maandag 12 november 2018

Antwoord op: Respect voor macht

De meeste van mijn antwoordjes zijn bedoeld als antwoorden op mensen die domme of foute dingen over prostitutie vertellen, maar soms moet er een antwoord komen op dingen die juist worden gezegd door mensen die aan mijn kant staan. Want er zijn bestwel fouten die telkens maar weer worden gemaakt door mensen die voor onze rechten opkomen. Of dat nou belijden is, of denken dat praten met politici of journalisten geen vies spelletje is, we maken veel fouten.

Vandaag ga ik in op één van de belangrijkste fouten die je kan maken, en dat is respect hebben voor macht.

Respect voor macht is niet iets waar alleen hoeren aan lijden. De meeste mensen hebben er last van. Die denken dat mensen met macht meer weten, meer kunnen zien en meer kunnen óverzien dan mensen met minder macht. Die denken dat het een hele eer is als iemand met macht naar je luistert. Die denken dat als je maar samenwerkt met iemand met macht, dat die dan ook met jou samen zal werken.

Dus je krijgt de hele tijd van collegaatjes te horen dat je niet de vuile was over de overheid en de politie buiten moet hangen, want dan maak je ze maar boos. Dat je juist met ze mee moet werken, want dan kunnen we mèt ze werken aan een betere toekomst. Dat je opbouwend moet zijn, en vooral dat je de machtige mensen en clubs niet in hun hemd moet zetten, want dat is niet goed en alleenmaar afbrekend.

Het is niet verkeerd. Macht verdient geen respect.

Eerst maar het idee dat je respect hòòrt te hebben voor machtige mensen of clubs. Alsof macht ze bétere mensen maakt. Alsof je alleen macht krijgt als je hem verdient, en als je sterk en verstandig genoeg bent om ermee om te gaan. Was dat maar waar, dan was het een fijnere wereld om in te leven.

Macht komt vooral terecht bij mensen die overschatten hoe geschikt en verstandig ze zijn. Mensen die hun eigen beperkingen kennen, die schrikken terug van macht. Mensen die een hele hoge pet van zichzelf ophebben, die gebruiken macht maar wàt graag. Mensen krijgen niet macht omdat ze zo geschikt zijn om die macht toe te passen, maar omdat de mensen die die macht aan ze géven denken dat ze die macht niet tegen de gevers zullen gebruiken. Dus als ze persoonlijk trouw zijn aan die gevers.

Nou zijn er mensen die dan denken dat je dat oplost door machthebbers democratisch te verkiezen, maar dat valt vies tegen. Ga maar eens Kamerstukken lezen, dan ben je gauw van je respect voor Kamerleden af. De reden dat het niet werkt, is dat mensen stemmen op politieke partijen met macht. Als je niet al macht hebt, word je niet serieus genomen en krijg je geen stemmen. Nieuwe partijen die in de Kamer komen, zijn meestal afgespleten van bestaande partijen. Als ze niet uit de zittende bovenlaag van de politiek kwamen, zouden die ook niet serieus genomen worden.

Die politieke bovenlaag is een vriendjesclub waar mensen in komen door jarenlang zich in te slijmen. Er wordt veel vriendschap beloofd, en trouw gezworen, maar zoals je wel vaker ziet bij machtsspelletjes is het juist het verraden van je vrienden wat de echte kopstukken maakt. Het konkelen en bedonderen is dus niet iets wat ze pas leren als ze in de politiek zitten, het is wat ze hebben gedaan om daar te kunnen komen.

En macht bederft mensen. Zelfs al is iemand best netjes, geef hem macht en dan kom je erachter dat er bestwel veel van die netheid alleen bestaat omdat hij beseft dat hij tot de orde kan worden geroepen. Als hij bovenaan de ladder staat, en niemand hem de baas kan spelen, dan laten mensen zien hoe bedorven ze zijn zonder zich in te houden. Dat is iets wat je steeds weer ziet. Mensen moeten heel erg integer zijn om niet flink corrupt te worden van macht.

Het is niet alleen dat er geen mensen boven ze staan die ze op de vingers kunnen tikken, dat het zover laat komen. Het gaat ook om je omgeving. Juist de mensen op je eigen nivo in een organisatie zetten heel erg de toon. Dat zie je niet alleen in de politiek, niet alleen bij de opsporingsdiensten, maar overal. Als je werkt in een omgeving waar konkelen normaal is, dan ben je snel de spelbreker en de dommerik als je niet meedoet.

