maandag 22 mei 2017

Ziek geweest

Dit was niet de eerste keer dat ik een stukje overgeslagen heb. Ik heb weleens writers block gehad, ik heb weleens vakantie gevierd, en natuurlijk met de feestdagen ben ik ook niet met mijn blog bezig. Dit was volgens mij de eerste keer in de acht jaar dat ik mijn blogje al schrijf dat ik een keer heb overgeslagen omdat ik ziek was. Ik heb weleens griep gehad, maar dan schrijf ik meestal juist méér, omdat ik niet kan sporten en werken, en dus meer tijd heb.

Ik ben een beetje geheimzinnig geweest over wat ik nou had, maar nu ik beter ben kan ik weer helder nadenken, en kan ik ook zien dat dat niet zo'n kwaad kan. Ik had een oorontsteking. Het begon met een beetje een verstopt gevoel in één oor, wat ik niet kon oplossen met schoonmaken, en midden in de nacht werd het pijn, zodat ik niet kon slapen. De volgende ochtend leek het minder erg te zijn geworden, maar het bleef maar terugkomen, en ik kon echt niets meer.

Mijn klanten moest ik afbellen, en telefoneren met een oorontsteking wil ik echt niet meer hoeven doen. Ik was lusteloos, traag, ik kon niet slapen en ik had geen honger. Ik zat alleenmaar koffie te drinken, warme truien uit mijn kledingkasten op te zoeken, en ik wachtte ongeduldig tot het over zou gaan. Oorontsteking lijkt zoiets lulligs, maar ik kon echt niets meer, het was echt iets wat me helemaal ondersteboven had.

Tegelijk was het ergste gewoon dat ik af moest wachten, en dat ik me verveelde. De pijn was soms heel heftig, maar meestal gewoon iets wat me dwarszat zonderdat ik er echt mee bézig was. Aspirinetjes en paracetamolletjes hielpen ook maar een beetje, en ik werd er gewoon ongeduldig van. Ik had dingen te doen, en mensen te zien, en inplaats daarvan was ik nu aan het afwachten om beter te worden.

Ik ga niet makkelijk naar de dokter, want ik voel me altijd een beetje opgelaten als ik kom zeuren over een pijntje of een plekje, maar zo'n oorontsteking voelt als de tentnagel in het hoofd van Sisera. Bovendien merkte ik dat ik in het oor wat ontstoken was echt veel minder was gaan horen, dus ik begon me wel zorgen te maken. Dus tochmaar een afspraak gemaakt, en de volgende dag kon ik al terecht.

Mijn huisarts is best een fijne. Hij is in elk geval stukken beter dan die ik daarvoor had gehad. Die waren meestal zo overstuur over mijn seksleven en mijn werk dat ze meer bezig waren met ongemakkelijk zijn dan met me goed behandelen. Deze is ook niet helemaal op zijn gemak met de hoererij, maar hij doet gewoon een beetje normaal tegen me, en doet niet alsof hij me voor moet schrijven dat ik op moet houden met mijn werk om medische redenen.

En toch hè? Toen ik bij hem kwam en begon over mijn oorontsteking begon hij eerst met een onderzoekje, maar piepte er tòch tussendoor dat hij ging zoeken naar een reden dat mijn oorontsteking door mijn werk kon komen. Hij vroeg zich af of ik "iets" in mijn oor had laten proppen, en of ik sperma in mijn oor had gekregen. En dat sommige SOA ook naar andere stukken van je lijf kunnen verspreiden.

Daar zit hij natuurlijk fout mee, als dokter moet hij daar eigenlijk overheen kunnen kijken. Maar ik kan het hem niet echt kwalijk nemen, want ik deed dat namelijk óók. Toen ik ziek werd ging ik me meteen afvragen of dit nou mijn onzedelijke leven was wat me nu ging inhalen. Ik weet natuurlijk wel dat dat onzin is, maar je kan niet zovaak een verhaaltje aanhoren zonderdat het toch ergens blijft hangen, en je op een moment van zwakte toch aan jezelf gaat twijfelen.

Ik kreeg pillen en druppels mee, en die hebben binnen een paar dagen de boel opgeknapt. De pijn was snel weg, maar de pillen maken me ook suf, dus ik kreeg niet meer gedaan. Ik kon tenminste weer gemakkelijk zitten, en ik heb een boel TV gekeken. Dat doe ik normaal nietzoveel meer, maar als je suf bent van de pillen is het wel fijn. Het heeft nog wel eventjes geduurd voordat ik echt beter was.

Nu ben ik weer helemaal mezelf, maar natuurlijk heb ik geen drol gedaan aan stukjes schrijven. Daar ga ik deze week weer mee beginnen, maar voor nu hou ik het even hierbij. Ik ga niet proberen in te halen, want dan ben ik extra werk aan het doen als ik toch al zoveel op moet pakken.

zaterdag 20 mei 2017

Weer bijna beter

Vandaag ben ik een stuk beter dan gisteren, de medicijnen beginnen echt wat te doen, maar ik heb geen stukje voor nu en ik ga zo hard werken als ik kan om maandag een stukje te kunnen plaatsen. Sorry allemaal!

vrijdag 19 mei 2017

Misschien twee stukjes missen

Ik denk dat ik het deze week niet ga kunnen, en eigenlijk maak ik me een beetje zorgen over mijn stukje op maandag, want ik zou daar al een stuk op weg mee moeten zijn en ik doe deze week helemaal niets.

donderdag 18 mei 2017

Niet haalbaar

Ik ben nog steeds niet lekker, en ik verveel me dood, maar ik kan niet lang genoeg schrijven om een stukje te maken. Het is even niet haalbaar.

woensdag 17 mei 2017

Medicijnen

Ik ben nu naar de dokter geweest, en heb medicijnen. Dank je iedereen voor alle beterschapkaartjes via mijn mail!