maandag 14 oktober 2019

Opvrolijken

Een klant die bij me komt, wil een leuke seksuele ervaring. Soms heeft hij een heel strak script in zijn hoofd, meestal niet. Minstens de helft komt bij me omdat hij opwinding voelt, en zich tot mij of mijn advertentie aangetrokken voelde, maar heeft geen vast plan over wat er moet gaan gebeuren. Die laten het zich een beetje overkomen, en die hopen maar dat vanzelf er iets spannends gebeurt.

Natuurlijk gebeurt er niets vanzelf. Als je een ontzettend lekkere seksuele ervaring hebt gehad waarbij alles vanzelf léék te gaan, zou je zien als je terug kon gaan, dat je er bestwel veel werk in hebt gestopt met zijn tweeën, of met meer misschien, om het te laten werken. Omdat je een klik had, en omdat de sfeer goed was, heb je alles zo positief mogelijk gezien, en heb je er enthousiast aan gebouwd om er iets moois van te maken.

Als je een klant ontvangt, wil je hem hetzelfde gevoel geven als tijdens zo'n super-ervaring. Je kan denken dat het dan genoeg is om jouw helft van de beurt goed te laten gaan, en je te gedragen als iemand die ontzettend met hem klikt, en ontzettend zin heeft in een superbeurt, en je ontzettend uit te sloven. En dat werkt dus niet, en soms werkt het zelfs averechts.

Zo'n man die bij je komt, is vaak een beetje verlegen of schuw. En hij weet niet precies wat hij tegen gaat komen. Hij zal wel geil zijn, hij zal wel wìllen, maar hij komt meestal niet in de goede bui bij je aan. En om hem in die paar minuten kennismaken meteen je te gedragen zoals iemand in de wildste beurt van zijn leven zorgt meestal juist dat hij voelt dat hij helemaal niet zo geil en zo enthousiast is als jij. En dat voelt niet lekker. Het voelt alsof de klik mist.

Bijna alle hoeren leren dus al snel om een man op zijn gemak te stellen. Zodra een man op zijn gemak is, kan je heel snel naar het "klikken" toewerken, en heeft hij een leuke wip. Vooral na de eerste keer, want zo'n eerste keer blijft toch wennen aan elkaar. Je moet het ijs breken, je moet hem op zijn gemak stellen, je moet uitlokken dat hij over zijn verlegenheid heen kan kijken en alleen aan seks denkt.

Mensen zijn niet op hun gemak met seks. Ze zijn er zelfs gewoon bang voor. Seks wordt gezien als iets gevaarlijks, als iets gewelddadigs zelfs. Je klant wil jou niet een gewelddaad aandoen. Hij komt alleen voor een leuke ervaring, en hij wil dat jij het ook leuk vindt. Hij wil weten dat hij welkom is, en dat jij op je gemak met hem bent. Hij wil daarover gerustgesteld worden, zelfs als hij dat zelf niet snapt.

Gedeeltelijk ligt dat aan hoe mensen een sekspartner anders bekijken dan ze iemand bekijken buiten de seks. Buiten de seks heb je allemaal subtiele en gelaagde manieren om kontakt met iemand te hebben, terwijl je tijdens de seks opeens veel simpeler met elkaar omgaat, omdat je sekshormonen je bij je nek grijpen en de goede kant op duwen. Dat vinden mensen eng, en noemen ze "objektifikatie." Je ziet je sekspartner even als alleenmaar je sekspartner.

Je wil je klant zo snel mogelijk aan het objektificeren krijgen. Als hij je als seksobjekt ziet, komt er een leuke ervaring van. Als hij daar niet in kan stappen, dan blijft hij een beetje buiten de seks hangen, en ookal probeert hij wel een leuke seksuele ervaring te hebben, hij komt er niet ìn. En dan mislukt je wip gewoon, ookal maak je er nog zo'n mooie performance van.

Hoe je je klant op zijn gemak stelt verschilt nogal van sekswerker tot sekswerker. We hebben allemaal onze manieren, en ik was heel verbaasd toen ik een beetje bij andere meiden ging kijken dat ze het anders deden dan ik. Heel veel meiden slepen een klant gewoon mee in de geruststelling door bijna overdreven te doen alsof ze ontzettend op hun gemak met hèm zijn. Dat werkt ontwapenend, en die mannen pakken dat op en spiegelen dat. Heel logisch als je erover nadenkt.

Andere meiden hebben een heel andere invalshoek, en die hebben juist een edgy illusie die ze willen opvoeren, waarin het juist opzwepend is als de man níét op zijn gemak is. Die dwepen soms een beetje met wanhoop, of spelen juist de verhongerende nymfomane, of de veeleisende vrouw die afgereden moet worden, en nog wel meer. Alles wat je kan verzinnen is een markt.

Maar ik heb maar één manier die ècht voor me werkt. Ja, ik kan ook anders werken, en ik heb ookwel wat geprobeerd, maar zelfs als het voor de klant nogwel werkt, werkt het niet voor mij. Sekswerk is voor een stuk gewoon een performance neerzetten, een toneelstuk spelen, handarbeid verrichten, maar voor een stuk is het ook aanvoelen, meevoelen, en er zelf in gaan zitten. Dat is juist wat het werk zo leuk maakt, het is ook voor mij seks.

En dat erin gaan zitten, dat kan ik niet goed als ik niet mijn eigen manier gebruik om het ijs te breken. Ik breek niet alleen het ijs voor de klant, maar ook voor mezelf. Ik glij vanzelf in mijn illusies, in mijn rol, als ik het ijs kan breken op mijn eigen manier. Het is niet dat die andere manieren onmogelijk zijn voor me, maar het wordt opeens een stuk harder werken, en ik ben een stuk minder zeker in wat ik doe.

Mijn manier is om een man op te vrolijken. Ik hou van vrolijkheid, en ik ben graag enthousiast. Daarmee steek ik de klant aan, en die ontspant dan en kan me objektificeren. Ik ben vrolijk, dus ik ben niet tégen iets wat hij aan het doen is. Dat voelt een man aan als iets wat tegenwoordig ookwel enthusiastic consent wordt genoemd, dat je niet alleen meegaat in wat hij wil, maar dat je er zelf ook zin in hebt. Dat enthousiasme werkt gewoon.