Dus dat iemand macht heeft betekent helemaal niet dat je dan vanzelf maar respect voor hem moet hebben. Eerder moet je wantrouwig zijn, want macht betekent heel vaak dat iemand er foute dingen voor heeft gedaan. Dat moet je gewoon erkennen, en er rekening mee houden. Maar het idee dat mensen eer en respect geven aan machtige mensen alleenmaar om de macht, is niet het enige probleem.

Je hebt tegelijk het probleem dat je al je leven lang leert dat je thuishoort in een systeem waarbij er mensen macht over je hebben, en dat dat goed en nodig is. Dat dat onvermijdelijk is, en dat het gekkenwerk is om je daartegen te verzetten. Niet alleen omdat het als een soort natuurwet wordt gezien, waar het pervers en blasfemie is om tegenin te gaan, maar zelfs dat die macht die die machtigen over je hebben is voor je eigen bestwil. En vooral, dat het resultaat uiteindelijk éérlijk is.

Daarmee sussen we onszelf, en als we zien hoe de macht helemaal niet zorgt dat de wereld eerlijk wordt verdeeld, en helemaal niet zorgt dat de kleintjes niet door de groten worden weggedrukt, dan doen we alsof het nou eenmaal niet anders kan, of alsof het op een bepaalde manier maar beter is zo. Zelfs als we zien dat het gaat om pure machtsmisbruik die makkelijk anders had gekund.

Zo denken collega's en medestanders ook heel vaak. En die komen er dan telkens weer op de pijnlijke manier achter dat het niet klopt. En voor elke verbitterde oudgediende komt er weer een grasgroene nieuwe activiste bij die dezelfde fouten gaat maken als we al honderden jaren gemaakt hebben. Die heeft respect voor machthebbers, en gaat proberen die aan onze kant te krijgen. Onze argumenten zijn immers heel goed, en daar zullen ze dan toch wel naar luisteren?

Dan komt het onderkruipen, en het proberen om uit te leggen dat het nu een boeltje is, zònder de hoge heren in hun hemd te zetten. Je moet vooràl niet openbaar laten zien dat ze in sprookjes geloven, dat ze de ene flater na de andere slaan, en dat hun voetknapen in politie en gemeente vooral kleinzielige tirannetjes zijn die naar hartelust intimideren, roven en verkrachten. Want dat is onaardig voor de hoge heren.

Er wordt de loftrompet gestoken over de piefen waar ingelikt wordt, al voordat ze echt wat hebben gedáán, alsof hun toezegging om te overwegen naar je argumenten te gaan kijken al een enorme dienst is die laat zien wat voor doortastende en vooruitziende leider hij is. Om die voortgang te beschermen wordt daarna nooit meer een misstand aangekaart waar hij schuld aan heeft kleven. Vooral vind ik het pijnlijk om te zien hoe lang dat zelfs nog doorgaat nadat die bobo zijn fangirls al heeft verraden, en zijn toezeggingen heeft laten gaan.

Doe het niet, mensen. Respecteer macht niet.

Mensen met macht hebben de verantwoordelijkheid om netjes met die macht om te gaan. Als ze met die macht domme en schadelijke dingen doen, zoals bij het prostitutiebeleid, dan zijn ze hun verantwoordelijkheid aan het verwaarlozen. Het is hùn werk om te weten wat ze doen, en daar gaat het al mis. Je hoeft daar niet nederig en samenwerkerig en onderdanig over te zijn. Je mag er zelfs best boos over zijn. Ze hebben niemand anders die dat voor je gaat doen.

En het idee dat je serieuzer wordt genomen, of meer sympathie krijgt, als je je onderdanig gedraagt, en achter de machthebber gaat staan, moeten we keer op keer ook weer hardleers mis zien gaan. Mensen met macht doen wat ze willen, en als ze je hadden willen helpen hadden ze dat ookwel gedaan zonderdat je je in probeert te likken. Als ze er zin in hadden, was het al gebeurd.

Het speelt ook dat mensen denken dat er een kans is om ze toch naar je kant te krijgen, als je maar lief genoeg bent om ze niet tegen je in het harnas te jagen, en dat je bestwel kansen zou hebben om ze te ontnuchteren, en het Licht te laten zien, als je ze maar niet boosmaakt. En dan worden ze behandeld als verwende kleuters, want zo makkelijk worden machthebbers ook echt boos. Maar je komt ook evenver als met een verwende kleuter. Dus dan moet je heel onderdanig zijn.

