maandag 20 februari 2017

Onzekerheid

Mensen die me kenden voordat ik serieus ging hoeren, zijn het allemaal met elkaar eens over één ding: dat ik zoveel minder onzeker ben geworden. Dat valt mensen heel erg op, en ze vinden het allemaal een goede verandering. Er zijn zelfs mensen die vroeger niet met me door één deur konden, en nu het fijn vinden om met me om te gaan, alleenmaar omdat ik minder onzeker ben geworden.

Ook andere meiden vertellen dat het bij hen zo ging. En ik heb het zelfs wel bij collegaatjes zíén gebeuren. Onzekere meisjes worden hoeren met haar op hun tanden, die dingen gaan dùrven. Want daar gaat het vooral om bij onzekerheid, het is een gebrek aan vertrouwen dat je dingen aan kan pakken, en een angstigheid over dat je niet aankan wat er op je afkomt, en wat er op je af kàn komen.

Dat gaat vooral over sociale dingen. Weinig mensen zijn onzeker over of ze de weg in de stad kwijt zullen raken, of wat ze moeten als hun auto opeens kapotgaat op de weg, of voelen zich onzeker of ze wel om zullen kunnen gaan met een ziekte die ze overkomen kan. In plaats daarvan maken we ons zorgen over onze plek in de maatschappij, onze baan, onze vrienden, ons uiterlijk, in het kort dus vooral over hoe mensen ons zullen beoordelen.

Onzeker zijn is een soort angstigheid, een soort passief zijn omdat je je de hele tijd aan je ideeën over wat de maatschappij van je vindt aan het aanpassen bent. Je vertrouwt niet op je eigen verstand, maar op watvoor gevoelens jij hebt over watvoor gevoelens andere mensen over je zullen hebben. En zelfvertrouwen is niet iets waar je op moet wachten, want niemand gééft je zelfvertrouwen. Dat moet je zelf opbouwen.

Het is vooral een vrouwending. Vrouwen spelen sowieso al meer op safe dan mannen. Er is bij erg veel vrouwen een soort onstilbare honger naar bevestiging. En als ze die niet krijgen, worden ze onzeker en gaan ze ontzettend aan zichzelf twijfelen. Daar schrijven we onze helft van het internet zo'n beetje mee vol. Het is een soort gevoel dat het normaal is voor een vrouw om zich zo te voelen, en het drijft een groot deel van het feminisme aan.

Nou ja, het wàs vooral een vrouwending. Want ik hoor het ook steeds meer van jonge mannen. Toen ik nog een meisje was kreeg je als meisje vooral veel begrip als je onzeker was, en als jongen werd je nog net niet uitgelachen. Nou zijn jongens vanzelf al brutaler, maar zo maakte je het natuurlijk nog verschillender. Tegenwoordig wordt het alleen veelmeer van jongens geaccepteerd, en je ziet het dus nu ook bij mannen.

Dat is de verkeerde kant op. We zouden die lessen die we vroeger aan jongens leerden gewoon aan iedereen moeten leren. Je moet niet verwachten dat de wereld je wel bevestigt en zekerheid geeft. Je moet jezelf leren kennen en inschatten, en dan ga je jezelf vanzelf vertrouwen. Dan trek je je juist minder aan van wat de wereld van je vindt, inplaatsvan dat je dat de hele tijd op gaat zoeken.

Het zit een beetje door de verhalen van onze tijd heen dat onzekerheid een belangrijk conflict is voor de protagonist om mee te worstelen. Die overwint hij in de meeste verhalen niet, maar hij glipt erlangs. Dat is wat we nu onzekerheid overwinnen noemen. De onzekerheid blijft namelijk bij de protagonist, maar hij kan ondanks dat toch nog overwinnen wat er voor de rest in zijn verhaal speelt. De protagonist moet wel een gekwelde ziel blijven. Als hij echt zijn onzekerheid zou verliezen, zou hij arrogant lijken.

Arrogant wil niemand zijn. En als je bang bent om arrogant te zijn laat je je vanzelf naar onzekerheid leiden. Omdat je onzeker wordt van je angst om arrogant te zijn, en omdat onzeker zijn voor jou en de mensen om je heen laat zien dat je niet arrogant bent. Zelfs mensen die niet erg onzeker zijn doen soms alsof ze dat wel zijn, om maar niet arrogant te worden gevonden. Zo leer je nooit je onzekerheid af natuurlijk. En het werkt nieteens.

Onzeker zijn leidt bij sommige mensen ertoe dat ze zich de hele tijd gekwetst voelen. Dan gaan ze zich verdedigen tegen al die mensen waarvan ze denken dat die lelijk over ze zijn. En dat zorgt natuurlijk niet dat ze er beter vanafkomen, want de buitenwereld ziet dat juist als alleenmaar naar je eigen gelijk kijken en zaniken over alle dingen waar je aanstoot aan neemt en gekwetst over doet.

Een ander soort gedrag wat van onzekerheid komt is passief doen, afwachten, uitstellen, en vooral veel passieve signalen uitzenden dat je er niet zelfredzaam bent, dus dat iemand anders moet inspringen. En dat kan zijn van een timide lichaamshouding, of dat je hulpeloos zucht terwijl je naar je werkje staart, tot luidkeels klagen dat niemand het voor je opneemt. In een talkshow.

Maar sommige mensen zijn handiger, en die gebruiken hun onzekerheden als een manier om zich te laten zien als iemand die "durft om kwetsbaar te zijn." Die maken er een show van om diepzinnig vertwijfeld te zijn. En meestal zijn die mensen van zichzelf helemaal niet zo onzeker, maar cultiveren ze dat juist. Het is een drama-stukje voor die mensen, en die vallen er danook graag hun medemensen mee lastig.

Onzekerheid is geen diepzinnigheid. Ook niet als je het doet om maar op safe te spelen, ook niet als je denkt dat je anders arrogant bent omdat je op jezelf vertrouwt. Als je onzeker bent, doe je iets verkeerd. Onzeker zijn hoort iets te zijn waar je meteen wat aan doet. Je hakt de knoop door, en je zorgt dat je niet meer onzeker hoeft te zijn. Of dat nou is door iets te doen of juist iets te laten.

Het is een sociaal iets. Die onzekerheid verdwijnt als sneeuw voor de zon als je eens echt alléén bent. Dat is alleen haast nooit zo, of je moet op een wandeltocht door het oerwoud zijn, of aan het solozeilen. En komt de haven in zicht, dan voel je hem al terugkomen. Als er ookmaar een béétje sociale omgeving is, dan kan de onzekerheid al zijn gang gaan. En krijg je gedrag dat andere mensen oproept om voor je in te springen. Meestal een vent.

Ondanks wat het is, vóélt het alsof je ervanaf zou zijn als je omgeving je maar bevestiging geeft. Dat is alleen nooit genoeg. Want als je echt zoveel bevestiging zou krijgen dat al je onzekerheden zijn weggesust, dan zou je wel voelen dat je als een couveusekindje wordt beschermd en verwend, en dat je dus niet geschikt bent om een volwaardig zelfstandig mens te zijn. Dat besef maakt je vanzelf onzeker, maar nu terecht.

Het nivo van bevestiging wat mensen verwachten om hun onzekerheid weg te nemen, en het wegblijven van dingen die ze onzeker maken, dat is onzinnig. Het zijn je verwachtingen die je onzeker maken, het is niet zo dat je van jezelf stabiel en zelfverzekerd bent, maar dat je onzeker bent gemáákt door die vrouw die naast je in de lift zo'n rare blik op je wierp, en dat ze daardoor nu je zelfvertrouwen van je heeft afgepakt.

Als je onzeker blijft, ben je alleen jezelf aan het saboteren. Je bent geen slachtoffer van een onzekerheid die je maar gebéúrt. Als je twijfelt, moet je ontdekken of die twijfel betekent dat je echt niet bekwaam genoeg bent. Als dat zo is, dan moet je daar wat aan leren doen. En als het niet zo is, dan moet je ophouden met twijfelen. Dat kan allebei veel werk zijn, maar het is kinderachtig om in die onzekerheid te blijven hangen.

Het is zo makkelijk om te denken dat het een gevoel is, en dat een gevoel je overkomt dus dat je er niet verantwoordelijk voor bent. Maar je kan best jezelf oppakken. Je kan best jezelf tegenhouden om in een gevoel mee te gaan. We leren al op de kleuterschool om geen krijsbuien meer te krijgen, en dat is immers toch ook gewoon een gevoel? Onzeker zijn is niet anders, het wordt alleen geaccepteerd, dus is er geen juf die je vertelt dat je maar even in het halletje moet.

Onzekerheid zelf is ook nieteens iets slechts. Niets hebben om je tegen af te meten, niets hebben om je over af te vragen of het wel goed genoeg is, dat helpt je ook niet groeien. Conflicten en uitdagingen zijn goed, want daar kan je door groeien en leren. Als je denkt dat alles maar zeker moet voelen, of dat je "boven dingen moet staan," heb je ook niets om voor te vechten door jezelf beter, sterker en betrouwbaarder te maken.

Je moet het alleen niet zijn gang laten gaan. Het heeft nieteens plekken in je leven waar je het zijn gang moet laten gaan. Het is nooit een terecht iets wat je maar moet accepteren. Als je het laat woekeren, groeit het meteen om zich heen. Sommige dingen kan je wel, en andere niet. Onzeker lopen doen over dingen, dat moet je confronteren en uitvechten. Je kan niet alles maar in twijfel laten omdat je niet jezelf durft af te meten of op te groeien. Dat is gewoon jezelf dwarsbomen, en dan doen alsof je gedwarsboomd wòrdt.

