Ik schrijf al een poosje geen regelmatige nieuwsstukjes meer. Die waren niet populair, het was veel hetzelfde, en op Twitter zitten er collegaatjes zoals @laura_kasbergen die veel sneller op het nieuws reageren dan ik. Dan voelt het ook als mosterd na de maaltijd om nogeens een stukje te gaan schrijven over wat er allemaal gebeurt. Bovendien is er zoveel herhaling, dat ik meestal gewoon een koppeling kan zetten naar eerdere nieuwsstukjes. Het prikkelt mij niet, en mijn lezers ook niet.
Nu doe ik er toch maar weer eentje. Niet een nieuwsstukje waarin ik alles bij probeer te houden, maar eentje waar ik wat aandacht wil geven aan iets nieuws dat tevoorschijn komt piepen. Het is namelijk opeens een stukje brutaler geworden met de onzin die ze over ons verkopen. Tot heel kort geleden probeerden de verbiedertjes, de zieligheidsindustrie en de grote media namelijk ons dood te zwijgen. Alleen de verbiedertjes mochten spreken. Maar nu hoeft dat niet meer.
Het begint meestal met proefballonnetjes. En het proefballonnetje is net als wanneer je kijkt of een schoonmaakmiddel je meubels niet gaat verkleuren, je doet het op een makkelijk plekje wat mensen nietzo zien, en waar het nietzo uitmaakt als het misgaat. In dit geval was het eind mei 2016, met een documentaire van BNN over kinderprostitutie in India, ookal veegden ze het wel heel erg bijelkaar met gewone prostitutie.
Ik heb daar eerder geen verslag over gemaakt. Voordat ik genoeg achtergronden bijelkaar had gevonden was het alweer zo oud nieuws, daar zat niemand meer op te wachten. Bovendien was het op Twitter al goed gedekt, en had ik daar al veel gezien wat me overtuigde dat hier meer aan de hand was dan een foute documentaire. Het was een provokatie, de bedoeling was om te zien, en te láten zien, hoeveel de kijker pikt als hem wat vreemds wordt voorgezet. En de kijker pikte alles.
Als jullie willen dat ik die aflevering van Spuiten en Slikken op Reis over India tòch nog een keertje behandel, moet je me er maar van overtuigen via de reacties of in de mail. Het is lang geleden, en anders wordt dit weer zo'n lap waar iedereen bij afhaakt omdat het te lang duurt om het helemaal te lezen.
Kort gezegd was wat die documentaire zo interessant maakte, dat ze onvoorzichtig waren met wat ze lieten zien. Je zag, als je alleen keek naar wat er te zíén was, en niet luisterde naar wat je hoorde te geloven door te luisteren naar de nogal misèregeile presentator, dat er vanalles niet klopte in het verhaal wat je voorgeschoteld kreeg. Dat kan uit zelfoverschatting zijn geweest, maar ookwel omdat ze in de media ookwel weten dat mensen niet ver voorbij hun bekende ideeën kijken. En dat ze dus vertrouwden op hoe hard het ellendeverhaaltje erin is gestampt.
Het werkte. Er kwam op de TV-show alleenmaar bijval van mensen zonder achtergrondkennis, en de enige mensen die zich ertegen uitspraken waren mensen met kennis over prostitutie, in het bijzonder in India. Die werden niet serieus genomen, en daar hield het op. De aflevering werd opgevolgd met artikelen in de pers, vaak met nadruk over dat je als je het èrg vond, en ook tégen dit soort dingen was, geld aan Free A Girl moest geven.
Daaraan kon iedereen zien dat de Nederlandse publieke opinie genoeg doordrenkt is met ellendeporno dat je ze àlles wel in het plaatje kan laten passen. En deze week is het voor het eerst brutaal ook over Nederland gedaan. Dat is weer een stapje verder de gekte in. Het gaat nu over mensen die in Nederland werken, en die het duidelijk niet eens zijn met het verhaal, die worden bekeken alsof ze het verhaal wèl steunen. Het is echt heel onwerkelijk.
Een Vandaag
Ik heb het hier ten eerste over een item van Een Vandaag, dat je hier kan terugkijken. Het wordt gepresenteerd door Jojanneke van den Berge, die we al eerder haar gal over sekswerk hebben zien uitkotsen. Deze keer is de insteek niet anders. Het is evangeliseren van haat naar hoererij toe. En tegelijk is het op een manier gedaan, die alleen werkt als dat evangeliseren al helemaal overbodig is.
Een nieuwe minister van Justitie moet met de WRP door, en die moet bewerkt worden. Daarom komt er nu een verhaaltje uit de kast over een zaak die al in oktober tot arrestaties kwam, en allang loopt. Eigenlijk is het heel opmerkelijk dat het nu opeens als nieuws wordt gebracht, als het nu niet gaat om de nieuwswaardige momenten van arrestaties, eisen of vonnissen. Maar de meeste kijkers zien niet dat het oudbakken is.
Het item begint meteen met silhouetopnames van de zogenaamde "slachtoffers" die verbijsterd zijn dat niemand naar ze luistert als ze zeggen dat ze niets is aangedaan, dat ze geen slachtoffer zijn, dat ze niet de verdachten vervolgd willen hebben. Dat zijn soundbites, met een sinister muziekje eronder, en met veel rood in beeld tegen een grauw straatbeeld. Het is geen volledig interview, want dan krijg je context. En dat wil het programma niet.
Een voorbeeld is dat een vrouw een opmerking maakt dat miljoenen verdienen, waar het OM graag mee schermt, onmogelijk is. Het is nergens in de business nog een vetpot. Maar door die soundbite in te passen zoals Een Vandaag hier doet, met het commentaar dat de vrouwen van het geld niets terugzien, lijkt het als je niet oplet alsof ze toegeeft dat ze bestolen is. Terwijl ze het omgekeerde zegt. Dat is de macht van knippen in soundbites.
De vrouwen zijn duidelijk. Ze zijn bereid iets aan dit gestoorde toneeltje te doen, en ze willen dan misschien niet hun gezicht op TV, ze willen wel duidelijk in de media laten horen dat er hier iets over ze verteld wordt dat gewoon niet klopt. Maar dat is niet wat het programma wil zeggen. En dat is dus ook niet wat ze laten zien. Het thema van het item wordt danook heel snel dat je niet naar die vrouwen moet luisteren.
Er wordt zelfs nog door Jojanneke gevraagd of de vrouw die ze interviewt niet gedwongen wordt om te verklaren dat ze geen slachtoffer is. De vrouw is daardoor niet van haar stuk gebracht, en onderstreept dat ze daar zelf haar eigen verhaal zit te vertellen. Maar dat is alleen een opzetje voor de andere stemmen in het item. Er wordt niet doorgevraagd. De vraag is de suggestie. Het antwoord doet er weinig toe.
We horen niet van de sekswerkers zelf waar ze vandaankomen. Dat wordt vervangen door het OM-verhaal over dat de meerderheid van de meiden op de Wallen uit Sliven komen, en dat ze voor pooiernetwerken werken. Dat is economisch nieteens haalbaar, maar daar past het OM wel een mouw aan door idiote inkomsten te verzinnen. Het OM draait zijn verhaaltje af, in de persoonlijke kleurstelling van Officier van Justitie Jolanda de Boer.
Die wordt voorgelegd dat de "slachtoffers" tegen haar verhaal ingaan. De Boer glimlacht minzaam en zegt dat "uit het onderzoek ècht iets anders blijkt." Het bewijs zou ijzersterk zijn, en de verklaringen van de slachtoffers doen er niet toe als ze niet willen zeggen wat het OM ze in de mond probeert te leggen. Ik ben heel erg benieuwd naar wat dat ijzersterke bewijs dan is, maar ik zal moeten wachten tot het vonnis wordt gepubliceerd.
Want in het programma komt Jolanda niet verder dan SMS'jes in "codetaal." Dat hebben we vaker gezien, bijvoorbeeld met de zaak met "Olga" die Dettmeijer graag aanhaalt. Dan vinden ze SMS'jes, en het OM verzint dan een geheime betekenis bij de berichtjes die precies is wat ze nodighebben om te laten zien dat er grote geldbedragen zijn verdiend en aan de pooiers zijn bezorgd.
Het andere wat ze als voorbeeld geeft, ookal is het niet duidelijk of dat nou als bewijs moet worden bekeken, is dat een vrouw een halte te laat uit de tram stapt en haar vriend belt omdat ze niet weet hoe ze terug moet lopen. Dat is natuurlijk weer een variant op "ze weten niet waar ze wonen," maar dan zwakker. Want er zijn genoeg ex-pats die niet hun hele buurt kennen, en daar denken we nooit wat bij.