Onderdanigheid werkt niet. Het werkt zelfs averechts. Machtige mensen hebben geen respect voor machteloze onderdanen. Als ze dat hadden, waren ze niet zo hoog gekomen. Als je bij ze slijmt of ze er goed uit laat zien, doen ze reuze vrolijk en aardig, maar je krijgt niets van ze gedaan. Daar heb ik al een heel stukje over geschreven. Dat gaat alleen over politici, maar je kan het op veel meer mensen toepassen.

Je hoeft niet onderdanig te doen omdat je later door één deur met de machthebber moet. Dat is een argument dat ik veeltevaak hoor. We leren op school dat alles gesust en alles opgelost moet worden, omdat we anders niet verderkomen. Dat is gelukkig onzin, we kunnen ook best een beschaving hebben zonderdat alles gepolderd https://zondares.blogspot.com/2016/03/antwoord-op-meewerken.html is. Maar dat is misschien nieteens het belangrijkste. Het is vaak toch een beetje angst voor de machthebber en wat die je aan kan doen.

Als je je verzet tegen macht wordt je doel niet harder verneukt dan wanneer je slijmt. Juist als je een doorn in het oog bent, krijg je respect. Dan krijg je ook het echte gezicht van de machthebber te zien, maar dat is toch al een kwestie van tijd. Je slaat geen deuren dicht, je laat geen kansen lopen. Die waren er toch niet. En als je intussen een doorn bent geweest, heb je ze tenminste een beetje van hun koers kunnen brengen, en kan je achteraf tenminste trots zijn dat je hem niet hebt gesteund met zijn onzin.

Maar als je bang bent voor wraak, dan heb je wel een punt. Machthebbers hebben veel om je mee te pakken. Verneder ze, en ze willen je kapotmaken. Maar daar is anonimiteit weer goed voor.

maandag 5 november 2018

Pleasers

De meeste meiden in het werk zijn broodmeiden. Ze werken voor het geld, doen wat ze moeten doen, maar het is gewoon een baantje voor ze. Ze vinden het prima werk, ze vinden hun klanten prima mannen, maar meer wordt het ook niet. Ze doen het werk zoals de meeste mensen hun werk doen. Omdat het hun boterham verdient. Meiden zoals ik, die echt ìn het werk gaan zitten, zijn een minderheid.

In het vak heb je ook de vamps, de professionelles, en de meiden die er helemaal hun roeping hebben gevonden. Daar hoor ik ook niet echt helemaal bij, want zoveel talent en ambitie heb ik niet, maar ik leer graag van ze, en ik doe ze in mijn werk graag na, omdat ik er veel voldoening van heb als ik mijn werk goed doe. Zelfs als ik nooit zo'n tophoer zal zijn die voor alle mannen die ze heeft bewerkt een afgod is.

Er is een groepje meiden waar ik op mijn blogje nooit aandacht aan heb besteed, maar die wel een stukje van de hoererij zijn waar ik regelmatig kennis mee heb gemaakt. Dan heb ik het over de pleasers. Meiden die zo'n zacht en warm hart hebben, dat het ze haast meer erom gaat dat ze iemand een plezier doen, dan dat ze er zelf werk en inkomen aan hebben. Ze zijn een minderheid, maar ik verbaas me er vaak over hoeveel het er tochnog zijn.

Pleasers zijn lieve meiden. Niet alleen naar hun klanten toe, maar naar iedereen. Ze faken het ook niet, het gaat tot in hun hartje zo. Ze maken diepe banden met hun klanten, en met hun collegaatjes. Ze koesteren de mensen om zich heen. Ze zijn intens met hun klanten bezig, want betaalde liefde past gewoon bij dat soort mensen. Ze vinden hun roeping in het werk.

Opvallend vaak zijn het meiden die eerst een opleiding tot verpleegkundige hebben gedaan. Soms hebben ze ook als verpleegkundige gewerkt. Maar zoals een pleaser me ooit vertelde, als verpleegkundige moet je afstand houden. Moet je wat hardheid hebben. Je kan je niet mee laten slepen. En dat wou ze niet meer. In de hoererij vond ze veelmeer haar draai, want dat is ook zorgen voor mensen. Maar dan is het juist heel geliefd om flink mee te leven.

Ze werken meestal weinig met illusie, en veelmeer met hun eigen ziel. Klanten snappen dat niet, en die denken meestal juist dat ze het fake-t. Echte emotie is ingewikkeld, en er zit vanalles aan gedrag bij dat voor die mannen overdreven aandoet. Juist omdat het echt is. Als je fake emotioneel reageert, kan je alles perfekt organiseren zodat die klant nooit tegen iets hoeft aan te lopen dat hij als nep voelt. Maar als je je echte emoties de vrije loop laat, wordt het makkelijk te heftig.