Dat kan zijn omdat ik van mezelf iemand ben die vrolijkheid nodigheeft. Ik ben zelf het liefst vrolijk en giechelig in de seks, ik hou van een beurt die opeens in een kussengevecht kan veranderen, ik hou van plagen en strelen en alles wat gewoon vrolijk en lief is. Ja, als de klant daar geen trek in heeft kan ik ook vanalles anders, maar dat doe ik vanuit die vrolijke beginpunten bij elke beurt.

Maar er zijn klanten voor wie dat gewoon niet werkt. Die vinden dat onecht overkomen, of die voelen zich overweldigd door iemand die zo extrovert tegen ze doet, of die zoeken juist een bescheiden, ingetogen intimiteit. Of wel duizend andere dingen, die ik vaak nog niet herken ook. Dan helpt het niet om zo vrolijk te doen, om mijn eigen stijl te laten zien, want daar knappen ze juist op af.

Ik heb heel lang niet op tijd doorgehad dat dat gebeurde. Ik zag alleen een klant die niet meekwam, en ik ging die dan opvrolijken. Terwijl hij dat helemaal niet wil. Dat lijkt voor mij dan alleen alsof ik meer mijn best moet doen, terwijl ik hem juist steeds verder uit de buurt van de goeie sfeer haal. We klikken dan totaal niet, en seks zonder een klik is toch niet heel erg spannend.

Het meest verwarrende is dat ik mannen die dat hebben vaak wel vrolijk krijg. Maar de seks is er dan wel uit. En ik kan ze ook niet meer echt geil krijgen. En dat herken ik dan niet, en ik ga denken dat hij misschien helemaal niet voor de seks komt. Want dat krijg je ook vaak genoeg in de branche. Nou is dat ookwel het enige wat er dan nog óver is, maar het is gewoon een miskleun.

Andere meiden hebben me heel geduldig uitgelegd hoe je het op andere manieren aan kan pakken. Hoe je op tijd herkent welke weg naar objektificeren je kan aflopen, hoe je herkent hoe een man op zijn gemak is, en welke manipulaties en illusies daarbij horen. Ik heb bestwel wat oefening gehad om die dingen uit te proberen, en ze werken prima. Voor de mannen dan, want ze werken niet voor mij.

Ik kan niet goed werken als ik er niet goed inkom. En als ik mijn sekspartner niet opvrolijk, dan kom ik er niet goed in. Als ik niet die pretlichtjes zie, dan mìs ik wat. Dan is het werk niet leuk. En dan heb ik ook niet het gevoel dat ik het goed doe. Misschien sluit ik dan wel een deel van de markt voor mezelf af, maar gelukkig vinden de meeste mannen het leuk om opgevrolijkt te worden. En misschien is het beter om dat gewoon genoeg te vinden.

maandag 30 september 2019

Geen stukje, want ik ben op aktie

Deze week even geen stukje. Mijn helpers hebben me overtuigd om naar een conferentie te gaan in Zweden, waar sekswerkers uit alle landen waar het Zweedse model heeft toegeslagen samen zijn gekomen om ervaringen uit te wisselen en te demonstreren. De Zweedse pers weigert over ons te schrijven, maar we zijn aanwezig in de straten, en op Social Media komen we ook best een beetje door.

Het is een lange rit, en eigenlijk hoor ik helemaal niets wat ik niet al eerder had gehoord, maar het is zo fijn om te zitten tussen allemaal andere aktivistiese sekswerkers die óók hun mond opendoen! Ik ga hier niet spreken, het is mijn plek niet, maar het is een warm bad voor me. Echt heel fijn, en het was de twee dagen in de auto ook waard. Natuurlijk is het moeilijk met mijn studie, maar dit is nu even belangrijker.

Lees maar mee op #ffconf!

maandag 23 september 2019

De pooier als derde

Ooit heb ik heel druk gezocht naar hoe pooiers werkten. In die tijd heb ik bestwel veel werk en tijd erin gestoken, en er bestwel veel risico voor genomen, om aan die informatie te komen. Ik moest en zou het naadje van de kous weten, maar ik heb meer keren op het punt gestaan het op te geven. Ik kreeg namelijk maar heel weinig informatie los, en er waren teveel mensen die gewoon spelletjes met me gingen spelen.

Toen ik met mijn pooierstukjes begon, kwamen de tongen wat meer los. En sinds ik mijn serie stukjes over pooiers op mijn blog heb staan, blijven beetje bij beetje de verhalen bij me binnenkomen. Ik kan nu gewoon op mijn handen gaan zitten, en er komt meer informatie binnen dan toen ik er keihard voor werkte. Raar hoe dat gaat, en ookwel een beetje frustrerend. Nu ik het niet meer nodigheb, komt het allemaal vanzelf.

Daarmee wil ik niet zeggen dat ik die verhalen nu niet meer interessant vind. Ik schrijf er niet meer over omdat ik eigenlijk wel geschreven heb wat ik erover schrijven wou, en nou dat duidelijk is dat het beetje informatie dat ik erover uitgelegd heb al heel matig wordt begrepen, denk ik ook niet dat het nuttig is om meer te schrijven dat nòg moeilijker te begrijpen is, en dus nóg meer misverstanden op kan roepen.

Maar iedereen houdt van verhalen, of de mensen die verhalen nou snappen of niet. Ik merk bijvoorbeeld wel dat mensen een stuk meer meegaan met verhalen, "casussen," van pooiermeiden, dan met mijn uitleg. Maar de meeste van die verhalen lijken erg op elkaar, en de doodgewone patronen kom je alleen tegen als je echt naar pooiermeiden luistert, en lijken niet op wat voor geile porno er in de krant komt. Dus dan schrijf ik iets waar ik wel voorbij ben voor mensen die het eigenlijk de plank vinden misslaan.