De hoofdmoot van wat de Boer te zeggen heeft is dat we niet naar die vrouwen moeten luisteren. Als ze iets zeggen wat het OM niet bevalt, is dat omdat ze afhankelijk zijn gemaakt, en bedreigd, met beloftes, of hun familie wordt bedreigd, in ieder geval liegen ze natúúrlijk. En meteen nadat er is gezegd dat de meiden zo afhankelijk zijn gemaakt, wordt er geknipt naar een soundbite van zo'n meid die zegt dat ze rotsvast naast haar vent staat, die het niet verdient om in de lik te zitten.
Om te voorkomen dat het een één-tegen-één situatie zou worden, komt er nog iemand als tie-breaker. Dat is Anke van Dijke, één van de twee eigenaars van Fier Fryslan, Nederlands grootste, rijkste en invloedrijkste zieligheidsbedrijf. Zij voegt niets toe aan de Boer, en lacht schamper dat die slachtoffers niet heel overtuigend zijn, en dat hun verhalen over wat ze zelf meegemaakt hebben en zelf willen niet waarschijnlijk zijn.
Het item is maar acht minuten lang, en toch kan dit soort gehets er allemaal in. Het is ongebruikelijk. Dat is niet omdat de mening van de slachtoffers genegeerd wordt, want dat doen we in rechtzalen al jaren, en heftiger dan dit. Maar dit is de eerste keer dat die verhalen van boze vrouwen die tegen hun zin als slachtoffer worden gebruikt door het OM ook in de media mogen. En dan openbaar door de zieligheidsindustrie en de moraalridders worden genegeerd en weggehoond. Want dat is het.
Het NRC
Ooit was het NRC een kwaliteitskrant. Dat is helaas voorbij. Dit artikel is daar een treurig voorbeeld van. Eigenlijk zijn het twee artikelen, maar ze hadden netzogoed in één artikel kunnen worden gezet, ze overlappen heel veel. Heel vreemd dat van dezelfde schrijver op dezelfde dag twee artikelen met overlappende inhoud als twee verschillende artikelen worden geplaatst. Ze komen stof tekort denk ik.
Het komt van een journalist die beter zou moeten weten. Hij is geïnformeerd door hele goede mensen die hem ècht beter hebben laten weten dan wat hij hier opschrijft. Het is dus niet uit onwetendheid dat hij zo'n lustvol volksmennerijtje tikt. Je kan hier niet uitgaan van wat dommige snelschrijverij van iemand die niet beter weet. Deze vent schrijft precies wat hij wil.
Beide artikelen volgen de politie, en wat de politie allemaal over sekswerk denkt. De journalist gaat "embedded" met de smeris mee op overval. Ze kiezen een sekswerker, ze maken onder valse voorwendsels een afspraak, en dan gaan ze haar pakken. Dat is al jaren de methode, en helaas is het iets wat het publiek accepteert. Want eigenlijk mogen ze helemaal niet zomaar je huis binnenkomen als je ze niet toelaat. Maar bij sekswerkers is het natuurlijk anders.
Volgens het artikel is het doel om slachtoffers van mensenhandel te vinden. Dat is de reden die altijd wordt gebruikt. Die vind je niet door meiden te overvallen en te proberen in de ellende te smijten, maar als ze maar hebben geroepen dat ze het doen tegen de mensenhandel mogen ze zo'n beetje alles. En dat er dan wat burgerrechten moeten sneuvelen is bijzaak.
Het artikel is zo geschreven dat het meteen overspringt van "mensenhandel zoeken" naar "misstanden vinden," alsof dat hetzelfde is. Dat zijn het soort sprongetjes die ik altijd uit mijn blog probeer te vissen, want dat is misleidend en dan krijgen mensen het verkeerde idee. Een journalist zal dat echt niet minder goed weten dan ik, dus dat staat er gewoon expres in.
Wat zijn die misstanden dan? Dwang, geweld, uitbuiting? Dat zijn de dingen waaraan mensen denken bij misstanden in de prostitutie, toch? Natuurlijk niet. Het begint bij bijverdienen met je uitkering, want dat mag nooit als het om sekswerk gaat. Ook om belastingfraude, en dat zal wel om de BTW gaan, want bij op kleine schaal bijverdienen hoef je danwel geen BTW te betalen, maar niet als het om sekswerk gaat. Al wordt er ook vastwel zwartgewerkt, hoor. We zijn geen engeltjes.
Een andere misstand is onrechtmatige bewoning, en dat kan vanalles zijn. Als je hoer bent, controleren ze bijvoorbeeld of je wel huurster bent in het pand waar je woont. Bij je buurvrouw vallen ze niet binnen, dus die treffen ze niet aan als "misstand buiten de prostitutie," maar het wordt meegenomen als stok om mee te slaan als je hoer bent. En het kan zelfs zo simpel zijn als dat er klachten over je komen nadat ze je buren vertellen dat je hoer bent.
De journalist doet er zelf nog een schepje bovenop als het gaat om "kindspoor." Dat is namelijk helemaal niet dat er een kind aanwezig is in de woning terwijl er een klant wordt ontvangen. Ookal is het al een vreemd iets om als misstand te zien. Een kindspoor is dat er spòren van een kind in de woning zijn waar wordt ontvangen. Als er speelgoed ligt, is er kindspoor, en dat is een misstand. Want met kinderen wordt elk verhaal dramatischer. Ookal is dat niet logisch.
Mensenhandel, dat klinkt al veel ruiger. Dan is er echt wat aan de hand! Nou ja, niet echt natuurlijk. De term mensenhandel betekent al nietzoveel meer, en wat ze daar aantreffen is niet het delict mensenhandel, maar signalen van mensenhandel. Dat is wel heel wat anders. Dat kan je gewoon aan de politiecijfers over die steden zien, het gaat alleen om de onderbuiken van de overvallende smerissen.
Als je het zo bekijkt is het nog best bijzonder dat ze maar in zestig procent van de gevallen een misstand kunnen vinden. Kijk zelf maareens om je heen of je zelf nat zou gaan. Vooral als je de lijst met signalen van mensenhandel ernaast houdt. Ik denk dat je vaker bij niet-hoeren dan bij hoeren zal ontdekken dat er zo'n "misstand" is, ookal was het maar omdat hoeren hun best doen om die niet te hebben. We worden ermee verneukt immers.
Er wordt een eng groot cijfer over het aantal veronderstelde slachtoffers genoemd. Mijn statistiekmannetje knort dan dat je die getallen niet zo op mag tellen als de Nationaal Rapporteur het volgens het NRC doet, omdat veel van die meiden elk jaar weer in de statistiek staan. Als je één keer wordt geturfd, blijf je geturfd worden. Sommige meiden zijn zelfs meerdere slachtoffers per jaar. Sowieso is het een onzincijfer.
We zien ook weer dat er in advertenties wordt gevist naar signalen van mensenhandel. En natuurlijk zien we dan ook weer dat ruime openingstijden en lage prijzen als signaal worden gezien. Want niets verdient zo lekker voor een crimineel als zijn hoertje weinig geld laten vragen, en waarom ruime openingstijden een onzinding zijn om als signaal te zien heb ik al een heel eigen stukje gegeven.
Als de agenten gaan praten over zich verplaatsende meiden, gaan ze wel even scheef. Het ging toch om thuisontvangst? Sowieso is dat hele verplaatsen alleen een smoes om hun eigen mislukkingen een plaatsje te kunnen geven, daar heb ik ookal eerder over geschreven, maar het komt hier helemaal uit het niets. Want ze maken een àfspraak via een advertentie. Dus dan komen ze haar toch sowieso gewoon tegen, hoe ze ook verhuisd is met de tijd?
Er komt weer een interessante journalistieke draai aan het verhaal als de journalist zegt dat criminelen aan contra-observatie doen. Daarmee beschrijft hij dat je je klant naar een locatie buiten je werkplek laat komen om even te zien of hij wel fris is, voordat je met hem naar de werkplek gaat. Die gebruiken veel meiden, niet alleen om te zien of ze de klant wel willen, maar ook om zedensmerissen te proberen af te poeieren. Waarom noemt hij meiden die dat doen criminelen?