Voor mij hielp het enorm om serieus aan de slag te gaan in de hoererij. Ik ben altijd een beetje een schijtlijster geweest, dus je kan je wel voorstellen dat ik ook altijd erg onzeker was. Het beheerste mijn leven gewoon, als ik terugkijk. En toen ik eenmaal stevig aan de slag ging, werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt, en moest ik gewoon inzien dat ik er eens wat aan moest doen.

Sexy zijn is namelijk voor driekwart hoeveel je op jezèlf geilt. Als ik uitstraal dat ik mezelf een lekker seksobjekt vind, dan voelt mijn partner dat echtwel met me mee. Als ik er niet op vertrouw dat hij me sexy zal vinden, dan stel ik me niet open naar hem toe, en dan komt hij gewoon niet in de goeie stemming. Dan komt die hele wisselwerking tussen man en vrouw gewoon niet op gang.

Onzekerheid is killing voor hoe aantrekkelijk een man je vindt. Je kan het perfekte figuurtje hebben, en de perfekte dingen zeggen, maar als je met bange hertenoogjes zit te kijken omdat je het niet van jezelf gelóóft, dan voelt hij toch dat het niet goed zit. En als je van een man vraagt om je te bevestigen in je seksualiteit, dan kan je het niet maken om daar nog geld voor te vragen. Want voor hem is de glans er dan echt wel af.

Dat is op zijn ergst bij vrouwen die hun onzekerheid proberen te sussen door een man te strikken die ze bevestigt. Die ruilen seks voor complimentjes en ophemeling. Een man die je neukt wordt makkelijk verliefd, vooral als je het goed doet. Die gaat je dan met sterretjes in zijn ogen bekijken, en dat is vleiend en heel bevestigend. Opvallend veel vrouwen proberen dat met seks te pakken te krijgen.

Juist door die onzekerheid die ze weg proberen te werken jagen ze die mannen ook weer weg. Die schrikken zich dan een hoedje als ze opeens een onzekere vrouw blijkt te zijn, die labiel overkomt en meteen aan ze wil hàngen. En die onzekerheid zorgt ervoor dat die hangerige vrouw niet aantrekkelijk meer is. En dat helpt niet tegen haar onzekerheid, want zij voelt zich gebruikt. Omdat het haar niet lukte om hem te gebruiken.

Dat soort gedrag noemen sommige klanten emotionele prostitutie. De dienst is seks, de prijs is haar onzekerheid moeten oplossen door haar bevestiging te geven. Vooral getrouwde klanten die erin zijn getrapt en er nu aanvastzitten noemen het zo. Ik ben dan altijd een beetje beledigd, want ookal is het betaald worden voor seks, bij èchte prostitutie is de deal vantevoren wèl eerlijk uitgesproken.

Je kàn best mannen gekmaken met schuchterheid en kwetsbaarheid. Maar dat is niet door ze echte onzekerheid over jezelf te laten zien. Mannen geilen wel op een vrouw die ze uitlokt door zich kwetsbaar op te laten stellen, en ze juist uitnodigt om zich aan haar te vergrijpen. Dat is lekker voor allebei. Een vrouw die onzeker is, en zo laat zien dat ze kwetsbaar is, laat juist zien dat je haar ellendig maakt als je met macht met haar speelt, dat is juist een afknapper. En ze merken heus het verschil. Ook de botte mannen.

Ondanks dat onzekerheid een vrouwending is, of misschien juist ook daaròm, heb ik helemaal geen zin in onzekere mannen. En die zijn er best veel, ook onder de klanten. Iedere keer als een man komt met iets waar hij onzeker over is, dan loopt al mijn aantrekking voor hem weg. Zelfverzekerdheid is mannelijk, en je tekortkomingen accepteren ook. Er is niets sexy aan de zoveelste vent met de gemiddelde pik die van me wil horen dat hij niet te klein is.

Een schuchter biechtje, of een eerlijke vraag die hij beleefd en op een goedgekozen moment stelt, daar heb ik geen last van. Mensen moeten mensen kunnen zijn, met al hun tekortkomingen. Daar moet een plekje voor zijn. Maar een man die schaamteloos zijn onzekerheid laat zien, of erger nog, in mijn handen legt, daar heb ik een broertje aan dood. Dat drama kost me teveel tijd en moeite, en teveel respect voor die klant.

Als een man wat onzekerheid laat zien, is er nog geen man overboord. Ik beur hem wel op, vooral als hij een goede reden aangeeft dat hij onzeker is. Maar dan moet hij daar wel op reageren. Hij moet tenmìnste toch proberen zich groot te houden, en positief te zijn. En hij moet meegaan met me als ik hem help. Probeert hij dat niet, dan koel ik tochwel af. En als hij iemand is uit het groepje dat zijn onzekerheid verdédigt, dan hoef ik hem daarna niet meer te zien.

Mijn werk is heel sociaal, en heeft heel veel temaken met de dingen waar onzekerheden juist zoveel over gaan. Je gaat er dwars tegenin, want als je wat probeert te ontwijken mis je juist de dingen waar je klant voor komt. Het duwt je dus met je neus op de feiten, en laat het niet toe om maar onzeker te blijven. Je moet dwars ertegenin blijven gaan, klant na klant, of je moet er dwars doorhéén.

Helaas is sekswerken geen tovertruuk waardoor je opeens heel makkelijk door je onzekerheden heenkomt. Het is alleen een heel sterke kracht om te moeten erkennen wat er gebeurt, en om te zien hoe schadelijk dat is. Het dwingt je om het aan te pakken, als je goed wil worden in het werk. Je kan er niet meer omheen, door gewoon tegen jezelf te zeggen dat het "normaal" is hoe je je voelt. En het laat je zien waar al die onzekerheden je van weghouden. Ookal is het soms pijnlijk om te moeten zien dat je jezelf klein hebt gehouden.

Dat zal vast bij andere soorten werk ookwel langskomen. Maar ik heb het alleen nooit ergens zo sterk meegemaakt als in de hoererij. Ik zou ook niet weten welke andere beroepen zoveel zelfvertrouwen nodighebben. Sommige mensen zeggen wel dat ze dan aan de politie denken, omdat je daar met gezag en gevaar werkt, maar ik zie bij de politie die mij lastig komt vallen heel veel onzekerheid. Zo goed werkt dat daar dus niet.

Ik vind het een heel fijne kant van mijn werk dat het zo mijn onzekerheden op de proef stelt, en me dwingt om op mezelf te vertrouwen. Het enige dat ik er nog een beetje jammer aan vind, is dat het wel ten koste gaat van begrip voor al die vriendinnen die nogsteeds vinden dat hun onzekerheden dingen zijn waar ze de hele tijd mee bezig mogen zijn, en waar andere mensen begrip voor moeten hebben. Dat is weer een vorm van achterlaten.

maandag 13 februari 2017

Antwoord op: Na een kind is je hoerenloopbaan over

Als je een kind krijgt, kan je als hoer niet meer aan de bak. Dat komt dan omdat je figuur naar de kloten is, omdat je buik is uitgelubberd, en omdat je kut een soort stortkoker met spatlappen is geworden. Zorg dat je al je hoererij uitgeleefd hebt voordat je aan kinderen begint, want daarna wordt het een zielig boeltje. Niemand wil zo'n trieste buurtsnol zijn die alleen een emmer snot te bieden heeft.

Onzin natuurlijk, maar je merkt zovaak dat mensen deze geloven, dat het toch maareens antwoord moet krijgen.

Een kind krijgen is een ingrijpende gebeurtenis. Voor hoe je je leven leeft, maar ook voor je lijf. Je draagt het eerst rond, waarbij je buik opzwelt als een ballon, en daarna moet het hele kind door je kut naar buiten. Dat is nogal wat. Je kan rekstriemen krijgen, je huid kan onvoldoende terugkeren naar wat het was, en je kut kan beschadigd raken bij de geboorte van je kind. Dat zijn allemaal risico's.

Rekstriemen of striae krijg je doordat je buik groeit. Dat is gedeeltelijk omdat je baarmoeder groter wordt, maar bij heel veel zwangere vrouwen gaat het ook om een hoop extra vet. Als je zwanger bent krijg je meer honger, ookal is het fabeltje dat je nu voor twee eet niet waar. Tegelijk ga je minder bewegen. Dus je wordt dik. Samenmet je uitdijende baarmoeder kan dat teveel je huid oprekken.

Niet dat rekstriemen danmaar je eigen schuld zijn. Je kan gewoon pech hebben. Maar meiden die zich ook tijdens hun zwangerschap een beetje in vorm houden hebben meestal minder striemen. Meestal, want ik hoor ook van een meid die alles onder controle hield, en toch ze heel erg kreeg. Die wist dat dat wel kon gebeuren, want toen ze een tienertje was had ze ookal striemen gekregen toen haar borsten groeiden, en striemen onder haar kont toen haar benen groeiden. Sommige vrouwen striemen makkelijk.

Crèmes en middeltjes werken niet. Die kosten alleen geld en zorgen ervoor dat je je beter voelt omdat je de pijnlijke of jeukende huid masseert. Als je wrijft met een beetje olie of een beetje Nivea heb je ook hetzelfde gedaan. Je striemen worden er niet minder van. Het enige wat helpt is niet te hard aankomen. En dat kan heel moeilijk zijn, als je door alle hormonen je helemaal tebuiten gaat aan de grootste eetzondes.

Als je striemen hebt, moet je niet denken dat je dan meteen niet meer je klantjes onder ogen kan komen. De meeste klanten zien het amper, en de klanten die het wel zien vinden het meestal niet echt een probleem. Je zal van nieuwe klanten er geen woord over horen, en ook klanten die je voor je zwangerschap had zullen er niet van opkijken. Er zijn zelfs klanten die het zien als een soort teken van vruchtbaarheid, en we weten allemaal wel wat dàt met mannen doet.

