. Je kan beter gewoon kleine beetjes goede raad geven, ookal lost dat uiteindelijk niets op.

Heel veel mannen zitten in relaties waar gewoon geen leven meer inzit. Die blijven samen met hun vrouw of vriendin omdat ze vinden dat ze het niet kunnen maken om haar in de steek te laten, maar er zit geen plezier en geen liefde meer in. Het beste advies wat je dan kan geven is om er toch gewoon een punt achter te zetten, en iemand te zoeken met wie ze wèl een gezonde relatie kunnen beginnen.

Maar als je dàt zegt, dan denken ze dat je ze uitnodigt om wat met jóú te beginnen. Ook de mannen die denken dat ze dat nooit zouden denken. Er is niets smachtender dan een man in de rebound, en als hij zichzelf uit zijn reatie heeft bevrijd omdat jij het hebt gezegd, is dat smachten ook meteen op jou gericht. Als hij niet al verliefd op je was voor hij zijn relatie beëindigde, wordt hij dat onmiddellijk erna.

Ik hou het dus maar bij kleine dingetjes. Vooral dingetjes die hem voor een klein beetje verandering al echt een beetje extra ademruimte geven. En dan natuurlijk het liefst dingen waardoor hij het met mij makkelijker heeft. Ik denk graag met mijn klanten mee over hoe ze een uurtje kunnen vrijmaken om even met mij te kunnen ontsnappen aan de dagelijkse sleur. Met kleine dingetjes kan een man zich al een hele rebel voelen.

Rebel zijn wil iedereen wel. Kijk maareens hoeveel sympathie rebellen hebben. Hoeveel films rebellen als de "goeien" hebben. Daar hebben gezinsmannen alleen niet vaak de ruimte voor over. Nieteens omdat het niet zou kunnen, maar gewoon omdat ze zich erbij neergelegd hebben dat de dingen zijn zoals ze zijn. Daar hebben ze zelf voor gekozen, zo hebben ze het zelf opgebouwd. Als ze zouden rebelleren, zou dat tegen zichzelf zijn. Dat is te suf.

Er zijn wel dingen waartegen ze willen rebelleren. Er wordt mensen genoeg opgedrongen, bij mijn klantjes is dat niet anders. Maar jammergenoeg, als zij rebelleren en de brui aan dingen geven die ze zat zijn, moet iemand anders die oppakken. En als je niet radikaal kapt met je relatie, betekent dat wel dat je je partner ermee opzadelt. Dat is ook weer onredelijk, en dat smoort dat idee ook in de kiem.

Je kan ze dus het best dingen aanraden om mee te rebelleren die hem alléén aangaan. In heel veel relaties laten mannen veel voor zich bepalen door hun vriendin of vrouw, ookal zijn ze volwassenen die dat best zelf kunnen. Dat komt omdat mannen niet tegen zeuren kunnen. Mannen en zeuren, dat is eigenlijk wel een heel eigen stukje waard, want daar is nogal veel over te zeggen, maar daar heb ik vandaag niet de bui voor.

Een man aanraden om eens een keer vol te houden dat hij weereens naar een rockconcert wil, ookal vindt zijn vrouw het onzin en zonde van een avondje thuis. Of hem vertellen dat als hij het geld in huis verdient, hij ook best eens zonder overleg zichzelf een nieuwe leunstoel kado mag doen. Of simpelweg dat hij zelf mag kiezen wat voor kleren hij aandoet. Allemaal kleine dingen waardoor hij het gevoel heeft weer wat keus in zijn leven te hebben.

Ik had toen ik nog thuisontving een nog best jonge, getrouwde man, die heel snel een vaste klant was geworden. Hij kwam meer voor de ontlading dan voor de seks, en het was me al heel snel duidelijk dat hij zo'n klant was zoals ik hierboven beschreef. Ik was zijn therapeute, de seks was alleen om ons intiem genoeg te maken dat hij loskwam. Het was geen avontuur voor hem, het ging niet om de seks.

Toen dit gebeurde was ik geen groentje meer. Ik wist wel wat ik deed, het was bijna routine. Ik hoorde hem aan, ik dacht met hem mee, ik gaf hem advies dat hem de kleine triomfjes zou geven die we allemaal zo hard nodighebben afentoe. De eerste paar keer luisterde hij niet, waarschijnlijk dacht hij gewoon helemaal niet meer aan wat we besproken hadden nadat hij weg was gegaan. Wat in mijn nest gebeurde, was immers wel in een soortvan roes beleefd.

Op een dag kwam hij weer op een afspraak, en heel eerlijk gezegd duurde het twee tellen voordat ik hem herkende. Hij had altijd een grote, weelderige haarwaterval op zijn hoofd, met prachtig volume en een mooie slag erin. Nu was hij helemaal kaal als een biljartbal. En hij was er duidelijk apentrots op. Hij kwam binnen, glunderend, en hij verwachtte iets van me. Ik was er eigenlijk niet op voorbereid.

Ik weet niet meer hoe, maar ik heb kennelijk de goede snaar geraakt, want hij was de hele date lang aan het vertellen, terwijl ik hem een pijpbeurt gaf en we niet verder kwamen dan dat, over hoe hij besloten had om mijn advies op te volgen, en hoe boos zijn vrouw daarover was geweest. Die had nou juist jaren gedaan over hem zo'n gorgeous kapsel geven. Ookal vond hij het zelf maar niets. Hij voelde het kaalscheren als een bevrijding, en hij had veel gehad aan mijn advies. Hij was me heel dankbaar.

Toen hij eenmaal wegwas, vroeg ik me af waarom ik hem toch zo'n advies kon hebben gegeven. Ik vond zijn lange haar juist mooi. Had hij dan zelf verzonnen dat ik dat aan hem had gevraagd? Was het misschien iets waarvan hij wóú dat ik het hem vroeg, en deed hij daarom alsof? Het duurde echt tot de avond voordat ik me iets herinnerde dat het kwartje liet vallen. Ik had hem inderdaad gevraagd zich kaal te scheren. Maar ik bedoelde niet zijn hoofd.

maandag 20 mei 2019

Verlopen

Toen ik begon met hoeren, had ik geen idee waar ik aan begonnen was. Ik had veel van dezelfde vooroordelen als waar de meeste mensen last van hebben, en ik had geen kennis die andere mensen niet hadden. Ik probeerde maar wat, en ik koos niet de beste mentors. En als ik goede mentors had gehad, had ik daar niet naar geluisterd omdat ik hun advies niet goed had kunnen inschatten.

Ik zie veel beginnende meiden dezelfde foute ideeën hebben als ik had toen ik begon. Dat is niet raar ook, als je kijkt naar alle rare verhalen die we meiden leren over seks. En ik geef ze wel advies, maar ik ga er niet vanuit dat ze er slimmer mee zullen omgaan dan ik deed. Daar leg ik me ook bij neer. Ze leren het vanzelf wel, als ze lang genoeg in het werk blijven zitten. Met de jaren komt de wijsheid wel. Of ik ze nou advies geef of niet.

Na wat gezworven te hebben, heb ik een tijd in de clubs gewerkt. Dat zijn bordelen waar ook een bar aanvastzit, waar je de klant je laat "versieren" voordat je hem mee naar boven neemt. Ik was toen niet helemaal groen meer, en ik had het idee dat ik àlles van seks en van hoererij wist wat er te weten was. Ookal kan ik nu wel zien dat ik er misschien wel minder van snapte dan toen ik begon, en nog wìst dat ik er niets van snapte.

Wat ik in die tijd altijd raar vond, was hoe verlopen die bordelen er vaak uitzien. Ook de strakste bordelen hebben vaak iets mufs, iets versletens, en iets oubolligs. Het is er niet echt vies, maar het heeft nooit echt klasse. Ik stelde me altijd voor dat je in een strakker, stijlvoller bordeel ook strakkere en stijlvollere klanten kreeg, die meer te besteden hadden. En dat het er veel drukker zou zijn.

Inplaats daarvan was het altijd een beetje hetzelfde: luxe inrichting, met veel lounge-meubels, stoeprandhoge platformpjes waar je de eerste weken blauwe tenen aan overhoudt, erotische kitsch en goudverf, disco-seventies verlichting, en altijd dezelfde broeierige kleuren. Stijl en klasse leken wel verboden, en vooral het gevoel van ruimte en frisse lucht miste je er toch wel. Toen ik nog clubs deed mocht je er ooknogeens roken, en dan krijg je helemaal zo'n bedompte club met zo'n gele nicotinewaas overal overheen.