In een voorbeeld dat in het artikel wordt genoemd, herkent de vrouw die ze proberen te belazeren één van de zedengompen bij gezicht. Ze SMS-t hem dat ze hem herkent. Bye bye! Dat moet je niet doen. Dan weten ze meteen dat ze betrapt zijn, en gaan ze naar de volgende. Ik laat ze wachten. Elk half uur dat ze op mij wachten zijn ze niet iemand anders aan het verneuken. Een collegaatje stuurde ze eens de hele middag van het ene naar het andere adres. Dat is pas stoer.
Het is geen fijn gevoel dat er op je gejaagd wordt. En als je met een klant afspreekt in "zijn huis," is het lastig om dat te doen. Maar kort geleden had ik het aan het handje, ik vertrouwde het niet helemaal en ik had de klant gevraagd me te ontmoeten bij een bushalte bij hem in de buurt. Toen ik daar langsreed zag ik die vent staan, en alles in me schreeuwde meteen dat het een zedensmeris was. Ik reed met een droge mond en kloppend hart door. Had ik dat niet gedaan, dan had ik nu grote problemen.
We krijgen in het artikel een verslagje over een overval. De agenten nemen wapentuig mee. Niet omdat het nodig is. Sinds de jaren tachtig is er nooit echt geweld tegen de politie gebruikt in dit soort overvallen. Maar het klinkt lekker macho en onheilspellend. De overval is op een transseksueel, altijd een favoriet doel van zedengompen, want gender benders vallen niet in de smaak. Zedenagenten zijn uiteindelijk altijd op zoek naar seks en haat. Liefst samen.
Er is niets te vinden natuurlijk. Elke keer dat ze ookmaar íéts vinden komt het breeduit in alle kranten, en met al die honderden overvallen vinden ze eigenlijk nooit wat. De trans blijkt geen verblijfsvergunning te hebben, en de politie pakt haar daar maar op. Dat zijn ze niet verplicht, maar dat doen ze graag. Ookal kan je je afvragen of ze zonder wettige aanleiding wel naar die papieren hadden mogen vragen.
Ze vinden het verdacht dat ze de telefoon van de trans niet vinden. Dat is geschreven om te klinken alsof er ergens tòch een "potige kerel" met die telefoon moet zijn. Maar als je weet dat Zeden je graag je werktelefoon afpakt om je zakelijke contacten af te snijden, en die ooknog kan gebruiken tégen je klanten, zou jij in haar plaats dan niet ook die telefoon onvindbaar hebben gemaakt?
Custers, één van de zedentypes die geïnterviewd zijn in het artikel, beweert dat als je een Oost Europese hoer driekwart van haar geld afpakt, ze nog vijf keer zoveel verdient als in haar eigen land. Dat betekent dat je hier als hoer dus twintig keer meer verdient dan in het Oosten. Daar klopt geen kut van, want het boert hier wel beter, maar langzoveel niet. En dat heb ik aleens uitgelegd. Volgens collegaatjes daarvandaan is het meer een verhouding van één op vijf. En voor quitte spelen komen ze niet helemaal naar hier.
Dit soort stukken drijft op stoere verhalen. Netzoals de zaak rond Sjaban dreef op een vlot van gebroken honkbalknuppels in ijsbadjes, moet hier ook iets stoers komen. Maar ze komen niet verder dan een bekende, maar flauwe, urban legend uit de jaren tachtig, over een huis waar de deurkrukken zijn weggehaald om het meisje niet te laten ontsnappen. En de journalist vraagt niet hoe die meid dan voor haar klant opendoet.
Tenslotte eindigt één van de artikelen met een zorgelijke opmerking over de WRP, die een wet zou zijn "om de verguninningen voor thuiswerkende prostituees volledig af te schaffen." Dat vindt de politie heel zorgelijk. Iedereen die de WRP kent weet dat het juist een wet is die de vergunningplicht veel strakker om onze halzen legt, en er alleen een toezegging van een nu afgetreden minister is dat hij op éénpitters niet van toepassing zal gaan zijn. Maar dat zaait geen paniek, dus daar heeft de journalist niets aan. Dus dan is een leugentje weer snel gemaakt.
Provokatie
Eerder in dit stukje noemde ik het al provokatie. Daarmee bedoel ik niet dat de media-consument geprovoceerd wordt, want dat is heel duidelijk niet zo. Als je op Facebook en Twitter kijkt, zie je dat alleen de mensen die de seksindustrie vanbinnen kennen zich verzetten tegen het toneeltje wat er uit deze publicaties springt. De rest van de mensen laat het stil over zich heenkomen, of geeft er een koppeling over door terwijl ze belijden hoe erg ze tegen dit soort misstanden zijn.
Het zijn ook voor dat soort mensen in het publiek geen provocerende media-uitingen. Juist niet. Zelfs de mensen die geïnterviewd worden zijn niet in de eerste plaats bezig met provoceren. Ja, ze werken er zeker wel aan mee, en zowel van Dijke als de Boer weten wat de rol is van het programma, maar ze proberen zeker niet het publiek te provoceren. Eigenlijk proberen ze het omgekeerde.
Dit soort programma's gebeurt niet zomaar. De timing lijkt vreemd, want er is in beide gevallen niets níéuws te vertellen. Die razzia's en overvallen gebeuren al jaren. En dit is gewoon meer van hetzelfde. De zaak waar Een Vandaag over vertelde is ook al bijna een half jaar oude koek. Toch komen ze nu, en allebei met een duidelijk riskante manier om het verhaal te vertellen. Ze laten meer zien dan gewoon, ze laten weerstand zien van de meiden, en dat de vangst alleen kruimels is, net genoeg om mee te verneuken.
Ik zie dáár een provocatie in. De mensen die het beleid moeten maken, de politici, kan het weinig schelen wat er echt gebeurt, zolang ze maar iets doen wat lekker ligt. En als politici gaan kijken naar hoeveel macht en middelen ze aan moralisten geven, dan kunnen ze denken dat ze te ver gaan. Dat ze zullen worden gepakt. Dat de meiden hun bek open gaan trekken, en laten zien dat het een heksenjacht is. Dat dit soort artikelen de omslag gaan maken.
Deze twee dingen laten zien dat dat niet ertoe doet. Dat je kan laten zien dat het heksenjacht is, maar dat mensen zich wel mee laten gaan in het reddertjesverhaal, dat ze niet boos gaan kijken naar wie ze misleid heeft. Dat ze de banale waarheid laten liggen, om het comfortabele moralistensprookje te blijven volgen. Ook als ze recht in hun bek krijgen van het zogenaamde slachtoffer dat er geen kut van klopt.
Het provoceren hier is om de mensen rechtuit te laten zien dat de onderwerpen van de mythologie het niet eens zijn met het verhaal dat over ze wordt verteld. Rechtuit te laten zien dat de feiten niet kloppen met het verhaal wat we al zoveel jaren horen. Er wordt geprovoceerd dat mensen zelf gaan afwegen wat er gebeurt. En door zo te provoceren bewijzen deze media-uitingen dat het niet gebeurt, wat je ook doet, omdat mensen te comfortabel in hun verhaal zitten.
Er zit geen risico aan dat alles klapt als we niet goed genoeg worden doodgezwegen. Het denkbeeld is onkwetsbaar, geen waarheid scherp genoeg om het door te prikken. En dat ziet de nieuwe minister ook.
Posts tonen met het label WRP. Alle posts tonen
Posts tonen met het label WRP. Alle posts tonen
vrijdag 3 maart 2017
vrijdag 9 september 2016
Brief aan de Eerste Kamer
Omdat dinsdag de WRP in de Eerste Kamer wordt behandeld, heb ik maar weer een mail verstuurd naar alle kamerleden afzonderlijk. Je hoort dat eigenlijk naar het centrale adres van de Eerste Kamer te sturen, die het dan door moeten sturen, maar die hebben nou al twee keer mijn mail zoekgemaakt, dus die vertrouw ik allang niet meer.
De Eerste Kamer is veel wijzer geweest over de WRP dan de Tweede Kamer, want ze hebben hem vorig jaar teruggestuurd om te worden herschreven. Er was gewoon teveel mis mee. Nu ligt de wet opnieuw klaar om goedkeuring te krijgen, en het is nog steeds een onding. Hij is minder erg geworden, maar er is nog steeds niets goeds aan, en het geeft gevaarlijke wapens aan onze vijanden.
