maandag 21 januari 2019

Antwoord op: Dan stop je toch gewoon?

In mijn blogje schrijf ik over mijn ervaringen met mijn werk. Niet alleen tijdens dat ik betaald word, maar ook over wat er voor de rest allemaal aanvastzit. Daarbij is langzaam de nadruk komen te liggen op de misstanden in mijn werk, alle repressie door de overheid, en over alle oneerlijke dingen die mensen opdringen aan hoeren. Eigenlijk vind ik het vervelend dat ik zo moet zeuren, maar het is belangrijk mensen te laten zien hoe oneerlijk het allemaal is.

Regelmatig krijg ik dan de opmerking: "Dan stop je toch gewoon?" Als er echt zulke gemene dingen tegen hoeren worden gedaan, waarom stop ik dan niet gewoon met hoer zijn? Ik vertel immers zelf dat het best hard werken is voor het geld, dus dat het loonstrookje niet opweegt tegen zoveel overheidsgeweld en maatschappelijke verachting. Dus waarom stop ik dan niet gewoon?

Dit is een keertje dat mijn antwoord niet gewoon neerkomt op "het is onzin, kijk maar."

Eerst maar even duidelijk zijn. Er zijn inderdaad meiden die zijn gestopt vanwege al die ellende die de maatschappij uitdeelt aan hoeren. Dat is jammer voor ze, maar waarschijnlijk was dat de keus die logisch voor ze was. De rest van ons doen dat niet, en dat is danook omdat het logisch voor òns is. Iedereen maakt haar keuzes vanwege de redenen en de ervaringen die het belangrijkst voor ze zijn, dus daar zit gewoon verschil in.

Als ik om me heen vraag, hoor ik dat er best veel meiden zijn die stoppen geen optie vinden. Die hebben geld te verdienen, monden te voeden, en die kunnen met ander werk dan sekswerk gewoon die bedragen niet opbrengen elke maand. Die hebben geen keus behalve als ze dingen willen laten vallen die ze waardevoller vinden dan menswaardig te worden behandeld door de maatschappij.

Maar veel van ons kunnen best een normaal burgerleventje leiden, met genoeg om uit te geven door een andere baan te nemen. Wij zouden best kunnen stoppen. Maar toch werken we door. Zelfs als we heel boos kunnen worden over alle onrecht en bang kunnen worden van alle dreiging. En dat is dan gewoon omdat sekswerk ons meer geeft dan wat de onrecht en dreiging wegnemen.

Vaak is dat helaas omdat veel meiden onderschatten hoe gevaarlijk de overheid kan worden. We zijn toch allemaal opgevoed om te denken dat de politie, de gemeente en de rijksoverheid toch wel redelijk zullen zijn, en niemand aanpakken die niemand kwaaddoet. Ze komen er pas achter dat dat helemaal niet zo werkt als ze zelf aan de beurt zijn, en dat is te laat om er nog wat aan te doen. Die meiden werken door omdat ze niet weten hoe erg het is tot het te laat is.

Maar ik ben ècht niet de enige hoer die intussen heeft moeten voelen hoe erg de repressie kan zijn, en toch doorwerkt. Ik wist zelf al wel waarom ik zelf doorwerk, maar ik heb ook even aan wat collega's gevraagd waarom ze toch doorwerken, terwijl we allemaal wel voelen hoe we worden behandeld. En dat bleek heel veel hetzelfde te zijn. Want eigenlijk is het heel simpel.

Hoeren kan een dingetje zijn wat je zomaar doet. Dan is het makkelijk om mee te stoppen. Dan is het iets wat je zo opgeeft. Maar als je er echt een beetje ìn gaat zitten, als je er echt wèrk van maakt, dan is het iets waar je waarde aan hebt die voorbijgaat aan alleenmaar de centen die je ervan krijgt. Je groeit in je werk, en je voelt dat je wat nuttigs doet. Dat geef je niet zomaar op.

Niemand van ons geeft graag onze klantjes op. Niet alleen omdat het ònze klantjes zijn, waarvan we tochwel voelen alsof we die met hard werken veroverd hebben, maar ook omdat we onze klanten niet in de steek willen laten. Je bent toch ergens verantwoordelijk voor de relatie die je met ze hebt opgebouwd. Daar heb je hard aan gewerkt, en daar heb je ook persoonlijk en emotioneel in geïnvesteerd.