Dat vond ik raar. Ik had ideeën over clubs waar je in een stijlvolle omgeving met veel lucht en intieme hoekjes, naast een soort danszaal als in een echte dansclub, je klant kon verleiden om mee te gaan naar een kamer die meer wegheeft van een luxe hotelkamer. Maar elke keer dat ik in een club aan het werk ging, was het weer zo'n bedompte, verlopen zaak. Ook als ze net nieuw waren, of net verbouwd, en dat begreep ik maar echt niet.

Ik vind het ook nu nog niet raar dat ik zo dacht. Want als je naar een schoenenzaak gaat, ben je ook meer bereid even te blijven shoppen en duurdere schoenen te kopen, als je naar een stijlvolle winkel gaat waar je wel gezien wil worden. Je hebt toch minder de neiging uit te spatten in een nebbisj winkeltje dat sinds de vorige eeuw niet meer opgeknapt heeft. En dat kan je makkelijk naar een bordeel doortrekken.

Het is alleen niet waar. Bordelen moeten een beetje nebbisj, een beetje "sleazy" zijn. Dat verwachten de klanten, en daarmee zijn ze op hun gemak. En je klanten op hun gemak stellen, dat is de helft van wat je doet. De klant geeft geld uit in een bordeel omdat hij geld uit wil geven, niet omdat het zo'n goede deal voor hem lijkt. Het meeste van wat er in zo'n club geld kost is namelijk geen goede deal, en dat doen ze toch grif. Ook als het voor de rest vrekken zijn die dan net over de prijzen van wat op de kamers gebeurt weer gaan zitten muggenziften.

Dat snapte ik toen nooit. Ook niet toen ik al best lang in clubs had gewerkt. Dat was vooral omdat ik gewoon nog niet volwassen genoeg was om me met de gedachtenwereld van de klanten en van mannen bezig te houden. Ik had niet alleen geen besef, ik had ook gewoon de interesse niet om te weten dat het iets was om aan te denken. Ik was te weinig bezig met de zakelijke kant van het werk daarvoor. Het besef kwam eigenlijk pas veel later, en dat was misschien maar goed ook.

Ik ging namelijk mijn eigen werkflatje inrichten, toen ik voor mezelf ging werken. Dat wou ik in één keer gedaan hebben, en daar heb ik dus flink op gepland. Na een half jaar heb ik het tochnog flink laten verbouwen, want die eerste keer een werkflatje inrichten was toch anders dan ik gedacht had, maar de toon was licht, luchtig, meisjesachtig en vertrouwd. Niet een verlopen bar. Ik was overtuigd dat klanten dat geweldig zouden vinden.

Nou, niet echt. Ja, de klant komt voor jou. Hoe je werkplek eruitziet is voor mannen best onbelangrijk. Er zijn meiden die goede zaken doen ik kale kelderboxen met een matras die ze van de stoep hebben gehaald op grofvuildag. Toch merk je wel dat een man ook gevoelig is voor de sfeer die je maakt, ookal hebben ze niets met kaarsen en bloemblaadjes. En ookal vinden mannen frisse lucht netzo belangrijk als wij, toch helpt zo'n bedompt hok voor de goede sfeer.

Dat geldt niet voor alle klanten trouwens, ik heb ook vaste klanten gehad die het juist ontzettend verfrissend vonden om in een vrolijke lichte luchtige ruimte hun ding te kunnen doen. Ik had alleen gedacht dat het voor alle klanten wel welkom zou zijn, en voor sommige klanten zelfs een openbaring dat het ook zó kon. Dat had ik gewoon flink overschat, want ik geloofde in het idee dat bordeelbazen gewoon te lui en te conservatief zijn om iets moderns neer te zetten.

Het is eigenlijk een gelikt stukje klantpsychologie. Dat ben ik pas veel later gaan zien, maar klanten gaan meer uitgeven en komen vaker terug op zo'n plek die er verlopen uitziet. Ook als de meiden er wat verlopen uitzien. Die hebben daar ook hetzelfde voordeel van. Mensen kijken toch naar je in de kontekst van je omgeving. Je voelt je prima in je bikini op het strand, maar als je 's avonds in de stad in een café zou zitten met die bikini, voel je je heel ongemakkelijk, en wordt er anders naar je gekeken.

Als een klant in een nette zaak zou komen, dan voelt hij zich de nette man die hij overdag moet zijn. Dan voelt hij zich alsof hij niet ordi of vies moet zijn. Dat klopt niet met de ideeën die de meeste mensen toch met seks hebben. Al praten mensen nogzoveel over hoe normaal seks vinden, en hoe verlicht ze zijn, toch heeft bijna iedereen een flinke angst voor seks en denken ze mee in het denkbeeld. Taboes genoeg.

Zet hem in een verloederde omgeving, en opeens is het heel anders. Daar durft hij wel. Hij voelt zich meer op bezoek op een alien plek, op een plek waar niemand op hem let, en hij kan losgaan. Hij durft zich dan eens ordi te gedragen, en lekker bezig te zijn met zuipen en schaameloos geilen op het vrouwelijk schoon wat we naar hem toe pushen. Hij is aan het slummen, hij gaat langs in een wereld beneden hem. Dus hij hoeft niet zo op zijn tellen te passen.

Dat klinkt misschien onaardig, maar dat is niet zo. Mensen zijn nou eenmaal heel gevoelig voor de normen op de plek waar ze zijn. Daarmee verandert ook hun rol, immers. Daarom kunnen toeristen zich zo verschrikkelijk misdragen, die denken dat dat hun rol is van feestganger. Daarom kunnen mensen zo zenuwachtig doen op nette feestjes, waar ze ontzettend bang zijn om voor elk foutje te worden veroordeeld, terwijl niemand in feeststemming zo naar ze kijkt.

Seks hoort niet in een nette omgeving. En met seks val je vrouwen làstig. Alleen ordi meisjes doen aan seks buiten een relatie, en je kan alleen iemand die je niet kent zo ordi vinden in een ordi omgeving. Dat is bij veel meer mensen zo dan je zou denken. Nette mensen doen niet aan seks, zo voelen de meeste mensen dat. En voor een snelle wip zoeken ze dus mensen die niet netjes zijn.

De klant moet zich ook béter voelen dan de plek waar hij is. Mannen voelen zich zo snel minderwaardig en kwetsbaar, dat gevoel moet je ondermijnen door hem allerlei signalen te geven dat hij super is. In ieder geval beter dan de mensen om hem heen. In ieder geval dat de omgeving om hem heen niet te goed voor hem is. Maar wel dat hij in een omgeving is die genoeg luxe uitstraalt dat hij luxe-gedrag gaat vertonen.

Want zo'n klant in zo'n verlopen bedrijf voelt zich de bink. Die is niet verlopen, die laat wel even zien hoe mannelijk en dominant hij is. Die laat het dus breed hangen. En dat is een stuk van de kick voor hem. Hij brast er wel even wat doorheen om de meisjes onder de indruk te maken, en wij kirren wel met hem mee. Zolang de magie van de verlopen tent werkt, gebeurt dat ook wel. Vooral als er ook andere klanten met flappen aan het zwaaien zijn.

Dat werkt zolang je in het bargedeelte hangt. Als hij daar is, en nog bezig is om je te "versieren," koopt hij piccolootjes, betaalt je barrekening, en is hij de grote meneer vanwege zijn geldsmijterij. Hij voelt zich de big spender, de grote man. Bij sommige mannen merk je echt dat ze zo'n beetje daarvoor kómen. En als je dan met ze op kamer zit, en hun ogen alleennogmaar voor jou zijn, en de jacuzzi en de ijsemmer niet meer opvallen, dan verandert een man die net achthonderd gulden aan champagne uitgaf in een man die moeilijk doet over vijftig gulden extra voor anaal. Betalen moet een onderdeel zijn van de ervaring.

Vooral vanuit de bordeelhouder is het dus nuttig om dat verlopene erin te houden. Als je het allemaal te mooi maakt, betalen de klanten niet meer graag. Hoe netter en strakker, hoe krenteriger je klanten. Nou moet je niet denken dat bordeelhouders zo'n kien inzicht hebben over wat hun klanten allemaal denken en voelen, maar ze merken gewoon dat opfrissen van hun zaak de inkomsten neerdrukt, en vooràl dat níet opknappen iets is waar ze geen pijn voor in de portemonnee voelen.