Ik denk niet dat er deze keer nog een lans voor ons wordt gebroken. De sociale druk is natuurlijk hoog, ze hebben dit ding aleens teruggestuurd, en nu is hij naar hun zin aangepast, dus dan wordt het sociaal gewoon heel moeilijk om nog nee te zeggen. Ik hoop natuurlijk van wel, maar ik denk niet dat het realistisch is. Maar ik stuur toch maar mijn berichtje, want je weet maar nooit. Er zitten wel mensen van goede wil in die Eerste Kamer. We moeten ze toch de informatie geven waarmee ze kunnen werken.
Geacht kamerlid,
Dinsdag aanstaande behandelt uw Kamer de novelle Wet Regulering Prostitutie en Bestrijding Misstanden Seksbranche [33885]. Dit is een wetsvoorstel dat mij, evenals mijn collega's, veel zorgen baart. Deze wet wordt gepresenteerd als verbeteringen voor de mensen die in de seksbranche werkzaam zijn, maar doet eigenlijk het omgekeerde.
De WRP heet misstanden in de prostitutie te bestrijden en de positie van de sekswerker te verbeteren. De eerste versie van deze wet sneuvelde echter al in uw Kamer omdat de minister niet duidelijk kon maken welke daadwerkelijke positieve uitwerkingen van de wet konden worden verwacht, terwijl er zowel qua uitwerking als juridisch te veel aan schortte om het te accepteren als wet.
Als eerste wil ik opmerken dat een onderdeel van het oorspronkelijke wetsvoorstel, namelijk de centrale registratie van prostituees, op basis van mensenrechtenoverwegingen is geschrapt. In de novelle wordt echter via de centrale registratie van dezelfde gegevens en méér, benodigd voor het verkrijgen en behouden van vergunningen, deze zelfde registratie onderhands opnieuw voorgesteld. Dit is geen omissie, dit is een beleid dat vanuit Justitie wordt aangemoedigd. Dit verdient aandacht.
Ten tweede wordt door de keuze van definities in het wetsvoorstel elke prostituee, van de workaholic achter een raam op de Wallen tot de huismoeder die eens per twee maanden een klantje heeft, tot 'seksbedrijf' verklaard en daarmee impliciet vergunningplichtig gemaakt. In de MvT stelt de minister weliswaar dat het thuiswerken door éénpitters niet vergunningplichtig zou hoeven zijn, maar daar wordt geen waarborg voor in de wet gesteld.
Het ontbreken van die waarborg probeerde de vorige minister te rechtvaardigen door te stellen dat hij de gemeenten die nu al thuiswerkende éénpitters bestrijden niet wilde hinderen. Daarmee laat hij ons aan ons lot over ten opzichte van gemeenten die met de wet in de hand de onafhankelijke vrouwen willen bestrijden, maatregelen die volgens de MvT niet onder de doelstellingen van de wet vallen. Hij maakt ons vogelvrij.
Daarbij komt dat het handelen als onafhankelijk sekswerker nu al, voordat de Wet is aangenomen, door gemeenten bestuurlijk gestraft wordt. Bizar hoge dwangsommen worden opgelegd, sekswerkers worden zonder pardon en met lagere drempels dan voor andere burgers uit hun huizen gezet, Jeugdzorg wordt ingezet om hun kinderen af te nemen, en voor buurt, school, werk en familie worden de sekswerkers aan de schandpaal gezet omdat de politie rond gaat bellen met "waarschuwingen" over het werk van de onafhankelijke sekswerker.
Ontbreken van waarborgen is een thema dat telkens terugkeert in de WRP. De gehele wet bestaat alleen uit complete verplichting van èlke sekswerker om een gemeentelijke vergunning te verkrijgen of voor een vergunde baas te gaan werken, waarbij de wet voorschrijft dat in sommige gevallen er geen vergunning màg worden afgegeven, en er vooral veel handvatten zijn voor de gemeente om een vergunning te mógen weigeren.
Uberhaupt is er ruimte om prostitutie volledig te illegaliseren binnen een gemeente. De hoeveelheid vergunningen mag arbitrair worden gesteld, en met vaag beroep op leefbaarheid of openbare orde mag zelfs een nul-beleid worden gevoerd. Dat dit geen vergezochte ideeën zijn kan al worden gezien door te kijken naar Utrecht, dat de gehele aanloopsector heeft vernietigd, Amsterdam, dat met gestage sloop van de Wallen bezig is, en Den Haag, dat zich al jaren beraadt op het uitroeien van haar prostitutiestraatjes.
Er zijn geen waarborgen waarop de prostituee zich kan beroepen om rechten op een vergunning te kunnen doen gelden. De regels zijn aan de verbodskant open, gemeenten mogen alles in het geweer brengen om een prostituee het werken onmogelijk te maken. Aan de vrije kant is de wet gesloten: de gemeenten mogen geen toegankelijker beleid voeren dan in de wet beschreven is. In de wet ligt geen ènkel recht voor sekswerkers besloten.
In het bijzonder zijn de jonge meiden in de problemen. Meerderjarige vrouwen van onder de éénentwintig jaar, werkstudentes bijvoorbeeld, worden niet alleen uitgesloten van het krijgen van een vergunning, maar hun werk wordt verboden, en hun klanten geobjectiveerd (dus: of ze nu weten dat ze "te jong" is of niet) strafbaar gesteld, met een strafbedreiging tot een jaar hechtenis.
Er is veel in te brengen tegen het infantiliseren van meerderjarige prostituees. We staan vrouwen toe naar believen seksueel aktief te zijn vanaf hun zestiende, geld te verdienen vanaf jonger dan dat, maar die twee dingen mogen ze met deze wet pas verenigen als ze éénentwintig zijn. Volwassenen worden in hun autonomie en verantwoordelijkheid alleen beperkt als er zwaarwegend belang, meestal voor derden, meeweegt. Sekswerk is niets meer dan seksuele dienstverlening. Zonder mystiek onderbuikgevoel is er niets wat deze betutteling kan dragen.
De praktijk is nu al, voordat deze WRP met haar instrumentarium voor het afwijzen van vergunningen in werking is, dat gemeenten de vergunningen beperken tot een zeer klein aantal gevestigde exploitanten, waar lang niet elke sekswerker terechtkan. De tendens, sinds de opheffing van het bordeelverbod in het jaar 2000 regulering mogelijk maakte, is er juist één van uitsterfbeleid geworden. Het aantal bedrijven slinkt jaarlijks.
Nieuwe bedrijven maken geen kans. Zelfs nu er nog vrijheid is om het in verschillende gemeenten te proberen, is de ervaring telkens dezelfde: Men betaalt duizenden Euro's leges per aanvraag, wacht de maximale tijd die de wet toestaat voordat er antwoord moet komen, en krijgt dan te horen dat er beschikt is geen vergunning af te geven. Men moet zich als sekswerker dus maar schikken naar een exploitant en diens uit schaarste voortvloeiende macht, of illegaal gaan werken.
Ik zou in detail kunnen gaan, en de vele fouten in dit wetsvoorstel expliciet uit kunnen leggen. Daartoe ben ik ook zonder meer bereid. Als u interesse hebt in de achtergronden lever ik u overzichtelijk uitgelegd een beschouwing uit de praktijk, per artikel gespecificeerd. Ik ontvang graag uw aanvrage voor zo'n uitleg, waarbij u zich ook kunt beperken tot de elementen die uw bijzondere aandacht hebben.
De voornaamste boodschap over de WRP is echter: Deze wet criminaliseert nodeloos duizenden mensen. Zelfs memsen die legaal wìllen werken zullen niet legaal kùnnen werken. Dit alles zonder dat zij enige schade of lijden veroorzaken, en in een activiteit die met wederzijdse instemming en wederzijdse baat wordt beoefend. De WRP bevat geen enkel element dat misstanden bestrijdt, noch enig element dat sekswerkers een verbeterde rechtspositie biedt.
Zelfs als u tot de betreurenswaardig grote groep behoort die de rechten van sekswerkers zeer ondergeschikt vindt aan de strijd tegen misstanden in de prostitutie, zou deze wet u niet moeten bekoren. Hij voegt namelijk niets toe aan de strijd tegen misstanden. Weliswaar wemelt het voorstel van de handvatten om prostitutie te bestrijden, en beoefenaars, ondersteuners en cliëntele te straffen, vernederen en benadelen, maar daarmee is geen slachtoffer van misstanden geholpen.
Een hypothetisch slachtoffer van dwang of uitbuiting, die overigens nu al door 273f Sr strafrechtelijk wordt beschermd, zou immers als legaal werkende sekswerker in precies dezelfde situatie verkeren als voor de invoering van de WRP, en de illegaal werkende prostituee zou zich illegaal weten, daarmee strafbaar, en derhalve minder bereid zijn zich te openbaren. Hetzelfde geldt in meerdere mate voor klanten en faciliteerders, die zich met deze wet ook expliciet strafbaar weten, en dus een grote drempel moeten bestijgen om over misstanden naar buiten te treden. Meer doet deze wet niet.