Meiden die zo werken krijgen makkelijk een vaste klantenkring, omdat ze met veel inzet werken. En omdat ze de klant heel dichtbij zich laten komen, en daar zijn veel klanten naar op zoek. Ze werken meestal jarenlang, maar niet dag in dag uit urenlang. Ze kunnen zo'n hoge werkdruk niet draaien als ze zo emotioneel betrokken raken bij hun klanten. Ze zijn sowieso erg veel bezig met hun klantjes, ook buiten de wip, en daar hebben ze al een dagtaak aan als ze rustigaan doen met hun boekingen.

Toch verdienen ze vaak weinig. Ik kan niet in hun portemonnee kijken, maar ze leven niet zo luxe dat ze de soort bedragen opmaken die ze toch waard moeten zijn, en nadat ze stoppen is er ook niet een grote spaarpot om van te leven. Ik weet dat sommige van die meiden makkelijk geld uitlenen, en vaak familieleden ondersteunen, maar ik denk ergens dat ze gewoon slecht verdienen omdat ze veelmeer werk doen dan waarvoor ze betaald worden.

Met al dat werk kunnen ze wel een handje hulp gebruiken, en helaas worden ze daardoor vaak geflest door bordeelbazen, foute boekhouders en andere autoriteitsfiguren die ze veel te makkelijk geloven. Ze voelen heel makkelijk dat die ander ook eropuit is om mensen te helpen, netzoals zij zelf, en ze hebben de antennes niet om aan te voelen dat ze belazerd worden.

Ze zijn niet dom. Daar ligt het niet aan. Ze hebben alleen zo'n groot hart dat ze het niet kunnen verkroppen om lelijk over mensen te denken. Ze laten zich door hun eigen liefde bedotten. Ze nemen zelf de verantwoordelijkheid voor mensen die dat niet voor zichzelf kunnen of willen, en daardoor dragen ze stilletjes heel veel mensen, alsof het vanzelfsprekend is. Zonder te klagen en zonder het te bekijken als een belasting.

Veeltevaak zie ik dat er misbruik van die meiden wordt gemaakt. Niet door klanten, want die hebben de positie niet. Maar door vrienden, collega's, de baas, kennissen en buren. En door mannen die klant waren, maar waarmee ze bevriend zijn geraakt. Of journalisten, want die meiden strijken ook met hun hand over hun hart bij de pers. Zelfs als ze al tig keer zich gebrand hebben aan mensen die het wel makkelijk vonden, zo iemand die graag een ander een plezier doet.

Nou moet je niet denken dat ze door iedereen gebruikt en belazerd worden. Wie goed doet, goed ontmoet. Er zijn veel goeie klanten die juist een band met zo'n pleaser prima vinden. Ze werken dan fijn met mensen die waarderen wat ze doen, en dat geeft voldoening. De meeste klanten zijn tevreden, en dat zorgt ervoor dat die meiden blij zijn met hun werk. Er wordt alleen veel vaker over die meiden heengelopen door emotionele hyena's dan bij andere meiden.

De pleasers die ik kende in de clubs waren er altijd voor je. Ook als je ze negeerde, of uithing met mensen die haar een loer hadden gedraaid. Ik was ooit bevriend met een tweetal meiden die de pleaser van de club altijd hooghartig en kattig tegen haar deden. Ik keek zelfs een beetje op haar neer. Maar toen ik er op een dag doorheenzat omdat een vriendje me gedumpt had, was ze er wel voor me.

Nu ik escort doe kom ik ze weinig tegen. Ik heb het idee dat ze in de escort ook minder vaak voorkomen dan in bordelen. Vooral in de ramen kwam ik ze tegen, en in de clubs. In de thuisontvangst schijnen ze ookwel te zitten, maar die ben ik niet tegengekomen. Daar heb je toch al weinig contact met je collegaatjes. Ik heb het altijd een beetje raar gevonden dat je in zo'n onpersoonlijke tak als de ramen zoveel pleasers tegenkomt.

Het zijn de hoeren met een hart van goud uit de boeken. Het zijn oprecht lieve mensen, met oprechte bedoelingen. En eigenlijk verdienen ze het om het hoogste van ons allemaal te worden aangeslagen, en om gewoon goed terecht te komen, met al die mensen die ze helpen. Maar dat gebeurt niet echt. De meeste van die meiden sappelen, terwijl ze keihard hebben gewerkt. En dat vind ik tragisch. En oneerlijk. Ze verdienen een betere wereld.