Allemaal vinden we ook de ervaringen en de belevenis die aan het werk zit iets wat we niet op willen geven. Nee, niet elke date en niet elke klant is leuk, en meer dan de helft van de ervaringen kan je eigenlijk gewoon missen, als het niet voor het geld was. Maar bij best veel klanten en best veel dates maak je interessante en leuke dingen mee, en je hebt ook gewoon veel seks met veel verschillende mensen. Dat is ook iets wat heel waardevol is.

Het is ook gewoon goed werk! Je maakt klanten blij, je bent een uitkomst voor mensen die anders echt tekortkomen, je wordt op een warm plekje in hun hartje meegedragen, je bent onafhankelijk, je inkomen ligt helemaal aan jezelf dus je wordt niet door slecht management gefrustreerd, het is flexibeler dan de meeste banen dus het is beter te combineren met kinderen, studie of ander werk dan andere banen, er zitten gewoon veel voordelen aan!

We worden dus gevraagd om iets op te geven waar veel voordelen aan zitten, zelfs unieke voordelen, en waar we soms veel in geïnvesteerd hebben. We zijn dus echt wat kwijt als we moeten stoppen. En het is zuur om te moeten stoppen met iets waar je waarde in hebt zitten om redenen die gewoon oneerlijk zijn, en die nergens goed voor zijn. Dan kan je je voorstellen dat je helemaal niet wil stoppen, en er heel anders naar gaat kijken dan "gewoon" stoppen.

maandag 14 januari 2019

Gevaarlijke trekjes

Er zijn vriendinnen die weten van mijn werk, en er zijn er waarbij ik het maar niet heb verteld. Lang niet iedereen reageert er goed op, ook als het gaat om mensen die goeie, fijne vriendinnen voor me zijn zolang ze het maar niet weten. Je wilt er geen vriendschap mee stukmaken met iemand waar je om geeft, maar waarvan je weet dat het stigma veelte diep in haar geest zit gewerkt. Je hoeft geen slecht mens te zijn om toch raar over hoeren te denken.

Ik had van één van mijn vriendinnen al een tijdje opgewonden verhalen gehoord over haar nieuwe vrijer. Haar vorige relatie was stukgelopen, en ze zat al een tijdje op haar eentje sneu te zijn. Ze is niet zo'n soort iemand die haar leven volop leeft als ze single is. Zonder man komt er nietzoveel van, en ze moet echt meegenomen worden door een vent die haar haar leven laat leiden. Anders verpietert ze een beetje.

Deze man scheen dat wel te doen. Hij was een adonis, superslim, supersterk, supergul, supergrappig, supercharmant, echt een superman. Dat vond zij tenminste. Wij waren allemaal heel nieuwsgierig geworden naar die supervent, en binnen ons vriendinnenclubje hadden we er genoeg over geroddeld. Ookal wisten we allemaal eigenlijk niets van die vent. We waren gewoon blij voor haar, ookal namen we het wel met een korreltje zout dat ze de beste man van de wereld had gevonden.

Er kwam een zondag dat we allemaal hadden afgesproken voor koffie bij die vriendin thuis. Ze wou ons haar vrijer voorstellen, waar ze net mee was gaan samenwonen. We waren allemaal reuze nieuwsgierig. Vantevoren waren de roddels weer opgelaaid, en er werden genoeg schuine grapjes gemaakt. We gingen hem natuurlijk wel een beetje keuren, want met een vrouw die zo beïnvloedbaar is, moet je een beetje oppassen met wie ze omgaat.

We hadden ons koffierondje, en de vrijer kwam aan tafel met ons. Maakte een praatje, dronk een beetje mee, zat wat te luisteren, en ging na een poosje TV kijken. Zijn vriendin ging hem even later een biertje brengen. Zo gauw ze allebei uit de eetkamer wegwaren, was er even wat spanning van me af. Ik keek naar mijn vriendinnen, en nog voordat ik wat kon zeggen, kakelden ze al tegen elkaar over hoe léúk die man van haar was.

Ik was met stomheid geslagen. Ja, hij was leuk lang, en goed gekleed, en goed gekapt, en hij had veel zelfvertrouwen en een geweldig mooie kaaklijn en een sixpack, maar al mijn rode vlaggen waren omhooggegaan in dat korte gesprekje waar hij bijgezeten had. En mijn vriendinnen hadden die allemaal gemist. Maar misschien had ik die vlaggen ookwel gemist als ik niet in de business had gezeten.

Boze mannen zijn zo gevaarlijk niet. Lawaaiige mannen ook niet. Grote mannen zijn vaak poepies, en een medium man is ookal zoveel sterker dan jij dat het om de grootte niet meer gaat. Oud of jong, daar hoef je ook niet bang voor te zijn. En tattoos zijn zo populair, daar hoef je ook niet van te schrikken. Ook agressieve kleding hoeft helemaal niet te betekenen dat je problemen krijgt. Maar als een man op je neerkijkt, dan moeten je stekels omhoog.