De WRP bestrijdt geen misstanden, verbetert de positie van de sekswerker niet, beperkt de mogelijkheden van de sekswerker om mobiel te zijn en uit afhankelijkheid van vergunde exploitanten te komen, registreert privégegevens op wijzen die door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens zijn afgekeurd, en concentreert zich slechts op het eenvoudig en zonder verdere onderbouwing of verantwoording beperken of verdrijven van legale prostitutie door gemeenten. Als klap op de vuurpijl maakt het vrouwen die niet de ongrijpbare zegen van hun gemeente krijgen tot criminelen.
Ik hoop dat u met een kritisch oog zult kijken naar dit voorstel, en het niet wet zult laten worden. Ik kijk niet uit naar een herleving van de tijden dat sommigen van ons aan criminelen waren overgeleverd om ons in staat te stellen ons dagelijks werk te doen.
Hoogachtend,
Zondares
(pseudoniem)
EDIT: Diederik van Dijk (SGP) was zo vriendelijk om me te antwoorden, en vertelde me dat de behandeling pas op de zevenentwintigste is. Ik zal nooit wijs kunnen uit de agenda van de Eerste en Tweede Kamer, het is niet duidelijk en er verandert steeds vanalles.
De Eerste Kamer is veel wijzer geweest over de WRP dan de Tweede Kamer, want ze hebben hem vorig jaar teruggestuurd om te worden herschreven. Er was gewoon teveel mis mee. Nu ligt de wet opnieuw klaar om goedkeuring te krijgen, en het is nog steeds een onding. Hij is minder erg geworden, maar er is nog steeds niets goeds aan, en het geeft gevaarlijke wapens aan onze vijanden.
Ik denk niet dat er deze keer nog een lans voor ons wordt gebroken. De sociale druk is natuurlijk hoog, ze hebben dit ding aleens teruggestuurd, en nu is hij naar hun zin aangepast, dus dan wordt het sociaal gewoon heel moeilijk om nog nee te zeggen. Ik hoop natuurlijk van wel, maar ik denk niet dat het realistisch is. Maar ik stuur toch maar mijn berichtje, want je weet maar nooit. Er zitten wel mensen van goede wil in die Eerste Kamer. We moeten ze toch de informatie geven waarmee ze kunnen werken.
Geacht kamerlid,
Dinsdag aanstaande behandelt uw Kamer de novelle Wet Regulering Prostitutie en Bestrijding Misstanden Seksbranche [33885]. Dit is een wetsvoorstel dat mij, evenals mijn collega's, veel zorgen baart. Deze wet wordt gepresenteerd als verbeteringen voor de mensen die in de seksbranche werkzaam zijn, maar doet eigenlijk het omgekeerde.
De WRP heet misstanden in de prostitutie te bestrijden en de positie van de sekswerker te verbeteren. De eerste versie van deze wet sneuvelde echter al in uw Kamer omdat de minister niet duidelijk kon maken welke daadwerkelijke positieve uitwerkingen van de wet konden worden verwacht, terwijl er zowel qua uitwerking als juridisch te veel aan schortte om het te accepteren als wet.
Als eerste wil ik opmerken dat een onderdeel van het oorspronkelijke wetsvoorstel, namelijk de centrale registratie van prostituees, op basis van mensenrechtenoverwegingen is geschrapt. In de novelle wordt echter via de centrale registratie van dezelfde gegevens en méér, benodigd voor het verkrijgen en behouden van vergunningen, deze zelfde registratie onderhands opnieuw voorgesteld. Dit is geen omissie, dit is een beleid dat vanuit Justitie wordt aangemoedigd. Dit verdient aandacht.
Ten tweede wordt door de keuze van definities in het wetsvoorstel elke prostituee, van de workaholic achter een raam op de Wallen tot de huismoeder die eens per twee maanden een klantje heeft, tot 'seksbedrijf' verklaard en daarmee impliciet vergunningplichtig gemaakt. In de MvT stelt de minister weliswaar dat het thuiswerken door éénpitters niet vergunningplichtig zou hoeven zijn, maar daar wordt geen waarborg voor in de wet gesteld.
Het ontbreken van die waarborg probeerde de vorige minister te rechtvaardigen door te stellen dat hij de gemeenten die nu al thuiswerkende éénpitters bestrijden niet wilde hinderen. Daarmee laat hij ons aan ons lot over ten opzichte van gemeenten die met de wet in de hand de onafhankelijke vrouwen willen bestrijden, maatregelen die volgens de MvT niet onder de doelstellingen van de wet vallen. Hij maakt ons vogelvrij.
Daarbij komt dat het handelen als onafhankelijk sekswerker nu al, voordat de Wet is aangenomen, door gemeenten bestuurlijk gestraft wordt. Bizar hoge dwangsommen worden opgelegd, sekswerkers worden zonder pardon en met lagere drempels dan voor andere burgers uit hun huizen gezet, Jeugdzorg wordt ingezet om hun kinderen af te nemen, en voor buurt, school, werk en familie worden de sekswerkers aan de schandpaal gezet omdat de politie rond gaat bellen met "waarschuwingen" over het werk van de onafhankelijke sekswerker.
Ontbreken van waarborgen is een thema dat telkens terugkeert in de WRP. De gehele wet bestaat alleen uit complete verplichting van èlke sekswerker om een gemeentelijke vergunning te verkrijgen of voor een vergunde baas te gaan werken, waarbij de wet voorschrijft dat in sommige gevallen er geen vergunning màg worden afgegeven, en er vooral veel handvatten zijn voor de gemeente om een vergunning te mógen weigeren.
Uberhaupt is er ruimte om prostitutie volledig te illegaliseren binnen een gemeente. De hoeveelheid vergunningen mag arbitrair worden gesteld, en met vaag beroep op leefbaarheid of openbare orde mag zelfs een nul-beleid worden gevoerd. Dat dit geen vergezochte ideeën zijn kan al worden gezien door te kijken naar Utrecht, dat de gehele aanloopsector heeft vernietigd, Amsterdam, dat met gestage sloop van de Wallen bezig is, en Den Haag, dat zich al jaren beraadt op het uitroeien van haar prostitutiestraatjes.
Er zijn geen waarborgen waarop de prostituee zich kan beroepen om rechten op een vergunning te kunnen doen gelden. De regels zijn aan de verbodskant open, gemeenten mogen alles in het geweer brengen om een prostituee het werken onmogelijk te maken. Aan de vrije kant is de wet gesloten: de gemeenten mogen geen toegankelijker beleid voeren dan in de wet beschreven is. In de wet ligt geen ènkel recht voor sekswerkers besloten.
In het bijzonder zijn de jonge meiden in de problemen. Meerderjarige vrouwen van onder de éénentwintig jaar, werkstudentes bijvoorbeeld, worden niet alleen uitgesloten van het krijgen van een vergunning, maar hun werk wordt verboden, en hun klanten geobjectiveerd (dus: of ze nu weten dat ze "te jong" is of niet) strafbaar gesteld, met een strafbedreiging tot een jaar hechtenis.
Er is veel in te brengen tegen het infantiliseren van meerderjarige prostituees. We staan vrouwen toe naar believen seksueel aktief te zijn vanaf hun zestiende, geld te verdienen vanaf jonger dan dat, maar die twee dingen mogen ze met deze wet pas verenigen als ze éénentwintig zijn. Volwassenen worden in hun autonomie en verantwoordelijkheid alleen beperkt als er zwaarwegend belang, meestal voor derden, meeweegt. Sekswerk is niets meer dan seksuele dienstverlening. Zonder mystiek onderbuikgevoel is er niets wat deze betutteling kan dragen.
De praktijk is nu al, voordat deze WRP met haar instrumentarium voor het afwijzen van vergunningen in werking is, dat gemeenten de vergunningen beperken tot een zeer klein aantal gevestigde exploitanten, waar lang niet elke sekswerker terechtkan. De tendens, sinds de opheffing van het bordeelverbod in het jaar 2000 regulering mogelijk maakte, is er juist één van uitsterfbeleid geworden. Het aantal bedrijven slinkt jaarlijks.