Je huid kan soms niet echt mooi terugkomen zoals hij was voor je kindje. Dan is dat meestal een rolletje boven je venusheuvel, of een beetje een hangnavel. Niet elke vrouw krijgt dat, en netzoals bij rekstriemen is het beste om gewoon te zorgen dat je tijdens je zwangerschap niet te dik wordt. En weer weet je dan niet zeker of je eraan ontsnapt. Het is nou eenmaal maar raden of je aanleg hebt om het te krijgen of niet.

Dit is wel meer een probleem. Ja, het kan weggaan als je na je zwangerschap goed voor jezelf zorgt, en wanneer het weer kan een beetje gaat fitnessen. Je lijf heeft wonderlijke krachten als je net zwanger bent geweest, en je heelt mooier en wordt sneller fit dan je voor mogelijk had gehouden. Maar ook dan kan zo'n rolletje of zo'n slappe buik gewoon hardnekkig blijven zitten.

Helaas is dat wèl iets waar klanten naar kijken. Die willen een strakke buik, en dat leer je ze ook niet af. Ze zullen niet van je weglopen, maar een strakke buik zou wel meer klanten trekken, van meer klanten vaste klanten maken, en zou ze ook een leukere ervaring geven. Gelukkig is dit wel zoiets wat best goed en makkelijk op te lossen is door een dokter. Een goede correctie geeft een mooi resultaat, en alle collegaatjes die er eentje hebben gedaan zijn er erg blij mee.

Maar het heftigste is een bevalling natuurlijk voor je kut. Die rekt op tot voorbij wat je ooit hebt meegemaakt, en je hele bekken spreidt open. Soms word je nog ingeknipt ook, ookal heb je dat eigenlijk vaak niet nodig. Vlak na de bevalling zit je baarmoeder nog niet netjes weggestopt waar hij normaal altijd zit, en trekt hij dus ook je vagina niet strak. Alles krijgt een enorm geweld te verdragen, en daar ben je niet één twee drie van teruggekomen.

De meiden van het vak hoor ik er anders over praten dan mijn amateurvriendinnen. Amateurs hebben de strakheid van hun doos vooral doordat de vliezen en weefsels opgerekt worden door de pik die ze ontvangen, en doen weinig met hun spieren. Hoeren doen juist veel met hun kutspieren, en hebben meestal dus ook een veel gespierdere kut. Dat is ook goed verrekt, maar dat kan terugkomen als je ze weer gaat gebruiken.

Netzoals je na je eerste keer een stuk gerekt bent en dan makkelijker penetratie aankan, rekt ook een baby krijgen je vagina op. Die weefsels blijven opgerekt. En netzoals je na je ontmaagding gewoon nog je poes samen kan trekken, kan dat ook nadat je een kind hebt gekregen. Niet meteen natuurlijk, want alles moet weer langzaam terug op zijn plekje komen, maar het komt terug, behalve als er echt iets heel ergs is gebeurd.

Dat kan natuurlijk. Het is een hele heftige ervaring, en soms gaan er dingen mis. Daar moet je maar nietteveel aan denken, want gelukkig is het best zeldzaam dat er echt iets misgaat, maar het kan wel. Dat is gewoon in de handen van de Here, en je moet maar hopen dat de dokters zien wat er misgaat, en er iets aan kunnen doen. En ik hoor ook dat als je te horen krijgt dat je er maar in moet berusten, dat veel meiden dan alsnog de boel weer op de rit krijgen.

Als je een gewone bevalling hebt, dan heb je de eerste weken en maanden wel een andere kut dan je gewend bent. Die spieren die je van het vak hebt gekregen zijn dan nog zwak en zielig, en die doen niet wat je verwacht. Maar dan moet je niet in paniek raken, want dat is voor iedereen zo. Als je maar gewoon weer gaat oefenen, rustig en niet te snel, en niet bij de pakken neer gaat zitten, trekken die spieren wel weer bij. En dan merk je ook vanzelf dat die spieren belangrijker zijn dan die rekkende weefsels. Voor jou, en voor je partner.

Bij de mannen zit het er zo ìn dat je doos echt een ruïne moet zijn na een kind, dat ze niet geloven dat je een kind hebt gehad. Dat hoor ik van bijna alle collegaatjes met kinderen. Eigenlijk is het gewoon weer even inkomen, en je kut weer leren werken. Het voelt in het begin heel anders, maar dat trekt na een paar maanden weer goed bij. Vooral als je haar gewoon weer stevig laat werken. Want daar wordt ze sterker van.

Er zijn veel collega's die kinderen hebben. En dat zijn niet de minste. Ik weet van absolute topescorts die kinderen hebben. Je wordt van een kind geen uitgerekte meid die moet sappelen. Niet als je tenminste verstandig bent en aan jezelf dezelfde eisen stelt als voor je kind. Want je hebt die kut niet voor niets gekregen, die moet aan de slag, of ze laat zich maar wat doen.

Niet alleen kan je na een kind prima weer aan de bak, het helpt je ook om weer terug te komen. Van hoeren krijg je een sterke doos, en je dóét het ergens voor. Het is zo makkelijk om je lijf maar de boel te laten, en die wondertijd tijdens je zwangerschap en vlak na het baren te laten gaan, zodat je het allemaal niet terugkrijgt. Als je weet dat je ooit weer aan de bak moet, dan ben je gemotiveerder, en let je op de goede dingen. Je moet dus even goed je eigen pooier zijn.

Zelf moet ik nog aan het avontuur van een kind beginnen. Als ik ooit nog de kans krijg, tenminste. Dus ik praat niet uit eigen ervaring. Maar als je veel contact hebt met de oude door de wol geverfde collega's, krijg je er een hoop over te horen. Dat zijn vooral veel tips over hoe je weer in vorm moet komen, maar dan wordt dit weer zo'n enorme lap. Maar ervaring hebben ze dus ook. Daar heb ik mijn informatie van bijelkaar gezocht. Ik heb ook mijn huisarts en collega's die ook dokter zijn erover gevraagd. Als ik het meemaak, dan zal ik ook mijn ervaring ermee eens vertellen.

maandag 6 februari 2017

Achterlaten

Ik ben iemand die het moeilijk vindt om goede dingen achter te laten. Soms moet je verder met je leven, maar voel je heel erg het gemis van wat je eerst had. Ik vond het moeilijk om mijn basisschool en mijn middelbare school achter me te laten, en om mijn studies achter me te laten, en de jeugdteams van waterpolo. Als ik een fijne kring heb gevonden, blijf ik daar het liefst voor altijd in hangen.

Maar soms is het niet echt iets achterlaten, maar ontdekken dat je zonder het te merken iets voorbij bent gegaan. Dat is een veel raarder gevoel. Dan heb je meer het idee dat je jezelf een soortvan achtergelaten hebt. Als je nieuwe dingen leert, en daardoor een ander mens wordt, laat je soms dingen achter zonderdat je dat had aan zien komen. Iets wat ooit een uitdaging was, en dat nietmeer is, verliest bijvoorbeeld zijn glans.

Ik heb dat wel met vriendinnen gehad. Ik had vanaf de universiteit een handvol vriendinnen, waar ik echt heel close mee was. Toen ik op het HBO overstapte, veranderde ik. Zij bleven ook veranderen, maar in een andere richting dan ik. En dat zorgde ervoor dat we eigenlijk heel snel geen dingen meer hadden waar we echt hetzelfde leuk vonden om over te praten. Dat was heel subtiel, maar daar merkte ik wel mee hoe makkelijk je mensen kwijt kan raken.

Natuurlijk waren we nog wel leuk tegen elkaar, maar je merkt wel dat de klik snel wegslijt als je je ontwikkelt. Je bent veel bezig met de nieuwe dingen die in je leven ontwikkelen, en als je niet deelt dat je met zoiets veel bezig bent, dan heb je soms echt weinig tegen elkaar te zeggen. Alleen bij mensen waarmee je heel diep in je ziel iets deelt hou je dan een klik, en dat heb je gewoon nietzovaak.

Als ik nu vriendinnen van de basisschool tegenkom, dan doen we heel vrolijk tegen elkaar, maar ik vind het eigenlijk meer ongemakkelijk dan leuk om met ze om te gaan. We zijn heel anders geworden, en ze verwachten nogsteeds een soort Zondares tegen te komen hoe ik toen was, of waarvan ze toen hadden gedacht dat ik zou worden. Ik ben nietmeer zo. Hetzelfde gaat op voor heel veel oude vrienden uit periodes waar ik nu geen aansluiting meer mee heb.

In mijn werk merk ik het ook heel sterk. Dat was in het begin natuurlijk zo, toen ik kennismaakte met mijn eerste klantenkringetje, en al snel van groentje overging in een broodmeid. Die hadden nog de verwachting dat ik voor hen nog wel mijn oude enthousiasme tevoorschijn zou toveren, maar zo ging dat dus niet. Die zagen mij al heel snel van fris blaadje naar slappe hap overgaan, zoals je veeltevaak in verhalen van klanten hoort. Ik neem het ze niet kwalijk.

Ook toen ik besloot om volwassen te worden, hetzelfde verhaal. Mannen die de luie broodsnol gewend waren vonden mijn nieuwe manier van aanpakken maar vreemd, en haakten af. Ik kon ook niet meer met mijn vaste klantjes van in het bordeel door één deur, dus zo raar pakte dat uiteindelijk niet uit. Ik vond dat toen eigenlijk een teken dat ik aan het groeien was, en ik vond het allemaal niet zo erg. De klanten vonden dat wel.

Het was raarder om mee te maken hoe de klanten waarmee ik de thuisontvangst begon ook afhaakten. Die liet ik ook achter, want het was een tijd waarin ik snel aan het leren was gegaan. Die waren gewend aan een meisje wat nog niet zo goed wist wat ze deed, en in de eerste twee jaar werd ik toch wel flink anders. Ik ging mijn eigen manier van werken ontwikkelen, en ik leerde gewoon veel meer over mezelf en mijn werk.