Mensen denken vaak dat onze klanten op ons neerkijken. Dat is onzin, we worden gewoon gerespecteerd, en soms zelfs op handen gedragen. Als er een man aankomt die op je neerkijkt, dan moet je die weigeren. Het is de grote scheiding tussen problemen en geen problemen. Niets is gevaarlijker dan een man die op je neerkijkt. Je weet niet hoe diep het gaat, en mensen die op je neerkijken vinden je niet waard om rekening mee te houden. Dat is ècht gevaarlijk.

Rovers hebben vaak die trekjes. Verkrachters ook. Mannen die je alleen komen vernederen zie je dat ook hebben. Doordat ze op je neerkijken krijgen ze geen gedoe met hun geweten als ze je wat aandoen. Pingelaars nietzovaak, die hebben op een andere manier een gebrek aan respekt. En natuurlijk zie je het heel veel bij zogenaamde hulpverleners en bij zedenagenten. Die proberen het nieteens te verstoppen.

Je ziet het aan kleine dingen. Natuurlijk vooral zijn gezichtsuitdrukking, zijn bewegingkjes. Daar moet je op aanslaan, maar daar is wel een groot probleem mee. De gezichtsuitdrukkingen kunnen namelijk betekenen dat hij op je neerkijkt, maar dezelfde gezichtsuitdrukkingen zie je ook bij mannen die "stout" zijn, en de regels van de maatschappij in de wind gooien. Dat is natuurlijk heel wat anders. Je kan niet zien welke regels en welke waarden hij wil overschrijden.

Het gaat om subtiele gezichtsuitdrukkingen. Zijn hoofd iets achterover of opzij, hangende bovenste oogleden, door zijn wimpers kijken, zijn bovenlip die een boog vormt, zijn onderlip die net te hoog gaat, omkrullende bovenlip, een beetje opgetrokken neus, en vooral dat je ziet dat zijn gezicht scheeftrekt. Je ziet wel, dat hoeft geen neerkijken te betekenen. Maar dat kan het heel goed wel zijn.

Als je die dingen ziet, moeten er rode vlaggen komen. Je hoeft er nog niets mee te doen, maar dan moet je op gaan letten op de dingen die je wèl vertellen wat er aan de hand is. Blijft er twijfel, dan moet je echt even uitproberen of het wel goed zit. En als dat je twijfel nog niet wegneemt, moet je gewoon niet meer aarzelen, maar kap je het af. Je haalt er iemand bij of je vertrekt. Ook als dat overdreven voelt.

Er zijn heel veel dingetjes die je kan doen. Bijvoorbeeld als hij je plaagt, maar zijn lichaamstaal zegt dat het meer pesten dan plagen is, dan moet je gewoon even een glimp van ongemakkelijk zijn laten zien. Een gewone man reageert daarop door te dimmen. Als hij niet dimt, of als hij meteen een gevarengrijns laat zien, dan is dat genoeg informatie, en moet je de boel afkappen.

Ik moet dan wel even uitleggen wat een gevarengrijns is. Bij een gevaarlijke man heb je soms een lachje, een grijns of een glimlach, die eruitziet alsof het per ongeluk doorbreekt bij ze. Het is als een bel die op komt borrelen. Dat is ergens ook zo. De neerkijker heeft er een pleziertje in om te zien dat je een kwetsbaarheid laat zien. Bijvoorbeeld als je laat zien dat je helemaal gaat voor iets wat hij liegt. Als je dàn een smalende grijns ziet, weet je dat het helemaal mis is.

Die gevarengrijns is niet de enige manier, maar hij is wel een hele duidelijke, die de meeste engerds wel laten zien. Hij is spelletjes met de domme hoer aan het spelen, dus er komt iets speels doorheen. En dan juist op momenten dat jij niet met hem aan het spelen bent, want zo'n man houdt er niet van als de mens die hij minacht met hem speelt. Dat is ook een duidelijk teken.

Echte engerds weten dat ze die lachjes moeten onderdrukken. Dan houden ze hun gezicht op zo'n moment strak in de plooi, en houden ze alles onder hun neus onnatuurlijk ontspannen. Als ik dat zie, dan is het meteen uit, want dat soort mensen hebben geoefend met hun minachting verbergen, en die houden die bij je weg omdat ze wat van plan zijn. Anders zouden ze de moeite niet doen voor iemand waarop ze neerkijken.