Nieuwe bedrijven maken geen kans. Zelfs nu er nog vrijheid is om het in verschillende gemeenten te proberen, is de ervaring telkens dezelfde: Men betaalt duizenden Euro's leges per aanvraag, wacht de maximale tijd die de wet toestaat voordat er antwoord moet komen, en krijgt dan te horen dat er beschikt is geen vergunning af te geven. Men moet zich als sekswerker dus maar schikken naar een exploitant en diens uit schaarste voortvloeiende macht, of illegaal gaan werken.
Ik zou in detail kunnen gaan, en de vele fouten in dit wetsvoorstel expliciet uit kunnen leggen. Daartoe ben ik ook zonder meer bereid. Als u interesse hebt in de achtergronden lever ik u overzichtelijk uitgelegd een beschouwing uit de praktijk, per artikel gespecificeerd. Ik ontvang graag uw aanvrage voor zo'n uitleg, waarbij u zich ook kunt beperken tot de elementen die uw bijzondere aandacht hebben.
De voornaamste boodschap over de WRP is echter: Deze wet criminaliseert nodeloos duizenden mensen. Zelfs memsen die legaal wìllen werken zullen niet legaal kùnnen werken. Dit alles zonder dat zij enige schade of lijden veroorzaken, en in een activiteit die met wederzijdse instemming en wederzijdse baat wordt beoefend. De WRP bevat geen enkel element dat misstanden bestrijdt, noch enig element dat sekswerkers een verbeterde rechtspositie biedt.
Zelfs als u tot de betreurenswaardig grote groep behoort die de rechten van sekswerkers zeer ondergeschikt vindt aan de strijd tegen misstanden in de prostitutie, zou deze wet u niet moeten bekoren. Hij voegt namelijk niets toe aan de strijd tegen misstanden. Weliswaar wemelt het voorstel van de handvatten om prostitutie te bestrijden, en beoefenaars, ondersteuners en cliëntele te straffen, vernederen en benadelen, maar daarmee is geen slachtoffer van misstanden geholpen.
Een hypothetisch slachtoffer van dwang of uitbuiting, die overigens nu al door 273f Sr strafrechtelijk wordt beschermd, zou immers als legaal werkende sekswerker in precies dezelfde situatie verkeren als voor de invoering van de WRP, en de illegaal werkende prostituee zou zich illegaal weten, daarmee strafbaar, en derhalve minder bereid zijn zich te openbaren. Hetzelfde geldt in meerdere mate voor klanten en faciliteerders, die zich met deze wet ook expliciet strafbaar weten, en dus een grote drempel moeten bestijgen om over misstanden naar buiten te treden. Meer doet deze wet niet.
De WRP bestrijdt geen misstanden, verbetert de positie van de sekswerker niet, beperkt de mogelijkheden van de sekswerker om mobiel te zijn en uit afhankelijkheid van vergunde exploitanten te komen, registreert privégegevens op wijzen die door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens zijn afgekeurd, en concentreert zich slechts op het eenvoudig en zonder verdere onderbouwing of verantwoording beperken of verdrijven van legale prostitutie door gemeenten. Als klap op de vuurpijl maakt het vrouwen die niet de ongrijpbare zegen van hun gemeente krijgen tot criminelen.
Ik hoop dat u met een kritisch oog zult kijken naar dit voorstel, en het niet wet zult laten worden. Ik kijk niet uit naar een herleving van de tijden dat sommigen van ons aan criminelen waren overgeleverd om ons in staat te stellen ons dagelijks werk te doen.
Hoogachtend,
Zondares
(pseudoniem)
vrijdag 9 oktober 2015
Dubbele brief naar de Tweede Kamer
Ik heb maar weer een e-mail naar de leden van de Tweede Kamer gestuurd. Ik heb er een hard hoofd in, want de Tweede Kamer is niet bepaald geïnteresseerd in wat er nou echt aan de hand is. Die zijn bij de kiezer aan het scoren, en de harde aanpak scoort lekker bij de kiezer. Bovendien geloven ze allemaal zo erg in de mythologie over prostitutie, dat ze alleenmaar luisteren naar lobbyisten van de zieligheidsindustrie, de radfems en de Christenmoralisten.
Het moet een kort briefje zijn, want ze lezen niet als het langer is dan een mini-stukje. En het heeft geen zin om ze uit te leggen dat de pooiers geen gevaar zijn, maar de vervolgingsdrang en wegpesterijen van de overheid juist wel. Dat krijg je er niet in bij mensen die hun carrière willen maken van de overheid hun ding laten doen. Je kan ze niet op hun verantwoordelijkheid aanspreken, want die schuiven ze af.
Sowieso heb ik eerder al geprobeerd om persoonlijk kontakt te hebben met politici, en je wordt gewoon genegeerd of voorgelogen. Er waren er in de Eerste Kamer een paar die wèl kritisch waren over wat er werd geloofd, en wat er werd gedaan, maar Nanneke Quik-Schuijt, Marijke Scholten en Kees de Lange, onze grote voorvechters in de Eerste Kamer, zijn allemaal de Kamer uit. En ik hou mijn hart vast voor wat er ze gaat vervangen.
Eerder was er een briljante andere hoer, die kon overtuigen omdat ze heel goed begreep hoe het spel werd gespeeld, en hoe de wetten werkten, en die heeft veel voorelkaar gekregen. Ik heb van verschillende kanten gehoord dat die het ookal opgegeven heeft. Er is tegenwoordig wel aktivisme van Proud, en die hebben ook een brief geschreven, maar wat die precies zeggen begrijp ik nieteens echt. Er gaat veel steun weg, en er komt veel onzekers bij.
Maar ik moet het toch doen. Al was het maar zodat ze later niet kunnen zeggen dat ze er nooit wat van hebben geweten. Misschien laten ze me wel zien dat ik te pessimistisch ben, en met al die ellende die de overheid op ons gooit te cynisch ben geworden. Misschien is er ruimte voor verbetering nou Teeven en Opstelten weg zijn. Ik hoop het maar, maar eerlijk gezegd heb ik er geen echt vertrouwen in. Het lukt gewoon niet als je zoveel leert over wat er in de overheid gebeurt.
Dit is de zoveelste versie. Het is van mijn pen, maar ik heb er veel van aan mijn helpers overgelaten, want ik heb eerst hele boze schrijfsels gemaakt, en politici hebben zo'n ego dat ze daar verontwaardigd van worden, en niet meer lezen wat er staat. Het grootste probleem is de redeloze haatcampagnes en pogroms door de overheid om onafhankelijk werkende meiden in de ellende te trappen, maar dat zouden ze nooit geloven. Ik praat tegen gelovigen van de mensenhandelmythologie. Ik moet dus ontwijken wat ècht het probleem is, en het alleen over bijzaken hebben. Dat inspireert me niet.
Ik heb er ook maar geen koppelingen ingezet. Die werden vorige keer toch nooit geklikt, en het is weer een hoop extra werk.
EDIT: De datum van twaalf oktober had ik van de website van de Tweede Kamer. Die koppeling is intussen verdwenen, en de agenda die ik gebruikte blijkt niet te hebben geklopt. De echte data zijn op donderdag de vijftiende voor de wet klantcriminalisering, en de WRP volgens deze koppeling op twee november, ookal wordt er op maandagen niet vergaderd, of volgens deze op drie, vier of vijf november, volgens deze koppeling in de week erna, of volgens de telefoniste van de voorlichting op vijf november. Hoe iemand weet waar hij aantoe is in die hele Tweede Kamer vind ik moeilijk te begrijpen.
Geacht kamerlid,
Op twaalf oktober worden in plenair debat twee wetten besproken die mij als sekswerker, en met mij veel van mijn collega's, veel zorgen baart. Het gaat dan om de novelle WRP (Wet Regulering Prostitutie en Bestrijding Misstanden Seksbranche) [33885] en om de Wet strafbaarstelling misbruik prostitué(e)s die slachtoffer zijn van mensenhandel [34091]. Deze twee wetten worden gepresenteerd als verbeteringen voor de mensen die in de seksbranche werkzaam zijn, maar doen eigenlijk het omgekeerde.
Wet Regulering Prostitutie en Bestrijding Misstanden Seksbranche
De WRP heet misstanden in de prostitutie te bestrijden en de positie van de sekswerker te verbeteren. De eerste versie van deze wet sneuvelde echter in de Eerste Kamer omdat de minister niet duidelijk kon maken welke daadwerkelijke positieve uitwerkingen van de wet konden worden verwacht, terwijl er zowel qua uitwerking als juridisch te veel aan schortte om het te accepteren als wet.