Wat ik wel interessant vind, zijn de gevallen die eens níét zo gaan als de gewone patronen. Want pooiermeiden zijn mensen, en mensen zijn verschillend. Ik had ooit aleens een verhaal over een pooiermeid die van hard naar zacht probeerde te gaan met haar harde pooier, en bij wie dat niet echt lukte. Dat gaat wat meer de diepte in, en dat laat zien dat de patronen waar zoveel mensen in vallen helemaal niet altijd zo hoeven te zijn. Mensen zijn nou eenmaal anders.

Waar ik vandaag wat over wil schrijven, is ook een afwijking van het patroon. Bij pooiermeiden is het meestal dat ze een pooier zoeken, en daar hun partner van maken. Die manipuleren ze dan helemaal kapot, zodat hij ze onder druk zet. Het is alsof je twee mensen elkaar ziet wurgen, en als je niet diep graaft in hun redenen om te doen wat ze doen, snap je niet wat ze eraan hebben, want het ziet er alleen uit als ellende.

Maar zelfs in het simpelste stuk, dat de pooier de partner van de hoer is, zit verschil. Er zijn vrouwen die de pooier niet alleen niet als partner hebben, maar een relatie hebben náást hun pooier. Of hun pooier naast hun relatie, net hoe je het bekijkt. Dat leek voor mij heel raar, want de totale obsessie met elkaar die die pooierkoppels hebben lijkt me niet mogelijk bij een "gewone" relatie ernaast, maar er zijn dus mensen die dat wel doen.

Ik heb intussen meerdere verhalen gehoord, maar alleen van twee verhalen weet ik ook genoeg om echt te zeggen dat ik het hele verhaal ken. Het eerste verhaal is het simpelste. Dat was een jonge vrouw, van in de twintig, die een lieve vriend had, en een rustig leven met een baan in de retail. Die had ergens toch het gevoel dat ze wat miste, en ze ging op een dag aan kickboksen doen.

De vriend had niets met kickboksen, en die vrouw kon er een beetje haar ei kwijt. Maar dat ging niet echt om het kickboksen, en meer om ruw stoeien met afgetrainde domme jongens, die haar afentoe eens iets te hard sloegen. En dan komt het balletje wel aan het rollen, en voor ze het wist was ze begonnen aan een affaire. Haar man wist nog steeds van niets. Zij vond dat wel prima natuurlijk.

Ze begon rond te hangen in het vriendengroepje van haar scharrel, en daar werd ze al redelijk vlot het neukertje van Jan en alleman. Maar dat durfde ze alleen aan als "haar" kickbokser op haar paste, en als zij en hij deden alsof zij het voor hem deed. Dat stapje zou ik graag verder uitleggen, maar mensen snappen er meestal niets van, en dan veroorzaak ik meer misverstanden dan dat ik wegneem. Vriendlief wist nog steeds van niets.

Een beetje genaaid worden door de vrienden van je pooier en er niets voor terugkrijgen is voor niemand iets wat een goed idee lijkt op de lange termijn, en al vlot bedacht ze allicht dat ze dezelfde kick kon krijgen bij vreemden van buiten zijn kring, zonderdat hij in een spagaat kwam met zijn loyaliteit naar haar toe en naar zijn "matties" en dan kon ze er nog geld voor vragen ook. Dat moet dan wel zijn initiatief zijn natuurlijk, maar een jongen die toch al niet zo slim is, is daar zo ingemanipuleerd. En haar vriend hoefde van niets te weten.

Het kickboksen was er meteen aan gegeven, en haar baan kwam ook in de weg te zitten. Ze nam ontslag, zonder haar vriend wat te vertellen. Inplaats daarvan ging ze proberen om zoveel mogelijk klanten te draaien, en de rest van de tijd zat ze bij haar pooier, pooierdrama te maken. Die gaf haar dan weer een paar klappen, die ze aan haar vriend uitlegde als dingen die ze bij kickboksen had opgelopen. En hij geloofde dat allemaal.

Een dubbelleven loopt altijd stuk als je het niet hélemaal perfekt doet, en dat kon ze niet. Dus op een dag knapte de bubbel, en dat was omdat het geld opraakte. Haar baantje bij de winkelketen betaalde niet heel goed, maar het was een echt inkomen. Een pooiermeid die het niet erg professioneel aanpakt, verdient weinig. Een pooier heeft meestal een gat in zijn hand. Smijten met geld is bij de meeste pooierrelaties bovendien een onderdeel van de haat/liefde verhouding.

Haar vriend kwam er dus achter toen er opeens rekeningen nietmeer betaald werden die normaal uit haar inkomen kwamen. Ze heeft hem eerst wat voorgelogen, maar dat lukte niet goed, en het hele verhaal kwam boven water. Toen de aap eenmaal uit de mouw kwam, heeft hij haar aan de kant gezet. Zij trok in bij haar pooier, maar ze kwam er al snel achter dat voltijds pooierdrama iets héél anders is dan een paar uurtjes per dag waarna je in je stabiele huishouden thuiskomt.

Ze ontnuchterde, en ze dumpte haar pooier. Die wist ook niet wat hij moest, en is heel boos en gewelddadig geworden, maar dat hielp hem niets. Ze bleef over met helemaal niets, en zonder pooier ging het hoeren ook helemaal nergens heen. Ze probeerde terug te vallen op de hulpverlening, maar die kregen moeiteloos uit haar dat ze een pooier had gehad, en haalden Zeden erbij. Die verkochten haar praatjes over tonnen schadevergoeding als ze maar meedeed aan een onderzoek.

Deze vrouw was anders dan de meiden die je in de kranten tegenkomt, die Zeden naar de mond praten om hun exen te straffen voor een mislukte relatie, en er tonnen aan willen overhouden die op het allerlaatste moment toch door hun neus worden geboord door de rechter. Ze had gevoel voor verantwoordelijkheid en een geweten. Ze loog niet, en ze wilde niet haar handtekening zetten onder het verhaal dat Zeden had opgeschreven. Dus ook daar werd ze op straat gegooid.