Want het is ècht niet alleenmaar klantenpsychologie hoor. Een bordeel mag meestal geen ramen hebben, die moeten geblindeerd worden om klachten over overlast en schennis voor te zijn. Dus dan krijg je wel een donker hok. Meestal moet zo'n bordeelbaas ook maar wat zien te maken van het pand waar hij een vergunning voor kon krijgen maar niet of nauwelijks financiering, en dat betekent vaak oude, slechte panden in slechte buurten waar je kleine kamertjes en smalle trapjes hebt.

Dan moet er ooknog geluidsisolatie komen, weer tegen de overlastverhalen, er zijn meestal belachelijke regels over hoe het pand moet werken om aan de vergunning te voldoen, en verbouwen zou de vergunning in gevaar kunnen brengen, het mag allemaal niet te licht zijn zodat je ziet hoe oud de hoeren soms zijn, het moet allemaal toch een beetje porno overkomen dus je komt snel bij de erotische kitsch uit, veel zaken hebben alleen een vergunning als "erfstuk" uit de tijd dat alleen penoze werd gedoogd, dus die penozestijl blijft ook hangen, noem maar op.

Het werkt alleen ook voor de meisjes. Dat merk je ook niet meteen aan de klanten, dus een hoop meiden denken dat ze meer zouden krijgen als de zaak maar moderner, frisser en klassieker was. Dat merk je pas als je eens gaat werken bij een bordeel dat het niet snapt, of als je zelf gaat uitproberen hoe je je klanten het best de ambiance laat ervaren. Het is voor ons ook niet meteen intuïtief duidelijk ofzo. Maar als je het eenmaal gezien hebt, is het snel duidelijk wat er gebeurt.

Mensen, zoals alle dieren, neuken graag omhoog. Je wilt met iets beters dan jezelf seksen. Vrouwen willen indrukwekkende mannen, mannen willen indrukwekkende vrouwen. Dat is gezond. Daar zit een hele evolutionaire filosofie achter, maar dat heb je eigenlijk niet nodig. Je hoeft het alleenmaar consequent om je heen te zien, want het is gewoon zo. Liefst neukt een klant een meid die véél te hoog gegrepen is voor hem.

Helaas zitten klanten netzogoed als de rest van de samenleving vast in het denkbeeld. Ze kunnen zich niet voorstellen dat seks en sekwerk werken zoals het werkt. Je kan ze uit proberen te leggen hoe het zit, maar ze geloven het nooit helemaal. Dus dat een vrouw waar ze in de datingmarkt nieteens aan hoeven te beginnen het prima kan vinden om ze alle hoeken van de slaapkamer te laten zien omdat ze er haar werk van heeft gemaakt, dat doet het niet voor ze.

Andersom is het zelfs zo dat klanten denken dat je eigenlijk helemaal geen hoogwaardige vrouw kàn zijn als je ze accepteert als klant. Dan worden ze argwanend, en gaan ze bij je denken dat je eigenlijk helemaal geen hete stoot bent, maar dat er wat mis met je is. En als je met zo'n oog naar iemand kijkt, vind je altijd wel iets wat je mis met iemand kan vinden. Dus dat helpt ookal niet om een goede paydate te laten gebeuren.

Het enige wat je kan doen, is meegaan in hun denkbeelden. Je moet een arc, dus een soort verhaalboog, voor ze opzetten zodat ze mee kunnen voelen in wat je ze voorspiegelt, wat past in hun denkbeelden en toch de toetsen raakt die je belangrijk vindt dat ze meekrijgen. Daar kan het heel nuttig voor zijn om een beetje verlopen over te komen. Je bent dan de hoogwaardige vrouw die verzeild is geraakt in een positie waarin zijn klandizie heel welkom is.

Want iedereen weet dat je zonder aan lager wal te zijn geraakt nóóit die keus zou hebben gemaakt. Dus je moet wel laten zien dat je wat hebt meegemaakt, dat er wat krasjes op je zitten, en dat je daarom beschikbaar bent. Dat maakt het voor de klant veel geloofwaardiger dat hij met een hoogwaardige vrouw kan ketsen. Het zou niet nodig moeten zijn en ergens is het gewoon onzin, maar je moet nou eenmaal dealen met de bekrompenheid van de maatschappij. Want die zijn je klanten.

Ik heb weleens discussies gehad met collegaatjes die denken dat zo'n klant die het graag met een verlopen hoer doet een soort machtsfantasie uitleeft omdat hij denkt dat hij misbruik maakt van haar negatieve keus, maar ik herken dat maar heel weinig in klanten die dat zoeken. Niet alleen omdat ik die klanten sinds mijn bordeeltijd maar héél weinig heb gezien, maar vooral omdat er bestwel veel tussen zitten die je, na een beetje bevriend te zijn geworden, graag een steuntje in de rug of een handje hulp aanbieden. Dat vind ik niet kloppen met iemand die een machtsfantasie uitoefent.

Eigenlijk is dat dezelfde redenering als al die feministen die ons belerend vertellen dat wat wij doen eigenlijk geen eerlijk werk is, of dat het eigenlijk verkrachting is, omdat "onze consent wordt gekocht" door de klant. Je gaat er dan vanuit dat de hoer eigenlijk niet wil hoeren, en dat je haar dwingt door haar geld aan te bieden. Dat is je reinste onzin natuurlijk, want je moet wel heel ver zoeken voordat je een situatie vindt waarin dat genoeg is om van verkrachting te kunnen spreken. Maar daar heb ik eigenlijk al een heel stukje over.

De klant zover krijgen dat al deze dingen voor hem werken, dat kan je niet voor hem doen. Dit komt vanuit de klant, ookal heeft hij wel heel veel zetjes in de richting van deze manier van denken gehad vanuit onze cultuur en de media. Maar uiteindelijk kan je als hoer alleenmaar hem de kans geven er zelf in te gaan zitten, en zelf zich meer op zijn gemak te voelen door zijn illusie mee te helpen opbouwen. En daar zal ik het ook maar mee moeten doen soms.

maandag 13 mei 2019

Mijn hoofd leegwerken

Jarenlang was hoeren het enige werk wat ik deed. Het was mijn voltijdsbaan, ookal is het zoals voor veel mensen in de dienstensektor meer vissen naar klanten en afwachten dan echt met de klanten aan het werk zijn. Ik deed er niets naast, en dan is het net als met elke voltijdsbaan, het wordt je leven. Tegelijk heb je ook zoiets van: "Alweer dezelfde dag die ik overdoe." Dat kan fijn zijn, maar soms ook saai of stressig.

Ookal is elke klant anders, en ookal is de baan eigenlijk altijd wel verrassend en gevarieerd, toch is het wel elke dag klanten vissen, elke dag je afspraken beheren, en elke dag klantjes draaien. Je weet wat er te gebeuren is, en je wordt tochwel een beetje duf en een beetje een routinepaardje dat altijd hetzelfde rondje loopt. Alles wat werk is, wordt saai en stressig. Ookal is het nog zo leuk.

Sinds een paar jaar leef ik niet meer zo. Ik doe een studie, en dat is bestwel intensief. Ooit toen ik de studentenleeftijd had, heb ik ook gestudeerd, maar dat was bestwel anders. Toen had ik een kunstzinnige studie, die ik nieteens afgemaakt heb omdat ik veelteveel met andere dingen temaken kreeg, nu doe ik een studie die veel exakter is. Dat is al een verschil van dag en nacht.

Daarnaast doe ik ook escort. Mijn vergunning is me afgepakt, ik kan niet meer klantjes ontvangen in mijn werkflatje, dus ik werk nu maar illegaal. Als ik bij een legale tent zou gaan werken, kom ik in de problemen, en die legale tent ook. Illegaal gaan is veel verstandiger. Ookal vind ik het ergens nog steeds ongemakkelijk, zo'n risico dat de hele tijd boven je hoofd hangt.

Je vergeet na je afstuderen heel snel hoeveel werk studeren eigenlijk is. Je kijkt erop terug, en je ziet vooral hoe weinig contacturen je had, en dat de dingen die je toen moest doen je nu in een handomdraai zou hebben gedaan. Dat dat de eerste keer heel anders is, en dat je naast die contacturen eigenlijk de hele tijd met de stof in je hoofd rondloopt, dat verdwijnt snel.