Dat ervaarden die klanten van het eerste uur alsof ik minder echt werd. Ik begon door heel goed te klikken met hun verwachtingen en door me goed te laten begrijpen. Maar toen ik ontwikkelde raakten ze dat begrip voor me kwijt, en kwam ik ook minder met hun verwachtingen overeen. Ze raakten me kwijt, en dan raakte ik hen ook kwijt. Ze vinden makkelijk een meisje waar ze dan beter bij passen.

Ik voelde altijd wel melancholie als die dingen gebeurden. Je hebt toch bestwel contact met je klantjes, en vooral je betrouwbare vaste klantjes worden je wel dierbaar. Je raakt toch een stukje van wat je koestert kwijt. Er gebeurt danwel genoeg in je leven om je toch daar niet tè veel mee bezig te houden, maar een beetje verdriet heb ik er wel van gehad. Het was iedere keer een onderdeel van de overstap.

Dat was allemaal geen voorbereiding voor de klap toen ik mijn werkflatje niet meer mocht gebruiken. Mijn vergunning kwijtraken betekende gewoon moeten kappen met mijn bedrijfje. Ik heb nog een paar maanden voordat de intrekking compleet was geprobeerd om in andere gemeentes aan het werk te kunnen, maar dat was nergens mogelijk. Dat wist ik ook wel, maar ik moest het proberen.

Ik moest dus in één klap over van de vergunde thuisontvangst naar de illegale escort. Ik had liever illegale ontvangst gedaan, maar dat is teveel risico voor mij. Ik kan dat niet uitleggen, en dat vind ik ook heel jammer, maar dat zou gewoon niet verstandig zijn. Ik heb al zelfs een poos met dit stukje moeten wachten omdat het anders te makkelijk was geweest om na te gaan wie ik ben.

Het ergst mis ik de grote gezonde klantenkring die ik had opgebouwd kwam voor mijn thuisontvangst. Mijn kleine konijnenholletje waar ze even aan het leven konden ontsnappen en iets konden doen wat daar blééf. Dat kan je met escort niet vervangen, zelfs niet als je hotelkamers, kelderboxen, appartementen of campers gebruikt. De sfeer is anders, en die is heel belangrijk. De grote meerderheid van mijn klantjes haakte af.

Het deed pijn. Maar het gebeurde nou eenmaal. Er waren gelukkig ook klanten die fanatiek aan me vasthielden, en dat was maar goed ook in het begin, toen ik nog helemaal me aan moest passen aan mijn nieuwe manier van werken. Anders had ik zo weinig klanten overgehouden dat ik echt aan mezelf was gaan twijfelen. Die klanten moesten en zouden toch manieren vinden, ookal kon ik ze niet meer geven wat ze zochten. Dat is heel trouw, en heel lief.

Wat ik veel erger vind is dat ik ook mijn vaste klantjes die met me meegingen langzaamaan ben kwijtgeraakt. Niet alleen omdat ik mijn werkplekje niet meer mag gebruiken van de overheid, maar vooral omdat ik aan het leren ben in de escort. En daar word ik gewoon een andere hoer van. De illusies die ik maak zijn anders, en hoe ik mezelf als persoon laat zien wordt dan ook anders.

Die oude trouwe klanten zien me veranderen. Ze merken dat de klik van vroeger er niet meer is. En ze zeggen me één voor één vaarwel. Soms krijg ik er nog wel eentje die voor de goede oude tijd komt, maar ik merk wel dat die meer hebben aan praten over mijn tijd in de thuisontvangst dan aan de wip die ik ze kan bieden. Die is ook fijn, maar dat was niet het perfekte samenkomen wat hij en ik ooit hadden. Dat is verleden tijd.

maandag 30 januari 2017

Antwoord op: Het Zweedse Model is goedaardig

Het Zweedse Model lijkt zo sympathiek als je kijkt hoe het in de kranten komt. Het wordt verkocht alsof het de hoeren ontziet, en de uitbuiters aanpakt. Tenminste, als je niet even nadenkt, of even kijkt. En pas als je goed kijkt, en gaat graven naar wat er nou echt gebeurt en wat er echt achterzit, dan zie je pas hoe onsympathiek en hatelijk het Zweedse Model eigenlijk is.

Seks is eng, en je moet binnen de veilige baarmoeder van een relatie zitten voordat je zo'n ingrijpend delen van kwetsbaarheid met iemand aan kan gaan. Als je in het relatiedenken gelooft tenminste, en dat doen de meeste mensen. Als je daar anders over denkt ben je verkeerd en eng bezig, en dat kunnen veel mensen niet bevatten. Dus verzinnen ze er een heel denkbeeld bij, dat ik gelukkig al heb besproken.

Als je hoert, dan heb je seks voor geld. Dat is iets wat mensen zich maar moeilijk voor kunnen stellen, en waar veel mensen van gruwelen. Iedereen kan zich wel voorstellen dat het stout maar handig is om seks te kunnen kopen, maar mensen van buiten de business hebben meestal hele rare ideeën over hoe het is om het te vèrkopen, en geloven dus opgelucht in elk dwangverhaal wat ze te horen krijgen. Intussen is dat wel de voedingsbodem van de publieke opinie over sekswerk.

Het denkbeeld is een handige manier om mensen ervan te overtuigen dat sekswerk, en vooràl hoererij, moet worden "aangepakt" omdat er vanalles mis aan is. Ze vinden het iets waar ze ideologisch niet mee om kunnen gaan, en het laten bestaan van iets wat hun ideologie ondermijnt willen ze niet accepteren. Dus dan wordt er flink tegen ons aan bemoeid door campagnes te voeren om sekswerk aan te pakken. Dat komt vooral van drie groepen in de samenleving.

De eerste groep is Christenorganisaties die bezigzijn om hun kerkelijke gevoel over sekswerk vorm te geven. Ze negeren wat Christus zei over dat we samen met tollenaars de eersten zouden zijn om het Paradijs te betreden, en ze kijken alleen naar de regels over wanneer seks is toegestaan. Daar hoort hoeren niet bij, en wij doen dus iets wat erg tegen hun kijk op de wereld ingaat. Daarom willen Christenorganisaties het liefst dat we verdwijnen, en alle seks binnen het huwelijk blijft.

De tweede groep is de reddingsindustrie. Het zijn niet veel mensen, maar ze hebben een enorme stem in het publieke debat. Dat is ook niet raar, want het is een goudmijn. In de industrie rond het bestrijden van nietbestaande misstanden, het aanpraten en behandelen van trauma's en het opwekken van hype waar moralisten en autoritaire overheidsmensen hun voordeel kunnen doen, gaan tientallen miljoenen om, verdeeld over een paar honderd portemonnees.

De derde groep is de feministen. Dan heb ik het niet over mensen die het wel een logisch idee vinden dat mannen en vrouwen gelijke rechten moeten hebben, maar om mensen die echt onderdeel zijn van de feministische beweging. Daar wordt toch al krom over seks gedacht, en wordt heel veel seksualiteit als misbruik en misstanden gezien, maar in hoererij verslikken de meeste feministische bewegingen zich helemáál.

Feminisme is een ideologie over machtsverhoudingen tussen mannen en vrouwen. En vooral dat vrouwen eigenlijk in vanalles onderdrukt worden, en slachtoffer zijn van mannen. Als je met die bril op kijkt naar hoererij, waarin mannen betalen voor onze vrouwelijkheid, dan denk je òf dat we wel verschrikkelijke superslachtoffers moeten zijn, òf dat wat wij doen laat zien dat de hele ideologie onder feminisme niet klopt. Linksom of rechtsom, dan moet prostitutie kapot. En proberen ze ons niet te horen praten, want wat wij zeggen bevalt ze helemaal niets.

Dat feminisme is in Nederland altijd wel een belangrijke stroming geweest, en het wordt in de hele samenleving gezien als iets goeds, maar het is nooit zo extreem machtig geworden als hier en daar in het buitenland. De campussen van Amerikaanse universiteiten, de Franse politieke wereld, daar zijn ze een geduchte macht die veel in de melk te brokkelen heeft. En dat is misschien nogwel het meest in Zweden. Je kan hier een beruchte documentaire zien over hoe het daar werkt.

Al heel lang proberen de feministische krachten in de overheid dus prostitutie weg te werken, maar die krijgen vooral veel tegenwerking door hoeren die gewoon om alle hindernissen heen blijven werken. In discussie wil de overheid al helemaal niet. We zeggen vanalles wat niet klopt met de ideologie. En in de beste tradities van regimes die ideologie boven mensen stellen, worden we dus letterlijk voor gek verklaard.

Het concept van de false consciousness (ze weten niet beter) wordt in Zweden bloedserieus genomen. De feministische lezing is de enige echte waarheid, want wie daartegenin gaat, is een seksist, en dus heeft hij geen gelijk. Als de hoer er zelf wat anders van vindt, is ze "psychologisch verslaafd" of is dat gewoon een coping strategy. In elk geval zijn we zo gek dat je naar ons niet moet luisteren.
German sexwork organisations are very sneaky I've found. They more or less brainwash women. If you are in the sex industry and constantly being told that what you do is normal and something you enjoy, then you become numb.
-- Simon Häggström, Zweedse zedenrechercheur en lobbyist voor het Zweedse Model
In Zweden was er dus een groot probleem voor de overheid om prostitutie te laten bestaan. Het wordt gezien als geweld tegen vrouwen, en dat is een speerpunt van de overheidsaanpak. Ze wouden dus de hoererij uitroeien. Het is dan wel een probleem als je tegelijk zegt dat die arme hoertjes slachtoffers zijn, maar ze wel verbiedt en dus aanpakt omdat ze zich niet aan je regels houden. En slachtoffers straffen, dat zìt niet lekker, dat zien zelfs feministen. Zelfs als je hoeren liefst tegen de muur zou zetten.