Het klinkt heel raar, maar als je niet met Zeden mee wil werken, maar wèl mensen van je weten dat je met pooiers betrokken was, doen bestwel veel hulpverleners heel moeilijk met je hulp geven. Je voldoet niet aan het plaatje van de zelfstandige hoer, en ook niet aan het plaatje van het gedwongen slachtoffer, dus dan zien ze je als een soort gestoorde, en wordt zo'n meid behandeld alsof ze iedereen brutaal voor het hoofd stoot. Ook als ze dat niet doet.

Een uitkering zat er niet in nou dat de gemeente wist dat ze had gehoerd, want de politie geeft dat soort dingen door als je niet braaf met ze meewerkt. Gelukkig vond ze snel weer werk, zodat ze tenminste niet àlles kwijtraakte, maar dit was een avontuur met een erg vervelend einde voor haar. Ik ben heel benieuwd of ze niet weer gaat experimenteren als ze weer haar leven op orde heeft.

Het andere geval is van een getrouwde vrouw met kindertjes. Eerst hadden ze allebei werk, maar ze raakten vlak na elkaar hun baan kwijt. Hij omdat hij arbeidsongeschikt werd, zij van de stress omdat haar man arbeidsongeschikt werd. Ze moesten het maar rooien op een uitkering, en dat was niet genoeg. Zij wilde al snel sekswerk gaan doen om zwart wat bij te verdienen.

Maar dat is nog niet zo makkelijk. Ze was wel ondernemend, maar ze had ook veel te verliezen. Na wat rondvragen zag ze dat er niet veel te halen viel in de legale sektor voor iemand als zij, en ze zag ook dat ze niet zomaar kon beginnen in de illegaliteit zonder heel veel risico te lopen, en dat kon ze haar kinderen niet aandoen. Maar met een tussenpersoon kon ze wel aan de slag, en die bleek heel makkelijk te vinden.

De tussenpersoon die ze vond was een pooier die door zijn schepster was gedumpt voor een geiler exemplaar, en die op zoek was naar een nieuw iemand om de leegte te vullen. Hij wist wel wat van de business, maar minder dan hij dacht, en zij kon met hem beginnen. Allebei dachten ze dat ze de boel nu onder controle hadden, en allebei hadden ze eigenlijk geen idee waar ze aan begonnen.

Het begin van hun werkrelatie leek helemaal nergens op, en was vooral ruzie. Toch wist de vrouw wel van aanpakken, en hard werken is uiteindelijk het belangrijkste wat je moet doen om succesvol te zijn in de branche. Ze zal ookwel een seksueel sterke vrouw zijn, dat is ookwel nodig, maar het harde werk zal het verschil meer maken. Ze werkte met haar pooier, die haar afschermde van de grootste risico's in de branche: de overheid.

Dat bleef even ruziemaken, totdat ze gesetteld raakte in haar werk, en opeens die hele pooierrelatie anders ging aanvoelen. Ze begon er rustig steeds meer op haar gemak mee te worden, en hij begon steeds meer te herkennen van zijn vorige vriendin, en dat vuurtje wakkerde hij aan. Het duurde na dat moment niet lang meer voordat ze een zachte pooierrelatie aan het verkennen was met de pooier.

Intussen had ze thuis nog steeds haar man en kinderen. Het begon als een werkrelatie die in haar branche "natuurlijk" seksueel met haar omging, toen werd het snel een affaire, en binnen zeer korte tijd was hij haar "daddy" en hing haar man erbij als een derde wiel aan de wagen. De intensiteit van een pooierrelatie is namelijk stukken feller dan van welke gewone relatie danook. Je kan het nog het meest vergelijken met de bijna psychopatische verliefdheden die je kan hebben als pubermeisje.

Ze ging met haar pooier dwepen, en tegen haar man rellen. Die liet ze duidelijk voelen dat hij de mindere was, en daar had ze volgens mij ook wel seksueel plezier van, al zegt ze zelf van niet. Haar man kwam in opstand, maar de pooier was een extrovertere, grotere, agressievere man, en haar man legde het af. Wat volgde was dat de man zich liet terroriseren door de pooier, terwijl zijn vrouw zich helemaal aan die pooier onderwierp, maar wel de baas over hem speelde.

Haar man pikte dat na bijna een jaar niet meer, en vertrok. De vrouw had nu haar pooier, maar ook haar kinderen om in haar eentje op te voeden. Dat ging niet, vooral omdat je ècht geen kinderen op kan voeden terwijl je met je hoofd in pooiersferen zit. Dat heen-en-weer geschakel kon ze niet aan, en dat ontnuchterde haar wel. Ze heeft toen weer haar pooier ingeschakeld, maar inplaatsvan dat ze zich liet leiden door wat natuurlijk uit de pooierrelatie voortkwam, manipuleerde ze nu zelf, en had ze zelf het stuur in handen.

Ze zorgde dat de pooier haar man terugterroriseerde het gezin in. En nam het toen dramatisch op voor haar man, die ze niet meer lelijk behandelde, maar zelfs een beetje ophemelde. Dat bleek genoeg te zijn om hun relatie weer aan te laten slaan. Daarna hield ze haar gezin en haar pooier wel strikt gescheiden, en dat zorgt volgens haar dat ze thuis helemaal de lieve verzorgster kan zijn, en bij haar pooier de gepooierde hoer, en het beste van beide werelden heeft. Voor haar werkt het.

Dit soort verhalen zijn uitzonderingen. Dat is heel duidelijk. Je kan zelfs zeggen dat het hetzelfde patroon is, maar dan vervormd om er nog een normale relatie naast te hebben. De drijfveren zijn hetzelfde, veel van de reakties en patronen zijn hetzelfde, maar een trio is in zo'n duidelijk scheve verhouding heel moeilijk. Ik denk dat het interessantste zou zijn om eens te zien of iemand dit op de lange termijn vol zou kunnen houden.

maandag 16 september 2019

Verkleinwoordjes

Welke woorden je gebruikt bij de seks is belangrijk. Mensen denken en voelen veel in taal, en wat voor woorden je gebruikt maakt een heleboel uit. Praten is een belangrijk stuk van het werk, en het gaat maar voor een deel om wàt je zegt. Een heel belangrijk stuk is hóé je het zegt. Je zet de toon van wat je zegt, en hoe het overkomt, vooral met je woordkeus. En daar heb ik al een heel eigen stukje over.