Het viel me nogal tegen, weer gaan studeren. Niet alleen omdat ik eerst certificaten moest halen voor ik kon beginnen, en ik nogal veel collegegeld kwijtben, maar ook omdat de studie veel zwaarder was dan ik had gedacht. Ja, de uitdaging is leuk, maar het mat je wel af. En je hebt netaan de tijd om de ene hap stof te verdouwen voordat de volgende alweer komt. Soms verzuip je gewoon.

Als je iets nieuws leert, blijft dat in je hoofd rondzingen. Je bent er even mee bezig, en je komt op wat nieuwe ideeën over wat je nieuwe les voor je betekent, wat je ermee kan, en hoe het je kijk op dingen gaat veranderen. Je speelt er wat mee, en het blijft in je hoofd hangen. Normaliter is dat leuk, en geeft het je het gevoel van verlichting. Als je studeert betekent het vooral dat je maar moeilijk los kan laten waar je toch al de hele dag mee bezig was.

Studenten hebben daar al sinds mensenheugenis een manier voor om ermee om te gaan. Ze zuipen. Na een studiedag gaat er zo een paar kratten doorheen in een studentenhuis. Studentenfeestjes zijn ook niet beter dan zuipschuren met hoger opgeleide klanten. Er ontstaan echt drankproblemen door, want heel veel studenten hebben die zuipsessies nódig om erdoorheen te kunnen komen.

Ik ben te oud voor die shit. Als ik ging drinken zoals de studenten doen, dan lag ik binnen een week in het ziekenhuis. Voor dat soort zuipen heb je de lever van een twintiger nodig. Ik ben wel uitgenodigd op studentenfeestjes, maar daar hoor ik echt niet thuis. Ik pas niet echt in het studentenleven, al heb ik wel een plaatsje gekregen van mijn medestudenten. Daar schrijf ik nog wel apart een stukje over.

Hoe kom ik dan toch van die stress af? Squashen helpt. Dan ben je er ook even uit, en de beweging helpt heel erg om de stress van je af te laten vallen. Als ik een dag hard heb gestudeerd, en ik heb het gevoel dat ik het nooit ga snappen, dat ik het nooit ga halen, en dat ik een mislukking ben, dan heb ik heel veel zin om met een bak Ramen op de bank Netflix te gaan zitten kijken. Maar daar wordt het alleen erger van.

Dus dan ben ik even mijn eigen pooier, en ik stuur mezelf naar de squashvereniging. Dat wil ik dan helemáál niet, maar ik doe het omdat ik weet dat het moet. En ookal doe ik het met lange tanden, en heb ik de hele tijd het gevoel dat ik er gewoon te móé voor ben, achteraf heb ik weer een beter humeur en meer energie. Dan kan ik nog steeds doodop zijn, maar ik heb weer wat nuchterheid en zelfvertrouwen, en ik slaap veel beter dan als ik na een avond Netflix in bed kruip.

Squash is niet het enige wat helpt. Ook met seks kom je er. En ook met betaalde seks! Ik heb gemerkt dat ik een stuk beter studeer als ik de dag ervoor een klantje heb gedraaid. Liefst zou ik er elke avond twee doen, maar dat lukt natuurlijk niet. Het haalt me even lekker uit het studeren, en het geld kan ik nu natuurlijk extra goed gebruiken. Ik ben zelfs iets minder kieskeurig geworden dan toen ik full time werkte.

Na een dag studeren heb ik graag een klantje. Liever nog heb ik een klantje vóór ik een dag ga studeren, maar escort 's ochtends is veel minder populair dan even bij een thuiswerkster langswippen in de ochtend. Dat gebeurt haast nooit. Een wip op een werkdag in een periode zonder contacturen kan ooknogwel, maar ik adverteer niet met die tijden omdat je niet precies genoeg kan aangeven welke uren je wel en niet te boeken bent.

Even een wip maken maakt mijn hoofd weer schoon. Je bent even hélemaal met de klant bezig, je lijf moet mee dus je gaat gewoon in de seksmodus, en je studie wordt even weggespoeld uit je gedachtes. Dat is heel verfrissend. Het is mij heel erg duidelijk geworden waarom studentes zo'n stereotype hoerengroep zijn geworden. Het werkt gewoon heel goed, zowel voor je portemonnee als voor je studie.

Ik heb me soms wel een beetje zorgen gemaakt of ik niet mezelf saboteerde. Je moet je studiestof wel in je hoofd laten rondmalen, dat is een onderdeel van het leerproces. Als je dat dan uitwist met een nummertje, ben je dan wel goed aan het leren? Ik vroeg het me af, en ik maakte me er wel druk om, maar ik ging wel door, want ik moet ook voor mijn brood betalen. En mijn collegegeld. En mijn belasting. En mijn benzine. En vooruit, ook voor mijn vakantie.

Er was een date een tijdje terug waardoor ik me nu die zorgen nietmeer zo maak. Ik had een zwaar vak, dat ik aleens eerder had gelopen, en waarvoor ik was gezakt. Ook bij de herkansing. Het was een moeilijk vak, het was echt mijn sterke kant niet, en de docent nam het bloedserieus. Ik was de enige niet die er moeite mee had. Het grootste struikelblok waren vier opdrachten die je moest inleveren, en die veel werk en veel begrip kostten.

Ik had me deze keer vroeg aan die opdrachten gezet. Ik was door schade en schande wijs geworden, en ik wou niet wéér afgaan omdat ik onderschatte hoeveel tijd zo'n opdracht kost. Dit jaar leken ze nogwel zwaarder en groter te zijn geworden ook. Iedereen zuchtte eronder, en ik had het er niet makkelijk mee, al had ik er veel tijd voor ingepland. Ik was een heel weekend beziggeweest met de problemen van de eerste opgave, en ik zat helemaal vast.

Dat ik dinsdagavond een klantje ging draaien voelde als een soort domheid. Die tijd had ik nodig voor mijn opdracht, voelde ik. De maandag had ik colleges gelopen, maar ik was met mijn hoofd alleenmaar bij mijn opdracht. Ik had nauwelijks aantekeningen gemaakt zelfs. Ik dacht erover om mijn klantje af te zeggen, maar ik had het geld nodig, en juist als ik denk dat mijn studie niet gaat lukken, voel ik hoe hard ik ze misschienwel nodig ga hebben.

Studeren in een èchte zware studie is niet makkelijk. Er is een boel dat je frustreert. Als je op college zit is er maar een klein stukje van de stof die echt voelt alsof je wat zit te leren. De rest bestaat uit twee stukken. Het stuk waarbij je denkt: "Pffffft, dit ken ik al, schiet nou eens op," en het andere stuk, waarbij je denkt: "Hè?! Wat gebeurt hier nou? Waar heeft hij het over? Ben ik de enige die dit niet snapt?" Dat is ontzettend frustrerend en afmattend. En dat wordt erger als ik niet genoeg neuk.

Als ik niet genoeg neuk, word ik duf en vlak. Dan kost alles meer moeite. En omdat ik het idee heb dat alles meer moeite kost, gaat seks zoeken ook voelen als ingewikkeldheid waar ik niets aan heb. En mijn libido gaat achteruit, omdat ik steeds moeier en steeds duffer word. Het is een negatieve spiraal. En ga ik die spiraal te ver af, dan is het ook niet met één nummertje opgelost, en ben ik weken bezig weer normaal te worden. En dan komt nergens meer wat van in mijn leven.

Dinsdagavond tutte ik me op, terwijl ik over mijn opdracht nadacht, en geen steek verderkwam. Ik pakte de auto naar de klant, terwijl ik over mijn opdracht nadacht en geen steek verderkwam. Ik kwam aan bij de klant, en ik voelde zelfs een steekje paniek over dat ik mijn opdracht nu uit mijn hoofd ging zetten, maar je moet nou eenmaal wel je werk doen. Een beetje professionele houding is dan toch wel praktisch.

Ik zette het ook echt uit mijn hoofd, dat ging heel natuurlijk. Zodra ik de klant voor het eerst toelachte, viel er al een soort gewicht van me af. Even met wat anders bezigzijn. Dat was heel fijn. En mijn lijf weer even wakker laten worden ook, en mijn libido weer even terug laten komen. De klant was ook fijn, dat hielp natuurlijk wel. Hij hield van een beetje vozen en een beetje GFE, en ookal is dat mijn ding niet echt, het hielp wel om me af te leiden van mijn problemen.