Die echte engerds moet je heel serieus nemen. Dat zijn de nachtmerrie-mensen. Dat zijn de mensen die je zomaar kunnen toetakelen, verkrachten, of je gewoon je leven overhoop halen terwijl je niet kan snappen waarom ze dat zouden doen, en hoe ze het over hun hart verkrijgen. Zie je het bij een klant, kap het onmiddellijk af en zorg dat je beveiliging ingeseind wordt. Zie je het bij een smeris, zorg dan dat je nóóit alleen met hem bent. Loop desnoods naakt de straat op.

Ik wil het jullie graag laten zien, maar er zijn maar weinig plekken waar ik uberhaupt iets kan vinden waar je het duidelijk genoeg op video ziet. Het enige wat ik heb, en dat is helaas bij een vrouw, is dit filmpje waar Maria Mosterd wordt geïnterviewd, en nogal klungelig wat dingen doet die ik hier beschrijf. Vooral als Paul Rosenmöller laat zien hoe hard hij erin trapt. Ze laat helaas niet alles zien, maar kijk maareens.

De gevarengrijns is een duidelijk teken dat het mis is. Vooral als je even kan doen alsof je een echt probleem hebt, en hij komt tevoorschijn. Als je vertelt dat je je enkel verzwikt hebt, of dat je je kluisje niet openkrijgt om zijn geld in te stoppen, en er komt een gevarengrijns, dan moet je meteen doorpakken. Maar als die niet komt, en de scheve gezichtsuitdrukking valt juist een beetje weg, dan mag je denken dat het vals alarm is. Maar hou je ogen open.

Er zit meer aanvast, en er zijn meer manieren om het te zien, maar ik moet hier ook niet al mijn geheimen verklappen. De engerds lezen mee met wat ik schrijf, en die moet ik niet gaan vertellen wat ze moeten verstoppen om niet door de mand te vallen. Bovendien komt er veel van wat ik schrijf verkeerd over, en ik wil vooral beginnende collegaatjes niet in de war maken, want het is al moeilijk genoeg allemaal.

Mijn vriendin heb ik gewaarschuwd. Niet meteen toen, maar later toen ik een keertje met haar afsprak. En heel voorzichtig, om haar niet meteen weg te jagen. En ik heb laten zien wat er is dat me ongerust maakt, en haar zelf wat geprobeerd in te laten zien. Ze was toen wel bezorgd, en sprak me niet tegen. Ze is nog met hem samen, en ik probeer toegankelijk te blijven. Want als het misgaat, heb je iemand nodig.

maandag 7 januari 2019

Antwoord op: De klant krijgt toegang tot je lijf

Je hoort het onderwerp van vandaag op veel manieren. Natuurlijk van verbiedertjes, die graag een toneeltje willen laten zien van de hoer die na de betaling hulpeloos in de handen van de klanten valt, die àlle perversies met haar uit mag voeren zonderdat ze er nog wat over te zeggen heeft, maar ook als huiverige vraag van mensen die het maar wat spannend vinden, hoe je er nou mee omgaat dat je na de betaling eigenlijk nergens meer nee op kan zeggen. En alles ertussenin.

Het idee daarachter is dat je niet bezigbent een dienst te leveren, maar dat je betaald wordt om geen nee meer te zeggen. Dat is geen rare gedachte als je seks bekijkt als een man die iets met een vrouw doet, maar dat is danook een heel onwetende manier om naar seks te kijken. Seks komt van twee kanten, of meer als je het met meer mensen doet, anders konden klanten ook makkelijk hun verzetje halen bij een opblaaspop.

Zoals bij de meeste antwoordstukjes, het is dus onzin.

De klant is koning, de klant is leidend, zoals in elke branche is dat het uitgangspunt. En zoals in elke branche ga je failliet als je echt zo werkt. Ja, de klant moet zich goed bediend voelen, en hij moet krijgen wat hij zoekt, maar alleen voorzover jij dat nog een goed idee vindt. De klant weet minder van je diensten dan jij, jij weet meer van de behoeftes van de klant dan hij, dus je kan hem beter niet teveel laten beslissen.

Je bent bezig om een ervaring aan de klant te leveren. Een ervaring die gedeeltelijk echt is, en voor een belangrijk deel illusie. Niet alleen omdat een illusie veel makkelijker te leveren is zoals de klant het wil, maar ook omdat de klant vaak beter bediend is met een illusie dan met een poging om hem het echte werk te geven. Dat kan hij vaak namelijk gewoon niet aan. Hij is ook geen getrainde seksuele akrobaat. De illusie is genoeg voor hem, hij ziet het verschil toch niet.