Spelen met taal, of "talk jobs" zoals ze officiëel heten, is een belangrijk deel van het werk. Daar zou ik heel veel stukjes aan kunnen besteden, en misschien doe ik dat nogweleens. Je gebruikt het soms als poëzie, soms gewoon om op zijn knopjes te drukken, vaak als onderdeel van de illusie, maar als je echt wil aanpakken gebruik je het eigenlijk altijd. Door gewoon je woorden goed te kiezen kan je een hele gewone beurt omtoveren in een spannende ervaring voor je klant.

Het is vooral spiegelen. Je kijkt naar wat je klant jou laat zien en laat horen, en jij geeft hem terug wat daarbij hoort. Meestal is dat dus gewoon zijn woorden gebruiken, zijn houding, zijn manier van je benaderen. Daarmee bouw je de illusie dat hij een verwante geest heeft gevonden, een soul mate. Met iemand woorden delen geeft een gevoel dat je elkaar extra goed begrijpt.

Bij een klant die zijn pik een "bana" noemt, gebruik ik dat woord ook. Hij heeft daar weleens opmerkingen over gemaakt, dat hij het prettig vindt dat ik niet de hele tijd doorzet met het woord "pik" of "lul," want dat vindt hij ongezellige woorden. Voor mij maakt het niet uit. Bij een andere klant noem ik zijn pik de hele tijd zijn "spermaspuitende genotsstaaf" ookal vind ik het moeilijk om dat te zeggen zonder toch een beetje te lachen.

Zelf heb ik dat nietzo meer. Ik weet wel dat ik toen ik nog niet hoerde erg verlegen was over te "duidelijke" woorden, en liefst bedekte termen gebruikte. Jongens die daarin meegingen vond ik altijd prettiger om seks mee te hebben dan jongens die toch vuile taal gingen uitslaan, of het zonder blikken of blozen over mijn clitoris hadden. Nu ik meer van de wereld heb gezien, ga ik overal wel in mee.

Nou ja, bijna overal dan. Ik ben ook een mens, en mensen hebben nou eenmaal dingen waar ze op reageren, ookal zouden ze dat liever niet doen omdat het onprofessioneel is. En ik heb dus ook zoiets met taal. En dan vooral met een bepaalde manier van verkleinwoordjes gebruiken, die ik helaas bestwel vaak tegenkom. Mannen die alles wat met seks temaken heeft met verlekkerde verkleinwoordjes beschrijven.

Het is niet raar om verkleinwoordjes te gebruiken. En ik heb er ook niets tegen als ze het doen op gewone manieren. Heel vaak is verkleinwoorden gebruiken liefkozend bedoeld. Daar heb ik helemaal niets tegen, dat merk ik nieteens. Mensen voelen het meestal als veel liefkozender om het over een kutje te hebben, dan over een kut. Bovendien voel ik me ook graag licht, klein en sierlijk, en ik ben daar ook niet de enige vrouw mee.

Als een man het gebruikt om over zijn eigen lijf te praten, is het al raarder. Een man die het heeft over zijn balletjes, over zijn tepeltjes, of zelfs over zijn pikkie, dat is storend. Een man moet zichzelf laten zien als groot, sterk en een beetje intimiderend, niet als klein en aaibaar. Maar er zijn mannen die klein en aaibaar willen zijn, dus daar ga ik wel in mee. Zo erg is dat niet.

Maar er is een groep mannen waarvan ik gewoon meteen droogsta, en waarbij de date twee keer zo lang lijkt als hij is. Dat zijn mannen die óveral verkleinwoordjes voor gebruiken, en dan ook nog met een soort vieze stroperige stem, alsof ze tegen vieze praat uit aan het slaan zijn tegen iemand die het niet wil horen. Ik denk dat ik gewoon teveel meega in dat beeld, en dat vind ik gewoon afgeilend.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben niet gillend geil bij elke klant ofzo. Maar je moet je seksualiteit wel een beetje mee hebben in dit beroep. De seks is voor mij niet zo spannend of zo heftig als de klant het beleeft, maar het is ook voor mij tochnog wel sèks. Ik hoef niet opgegeild te zijn, en het meeste maak ik zelf, maar er moet wel een beetje te seksen zijn. En als je me afgeilt, heb ik er nogal een klus aan om dan mijn werk nog goed te doen.

Ik weet niet goed waarom die mannen zo tegen me praten. Ik denk dat ze dat tegen al hun sekspartners doen, ik denk niet dat het aan mij ligt. Ik moedig het in elk geval zeker niet aan. Er koud of afwijzend op reageren wordt genegeerd, en ik heb zelfs wel gewoon gezegd dat ik er niet van gediend was. Dat zorgde toen dat het wat minder werd, maar niet dat het ophield.

De groep die dit doet zijn meestal, maar niet altijd, laagopgeleid. Ze zijn boven de vijftig, met wat uitzonderingen, en niet erg ontwikkeld. Het lijkt dus ook niet iets aangeborens te zijn, ergens leren die mannen dat. En ze gaan er dan helemaal voor, want ik heb nog niet meegemaakt dat een man het plichtmatig deed en er makkelijk vanaf te brengen was. Als ik wist wie ze dat leerde, ging ik daar eens een hartig woordje mee praten.

Misschien is het omlaagpraten over iets wat ze eng vinden. Mensen gevan graag af op wat ze eng vinden, het geeft ze een gevoel dat het minder eng is als het maar belachelijk is. Als mensen seks eng vinden, en mensen vìnden seks eng, dan willen ze er makkelijk en luchtig over doen, om zichzelf erover te overtuigen dat het beneden ze is. Dat is natuurlijk heel kinderachtig, maar mensen zijn nou eenmaal kinderachtig. Ik ook hoor, met sommige dingen.