Na bijna een uur zat ik op mijn knieën op zijn bank terwijl hij me op zijn hondjes neukte, en ik was voor het eerst in een week echt kalm, en op mijn gemak. De klant was goed onderweg, hij zou tevreden zijn, hij ging precies op tijd spuiten, dat wist ik al, en ik schatte ookwel in dat hij me opnieuw zou gaan boeken. Dit werkte gewoon. En verbazend genoeg werkte opeens alles toen.

Hij was nog aan het pompen, het ritme werd al wat sneller, en opeens viel er een puzzelstukje op zijn plek. Dat probleem waar ik al die tijd tegenaan had staan bonken was eigenlijk het verkeerde probleem. Als ik toepaste wat de docent ons had geleerd, zou het misschien ooit gaan lukken, maar was het héél moeilijk. Als ik toepaste wat hij in de aanbevolen literatuur had genoemd als mogelijkheid, tijdens een zijsprongetje in het college, zou ik er misschien zomaar langskunnen!

Ik was heel opgetogen, en ik had enorm de behoefte om mijn gedachte, die voelde als een bevrijding, meteen op te schrijven. Ik was bezorgd dat ik hem meteen zou vergeten. Natuurlijk onzin, want zoiets vergeet je niet zo snel, maar het voelde als een kans die me kon ontsnappen. Maar ik was echt ontzettend opgelucht. Meteen zag de wereld er een stuk vrolijker uit.

De klant kreeg een heel warm afscheid, en ik heb meteen in mijn autootje mijn inval opgeschreven op een oud stukje papier. Ik reed naar huis, en intussen begon ik wel een beetje te twijfelen. Was mijn idee niet gewoon iets doms, dat ik alleenmaar door de roes van de seks aanzag voor iets wat werkte? Ja, ik werk professioneel met seks, en het doet me minder dan de klant, maar je blijft niet onaangeraakt ofzo.

Thuis begon ik mijn idee meteen uit te werken. Ik las het stukje verdiepingsliteratuur, ik schreef over wat er relevant was, en ik zag het probleem uitelkaar vallen in dingen die ik stuk voor stuk wel aankon. Zo snel als ik kon heb ik het ook in mijn computerprogramma ingevoerd om te kijken of het klopte. En het werkte. Diezelfde avond heb ik de hele opdracht afgerond.

Mijn klantjes zijn een goede manier om mijn hoofd leeg te spoelen. En ze geven me geld inplaatsvan een kater. Nee, ik heb niet tijdens elke klant een openbaring natuurlijk, maar ze zitten me zeker niet in de weg, en als je het goed bekijkt kosten ze me eigenlijk ook geen tijd. Want ontspannen moet je tochwel doen, en de beste soort ontspanning is de soort waar je je voor moet inspannen.

maandag 6 mei 2019

Doodgedrukt


Mijn blogje heeft me veel geleerd, en veel gebracht. Ik heb er niet alleen meer door naar de rest van de wereld geopend, en erdoor geleerd om dingen duidelijk op te schrijven op een manier die mensen prettig vinden en makkelijk begrijpen, maar ik heb ook mijn leven anders leren bekijken. Alsof ik het afentoe van buitenaf kan zien. Dat geeft wel meer perspektief, en dat helpt me mijn werk en mijn leven aktiever aan te pakken.

Het belangrijkste misschien wel is dat ik er ook mensen door heb leren kennen die ik anders nooit gekend had. Die zijn naar me toegekomen vanwege mijn blogje, en soms zijn ze bij mijn netwerkje gaan horen. Andere mensen zochten alleen kontakt om me wat te vertellen, of om me advies te geven. Dat was heel waardevol, en ik werd er ook door gestimuleerd om zelf kontakt met andere aktivisten te zoeken.

Zo ben ik in kontakt gekomen met veel meiden uit het vak. En dan vooral veel meiden die wat deden of wat hadden gedaan met het opkomen voor sekswerkerrechten. Die zagen in mijn blogje iets wat ze fijn vonden. Dat heeft me ookwel gemotiveerd om door te zetten met mijn politieke stukjes, met mijn nieuwsstukjes, en met mijn antwoordstukjes. Juist om dat soort meiden een steuntje in de rug te geven bij hun persoonlijke aktivisme.

Dat zijn fijne meiden. Vaak zijn het wel meiden met haar op hun tanden, maar ze hebben het hart op de goede plaats. Die staan vierkant achter je als je goede dingen doet, en ze zijn niet bezig met hoeveel tijd en moeite het ze kost om de strijd te strijden, ook als het niet om hun eigen strijd gaat. Ze kunnen heel veel kritiek op me hebben, maar ze laten me niet in de steek.

Meiden die opkomen voor onze rechten, of die uberhaupt bezig zijn met het organiseren en weerbaar maken van de meiden, zijn niet de doorsnee. Veruit de meeste hoeren doen hun ding en proberen gewoon buiten de aandacht van de heksenjacht te blijven. De meiden die gaan vechten tegen onrecht doen dat omdat ze vechtersbazen zijn. Sommige beginnen aan de strijd omdat ze te grazen zijn genomen, en andere weer omdat ze onrecht zien wat ze niet over hun kant kunnen laten gaan.

Ik kom via mijn blog niet alleen met aktivisten in contact. Ik krijg ook, veel meer zelfs, meiden die advies of hulp nodighebben. Die komen bij me aan omdat ze iets herkennen, en omdat ze denken dat ik daarom ze zal begrijpen. De meeste kan ik veel minder helpen dan ze hopen, maar een paar worden toch trouwe vriendinnen. Meer dan penvriendinnen kan het niet worden helaas, maar zo zijn veel relaties in de hoerenwereld.

Van veel meiden uit het vak, en vooral de extreme gevallen dus, krijg ik het wel en wee mee. Een handjevol hebben zulke succesvolle carrières dat ze er geen boek over zouden kunnen schrijven omdat mensen het te ongeloofwaardig vinden voor fictie, een flink aantal hebben veel ups en downs, en een heel interessant leven, ookal is een interessant leven erg zwaar als je het zelf mee moet maken, en er zijn er die echt aan het eind van wat ze aankunnen komen.

Dat bedoel ik letterlijk. Er zijn in mijn kennissenkring een aantal meiden overleden. Sommige die ik niet zo goed kende, maar ookwel meiden waar ik heel close mee was. Soms komt het als een verrassing, en soms dan krijg je het hele proces heel persoonlijk mee. Vriendinnen die komen te overlijden aan ziekte, eentje aan een moordende idioot, of doordat ze zo terechtkomen dat ze niet meer door kunnen leven. Door omstandigheden doodgedrukt.

Verbiedertjes doen graag alsof we massaal door klanten worden vermoord. Dat is gelukkig onzin. Politie en jaloerse partners of ex-partners zijn een heel veel groter risico. Ik ga hier geen namen noemen, geen artikeltjes in kranten duiden, want dat vind ik onsmakelijk. Dat zijn mensen die niet meer voor zichzelf kunnen spreken, en dat ga ik dan ook niet doen. Het draagt bovendien niets bij.

Er zijn sekswerkers en ex-sekswerkers die sociaal geaccepteerd worden. De meeste van de mensen die op TV praten, die hebben de gouden sleutel in de handen. Die hebben het soort karakter en omstandigheden waardoor ze niet kwetsbaar zijn, en krijgen genoeg respect door hun positie als woordvoerder dat de druk op ze niet te hoog wordt. Die stralen ook iets uit waardoor de aasgieren geen interesse in ze hebben. Dat gaat dan wel goed.

Maar zo is het niet voor iedereen. Er zijn veelmeer mensen die niet die immuniteit hebben, maar ook die komen soms in de spotlights terecht. Dat is dan niet op TV of in een blaadje, maar een buurman herkent haar dan op een hoerensite, en gaat dat opgewonden rondvertellen in de buurt, en voor je het weet ben je dan een roddel-objekt. Het is dan een heel realistisch risico dat je dan àl je sociale kring kwijtraakt.