Een klant gewoon toegang tot je lijf aanbieden is hem gewoon tekortdoen. Hij boekt je voor een ervaring die je voor hem maakt, waar je hem in meesleept, en waarin je hem de illúsie geeft dat hij degene is die het allemaal doet. Als je enkel een beetje gaat staan wachten tot hij wat wil en dan alleen meegeeft met wat hij doet, is het geen leuke date voor hem. Er zijn heel weinig mannen die hem dan nog omhoog houden.

Je koopt dus geen toegang tot iemands lijf. Dat idee is eigenlijk heel raar als je probeert te bedenken hoe dat zou moeten werken. Zou je dan verwachten dat iemand opeens geen recht meer heeft op "nee" als je betaald hebt? En als ze de betaling teruggeeft, wat gebeurt er dan? En wie is er zo gek om haar hele hebben en houwen toe te vertrouwen aan iemand die ze nieteens kent?

Het wordt allemaal wat duidelijker als je kijkt naar waar het vandaankomt. Zoals heel vaak hebben we het hier ook weer over iets wat aansluit bij het denkbeeld dat mensen hebben, over hun ideeën over seks en hoe sekswerk daarin moet passen. Dat is voor veel mensen toch, hoe onlogisch ook, verbonden met ideeën over kwetsbaarheid en onderdanigheid. Ik denk dat er bij héél veel mensen al een lichtje opgaat bij het zinnetje "Je mag àlles met me doen!"

We hebben weer te maken met de slavinnetjesfantasie. De hoer is een seksslavin volgens de denkbeelden die de meeste mensen over ons hebben, en inplaatsvan hun denkbeeld controleren door te kijken of de elementen van sekswerk daar wel in passen, passen ze de elementen van sekswerk in hun denkbeeld in. Dus daar komen malle kronkels vandaan over dat je niets meer te zeggen hebt over wat er met je lijf gebeurt als je maar betaald bent.

Over andere beroepen denken mensen niet zo. Als je een loodgieter gehuurd hebt, is die niet opeens je slaaf en kan je hem niet dwingen om met zijn blote handen je WC te ontstoppen. Mensen snappen dan prima dat hij voor je aan het werk gaat, maar hij zelf bepaalt hoe hij het doet en wat hij doet. En dat je als je hem gaat proberen te dwingen tot iets wat hij niet wil, hij wegloopt. Of dat je een klap kan verwachten.

Mensen vinden het geil overgeleverd te zijn aan een ander. Of dat een ander zich aan ze overlevert, ookal is dat meer stressig als het echt gebeurt. En mensen denken dat omdat sekswerk over seks gaat, ze dus alles in hun seksuele wereldje kunnen inpassen. Maar dat wereldje is voor de meeste mensen heel klein, en dan komt zoiets ingewikkelds als sekswerk eruit te zien als een zootje rare sekscapriolen. En helaas voelt alles wat daar niet inpast raar, vreemd, eng en ongeloofwaardig.

Wat de klant koopt is een dienst. Wat hij krijgt is een performance, gedeeltelijk een illusie. Wat we doen is werk. We kunnen netzoals iedereen op elk moment zeggen dat we dingen niet willen, of gewoon helemaal willen nokken. We zijn de hele tijd de situatie de baas. Dat is niet alleen niet tégen de wil van de klant in, het is juist waar hij eigenlijk behoefte aan heeft. We zijn geen poppen. We zijn professionals. Of zoals W het zegt, professionelles.

dinsdag 1 januari 2019

Goede voornemens

Mijn goede voornemens voor 2019:
  • Vaker op mijn nichtje en neefje passen
  • Grotere cursus SciPy doen
  • Weer op dansles gaan
  • Vega volhouden
  • Mijn antwoordstukjes afronden
  • Niet meer het advies van W negeren, ook als het echt lastig is
  • Vaker het OV nemen
  • Mijn muziekverzameling wat diverser maken
  • Niet meer snoep in huis hebben dan wat ik me kan veroorloven op te eten
  • Minder dan zes koppen koffie per dag drinken
  • Kunstwerken afmaken, zodat mijn huis niet vol staat met half-afgemaakte kunst
Gelukkig 2019 allemaal!

maandag 24 december 2018

Kerst

Ik ga dit jaar weer stoppen voor de Kerst. Dat is even een momentje voor mezelf en mijn familie, en ik ga niet de hele Kersttijd aan nieuwe stukjes werken. Het is even tijd voor bezinning en samenzijn. Ik hoop dat iedereen fijne feestdagen gaat hebben, en ik ga weer schrijven op zeven januari 2019.

Fijne dagen iedereen!