Dus ik kan wel begrijpen waar het vandaankomt. Dat bedenk ik altijd, bij heel veel dingen die klanten doen, want begrijpen maakt je begripvol. Als je maar snapt waarom zo'n vent iets doet, kan je er opeens veel meer geduld en begrip voor opbrengen. Meestal tenminste, want hierbij helpt het voor mij helemaal geen fluit. Ik heb er nog steeds een rothekel aan als het gebeurt, en begrijpen verandert dat niet.

Ik had bijvoorbeeld een klant die me voor de eerste keer boekte. We hadden afgesproken op een neutrale plek, zoals ik wel vaker doe bij de eerste keer dat ik een klant ontmoet. Je bent als hoer toch kwetsbaar, want iedereen wordt telkens gebombardeerd door de media dat je zo'n makkelijk doelwit bent, dat niemand je zal missen, dat je toch al stuk bent, en dat je de samenleving er een plezier mee doet om ons op te ruimen. Je wil geen psycho.

We hadden afgesproken bij een cafeetje in de stad, waar hij niemand kende. Hij wou eerst afspreken bij een café bij hem in de buurt, maar dat moet je niet doen. Daar is hij bekend, en een roddel is zo begonnen. Toen ik hem ontmoette leek hij me een hele gewone klant, zoals de meeste zijn. En op een bepaalde manier is hij dat ook, het is niet alsof hij een hele rare kink of afwijking had.

Na het café, wat op mijn tijd was, gingen we naar zijn huis, en dan begint zijn tijd. We begonnen een beetje te flirten en te vozen, en toen mijn BH uitging, begon hij over mijn tepeltjes. Dat was nog niet zo'n probleem, zo praten veel mannen, en ik had nog helemaal nergens last van op dat ogenblik. Eigenlijk ging het pas mis toen we al naakt waren, en ik rustig bezigwas met zijn pik.

Als de pik eenmaal tevoorschijn komt, tast ik hem even helemaal met mijn handen af. Je moet toch even weten waar je mee gaat werken, en ookal vertrouw ik condooms bestwel, ik controleer toch altijd even of ik geen rare dingen zie, zoals wratten of afscheiding. Met je vingers vind je dingen in zijn schaamhaar die je niet vindt door te kijken. En welke man vindt het naar om met zijn pik te spelen?

Hij begon toen al met een soort beschrijving van wat ik aan het doen was. "Oh ja, ga met je nagels door mijn haartjes. Wrijf dat piemeltje maar lekker stijf. Oh, oh, oh, wat een genot om met dat piemeltje te spelen" en ga zo maar door. Ik zag hem meteen niet meer als gewoon de zoveelste klant, maar als een kleffe gluiperd. Wat hij deed was niet verkeerd of gemeen, maar het geilde me meteen totaal af.

Wat deze klant dan ooknog bijzonder maakte, was dat hij er gewoon niet meer mee ophield toen hij eenmaal begonnen was. Hij ging maar door! "Goed zo, lekker dat voorhuidje weer over dat piemeltje heen schuiven" als ik het condoom omdoe, even later tijdens een pijpbeurt "Ja, ga jij maar lekker genieten, lekker sabbelen aan dat piemeltje, zometeen ga ik in al je gaatjes", waar ik misschien iets te scherp op reageerde dat we geen anaal hadden afgesproken, en heel veel beloftes over wat hij met mijn "lipjes," "klitorisje" en "kutje" zou doen als hij me ging beffen.

Het beffen vond ik prettig. Niet omdat hij zo goed befte, want dat stelde heel weinig voor, maar omdat hij zijn bek eindelijk hield. Ik maakte ook vooral maar veel herrie om hem aan te moedigen vooral door te gaan. Ik stelde me flink aan, maar dat hield hem niet de hele tijd tegen. Na een tijd moest er toch geneukt worden, en ookal worden veel mannen dan stiller omdat ze hun adem nodighadden, ik had er een hard hoofd in.

De klant bleek zo'n man te zijn die hele kleine stootjes maakt, en dus ook niet echt buiten adem kan raken. Bovendien wilde hij vooral cowgirl, en dat maakt het alleenmaar erger. Hij bleef maar doorgaan over dat zijn "kwakje" zometeen in het "condoompje" zou terechtkomen, en dat hij dat over mijn gezicht wou uitgieten. En dat mijn "kutje" zo strak was, en zo goed om zijn "piemeltje" paste.

Ik hield het gewoon nietmeer uit, dus ik ben hem gaan tongzoenen. Ik doe dat normaal gewoon niet, ik heb al een heel stukje geschreven over waarom, maar ik was bereid om daar overheen te stappen om dat irritante gepraat op te laten houden. Het hielp ooknogeens om hem sneller te laten komen, en omdat ik niet van plan was om een vaste klant van hem te maken, was ik daar niet verdrietig over.

Achteraf was ik wel een beetje boos op mezelf dat ik me zo had laten kennen. Een klant moet toch een beetje zichzelf kunnen zijn, en dit soort dingen zijn toch ècht niet fout of gemeen, dus daar moet ik toch mee om kunnen gaan. Professioneel zijn betekent vooral jezelf beheersen, en dit was niet echt beheerst geweest. Ik nam me voor te leren om het toch eens beter aan te gaan pakken. Dus ik legde het aan collega's voor.

Die hebben me niet echt een antwoord gegeven hoe je dat beter kan doen. Maar ze hebben me wel veel beter laten voelen, want bijna iedereen had ook een hekel aan dat soort praat. Sommigen vinden het vervelend dat er zo'n kinderlijk toontje aan zit, anderen vinden het vooral zeurderig, maar iedereen liet dat soort klanten het liefst schieten. En als je niet de enige bent met een zwakte, voelt het toch minder als een zwakte.

maandag 9 september 2019

Touren

Ik ben een beetje een huismus. Het liefst zou ik nog steeds werken in mijn werkflatje, met mijn klantjes die naar me toekomen, en hoogstens afentoe een escortklantje tussendoor. Ik vind al dat ge-escort wat ik nu doe eigenlijk al veel reizen, en het is me soms gewoon een beetje teveel. Niet dat ik het niet aankan, maar wel dat het me gewoon een beetje tegen gaat staan.