Het is heel moeilijk uit te leggen hoe erg dat is. Mensen denken makkelijk dat je je er gewoon niets van aan moet trekken, netzoals je je er niets van aantrekt als iedereen je favoriete trui maar een afgedragen ding vindt. Het is een veel zwaardere last dan mensen zich voor kunnen stellen, als je de afkeuring van de hele samenleving op je voelt drukken. En vooral als je diezelfde afkeuring ook krijgt van de mensen die het dichtste bij je staan.

Die afkeuring is èrg. Die geeft je het gevoel dat je niet thuishoort in de samenleving, dat je een paria bent die niet zou moeten bestaan. Dat is iets wat je niet uit je hoofd kan zetten, dat hou je in ieder geval niet voor altijd buiten. Dat is hoe hersenspoelen werkt, mensen gaan meedenken met wat ze om zich heen horen en zien. Als je maar één ding om je heen ziet, moet je een héle harde kop hebben om dat niet mee te gaan denken.

Ik heb meerdere keren meiden in mijn mailbox gekregen die ontmaskerd waren, en die véél harder door hun omgeving waren aangepakt dan ze ooit voor mogelijk hadden gehouden. Die wisten wel dat er afkeuring en onbegrip zou zijn, maar ze hadden van hun genuanceerde en menselijke kring verwacht dat die haar als mens zouden blijven zien, en dat valt nou juist heel vaak hard tegen.

Zonder steun van een groepje naasten, ookal is die nog zo klein, ben je als mens al heel snel helemaal niemand meer. Als je wel naasten hebt, maar die kijken juist op je neer en stoten je af, dan raakt je dat tot in je ziel. Dat is moeilijk uit te leggen aan mensen die het nooit meegemaakt hebben. Als daar nog bijkomt dat je van je opleiding wordt geschopt, of zelfs dat je als minderjarige aan een zieligheidsbedrijf wordt overgeleverd, dan gaat je hele leven aan scherven.

En het houdt niet op. Je krijgt geen pauze, mensen vinden nooit dat je wel genoeg bent gestraft. Want jij bent een ansichtkaart voor ze, een symbool van iets waar ze graag lekker over oordelen, en meer ben je niet. Dus ze geven je nooit een kans om bij te komen, en om toch even als mens te worden behandeld. Je ziet ook geen licht aan het eind van de tunnel, ookal wordt het echt ooit wel saai voor die mispunten om je te lopen veroordelen.

Het hoeft nieteens zover te komen om er echt heel hard in te hakken. Daar hebben mensen minder begrip voor, maar als je op je forums, op Facebook, op de carnavalsvereniging, bij je handwerkclub en op je vrienden-Whatsapp opeens met de nek wordt aangekeken behalve door mannen die een gratis wip willen, dan is dat ook heftig. Mensen bestaan toch als sociale wezens, en dat is niet opeens anders of "nep" als het om digitale sociale netwerken gaat.

Als het op social media gebeurt is het heel zichtbaar, als een hele club mensen besluit om je dood te pesten, maar in je eigen omgeving niet. En met social media kun je je computer dichtklappen en ben je er vanaf, al is het maar voor even. In een omgeving waar je het niet af kunt sluiten, is het iets waar je ook niet vanafkunt. Of je moet helemaal verdwijnen, maar dan schakelen mensen weer de politie in om je op te sporen. Je bent een beetje tot je kring veroordeeld.

Aan je collega's heb je meestal nietzoveel. Het is heel jammer, maar andere hoeren geven je heel weinig steun, en de sociale contacten die je ermee hebt zijn te vluchtig, en te gevoelig voor concurrentie. Er zijn meiden die je kan vertrouwen, er zijn groepen die verwelkomend zijn, maar jammer genoeg zijn we geen fijne groep om je sociale netwerk uit te moeten halen. Als je breekt, ben je ooknog gevaarlijk voor je collegaatjes, die ook niet meegetrokken willen worden.

Maar zelfs als het helemaal misgaat, blijft het meestal toch nogwel beperkt. Daar komen ze met een knauw vanaf, en soms met dingen waar ze nooitmeer vanafkomen, maar dat wordt meestal geen dodelijke toestand. Ja, ze worden bestwel vaak ziek van de stress, en ze moeten heel veel opnieuw opbouwen, maar er is leven na die tijd. Dat heb ik zelf ook meegemaakt, en veel collegaatjes ook.

Helaas is dat niet voor iedereen zo. Niet iedereen komt uit die klem, en er worden meiden in doodgedrukt. Als je nergens terechtkunt, kan je ook nergens héén. Dan merk je pas hoe kwetsbaar je bent als je eenzaam bent. Soms zelfs kwetsbaar genoeg om danmaar contact te zoeken met clubs die beweren hoeren te helpen die in de problemen zitten, en dan heb je ooknog díé bloedzuigers aan je lijf.

Toen ik het nog niet had zien gebeuren, dacht ik dat het vooral gebeurde met de gekke meiden. De borderliners, de loverboymeiden, de meiden die nietzo slim zijn, de meiden met psychiatrische problemen, de meiden met drugsproblemen, de meiden waarvan mijn kringetje zich altijd afvraagt hoe het zo lang goed gaat. Maar die komen juist wel terecht, ookal begrijp ik niet hoe. Die voelen de pijn wel, maar ze knappen niet.

In de prostitutie dan. Want in de porno zijn het wel meestal dat soort meiden die stukgaan. Porno is kennelijk toch anders. Inplaatsvan klanten die weten dat ze door de samenleving netzo worden verketterd als jij, hebben pornobabes nou eenmaal klanten die wel kijken, maar zichzelf niet zien als een deelnemer, en veel harder oordelen. Pornobabes trekken zich ook veelmeer aan van wat de mensen over ze zeggen lijkt het wel, maar laat ik niet voor pornomeiden spreken.

Dus ik hou het maar even bij mijn eigen branche. Dan heb je twee groepen meiden waarin ik er doodgedrukt heb zien worden. De eerste groep is de meiden voor wie sekswerk de laatste strohalm was. Die lopen op hun tandvlees, en voor die meiden is de prostitutie hun reddingsboei. De laatste. Als dat misgaat, en ze daarmee ooknog in de problemen komen, dan is er niets meer voor ze over.

Meiden die in de seksbranche terechtkwamen omdat we accepterender zijn dan de burgersamenleving, en ze hier wèl een plekje mochten, die hebben door nu ooknog als sekswerker te worden behandeld nòg minder kansen om terecht te komen. Hoeren die in de problemen komen worden vaak ooknog door de overheid ontdekt, en die doen hun best om je inkomen af te knijpen. En dat dan bij iemand die het werk is gaan doen om te overleven. Het kan ze niet schelen.

Het gaat dan soms om meiden die moesten terugvallen op sekswerk omdat ze op die manier de rest van hun leven op konden bouwen, maar er waren er ook die aan de bak moesten om de rest van hun leven maar niet af te zien brokkelen om ze heen. In Nederland verhonger je niet, maar het is niet moeilijk om zo weinig inkomen te hebben dat je niet meer kan onderhouden wat je lief is.

Soms komt zo'n meid genoeg in de knel dat ze met sekswerk haar hoofd boven water gaat houden. Dat worden meestal niet de hartstochtelijke hoeren die in hart en ziel voor het werk gaan, maar het werk is hun steun, de manier waarop ze doorkunnen. Ze waarderen het in elk geval daar al om. En als ze dan in de problemen komen, zelfs met het laatste waar ze op terug konden vallen, dan is er soms niets meer.

Ik ga geen namen noemen en geen gevallen beschrijven. Al was het maar omdat die meiden waardigheid verdienen, en me nooit toestemming hebben gegeven, en omdat ik weet dat er mensen op mijn blog meelezen die het alleenmaar lèkker zouden vinden. Ik wil er alleen over kwijt dat die meiden in een zwart gat vallen, waar ze uit hadden kunnen kruipen als er niet zoveel mensen langs de rand hadden staan oordelen, en haar erin terug hadden getrapt. Mensen op wie ze had moeten kunnen rekenen.

De andere groep is er eentje waarvan ik het nooit had verwacht vantevoren, maar daarin is het voor mij het meest aangrijpend. Dat zijn de heldinnen. De hoeren die opkomen voor hun collega's, en dan niet met kleine dingen voor grote groepen, maar met grote dingen voor afzonderlijke mensen. Van die strijdvaardige meiden die zich uitputten om hun collega's te helpen en te beschermen.