Dat is heel schijnheilig opgelost. De sekswerkers zelf strafbaar maken zou ideologisch niet kunnen, dus die zijn niet officiëel strafbaar, maar íédereen om ze heen, en vooral de klanten en helpers, zijn wel strafbaar. Daarmee doen ze alsof ze ons beschermen tegen onze klanten, ookal kan je meteen zien dat je daarmee alleenmaar ons sociaal isoleert en ons brood afpakt. En nog wel meer ook.

Vaak zeggen voorvechters van het Zweedse model dat de sekswerkers tenminste zelf helemaal gedecriminaliseerd zijn. Dat is al een gotspe als je alles om ze heen criminaliseert, maar het is in de praktijk ook gewoon niet waar. Ze zijn niet aangewezen als iemand die strafbaar is, maar intussen worden sekswerkers wel behandeld als criminelen, ookal komt er geen celstraf achteraan:
In February 2011, the police authority in the county of Halland decided to deport a Romanian woman [...] . Police authorities said that the woman, who made her living through prostitution, constituted a threat to public order and security. The woman appealed to the Swedish Migration Board who made the same assessment as the police authority in Halland: namely that prostitution is indeed legal in Sweden, but the purchase of sexual services is a criminal offence. This means in practice that a crime has to be committed under Swedish law to enable a person engaged in prostitution to support themselves.
-- Zweeds mensenhandelrapport 2013
Als je gaat lezen in wat er gepubliceerd is van de debatten, en wat er boek na boek, artikel na artikel over gelobbied en gefilosofeerd is, zie je heel duidelijk dat het helemaal niet over de sekswerkers ging. Het ging erover dat er geen plek is voor hoererij, en dus voor hoeren, in een samenleving die op feministische idealen is gebouwd. En dus moesten mensen en werkelijkheid maar wijken voor die idealen. Netzoals in Nederland is het gepraat over misstanden maar een uitvlucht.

Ze zijn in Zweden wel eerlijker, want nu en dan spreken ze zich eerlijk uit dat het ze niet kan schelen hoe het beleid de sekswerkers schaadt, zolang de prostitutie als verschijnsel maar wordt bestreden. En dat het zelfs goed is dat sekswerkers meer ellende, meer repressie, meer geweld en meer dwang ervaren. Want dan zijn we gemotiveerd om te stoppen, en is die vieze hoererij weg.
The people who are exploited in prostitution report that criminalization has reinforced the stigma of selling sex. They explain that they have chosen to prostitute themselves and feel they are not being involuntarily exposed to anything. Although it is not illegal to sell sex they perceive themselves to be hunted by the police. They perceive themselves to be disempowered in that their actions are tolerated but their will and choice are not respected.
[...]
For people who are still being exploited in prostitution, the above negative effects of the ban that they describe must be viewed as positive from the perspective that the purpose of the law is indeed to combat prostitution.

--Skarhed-rapport (evaluatie van de uitwerking van de wet door Zweedse politie)
In 1999 werd "seks kopen" verboden in Zweden. Er werden boetes en celstraffen gezet op de misdaad een dienst van een sekswerker te kopen. Daarvoor was er helemaal niets van strafbaar, behalve als er mensen gedwongen, mishandeld of uitgebuit werden. Er wordt weleens gezegd dat Zweden in 1999 de prostitutie decriminaliseerde, maar dat is dus helemaal onwaar.

De sekswerker zelf hoeft niet bang te zijn om voor het verkopen van seks zèlf een celstraf of een boete te krijgen. Maar dat wil niet zeggen dat ze ook echt ongestraft blijft. Want net als in Nederland heeft de overheid daar genoeg manieren om haar leven om haar heen af te breken. Als ze tenminste al niet strafbaar wordt omdat ze samenwerkt met een collega, want dan is ze tegelijk slachtoffer en pooier. En dat is natuurlijk strafbaar.

Adverteren mag bijvoorbeeld ook niet, en is dan wèl weer strafbaar. De rare rechtskronkels die daarbij komen kijken zijn niet te volgen. Vooral de krant of website waar wordt geadverteerd is natuurlijk doelwit, maar de hoer zelf komt het meest in de problemen omdat ze daar meer grip (grip) op hebben. Ze heeft dan misdaden uitgelokt, en dat is strafbaar omdat ze niet meer het passieve poppetje is in de ogen van de wet.

Bij een meid die éénentwintig of jonger is, kan ze in een gesloten instelling worden geplaatst. De wet maakt namelijk geen onderscheid tussen minderjarigen die geestelijk instabiel genoeg zijn om een risico voor hun eigen leven te vormen, en meiden die seks verkopen. Het valt allebei onder "zelfdestructief gedrag." En net als hier wordt er op de jongste meiden het hardst gejaagd, dus het is een serieus probleem voor het jonge spul. Je leven kan in één keer kapot worden gemaakt.

Net als in Nederland, maar veel agressiever, worden van hoeren de kinderen afgepakt en worden ze uit huis gezet. Je bent immers als hoer geen geschikte moeder, en als iemand zou worden betaald met je hoerengeld om in een huis te wonen, is hij je pooier. Dus die huurovereenkomst moet ontbonden, en jij staat op straat. Als het je eigen huis is, mag je je huis houden, maar ben jij je woonrechten op die woning kwijt. In Nederland trekken ze je hypotheek onder je uit, dus dat is hetzelfde idee, maar de Zweden hebben sterkere middelen.

Dat wordt allemaal verkocht door de voorstanders van het Zweedse model als iets wat jammergenoeg nodig is om die arme hoertjes te beschermen. Het is allemaal een bijverschijnsel. Maar intussen heet een grote hoerenjaagactie van de Noorse politie, die ook het Zweedse model gebruiken, ondubbelzinig "Operatie dakloos," verwijzend naar wat de bedoeling is. Hoeren uit hun huis zetten. Want dan móéten ze wel de hulpverlening in. Of zijn ze zonder vast adres en "eerzaam beroep" dus kunnen ze diezelfde week nog gedeporteerd worden.

In Zweden is de zedenpolitie opener over hun afkeer van hoererij dan in Nederland. Een goed voorbeeld is het boek van Simon Häggström, de grote voorvechter van het Zweedse Model die ook Myrthe Hilkens een rondleiding gaf. Een korte bespreking kan je hier lezen. Als je een boek schrijft om je sekswerkbestrijding te verkopen en je laat trots een plaatje zien van de sponsjes en tampons die je bij controles uit de vagina's van sekswerkers hebt getrokken, zegt dat iets over je vind ik.


Dit gebeurt in Nederland netzogoed. Dit hebben zedenagenten bij mij ookwel gedaan, en van collega's hoor ik het ook regelmatig. Niet bij iedereen, maar daar heb ik aleens over geschreven. Maar hier is het stiekem, en zijn ze er niet trots mee aan het paraderen. Er gebeuren in Zweden wel dingen die de Nederlandse politie nog niet mag, zoals in het geheim camera's ophangen bij hoeren thuis, of het kopen van condooms gebruiken om hoeren op te sporen. Als je veel condooms hebt of koopt, ben je een hoer, en mogen ze daar vanalles.

In Nederland heb je steunpunten voor sekswerkers. Dat zijn bijvoorbeeld kleine klinieken waar je terechtkan voor SOA-testen, advies en wat eerlijkheid. Het zijn plekken waar je even wordt behandeld als iemand die ook gewoon een feilbaar mens mag zijn. Dat is heel nuttig in een wereld waar iedereen probeert om je weg te werken, je grenzen te verschuiven of geld aan je te verdienen. Zweden heeft ook zulke steunpunten, maar de steunpunten die officiëel zijn erkend door de Zweedse overheid zijn alleen voor meiden die de slachtofferrol aan willen nemen. Anders kan je oprotten.
I mean, inasfar as they are happy, and like to be in this situation, fine by me, I mean, the day when they don’t like it anymore, they can come to me. So I don’t spend any energy on this group of people.
--Zweedse prostitutie-hulpverlener
En ook vanuit de Zweedse coördinator mensenhandel en prostitutie is er weerstand om steun aan sekswerkers toe te staan.
[...] maybe some young girls who is not in the prostitution for the moment, they find this on the internet, and say ‘Ah, maybe it could be really safe, because I have this handbook, and I have these things, so nothing could happen’.
(Interview, 2009, National Coordinator Against Trafficking and Prostitution)
Dat hebben we in Nederland alleen bij de politie, die eist dat je stopt met werken als je hulp van ze wil. Als je beroofd bent, bedreigd of afgeperst wordt, kom je bijna altijd bij de gespecialiseerde prostitutie-teams terecht, en die sturen je gewoon weg met je probleem als je niet de voorgedrukte slachtofferrol in wil vullen. Dat houdt ze natuurlijk dan niet tegen om je ondanks dat toch nog bij Comensha als slachtoffer van mensenhandel te registreren.

Netzoals in Nederland moet je in Zweden ook als hoer belasting betalen over je omzet. Maar als je belasting wil betalen als sekswerker, dan kan dat niet. Sekswerk bestáát immers niet in Zweden. Als je niet kunt neppen dat je eigenlijk met iets anders je omzet hebt gehaald, kan je dus niet betalen. En nep je een ander soort werk, en word je ontdekt, dan is dat belastingfraude, een misdrijf. En betaal je niet, dan is dat belastingfraude, een misdrijf. Je zit altijd in de problemen.

Natuurlijk zie je in Zweden ook hetzelfde als je in mindere mate in Nederland ziet, namelijk dat als je de hoererij afbeeldt als een ellendeporno-verhaal vol met kwetsbare slachtoffertjes, je vooral de leuke klanten afknapt, en de psychopaten op ideeën brengt. Je kwaliteit van klanten wordt dus heftig slechter. En omdat je bij het afspreken kan worden gesnapt, is er ook geen moment vóór de date om even duidelijk over en weer te hebben hoe je bent en wat je van elkaar mag verwachten.