Er zijn zoveel voordelen aan je vaste stek hebben. Je hebt zelf alles in de hand, je kan er echt je eigen plekje van maken, je kan zelfs de hele inrichting zo maken dat je er optimaal kan werken. Je hebt geen reistijd, klanten vinden het ook prettig dat ze ergens terechtkunnen in een geheim plekje waar niemand ze per ongeluk gaat zien, je bent er de baas omdat het jouw plekje is, en het is gewoon fijn.

Zo denkt niet iedereen erover. Sommige meiden zijn wel honkvast, maar er zijn er ook bestwel veel in de escort die juist het reizen en het nieuwe plekken bezoeken heel tof vinden. Die zien ookwel de voordelen van kunnen ontvangen, en hebben ookwel graag hun vaste klantjes, maar ze vinden nieuw en onbekend leuker. De spanning en de verrassing doen ze meer dan lekker weten waar je aantoe bent.

De meeste escorts hebben een uitvalsbasis, hun huis dus, waarvandaan ze naar hun dates toe reizen. Die adverteren danook met waar ze wel of niet beschikbaar zijn. Als ik weleens naar de concurrentie kijk, zie ik meteen de studentes met de OV-kaarten, de meiden die de Ring A10 nooit uitkomen, en de meiden die binnen de Randstad willen blijven. Dat is eigenlijk wel een heel eigen stukje waard nu ik er zo over schrijf.

Maar dat is niet de enige manier om te werken. Er zijn ook meiden die gaan touren. Touren betekent dat je, netzoals een popband, een aangekondigde rondreis maakt waar je je werk doet. Dat is niet hetzelfde als geboekt worden voor een reisje naar een klant ver weg, want dat is dan voor die ene klant, en daar maak je niet een heel plan voor. Een keer proberen met een klant op reis te gaan is ook iets heel anders.

Touren is als je besluit om een week in een hotel in Limburg te gaan zitten om de markt daar eens aan te boren. Of in België. Maar die twee mogelijkheden zetten geen zoden aan de dijk. Touren wordt pas nuttig als je echt een heel eind weg gaat werken, naar plekken die een speciale aantrekking hebben. Eigenlijk doe je touren om het touren, want zakelijk is het meestal niet heel erg nuttig.

Ik zeg meestal, want sommige soorten touren leveren wel degelijk stukken meer geld op. Een tour in Hong Kong of Singapore kan idioot winstgevend zijn. Daar staat wel weer tegenover dat je erg op je tellen moet passen, want je bent eigenlijk strafbaar, en die straffen zijn niet mals. Als je er zou wonen, of langere tijd zou verblijven, dan zijn ze meestal hard met je. Als je een paar weken geboekt staat en daarna weer verdwijnt, blijft het als alles misloopt vaak bij je zuurverdiende geld inleveren en gedeporteerd worden naar huis. En dat is tochwel minder erg.

Er zijn voordelen aan touren. Als je tourt, ben je minder kwetsbaar voor overheidsrepressie. Dat is in ons werk héél belangrijk. Veel overheden doen hun best je leven onmogelijk te maken, en je vooral te pakken door alles stuk te maken wat je lief is. Maar als je een paar weken in het buitenland werkt, en je kinderen niet mee hebt, kunnen ze je kinderen niet afpakken. Als je daar geen werk hebt, kunnen ze je baas niet onder druk zetten je te ontslaan. En als je daar niet woont, kunnen ze je niet uit je huis zetten. Allemaal voordelen boven in je eigen land werken.

Als je tourt in een land waar je weer weggaat, valt er gewoon veel van je af. De overheid daar kan je minder maken, en ze hebben bovendien minder kans om je te pakken. Als je handig bent, doe je veel via mensen die daar contacten hebben, en ookal ben je daar ook geld aan kwijt, het is veel winstgevender dan zelf te proberen te werven in een land waar je niet weet hoe het klantencultuurtje daar werkt.

Dat er een ander klantencultuurtje is, kan wel aantrekkelijk zijn. Je bent toch weer ergens anders aan het werk, en je komt echt met een vreemde cultuur in aanraking. Daar kan je veel van leren. Het is een hele ervaring, en je maakt dingen mee die je op een gewone reis niet zou zien. Werken in het buitenland is leerzaam, en sekswerken is daar geen uitzondering op. Het maakt de reis interessant.

Maar het is ook economisch zinnig. Als je een expat bent, heb je niet je hele sociale leven dat je afleidt. Je hebt geen familie of gezin waar tochwel veel tijd in gaat zitten. En je hebt ook geen comfortabel huis waar je lekker met sokken aan op de bank gaat zitten met een grote kop koffie en de TV op een dom kanaal. Je blijft makkelijk in de state of mind van hard werken en doorbijten tot je weer terug naar huis gaat.

Zo werken al die Oostblokse meiden die naar hier komen dus ook. Voor hen is Nederland gewoon een tour. Even helemaal in je hoer-persona kruipen, en dan een paar maanden bikkelen zodat je met een mooie smak geld naar huis kan. Maar ja, als je je draai hebt gevonden, blijf je plakken. Zo werken mensen. Dus die tour wordt heel vaak gewoon een huisje, boompje, beestje, gezinnetje. En dat vreet natuurlijk wel aan je werkmodus. En dus aan je verdiensten.

Niet dat iedereen het daarom doet trouwens. Veel Franse meiden doen tours naar net over de grens in Duitsland, Zwitserland, Italië, Spanje of België om daar de Franse klanten te ontvangen die ook hun bezoekje maken met een wipje over de grens. Het Zweedse model is in Frankrijk toegeslagen, en de meiden moeten oppassen dat ze niet kapotgemaakt worden. Dan is het logisch om buiten de grijpende vingers van de Franse overheid te blijven.

Dat is ook de reden dat je tegenwoordig Zweedse meiden in het Nederlandse escort-circuit hebt. Prachtige struise meiden die je vroeger nooit zag, omdat ze gewoon in Zweden konden werken. Nu is er daar zoveel ellende door het Zweedse Model dat die meiden dan maar duizend kilometer in de auto klimmen om hun centen te verdienen. Die maken lange tours, sommigen blijven gewoon plakken, netzoals de Oostblokkers die hier blijven plakken terwijl ze eerst alleen een maandje wouden werken.