Ik noem ze heldinnen omdat ze dat zijn. Het zijn de meiden die risico's accepteren, en niet alleen aan machthebbers vragen of ze alsjeblieft willen minderen met de repressie. Het zijn de meiden die zorgen voor illegale kanalen zodat collega's uit de problemen kunnen komen, het zijn de meiden die met hun geld klaarstaan als een collega in de financiële problemen komt, het zijn de meiden die hun huis openstellen voor mensen in nood.

Die meiden spreken zich ook uit voor de goede zaak, natuurlijk, maar je uitspreken voor hoerenrechten is véél makkelijker dan wat ik in het vorige paragraafje schreef. Dat kost je niets, en er zit heel weinig risico aan. Als je je uitspreekt voor hoerenrechten word je veracht, als je collega's in nood helpt word je geháát. Dan zit je reddingsbedrijven in de weg, zet je de politie voor lul, en je bent heel snel een mensenhandelaar volgens de overheid.

Ik hou van die meiden. Niet alleen omdat ze dingen doen die superbelangrijk zijn, maar ook omdat ze zo lekker eerlijk en recht door zee zijn. Ze doen niet voorzichtig om leuk gevonden te worden, ze doen niet strategisch hun ogen dicht voor dingen die niet lekker liggen om aan te kaarten, ze pakken elke stier bij de horens. Het zijn heldinnen die er zijn voor de meiden die in de diepste putten zitten, heldinnen die zich soms doodvechten.

Dat doodvechten gaat heel plotseling, en je ziet het niet aankomen. Het zijn meiden die al heel vaak door de toortsen- en fakkelbrigades zijn belaagd, al die mensen die denken dat ze bijdragen aan een betere wereld door hun verontwaardiging aan iemand op te dringen die het die dag al honderden keren heeft gehoord. Meiden die het meest worden gehaat door de verbiedertjes, en ook het meest een mes in hun rug krijgen van valse collega's. Die lijken niet kapot te kunnen.

Maar iedereen heeft een eind. En die meiden gaan door tot het gaatje, maar daarna is het ook voor hen op. Helemáál op. Dan proberen ze wel zich terug te trekken, even pauze te nemen van alle haat, maar zelfs al kap je met het werk, het stigma loopt nog even door. En als je stopte omdat je op het randje zat, blijft dat stigma zonder geweten doorduwen over dat randje heen. Als je je schouders vollaadt met ellende, omdat je sterk bent, en je als een golfbreker voor de zee van haat opstelt, en opeens ben je even zwak, stoppen die golven niet.

Want denk je echt dat de mensen die klaarstaan om anderen te veroordelen hun lolletje opgeven als er iemand aan kapotgaat, en het gemene spelletje al veeltever is gegaan? Als je je overgeeft, als je ze hun zin geeft, als je alle vernedering slikt en gedwee "toegeeft" aan hun geile fantasie-verhalen over pooiers en perversies die je moet hebben, omdat er niets meer in je zit? Voor de mensen die willen straffen, zal je nooit genoeg gestraft zijn.

En straffen zullen ze. Niet alleen door je met de nek aan te kijken. Heldinnen die hun armen openen voor meiden die in èchte problemen zitten, zijn heel snel mensenhandelaars volgens de politie. Helaas openen ze soms hun armen voor een adder die ze in hun hart bijt. Want als zo'n probleemmeid terugwil naar haar oude leventje, moet ze eerst met de politie meelullen. En daarbij hoort dat ze iemand als loverboy of lovergirl aanwijst.

Het wrangste is dan nog, dat als er een meid doodgedrukt is, daar smalend en opgetogen over wordt gedaan door verbiedertjes. Feministen die kraaien dat haar dood weer bewijs is dat de dode al die tijd een leugen heeft geleefd. Dat ze gek moet zijn geweest. Christenen die Christus driemaal loochenen voor de haan kraait door te doen alsof ze haar hadden willen helpen, alsof ze haar nooit zo ver hadden willen pushen, en dat het niet door hun gehuichel komt. Zieligheids-industriëlen die gewoon blij zijn dat iemand uit de weg is die doet wat zij doen alsof ze doen, het is om te kotsen.

Als je dat niet erg genoeg vindt, diezelfde verbiedertjes hebben er geen probleem mee om de dood van een sekswerker te gebruiken om hun verboden door te drukken. Als het gaat om een moord is het helemaal een verhaal waar ze graag een eigen leugenverhaal omheen spinnen om het tegen ons te gebruiken, een zelfmoord nog meer. Dat is heel vies, en heel bitter. Vooral als ze zelf aan die dood hebben bijgedragen.

Dag Sammy. Je was lief.

maandag 29 april 2019

Overblijvertjes

In de escort kom je weleens tegen dat mensen andere plannen met je hebben dan je zelf zou hebben verzonnen. Dat kan naar zijn, omdat je je klant dan teleur moet stellen, maar eigenlijk gebeurt het veel vaker dat je iets te doen krijgt waar je zelf niet aan gedacht zou hebben, en eigenlijk best leuk is. Ik maak gewoon meer mee dan toen ik thuiswerkte, ookal heb ik vijf keer minder klanten. Zo leer ik ook meer, en dat is ookwel goed voor me.

Meestal gaat dat dan om diensten die ik normaal niet in mijn pakket heb zitten, plaatsen waar ik anders nooit zou komen, seksuele voorkeuren waarmee mensen niet denken dat ze uit zouden komen in mijn werkflatje, en rollen en kostuums die mensen sneller bij een escort accepteren dan als ze bij me op bezoek komen. Van een escort denken mensen immers sneller dat ze zich kan aanpassen als een kameleon dan van een honkvaste meid.

Deze keer was het een vaste klant die wat speciaals wou. Hij is een man van in de vijftig, die net wat ervarener is dan je verwacht. Hij heeft meer uitgeprobeerd, en is meer op zijn gemak met zichzelf. Ik had hem al een aantal keer als klant gehad, en we hadden leuk gepraat. Hij nam contact met me op, en vertelde al meteen dat hij iets anders zocht dan normaal. Hij kwam in zijn eerste berichtje al over de brug met wat hij wou, en dat zouden meer mannen moeten leren.

Het bleek dat hij regelmatig meedeed aan orgietjes. Dat waren geen echte swingersfeestjes, geen gang bangs, maar gewoon groepen mensen, vooral koppeltjes, die eens met groepsseks bezig wouden. Daar had hij mijn hulp bij nodig, want een goed feestje gebeurt ook niet zomaar. Daar moet je aan werken, en als je als gastheer of vrouw zelf ooknog mee wil feesten, is het goed om wat uit handen te geven.

Ik vond het wel een leuk idee. Ik ben ookwel bij swingersfeestjes, fetisjfeestjes en op parenclubs geweest, gewoon als deelnemer. Het was nooit mijn ding, want ik zat altijd vooral te griezelen bij de hygiëne die heel veel mensen op die plekken gewoon niet snappen. Bovendien is het allemaal heel tam. Ja, ze neuken buiten de deur, en ze doen soms aan groepsseks, maar meer is het ook niet. Er is behalve de nieuwheid nauwelijks een spanningsveld, er is geen verleiding of pushen. Dat mis ik er erg in.

Het is natuurlijk alleenmaar goed dat ze zo ermee bezigzijn dat iedereen duidelijk heeft wat de grenzen zijn. Dat moet natuurlijk ook gewoon, want je kent elkaar niet, en veelteveel mensen laten gewoon uit onzekerheid over zich heenlopen. Maar voor mij wordt het dan wel minder interessant. En voor de bedkunsten hoef ik het ook niet te doen, want swingers seksen niet echt beter dan andere mensen van buiten de business.

Maar je hoeft het niet te laten enkel omdat je denkt dat het beter kan. Ik doe dus weleens mee aan die dingen, ookal zal ik er geen andere uitspattingen voor opzij zetten die ik spannender vind. En ja, als ik ervoor betaald word, en de klant me bovendien ervoor nodig heeft, dan heb ik er meer plezier in dan als ik gewoon ga met hoop op een gezellige avond met misschien een okee beurt.

De klant was heel diplomatisch met uitleggen wat nou precies het idee was. Hij had een groepje mensen bijelkaar, en die moesten goed opschieten samen. Ze hadden allemaal hetzelfde idee, het waren allemaal "doeners." Dat betekent dat ze echt aktief meewerken om er een interessante seksuele ervaring van te maken, en van plan zijn te seksen. Dat heb je lang niet altijd op die feestjes. Dat was dus op zich al goed.