Ga je met een aanhanger van het Zweedse model in gesprek, dan word je meestal in je gezicht gegooid dat in Nederland er sinds de legalisering honderdachtentwintig sekswerkers door klanten zijn vermoord, en in Zweden sinds het verbod géén. Dat is wel raar. Zou je door mannen te verbieden seks met sekwerkers te hebben ervoor zorgen dat mensen die een moord geen probleem vinden terugschrikken van iets waar een boete op staat?

In een land als de VS, waar je alle verboden van het Zweedse Model hebt mèt nog een heleboel extra strafbaarstellingen van de hoer, de klant en iedereen anders erbij, zie je dat er toch wel veel sekswerkers worden vermoord. Het is raar dat mìnder strafbaarstelling in Zweden dan juist al die moorden opgelost zou hebben. Dus dan wordt het weer tijd om eventjes te graven waar al die getallen nou vandaankomen.

Dat duurt even, want niemand wil bronnen geven. Maar na genoeg gezoek ontdek je dat de honderdachtentwintig Nederlandse gevallen worden gerekend vanaf de jaren tachtig, dus twintig jaar vóór onze "legalisering," en bovendien gaat om alle onnatuurlijke sterfgevallen waarbij het slachtoffer mogelijk hoer kan zijn geweest. Dat is nogal een verschil met wat er werd geclaimd.

Andersom komt het getal van nul Zweedse moorden doordat de Zweedse overheid niet bij wil houden hoeveel sekswerkers worden vermoord. Als Petite Jasmine niet een activiste was geweest die door haar mede-activisten in het nieuws was gebracht, hadden we nooit van haar moord geweten. Zweden zwijgt over dode sekswerkers, netzoals ze levende sekswerkers doodzwijgen. Dat deden ze al voor hun verbod, trouwens. Het laatste bekende slachtoffer daarvóór komt van vijftien jaar eerder, uit 1984. Dat was ook een eenling die toevallig bekend werd.

De meiden zelf vertellen in ieder geval dat het er minder veilig op is geworden. Niet alleen omdat je nu veel meer bent aangewezen op pooiers en andere tussenpersonen om gewoon je werk te kunnen doen zonderdat je tot een dakloze paria wordt gemaakt, maar ook omdat het stigma dieper is geworden. Als iets verboden is, passen de burgers van een land daar hun morele waarden aan aan. Je wordt gezien als laag, crimineel, en vuil. Dus daar handelen mensen naar.

Het maakt dus misstanden geen zier beter. Maar wèrkt het dan tenminste? Is al dat overheidsgeweld en dat leed wat ze aandoen dan tenminste nog èrgens goed voor? Al is het maar om het oneerlijke doel van de wet, namelijk prostitutie uit de samenleving verbannen, voorelkaar te krijgen? Wordt in elk geval dan nog die feministische utopie gehaald dat er geen, of dan toch minder, prostitutie is in de Zweedse maatschappij? Of is al die hatelijke repressie en al dat leed gewoon helemaal voor niets?

Nou ja, dat kan je wel raden denk ik.

Voordat de wet in werking kwam is er nooit echt onderzoek gedaan naar hoe de hoererij er in Zweden uitzag. Dat werd zo'n beetje expres juist niet gedaan, want iedereen "wist" toch al dat het een vies wereldje vol misbruik was, en waarom zou je dat beeld riskeren als het in politiek opzicht al perfekt is? Voor je het weet komt er iets uit waardoor je minder moreel overwicht zou hebben om te doen wat je wil. Net als hier in Nederland dus.

Ook nadat de wet erdoor kwam is er nooit onderzoek gedaan. Dat hoefde niet, want de wet was er gekomen omdat er moest worden voldaan aan principes. Dus wat het onderzoek ook zou zeggen, het zou geen ander licht laten schijnen op de wet. Die wet moest er niet zijn vanwege wat hij doet, maar omdat er dingen verboden moeten zijn in een feministisch land. Dus waarom zou je het risico nemen dat een onderzoek lelijke dingen laat zien?

Buurland Noorwegen, dat tien jaar na Zweden het Zweedse model overnam, dacht daar anders over. De Noren waren het Zweedse model verkocht door alle verhalen over dat het zoveel ellende zou oplossen. Die wouden zien hoe goed het werkte, en die hebben dus voor ze het invoerden een grootschalig onderzoek uit laten voeren door hun universiteiten. Dat pakte niet zo goed uit voor de reputatie van het Zweedse model:
The Swedish street prostitutes experience a tougher time. They are more frequently exposed to dangerous clients, while the serious clients are afraid of being arrested. Prohibition will never be able to stop the purchase and sale of sex. It could only make conditions worse for the prostitutes. They have less time to assess the client as the deal takes place very hurriedly due to fear on the part of the client. They (the prostitutes) are exposed to violence and sexually transmitted diseases. If the client demands unprotected sex, many of the prostitutes cannot afford to say no. Harassment by the police has increased and the clients no longer provide tip-offs about pimps, for fear of being arrested themselves. The social workers working on the streets have problems reaching them. They (the prostitutes) use pimps for protection.
--Rapport 2004, Noors ministerie van Justitie
Dat heeft de Noren niet tegengehouden om het toch in te voeren. Ook in Noorwegen hebben feministen enorme politieke macht, en het móést erdoor. Al het stof dat dit onderzoek heeft doen opwaaien liet volgens Zweedse ideologen wèl zien dat het inderdaad een goed idee was om maar nietteveel onderzoek te doen omdat het alleenmaar voor problemen zorgt. Het gaat immers om het principe. En de gevolgen leiden maar af.

Er zijn dus geen grote onderzoeken door de Zweden zelf geweest. Maar de politie rapporteert wel over wat ze zelf aantreffen. En dat is niet mooi. Ze zien zelf dat de meiden natuurlijk niet meer naar ze toekomen. Dat er meer behoefte aan pooiers is, en dat die dus ook in opmars zijn. Een grote vóórvechtster van het Zweedse Model heeft het zelfs over een explosie van minderjarige slachtoffers van dwang.

Volgens het Rikspolisstyrelsen, een denktank van de nationale politie, zijn hoeren nu ongezonder, hebben meer last van onveilige situaties, moeten lagere standaards hanteren voor hoe ze hun werk doen, en zijn minder meldingsbereid als er wat misgaat. Volgens het Socialstyrelsen, een soort Sociaal Cultureel Planburo, zijn er meer pooiers en criminelen die een plekje in de hoererij veroverd hebben.

Een onderzoek uit Malmö liet de Zweedse harten sneller kloppen toen bleek dat in de jaren na het verbod, de straatprostitutie daar met de helft was verminderd. Dat is alleen minder betekenisvol als je kijkt naar alle andere landen van de wereld, waar straatprostitutie óók terugliep in die tijd, doordat de mobieltjes en internet opkwamen. En in Malmö was het weer opgeklommen naar tweederde van het oude cijfer in 2007, terwijl het wereldwijd bleef dalen. Die terugkeer op de straten kan je trouwens ook in Amsterdam en Utrecht zien, waar Nederlandse gemeentes hun legale hoerenkasten uitroeien.

Als ik dat allemaal laat zien aan iemand die het Zweedse model voor lief neemt, krijg ik meestal een beteuterde reaktie, dat dat misschien danwel in Zweden gebeurt, maar dat het niet komt van het Zweedse model. Dat het komt van slechte toepassing. Dat het ook góéd kan. Zonder al het minachten, zonder al het politiegeweld, zonder de gluurcamera's, het tampon-trekken, de geheime telefoontaps en de mannenhaat.

Ik weet niet hoe. Het hele systeem is gebaseerd op een concept wat van de waarheid los is. Het berust op het moeten binnendringen in de transactie tussen twee mensen die allebei graag discreet erover zijn. Je moet dus wel spioneren en loeren, je moet wel lastigvallen en controleren, want anders zie je nooit wat je wil aanpakken. Want de "slachtoffers" hebben een broertje dood aan je bedilzucht.

Het zal misschien zelfs wel kunnen om klanten te straffen zonderdat je hoeren isoleert. Maar als je volgens het Zweedse Model ooknog iedereen om ze heen strafbaar maakt, isoleer je ze vanzelf toch. Dus daar zal je dan flink aan moeten veranderen. En hoe logisch is het om de klant te straffen als je de misschien-pooier dam niet aanpakt? De klant is het minst verdacht van iedereen met wie een hoer temaken heeft.

Zweeds op zijn lief, dat gaat gewoon niet werken. Niet om de prostitutie te vernietigen, niet om misstanden uit te bannen, niet om moreel bevredigend te zijn voor de mensen die zich ongemakkelijk voelen bij dat andere mensen seks voor geld hebben, en niet om hoerenhaat uit te leven. En wat heb je dan nog over?

Als je op Internet gaat zoeken, zie je vooral dat er veel vergeleken wordt tussen het Nederlands/Duitse model en het Zweedse model. En dan eigenlijk alleen tussen de ellendeporno die door de Nederlandse regering wordt verkocht, de finstere Fantasien van de Duitse feministen, en de jubelende reclame die de Zweden over hun eigen model verkopen. Maar om te weten hoe het echt is heb ik het gewoon gevraagd aan collega's die zowel hier als in Zweden hebben gewerkt.

Dat bleken er nog best wat te zijn. Ik ken topescort W, middenklasse escorts KSP, G, en BL, en twee meiden die er minder professioneel instonden, MA en MK. Die waren allemaal bereid om helemaal uit de doeken te doen hoe het is om in Zweden te werken als je Nederland gewend bent. En wat een verdrietige verhalen hoor je dan.