Andersom is ook wel gedaan, meiden die naar Zweden gingen vanuit Nederland. Als je daar niets hebt wat ze je kunnen afpakken, is het ergste wat ze kunnen doen je deporteren en je geld afpakken. De mensen met wie je daar samenwerkt komen er veel erger vanaf, dus je bent daar wel flink geld aan kwijt. Maar de laatste jaren is het niet zo populair meer. Zweden heeft door die winstgevende facilitatie enorm veel pooierbendes aangetrokken, en je bent op sommige plekken je leven niet meer zeker als je niet met ze samenwerkt.

Niet alleen is het Zweedse model is een pooierparadijs, de prijzen zijn er ook niet best. Je kijkt naar prijzen die rond het nivo Rotterdam liggen. Daar ga je niet makkelijk voor op stap naar een land waar je extra risico loopt. Je zou zeggen dat de prijzen omhoog zouden gaan door de repressie, maar dat valt dus tegen. De klanten verwachten namelijk door de reclame over het Zweedse model, over dat het alleen de klanten aanpakt, dat ze zèlf gevarengeld verdienen, en niet jij.

In mijn kringetje heb ik bestwel wat meiden die touren. Sommige doen het heel afentoe, sommige meiden maken er hun hele carrière van. en alles ertussenin. De redenen zijn meestal dat ze even in Nederland buiten het oog van de Zedenpolitie willen blijven, of dat ze een sprintje willen trekken voor een nieuwe auto of een aanbetaling op een huis, maar heel vaak is het gewoon wat KSP Fernweh noemt: je wil gewoon weg.

Er zit een boel regelwerk aan vast, en als er iemand weet dat je contacten ergens hebt, willen andere meiden daar ook mee werken. Dat is logisch, maar het is ook heel logisch als je niet je naam wil verbinden aan wat meestal toch illegaal werk is, en dus geen risico wil lopen door je connecties door te geven. Daar is weleens wat gedoe over in mijn kringetje, en ik snap dan allebei de kanten wel.

Het is vaak een kort reisje, twee weken of misschien zelfs maar een lang weekend, maar ik heb ook collegaatjes gehad die een jaar uittrokken om in Amerika te gaan werken. Daar moet je wel héél goed oppassen, want het Amerikaanse rechtssysteem is bij de beesten af, en hoeren is bijna overal strikt verboden, maar als je het handig aanpakt heb je goede kansen dat je er tussendoor glipt. Zij ging wat porno doen, en ookal verdien je daar een habbekrats mee, je prijzen voor escort gaan wel enorm omhoog. Daar verdienen wel meer pornosterren hun boterham mee.

Ik ken natuurlijk ook W, die al jaren van de ene boeking naar de volgende vliegt, en soms meer in het vliegtuig lijkt te zitten dan dat ze op de grond staat. Die zit in het topsegment, en verdient geld als water, maar daarvoor wordt van haar ookwel veel geëist. Ze is in elk land als een vis in het water, en dat doet niemand die ik ken haar na. Maar W is niet echt meer aan het touren, die wóónt gewoon in het vliegtuig, die heeft geen thuishonk meer.

Waar W het voor doet, dat kan ze me nooit zo uitleggen dat ik het snap. Ik denk dat ze zich gewoon verloren heeft in het werk, zoals heel veel carrièretijgers dat doen. Die verdienen ook kapitalen en werken zich helemaal dood, zonderdat ze ooit iets anders doen. Die hebben van hun werk hun leven gemaakt, en die halen daar hun voldoening uit. Ik zou daar niet voor kiezen, maar zij dus wel.

Je hebt ook KSP, die vlieguren moet maken en daarom een paar keer per jaar een vliegtuig huurt om rond te gaan trekken. En daarbij regelt ze ook in elk landje wel een klantje. Omdat ze zelf vliegt kan ze in de vreemdste uithoeken terechtkomen, waar een exotische Noord-Europese goudgeld waard is, en het landen met haar vliegtuigje juist weinig kost. Ze komt dan wel in woeste gebieden terecht, maar KSP is wel een haaibaai, die redt zich wel.

Die zou natuurlijk ook haar vlieguurtjes boven Flevoland kunnen maken, en dan wat klantjes in Amsterdam afwerken om ervoor te betalen. Maar het gaat haar volgens mij meer om het avontuur, en ookwel een beetje het risico. Rondtuffen in een vliegtuigje is voor haar wel lollig, maar als ik haar verhalen hoor over tussen de bergen van Turkije door vliegen, klinkt het toch wel heel anders.

Of kijk naar Lux, die op tour gaat naar het land waar haar ouders vandaankomen. Een land waarvan mensen je een beetje getikt vinden als je er gaat werken, en waar mensen je knettergek vinden als je naar de stad gaat waar ze gaat werken. Maar zij werkt daar graag, het is een soort verbinden met haar roots dat haar bevalt. Ookal is ze daar dan de Nederlandse, en zien ze haar daar als iets exotisch.

Maar ik doe het niet. Ik heb er wel nieuwsgierig naar gekeken, en ookwel over gefantaseerd, maar ik ben toch teveel een huismus. Ik vind de andere kant van de Randstad al ver, en eigenlijk vind ik het platteland nog prettiger. Zolang het maar niet in mijn geboortestreek is natuurlijk. Ik vind het ingewikkeld, en ik zou me te onveilig voelen in het buitenland. Je weet nooit wat er zou gebeuren als je wat overkomt, en dan ben je toch wel erg op jezelf aangewezen.

Naar België ga ik nog wel, maar ook dat vind ik al oncomfortabel ver weg. Naar Zweden durf ik niet, en ondanks de mooie verhalen zie je mij echt niet aan de slag gaan in Tokyo of Hong Kong. Ik snap dat het kàn, en ik snap dat het voor andere meiden een peulenschil is, maar ik durf het gewoon niet aan om in zo'n andere wereld waar ik de weg niet weet te gaan werken met iets wat daar niet mag. Om over uitjes naar een land als Libanon nog maar te zwijgen.