Mijn taak leek dus overbodig. Ik dacht eerst door wat hij omslachtig beschreef dat hij een soort gangmaker wou. Dat heb je vaker op feestjes met strippers bijvoorbeeld, dat je wordt ingehuurd om als toeschouwer in het publiek te staan, en als de stripper er klaar voor is dat het feestje wat wilder wordt, ga jij hem betasten en zoenen zodat de rest van de vrouwen ook gaan durven.

Als het niet duidelijk is, ga ik graven. Dat moet je gewoon doen, want mensen laten het achterste van hun tong niet zien met seks, maar dan is het juist belangrijk dat er geen misverstanden ontstaan. Gelukkig kwam hij toen wel over de brug. Hij vertelde dat het een beetje een probleem was, dat sommige mensen niet echt uit zo'n feestje haalden waar ze voor kwamen. Hij vroeg me of ik mee kon doen, en de "overblijvertjes" een goede tijd kon geven.

Nou, dat kon ik wel.

Op het feestje kende niet iedereen elkaar. Iedereen had wel een paar mensen die hij of zij kende, maar er waren genoeg vreemden om het interessant te houden. Ik kende alleen de organisator, en anders had ik er wel een beetje buiten gestaan. Ik was niet de jongste daar. De helft was boven de vijftig, maar er waren ook jonge avonturiers bij. Het was best druk in dat huis, ookal was het groot. Dat hielp eigenlijk wel met de feestsfeer.

Er werd eerst gedanst, maar toen veel gevoosd. Ik keek wat om me heen om te zien waar ik nou nodig voor was, en ik had wel gezien dat er meer mannen dan vrouwen op het feestje waren. Dat is vaker zo, ookal zijn er veel feesten die alleen voor koppels toegankelijk zijn. De organisator had me al verteld dat hij gelijke aantallen mannen en vrouwen had uitgenodigd, maar dat vrouwen vaker niet op komen dagen.

Op die feestjes heb je ook best veel vrouwen met aandacht voor elkaar, en haast nooit mannen die hetzelfde doen. Dat geeft dus samen een mannenoverschot, en ik ontfermde me dus over de mannen die een beetje buiten de boot vielen. Die vonden dat natuurlijk erg leuk, en het deed echt wat goeds ook voor de sfeer in het feestje. Er zat een man bij voor wie iedereen het leuk vond dat hij eens wat te doen had, bijvoorbeeld.

Het was me na een uurtje wel duidelijk hoe de vork in de steel zat. De organisator had een flinke voorkeur voor koppels waarvan de vrouw er wel pap van lustte. Die zijn meestal in de minderheid. Het is toch soms wel de man die op avontuur wil, en de vrouw die hem dan een plezier wil doen. Hier waren ze druk bezig, en misschien wel gretiger dan de mannen. Dat was wel een andere toon dan ik gewend was.

Maar het bleek wel dat al die aktieve vrouwen het vooral gemunt hadden op vier mannen op het feestje, die voor alle vrouwen de dekhengst uithingen. Er was zelfs voor de andere mannen minder te doen dan op de meeste feestjes, ookal was dit dan een feestje met meer aktieve vrouwen dan normaal. Dat merkten mensen wel, en ookal probeerde iedereen er luchtig over te doen, er waren bestwel wat mannen die het maar niets vonden.

Ik ging achter de mannen aan die niet veel aandacht kregen, en ik heb best leuke wippen gemaakt met die kerels. Daarbij heb ik ze ook subtiel bewerkt om ze zich meer op hun gemak te laten voelen. Daar had ik nog apart advies voor ingewonnen bij mijn mentor W. Maar het was nog steeds wippen maken terwijl in het midden van de vlakte matrassen in de woonkamer alle echte groepsaktie gebeurde.

Eigenlijk had ik het al meteen moeten zien, maar pas halverwege het feestje viel het kwartje, en ging ik meedoen met de hoofdact in het midden, en die overgebleven mannen erbij halen. Ze waren nogsteeds met mij bezig, maar ze voelden zich nu tenminste onderdeel van de groep. En dat is waar ze voor komen, dus dat is wel belangrijk. Ik haalde de ene na de andere achtergebleven vent op.

Ik had al een hele tijd geen dubbelpenetratie meer gedaan, maar een sandwich met nog een pik in je mond is wel goed om drie man tegelijk bezig te houden, en bovendien is het hitsig om naar te kijken voor de andere deelnemers van het feestje. Iedereen houdt van live porno. We werden goed aangemoedigd. En het was ook echt wij, niet alleen ik. Want doordat die mannen met mij bezig gingen, vonden ze ook opeens toegang bij de groep aktieve mensen.

Een man die langs de zijlijn staat heeft iets wanhopigs. Zelfs als hij eigenlijk niet wanhopig is. Dat is onprettig, en die laat je niet makkelijk in je buurt. Maar als zo'n vent eenmaal bezig is, zie je hem heel anders. En dat gebeurde nu ook. Toen ik de overblijvers eenmaal aan de gang had, gingen ze gewoon circuleren. Ja, de populaire mannen hadden nog steeds meer aandacht, maar ook een populaire man heeft maar één pik.

Ik zat dus toen het feestje net na zijn hoogtepunt was, als de mensen er nogwel zin in hebben maar de eerste honger is gestild, met mijn handen leeg. Mijn overblijvertjes waren allemaal bezig met andere gasten op het feestje, en ik had even een momentje voor mezelf. Ik besloot een poging te doen met een populaire man, die de hele tijd al alle vrouwen achter zich aan had gehad.

Hij was wel mijn type. Groot, lang, zwart, goed verzorgd, met een best forse besneden lul. Als hij ooknog wat af zou vallen zou hij helemaal perfekt zijn geweest. Ik greep mijn kans en ritste een condoom om zijn pik om te pijpen. Hij keek wat raar op, want niemand anders pijpte met condoom, maar hij zei er niets van. Toen hij hard genoeg was pakte ik hem op zijn hondjes. Ik moest hem aanmoedigen om stevig te neuken, want hij was veel te voorzichtig.

Zo zat ik lekker op ellebogen en knieën, even een lekker nummer te maken, toen ik zag hoe mijn overblijvertjes een beetje verschrikt naar me keken. Het was alsof ze iets mis zagen gaan. Dat had ik niet aan zien komen, want ze waren nu gewoon met de groep bezig, maar opeens zag ik die onzekerheid weer. Ik heb me dus met tegenzin onder die populaire man uit gewrongen, en ben een potje gaan zoenen en voelen met een overblijvertje.

Ik kreeg een beetje het gevoel dat die mannen zich aan me vastklampten, omdat ze het gevoel hadden dat ze anders helemaal geen aansluiting zouden hebben. Dat is een beetje vaag, maar zo kwam het op me over. Ik begon dus met die mannen lekker wat te flikflooien, en de sfeer was meteen weer goed. Die drie mannen konden kennelijk goed met elkaar overweg, want dat zie je ook niet altijd goedgaan.

Even later was er net een man klaar met me achterlangs neuken, terwijl ik op handen en knieën een ander zat te pijpen, toen de populaire man waar ik me van losgetrokken kwam naar ons toe kwam. Hij vroeg aan de vent die net zijn lul uit me getrokken had, of hij nu mocht. Dat was kennelijk precies de goede snaar. De drie waren heel tevreden met me aan het spelen terwijl die populaire vent me even goed neukte. Opeens wèrkte het gewoon.

Voor de hoeveelheid seks was het geen goed betaalde job. Ik had gewoon mijn uurtarief gekregen voor best intensieve groepsseks. Dat was vantevoren niet het plan, ik had verwacht om alleen wat bij te sturen. Inplaats daarvan was ik nu de hele tijd bezig geweest, en was ik achteraf bestwel moe. Een volgende keer komt er dus niet van, want de klant vond me nu al prijzig zat.

Mannen kunnen heel onzeker zijn. Ze hebben allemaal ingewikkelde dingen in hun hoofd over status en territorium, en ze maken er veelteveel gedoe van. Maar kennelijk is het dan weer genoeg als een populaire vent van bovenop de apenrots aan ze komt vragen of hij erbij mag. Ik heb maar bedacht dat het ermee temaken had dat hij nu niet hun meisje van ze afpakte, maar dat hij ze kwam vragen om mee te doen. Mannen, ik zal ze nooit helemaal snappen.