Het eerste verdrietige is dat het in zoveel opzichten lijkt op hoe Nederland met sekswerk omgaat. Zoveel verschil is er niet tussen het Nederland dat graag zegt dat het sekswerk als normaal werk behandelt, en Zweden dat zegt dat het sekswerk een verschrikkelijk soort kwaad vindt dat het uit wil roeien. Ook daar is veel haat in de pers, is er verachting voor sekswerkers en hun klanten, zitten de klanten vol met de verhalen die ze uit de samenleving meekrijgen, en moet je de politie ontwijken.

Maar er is ook verschil. Ten eerste liggen de prijzen er nu hoger. Dat verandert soms, maar het is gemiddeld wel fors omhooggegaan. In Nederland zijn de prijzen in de tussentijd door de grond gezakt, dus dat maakt het aantrekkelijk om een reis door Zweden te maken. Je kan er goed verdienen, want de klanten weten dat je risico loopt, willen dat je loyaal bent en over ze zwijgt, dus die betalen daar wel voor.

Ten tweede is er veel minder politiecontrole. In Zweden is het echt politieteams die bewijs zoeken voor een misdaad, en niet zedenagenten die even natte vingers komen halen. Dat betekent dat ze daar echt in onderzoeken aan het investeren zijn, terwijl hier in Nederland ze even een rondje komen intimideren en geld afpakken. Dat is veel makkelijker, dus dat gebeurt ook heel veel meer. In Nederland werk je weken of netaan maanden voordat de politie je eens komt koeioneren, in Zweden kan het jaren goedgaan.

Het derde is dat in Zweden er veel meer penoze in het wereldje is gekomen. Als je weggehouden wordt van normaal kunnen werken, zijn er altijd wel grijze circuits die je voor hun karretje willen spannen. En als je niet naar de politie kunt, weten afpersers je ookwel te vinden. Er wordt ook in sommige lagere circuits hand en tand gevochten tussen bendes, en daar wil je als meid niet tussen komen.

Ik heb aleens een stukje geschreven over de ervaringen van één van die meiden, en dat is wel iets waar de anderen het ook mee eens waren. Die kwamen met verhalen die daar veel op leken. Natuurlijk komen daar ook nieuwe anekdotes bij, maar die zijn meer van hetzelfde. Grimmige verhalen soms, bijvoorbeeld over een agent die dreigde om haar maag te laten leegpompen om DNA van de klant als bewijs te gebruiken. Zij geloofde zijn bluf niet, de klant wel. Die bekende om haar maar te sparen. Ookal wist hij dat ze geen DNA van hem in haar maag had.

Dit stukje is al ellenlang, dus ik ga niet nogeens alle anekdotes aanhalen die ik gehoord heb. Het Zweedse model is anders, maar lijkt ook op het Nederlandse. Sowieso maakt de WRP voor jonge meiden vast een stukje Zweeds model totdat ze éénentwintig jaar zijn. Dan zijn zij zelf officiëel niet strafbaar, maar alles om ze heen, van klanten tot facilitatie, van mentors tot ingeschakelde hulp, zijn dat wel. En de jacht op jong is nu al heel heftig.

Er zijn mensen die ervoor pleiten om het Zweedse model in Nederland in te voeren. Dat zijn meestal mensen die èlke manier steunen om hoererij weg te pesten of af te straffen, en daar valt het Zweedse model ook onder. Er zijn ook mensen die gelóven in de verhaaltjes dat het Zweedse model al die engerds aanpakt die rond de hoeren hangen, zonder de hoeren een haar te krenken, maar dat zijn mensen die via die weg in het debat getrokken zijn. Die moeten hoognodig voorgelicht worden.

Als er wetgeving zou komen naar Zweeds model betekent dat niet dat we hier dezelfde toestanden krijgen als in Zweden. Het komt dan als toevoeging bij de wetten en regels die we al hebben. Het zou dus een enorme kruisbestuiving worden, die veel eigenschappen van het Nederlandse model met die van het Zweedse model zou combineren. Hoe dat precies uit gaat pakken kan niemand weten, maar een paar dingen liggen heel erg voor de hand.

Sowieso is de legale sektor dan meteen weg. Ramen, bordelen, legale escortburo's, die zijn allemaal meteen verboden. Dat zou de grootste verandering in het straatbeeld zijn. De andere veranderingen zijn vooral voor klanten en hoeren. De regels over meiden uit huis zetten bestaan al, die zouden niet echt veranderen. Het zou alleen officiëler worden dan het nu is. En er kan makkelijker gearresteerd worden bij de mensen om de hoeren heen, nu moet daar nog werk voor worden gedaan.

Voor de klanten zou het anders worden omdat ze nu stiekem moeten doen. Ze kunnen immers gepakt worden door de overheid, ze zijn overtreders geworden. En niet alleen als ze gefopt zijn. Als het zo zou gaan als in Zweden was het meer een enge gedachte dan een praktijk, want er worden maar heel weinig klanten gepakt, maar in Nederland is er véél meer menskracht om achter die mannen aan te zitten, en zou het weleens een praktisch probleem kunnen worden. Al zouden er niet veel klanten voor afhaken.

Intussen zie ik dan Nederland niet ophouden met de dingen die ze nu al doen, en waar de Zweden nog voor terugschrikken. De massale razzia's, de speciale rechtbanken, de ruime bevoegdheden voor zedenagenten, de propagandacampagnes door de overheid, het steeds stijgende budget voor bestrijden van mythische mensenhandel, al die burgerrechtenschendingen, die stoppen niet. Er komt alleen meer bij, en dan vooral meer van hetzelfde.

Dat zijn slechte dingen. Maar toch zie ik die niet als het grootste probleem. Telkens, in Nederland en in alle landen, zie je één probleem altijd voorop lopen. En dat is misstanden vanuit de politie. Ze kunnen ons nu al veel maken door alle heksenjacht, en dat wordt als we nog verder gecriminaliseerd worden alleenmaar erger. Hoe meer mensen hoererij als crimineel zien, hoe meer de agenten vinden dat ze mogen, en met hoe meer ze wegkomen. Dat blijft ook dan het grootste probleem.

In het Zweedse model blijft niemand buiten schot. Het doet niemand recht. Het geeft niemand alternatieven, hoop, of hulp. Het is alleen bedoeld om ideële overtuigingen bot te kunnen vieren zonder met de werkelijkheid van de maatschappij rekening te hoeven houden. En we hebben niets aan nog meer hypocrisie in onze samenleving.



Met heel veel dank aan mijn hulpploeg, vooral aan mijn statistiekmannetje en aan KSP, die Zweeds spreken en me aan heel veel informatie konden helpen. Ik krijg na dit soort stukjes vaak de vraag naar mijn bronnen, dus er zitten een boel van onder deze knop, ookal heb ik niet van alles een koppeling of een bronvermelding gevonden:

maandag 23 januari 2017

Seks als machtsmiddel

Seks is een sterke drijfveer. Mensen doen dingen voor seks, direct of indirect, wat ze niet snel voor andere behoeftes zouden doen. Een heleboel dingen hebben via een omweggetje toch met seks te maken. Van hoe je je kleedt, tot hoe je over wil komen op mensen om je heen. Je merkt aan veel mensen die in een omgeving zitten waar ze lang zonder de sekse van hun voorkeur moeten zitten, dat ze sommige dingen toch flink laten verslonzen.

Mensen willen ver gaan voor seks. Dat is geen geheim. Met een wenk of een pruillipje kan je mannen voor je laten draven. Daar kan je bergen mee verzetten als je handig bent. Als je er maar voor zorgt dat hij achteraf met een grijns terugdenkt aan wat voor avontuur het hem opgeleverd hebt, is het ook prima om te doen. Je zit natuurlijk wel fout als je een vent laat draven voor niets. Je moet wel eerlijk zijn.

En daar gaat het weleens mis. Veeltevaak wordt seks gebruikt om je partner kort te houden. Als je je zin niet krijgt, kap je de seks met je partner af. Dat levert veel frustratie op. Soms is het echt bedoeld als een soort straf, soms is het een soort lekker-puh, en soms is het de ander frustreren zoals hij jou frustreert, wraak dus. En heel vaak gaat het er gewoon om dat je geen werk in je relatie stopt omdat je iets niet bevalt. Laat die ander maar in zijn sop gaarkoken.

De meeste relaties, bij verreweg de meeste mensen, zijn monogaam. Dat betekent dat die gefrustreerde partner dan op een houtje kan bijten, of aan zijn hand is overgeleverd. Als mannen het bij vrouwen proberen werkt het meestal niet, want vrouwen kunnen danwel hun seksualiteit uitzetten, mannen kunnen dat niet zomaar. En mannen zijn zo makkelijk te verleiden, dat je er ooknogwel doorheenkomt als hij probeert zich te beheersen.

Ik hoor veel verschillende vormen langskomen. Je hebt de mensen die koud gaan lopen doen als hun partner zich niet de hele tijd als de perfekte romanticus gedraagt, je hebt de mensen die seks afkappen als de partner niet genoeg slooft, of als hij te veel tijd met zijn hobbies besteedt. Soms is er iets in het bijzonder dat het punt is, zoals dronken worden, de kattenbak omgeschopt hebben, of niet naar de kerk gaan.

Soms is het echt uitgesproken, en wordt er verteld dat de partner seks deze week wel kan vergeten omdat hij alwéér de WC-rol niet verwisseld heeft. Soms is het gewoon het smoesje "hoofdpijn" waarbij de partner wel in kan vullen wat er echt aan de hand is. En vaak, vooral als het gaat om wraak of mores leren, blijft het onuitgesproken en weet de partner nooit zeker waar het nou aan ligt.