Als eerste wil ik opmerken dat een onderdeel van het oorspronkelijke wetsvoorstel, namelijk de centrale registratie van prostituees, op basis van mensenrechtenoverwegingen is geschrapt. In de novelle wordt echter via de centrale registratie van dezelfde gegevens en méér, benodigd voor het verkrijgen en behouden van vergunningen, deze zelfde registratie onderhands opnieuw voorgesteld. Dit verdient aandacht.
Ten tweede wordt door de keuze van definities in het wetsvoorstel elke prostituee, van de workaholic achter een raam op de Wallen tot de huismoeder die eens per twee maanden een klantje heeft, tot 'seksbedrijf' verklaard en daarmee impliciet vergunningplichtig gemaakt. In de MvT stelt de minister weliswaar dat het thuiswerken door éénpitters niet vergunningplichtig zou hoeven zijn, maar daar wordt geen waarborg voor in de wet gesteld.
Het ontbreken van die waarborg probeerde de minister te rechtvaardigen door te stellen dat hij de gemeenten die nu al thuiswerkende éénpitters bestrijden niet wilde hinderen. Daarmee laat hij ons aan ons lot over ten opzichte van gemeenten die met de wet in de hand de onafhankelijke vrouwen willen bestrijden, maatregelen die volgens de MvT niet onder de doelstellingen van de wet vallen. Hij maakt ons vogelvrij.
Ontbreken van waarborgen is een thema dat telkens terugkeert in de WRP. De gehele wet bestaat alleen uit complete verplichting van èlke sekswerker om een gemeentelijke vergunning te verkrijgen of voor een vergunde baas te gaan werken, waarbij de wet voorschrijft dat in sommige gevallen er geen vergunning màg worden afgegeven, en er vooral veel handvatten zijn voor de gemeente om een vergunning te mógen weigeren.
Uberhaupt is er ruimte om prostitutie volledig te illegaliseren binnen een gemeente. De hoeveelheid vergunningen mag arbitrair worden gesteld, en met vaag beroep op leefbaarheid of openbare orde mag zelfs een nul-beleid worden gevoerd. Dat dit geen vergezochte ideeën zijn kan al worden gezien door te kijken naar Utrecht, dat de gehele aanloopsector heeft vernietigd, Amsterdam, dat met gestage sloop van de Wallen bezig is, en Den Haag, dat zich al jaren beraadt op het uitroeien van haar prostitutiestraatjes.
Er zijn geen waarborgen waarop de prostituee zich kan beroepen om een vergunning af te kunnen dwingen. De regels zijn aan de verbodskant open, gemeenten mogen alles in het geweer brengen om een prostituee het werken onmogelijk te maken. Aan de vrije kant is de wet gesloten: de gemeenten mogen geen toegankelijker beleid voeren dan in de wet beschreven is. In de wet ligt geen ènkel recht voor sekswerkers besloten.
In het bijzonder zijn de jonge meiden in de problemen. Meerderjarige vrouwen van onder de éénentwintig jaar, de befaamde werkstudentes, worden niet alleen uitgesloten van het krijgen van een vergunning, maar hun werk wordt verboden, en hun klanten geobjectiveerd (dus: of ze nu weten dat ze "te jong" is of niet) strafbaar gesteld, met een strafbedreiging tot een jaar hechtenis.
Er is veel in te brengen tegen het infantiliseren van meerderjarige prostituees. We staan vrouwen toe naar believen seksueel aktief te zijn vanaf hun zestiende, geld te verdienen vanaf jonger dan dat, maar die twee dingen mogen ze met deze wet pas verenigen als ze éénentwintig zijn. Volwassenen worden in hun autonomie en verantwoordelijkheid alleen beperkt als er zwaarwegend belang, meestal voor derden, meeweegt. Sekswerk is niets meer dan seksuele dienstverlening. Zonder mystiek onderbuikgevoel is er niets wat deze betutteling kan dragen.
De praktijk is nu al, voordat deze WRP met haar instrumentarium voor het afwijzen van vergunningen in werking is, dat gemeenten de vergunningen beperken tot een zeer klein aantal gevestigde exploitanten, waar lang niet elke sekswerker terechtkan. De tendens, sinds de opheffing van het bordeelverbod in het jaar 2000 regulering mogelijk maakte, is er juist één van uitsterfbeleid geworden. Het aantal bedrijven slinkt jaarlijks.
Nieuwe bedrijven maken geen kans. Zelfs nu er nog vrijheid is om het in verschillende gemeenten te proberen, is de ervaring telkens dezelfde: Men betaalt duizenden Euro's leges per aanvraag, wacht vaak de maximale tijd die de wet toestaat voordat er antwoord moet komen, en krijgt dan te horen dat er beschikt is geen vergunning af te geven. Men moet zich dus maar schikken naar een exploitant en diens uit schaarste voortvloeiende macht, of illegaal gaan werken.
Ik zou in detail kunnen gaan, en de vele fouten in dit wetsvoorstel expliciet uit kunnen leggen. Daartoe ben ik ook zonder meer bereid. Als u interesse hebt in de achtergronden lever ik u overzichtelijk uitgelegd een beschouwing uit de praktijk, per artikel gespecificeerd. Ik ontvang graag uw aanvrage voor zo'n uitleg, waarbij u zich ook kunt beperken tot de elementen die uw bijzondere aandacht hebben.
De voornaamste boodschap over de WRP is echter: Deze wet criminaliseert nodeloos duizenden mensen. Zelfs memsen die legaal wìllen werken zullen niet legaal kùnnen werken. Dit alles zonder dat zij enige schade of lijden veroorzaken, en in een activiteit die met wederzijdse instemming en wederzijdse baat wordt beoefend. De WRP bevat geen enkel element dat misstanden bestrijdt, noch enig element dat sekswerkers een verbeterde rechtspositie biedt.
Zelfs als u tot de betreurenswaardig grote groep behoort die de rechten van sekswerkers zeer ondergeschikt vindt aan de strijd tegen misstanden in de prostitutie, zou deze wet u niet moeten bekoren. Hij voegt namelijk niets toe aan de strijd tegen misstanden. Weliswaar wemelt het voorstel van de handvatten om prostitutie te bestrijden, en beoefenaars, ondersteuners en cliëntele te straffen, vernederen en benadelen, maar daarmee is geen slachtoffer van misstanden geholpen.
Een hypothetisch slachtoffer van dwang of uitbuiting, die overigens nu al door 273f Sr strafrechtelijk wordt beschermd, zou immers als legaal werkende sekswerker in precies dezelfde situatie zijn als voor de invoering van de WRP, en de illegaal werkende prostituee zou zich illegaal weten, en derhalve minder bereid zijn zich te openbaren. Hetzelfde geldt in meerdere mate voor klanten en faciliteerders, die zich met deze wet zelfs expliciet strafbaar weten, en dus een grote drempel moeten bestijgen om over misstanden naar buiten te treden. Meer doet deze wet niet.
De WRP bestrijdt geen misstanden, verbetert de positie van de sekswerker niet, beperkt de mogelijkheden van de sekswerker om mobiel te zijn en uit afhankelijkheid van vergunde exploitanten te komen, registreert privégegevens op wijzen die door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens zijn afgekeurd, en concentreert zich slechts op het eenvoudig en zonder verdere onderbouwing of verantwoording beperken of verdrijven van legale prostitutie door gemeenten.
Wet strafbaarstelling misbruik prostitué(e)s die slachtoffer zijn van mensenhandel
Dit wetsvoorstel is een monstrum. Zoals het voorstel door de schrijvers in de media naar voren is gebracht, klinkt het logisch en sympathiek. Iemand die willens en wetens een slachtoffer van gedwongen prostitutie misbruikt, moet strafbaar zijn. Tenminste, als hij niet schrikt en het alsnog meldt, zodat ze gered kan worden. Het is een bizarre zaak dat dat nog niet zo is.
Tenminste, het zou een bizarre zaak zijn. Want wat er in de media naar voren is gebracht, strookt niet met de werkelijkheid, zowel de praktische als de juridische. Als je seks hebt met iemand die niet wil, is dat verkrachting. Als je voordeel haalt uit een slachtoffer van mensenhandel, bijvoorbeeld omdat kan worden gezegd dat de prijs lager zou zijn, ben je mensenhandelaar. Daar is geen gat te dichten.