Het is net zo erg als het wordt gedaan zonderdat het bedoeld is om de partner gefrustreerd te maken. Bijvoorbeeld als er vooral mee wordt gedreigd, of het nou dan ook gedaan wordt of niet. Maar je vent vertellen "als je de was niet opvouwt, raak ik seksueel geblokkeerd" of "Als je naar porno kijkt maak je me onzeker en dan moet ik weer wennen aan onze relatie voor we seks kunnen hebben" zijn gewoon hetzelfde gedoe. Je moet gehoorzamen of je bijt maar op een houtje.

Dat hakt er flink in bij veel mannen, en die voelen zich bedonderd. Behalve natuurlijk die groep mannen die een beetje pikstraf wel een geil idee vindt, en die er een kick van krijgen omdat ze een denial fetisj hebben. Dan gaat het onbedoeld nogwel goed, maar als je vent die fetisj niet heeft maak je alleenmaar je partner ongelukkig. Dat hoor ik echt heel vaak tijdens de pillowtalk.

Het is geaccepteerd, en het is iets wat een bekend iets is in veel relaties. En omdat het bekend is dat het veel wordt gedaan, en omdat wanneer het wordt gedaan er vaak een beetje over wordt gelogen of geheimzinnig over wordt gedaan, gaan mensen het ook zien als het er helemaal niet eens is. En dat wordt dan weer een probleem, want die frustratie gaan ze dan zien als iets wat hun partner ze expres aandoet.

Ik heb bijvoorbeeld een klant die afentoe eens kwam als zijn LAT-vriendin op reis was. Hij had met haar een heel behoorlijk seksleven, want ookal zagen ze elkaar maar elk tweede weekend, dan sprongen de spetters ervanaf. Die waren dan van vrijdagavond tot maandagochtend aan het ketsen, en ze hielden intens van elkaar. De weken ertussen zaten ze dan lieve appjes naar elkaar te sturen, en een beetje aan de telefoon te vozen.

Toen gingen ze samenwonen, en hij werd een klant die ik twee keer in de week zag. Want de seks was zowat gestopt. De eerste weken was het nog wel normaal gegaan, maar daarna was het toch echt wel opgedroogd. Hij voelde zich alsof ze hem manipuleerde, want voor al die seks was nu gezeur in de plek gekomen. Hij zocht het nu maar bij mij, want bij zijn vriendin haalde hij nog maar één keertje per maand. Hij voelde zich genept en gemanipuleerd.

Dat was niet seks als machtsmiddel gebruiken. Dat was gewoon wat je heel vaak hoort als LATters gaan samenwonen. Dicht bij elkaar zijn de hele tijd maakt het samenzijn saai, en dan wordt het veel moeilijker opgewonden te raken. Je hebt geen geheimen meer voor elkaar, als je zo dichtbij bent, en dan hou je ook je kittige sekspersona niet meer naar je partner op. Dat is de dood voor seks. Zoals mijn opa al zei, in een warm bed slaapt de duvel in.

Iets anders wat mannen vaak aanzien voor geblokkeerd worden door hun vrouw, is als ze stappen gaan overslaan in het spel tussen man en vrouw. Je moet dan niet meteen denken aan de Cosmo- of Goedele-verhaaltjes over voorspel, maar eerder over flirten en lichaamstaal. Als man opeens met voorspel beginnen werkt niet. Seks moet je opbouwen, en als je toevallig allebei geil bent en een vluggertje wil, dan is dat even geluk hebben. Dat kan je niet zomaar aannemen. Maar snapt hij dat niet, dan heeft hij een koude vrouw, ookal is ze dat niet. En daar gaan mannen dan dingen bij denken.

Waar ik ook vaak van hoor is de vrouw die geen zin meer heeft sinds de kindertjes. Dan denken mannen ook snel dat ze gebruikt zijn voor hun rol in het gezin, en de vrouw seks voor gezien houdt als de man "vastzit." Dat is natuurlijk wel mogelijk, want dat gebeurt, maar veel vaker is het gewoon dat de vrouw zichzelf niet meer sexy vindt omdat ze alleenmaar kinderjuf is, en niet meer het seksobjekt. Ze flirten immers niet waar de kinderen bij zijn. Alle seks wordt weggestopt als ze zelfsmaar in hetzelfde huis als hun kinderen zijn. Daar moeten man en vrouw wel werk in stoppen, en dat doen ze veeltevaak niet.

Er zijn ook klanten die seksueel een kink hebben die wat aandacht nodigheeft. Of juist hun partner heeft dat. Als de partner dat niet oppakt, of er afkeer van heeft, dan wordt die kink ontweken. En een kink die je ontwijkt, die gaat een steeds grotere rol aannemen. Tot het overal zijn stempel op gaat drukken, subtiel of niet. Voor je het weet smaakt alles een beetje naar die kink. Dan loopt je seksleven daarop wel dood. Als je een deel van de seksualiteit van je partner ontkent, loopt de rest ook stuk.

Zo heb ik een klant die houdt van luide seks. Hij kreunt van nature flink, en hij heeft dat ook graag bij zijn partner. Zijn vrouw vindt dat maar ordinair en knapt daarop af. Hij probeert dus al jaren te verstoppen dat hij dat heeft. Hij probeert fluisterstil te zijn bij de seks. Zij weet ècht wel wat er speelt, en dus is het de hele tijd, elke keer dat er seks speelt tussen die twee, een olifant in de kamer. Daar word je ook niet geil van.

Dus hij voelt zich afgewezen, zij zal het ook heel vervelend vinden dat het de hele tijd zo opspeelt, en zij wil dus eigenlijk nooit wat. Hij voelt dat als straf voor zijn stoute verlangens. Terwijl ze gewoon zouden moeten wennen aan elkaars verlangens, en dan zijn dat soort dingen alleen extraatjes om mee te spelen, geen problemen bij de seks. Ook als het gaat om dingen die je zonder je partner nooit interessant had gevonden.

Ik denk dat het voor een deel komt doordat we in de maatschappij heel erg geloven dat seks vanzelf moet gaan. Dat het iets natuurlijks is wat zonder na te denken precies goed uitkomt. Daar zit ooknog bij dat we heilig geloven dat goede relaties goede seks maken, en de verschillende rollen van man en vrouw zijn verbleekt door een overdosis feminisme. Dat spel trekt dus ook de seks niet vlot. Onze seksuele cultuur helpt dus dit soort problemen scheppen.

Jammer genoeg zijn er mannen die vinden dat ik en mijn collega's hetzelfde doen. Die vinden dat dat logisch is. Wij hebben immers ook alleen seks met hem als hij voldoet aan onze regels, en bij ons krijgt hij ook geen kruimel als hij er niet voor betaalt. En wij vinden het lekker genoeg om er zelfs ons brood mee te willen verdienen, dus dan is het volgens sommige mannen zelfs nog erger dan bij een lauwe huisvrouw.

In mijn werk verleen ik seksuele diensten. Ik gebruik seks niet om mijn klant aan het betalen te krijgen, de klant huurt mij in om mij mijn ding met hem te laten doen. Ik vind het erg jammer dat er tòch klanten zijn die het verschil niet zien. Ik draai niet tegen de natuur in de sekskraan dicht die anders open zou gaan, om mijn zin te krijgen. Ik verkoop hem alleen seks die ik anders níét met hem zou hebben, als dienst, tegen betaling. Dat is heel simpel.

En grappig genoeg krijgen we vanaf de feministische kant weer het òmgekeerde: er zijn heel veel vrouwen die mannen manipuleren door seks te onthouden zien als een feministische verworvenheid, en als er hoeren zijn is die manier om mannen in de tang te houden natuurlijk heel makkelijk te ontsnappen. Die vrouwen vinden ons danook verraders in de oorlog tussen mannen en vrouwen. Dat krijg ik zo nu en dan van oude verstokte Tweede Golvers naar mijn hoofd.

Het is wel waar dat ik bestwel mannen heb gezien die bij mij even een bliksemafleider zochten voor een vrouw die ze droog had gelegd. We zijn inderdaad de uitwijk voor mannen die seksueel gestraft worden. Daar zie ik helemaal niets verkeerds in. Het enige wat ze tegenhoudt is het relatiedenken, en dat is zo'n slechtpassend korset voor zoveel mensen. Als hun partners zichzelf expres de slechtste optie maken, vind ik dat ik die mannen niet kwalijk kan nemen dat ze iemand anders zoeken.

We zijn ook op andere manieren bliksemafleiders. Want mannen die gefrustreerd raken van hun partner kunnen bij ons bijvoorbeeld kwijt wat ze bij hun partner niet kwijtkunnen. Dat ontspant hun relatie nogal. Die kunnen dan veel relaxter met elkaar omgaan. Als ze dat niet hebben, en ze gaan allebei gefrustreerd tegen elkaar doen, dan loopt zo'n seksleven ook vast in ijzige afwijzing aan beide kanten.

Maanden geleden schreef ik het al, het is normaal om wat te manipuleren in je seksleven. Maar als je met seks gaat manipuleren om buiten je seksleven wat gedaan te krijgen, dan gaat het mis. Dat moet generatie na generatie op de moeilijke manier leren. En zelfs als het om dingen binnen je seksleven gaat is er een levensgroot verschil tussen je partner verleiden om dingen te doen zoals jij ze wil, of dwars gaan liggen als de dingen níét gaan zoals jij ze wil.

Seks gebruiken als machtsmiddel is gevaarlijk voor je seksleven, en het is gewoon dom. Seks is niet een snack afentoe, het is de bodem onder elke liefdesrelatie, en het is een belangrijke verdieping van je leven. Dat gebruik je niet als hefboom. Seks is daar te belangrijk voor. Je seksleven stilzetten om je zin te krijgen met iets daarbuiten is alsof je je BH gebruikt om een vlek weg te poetsen, om je poetsdoekjes niet vuil te maken. Dan heb je je waarden echt niet op een rijtje.