Wat deze wet wèl doet, is straffen als Justitie vindt dat je had moeten vermoeden dat er sprake was van iets in de buurt van mensenhandel. En Justitie is héél snel met dingen aanwijzingen van mensenhandel noemen. En anders de Memorie van Toelichting wel. Bedenk dat mensenhandel, dat het juridische ankerpunt van de wet is, niet synoniem is aan gedwongen prostitutie. In sommige leden wordt dwang zelfs expliciet irrelevant geacht.
In de MvT zien we dat de grenzen die voor het vermoeden worden gelegd, verontrustend laag zijn. Zo is het al voldoende om een klant strafrechtelijk te dwingen om misstanden te vermoeden, als zijn dienstverlener bijvoorbeeld achteraf werkt, in een schuur, of kelderbox. Dat slaat mooi aan bij de fantasiebeelden die men heeft over armoedig verval en dwang, dus lijkt het logisch. Behalve als je sekswerker bent, en nergens anders terechtkan door 'ketenaanpak' en het 'barrièremodel'. In feite zijn meiden in kelderboxen vaak de onafhankelijke werkers.
Het internet is een belangrijk onderdeel van de economie geworden, en dat geldt ook voor sekswerk. Er zijn advertentiepagina's en recensiesites waar men contacten kan opdoen. Die laatste worden in de MvT expliciet als 'louche kanaal' aangemerkt, waarbij de klant mensenhandel moet vermoeden, en anders strafbaar is. In geen enkele andere branche zou men recensiesites zien als een louche kanaal waar iedere recensie een aanwijzing voor mensenhandel is.
In de media is er door dhr. Segers, de initiatiefnemer van het wetsvoorstel waar de beide anderen zich bij aangesloten hebben, gesteld dat er voor de klant niets aan de hand is als hij maar melding maakt van zijn vermoedens. Het valt op dat van een dergelijke voorziening nergens een waarborg in het wetsvoorstel te vinden is. Wederom een opvallend verschil tussen de inhoud van de wet en hoe hij is gepresenteerd.
Zelfs de raad voor de rechtspraak, die de verhalen over massale misstanden in de prostitutie vol overtuiging onderschrijft, en gul initiatieven om deze spookachtige vijand te bestrijden verwelkomt, krabde zich achter de oren over de breedte en de vaagheid van de bepalingen in dit wetsvoorstel. Het is zeer zeldzaam dat de RvdR zich op het standpunt stelt dat de rechter tevéél bewegingsruimte krijgt.
Het idee dat de klant moet worden aangepakt om mensenhandel te stoppen is bovendien vergezocht. Klanten veroorzaken geen mensenhandel. Mensenhandelaren doen de mensenhandel, en laten dat niet aan de klant zien. Klanten hebben geen vraag naar verhandelde mensen, hebben er geen baat bij, en zouden het niet eens willen als er voor hen wel voordeel aan was. Daar hoeft geen extra zwaard van Damocles boven te worden gehangen.
Er wordt geschermd met een vergelijking met schuldheling. Deze faalt: de omstandigheden bij heling zijn al gedekt doordat er voordeel uit de misdaad, in dit geval mensenhandel, wordt getrokken. Dit maakt de klant mensenhandelaar. Zelfs het argument dat de mensenhandel zou opdrogen als er geen prostituanten waren die diensten af konden nemen faalt. Het zal de mensenhandelaar een zorg zijn hoe zijn slachtoffers geld verdienen. Als ze niet in het sekswerk terecht zouden kunnen, zijn er vele andere vormen van uitbuiting in de economie.
De winst van de wet zou liggen in bewustwording bij de klanten dat ze een plicht hebben om te melden als er iets mis is bij een sekswerker, en/of slachtoffers van mensenhandel te ontwijken met hun klandizie. Afgezien van het feit dat het vreemd is om mensen 'bewust te maken' door ze met straf te bedreigen, is het bovendien een absurd idee. Haast elke klant zoekt persoonlijk contact met de sekswerker die hij bezoekt, en draagt haar een warm hart toe.
Klanten zijn geen brute monsters die het meisje als voorwerp behandelen, en waar slechts wat in die houten kop doordringt als men hem met gevangenisstraf bedreigt. Klanten zijn normale mannen, die vatbaar zijn voor alle manieren waarop men mensen overtuigt. Ze zijn welwillend, zelfs als ze dagelijks kunnen zien dat er overdreven wordt met hoeveel misstanden er zijn. Sterker nog, door ze zo af te schilderen als monsters denken veruit de meesten dat deze wet alleen over monsters gaat, en hen niet zal raken. Vandaar dat er zo weinig reuring komt uit de hoek van de prostituant.
Deze wet is een reactie op het falen van Justitie om grote hoeveelheden misstanden in de seksbranche 'op te lossen' of zelfs maar op te sporen. Alle uitgesproken vermoedens en schattingen blijken ondanks de steeds draconischer aanpak, de steeds lossere wetten en de steeds lagere bewijsdrempels bij lange na niet in de verwachte mate bewaarheid te worden. In plaats van het beraden op de vermoedens, wordt nu getracht een makkelijker doelwit te straffen, zelfs als dat doelwit met het ontstaan en bestaan van het vermoedde delict geen oorzakelijk verband heeft.
Als welkom bijverschijnsel, als het niet het voornaamste oogmerk is, ziet men hier ook gelegenheid om de klant in een staat van "Fear, Uncertainty and Doubt" te brengen, en aldus de sekswerkbranche schade toe te brengen. De bewegingen achter dit wetsvoorstel vindt men namelijk in de maatschappelijke stromingen die sekswerk afkeuren, en willen bestrijden of laten verdwijnen. Het verstoren van de gemoedstoestand van het klantenbestand is veel makkelijker dan bij de sekswerkers, met hun professionele kijk op het werk.
Ik hoop dat ik met dit schrijven mijn weerstand, die door vele van mijn collega's wordt gedeeld, duidelijk uiteen heb gezet. Ik hoop dat u de beide wetsvoorstellen met een kritisch oog zult bekijken. Als u verdiepende informatie over één of beide wetsvoorstellen zoekt, houd ik mij aanbevolen om toelichting te geven, en antwoord op enige vragen. Nu ik nog mondig kan zijn, zonder me impliciet als crimineel kenbaar te maken omdat de WRP is ingevoerd.
Hoogachtend,
Zondares (pseudoniem)
Het moet een kort briefje zijn, want ze lezen niet als het langer is dan een mini-stukje. En het heeft geen zin om ze uit te leggen dat de pooiers geen gevaar zijn, maar de vervolgingsdrang en wegpesterijen van de overheid juist wel. Dat krijg je er niet in bij mensen die hun carrière willen maken van de overheid hun ding laten doen. Je kan ze niet op hun verantwoordelijkheid aanspreken, want die schuiven ze af.
Sowieso heb ik eerder al geprobeerd om persoonlijk kontakt te hebben met politici, en je wordt gewoon genegeerd of voorgelogen. Er waren er in de Eerste Kamer een paar die wèl kritisch waren over wat er werd geloofd, en wat er werd gedaan, maar Nanneke Quik-Schuijt, Marijke Scholten en Kees de Lange, onze grote voorvechters in de Eerste Kamer, zijn allemaal de Kamer uit. En ik hou mijn hart vast voor wat er ze gaat vervangen.
Eerder was er een briljante andere hoer, die kon overtuigen omdat ze heel goed begreep hoe het spel werd gespeeld, en hoe de wetten werkten, en die heeft veel voorelkaar gekregen. Ik heb van verschillende kanten gehoord dat die het ookal opgegeven heeft. Er is tegenwoordig wel aktivisme van Proud, en die hebben ook een brief geschreven, maar wat die precies zeggen begrijp ik nieteens echt. Er gaat veel steun weg, en er komt veel onzekers bij.
Maar ik moet het toch doen. Al was het maar zodat ze later niet kunnen zeggen dat ze er nooit wat van hebben geweten. Misschien laten ze me wel zien dat ik te pessimistisch ben, en met al die ellende die de overheid op ons gooit te cynisch ben geworden. Misschien is er ruimte voor verbetering nou Teeven en Opstelten weg zijn. Ik hoop het maar, maar eerlijk gezegd heb ik er geen echt vertrouwen in. Het lukt gewoon niet als je zoveel leert over wat er in de overheid gebeurt.
Dit is de zoveelste versie. Het is van mijn pen, maar ik heb er veel van aan mijn helpers overgelaten, want ik heb eerst hele boze schrijfsels gemaakt, en politici hebben zo'n ego dat ze daar verontwaardigd van worden, en niet meer lezen wat er staat. Het grootste probleem is de redeloze haatcampagnes en pogroms door de overheid om onafhankelijk werkende meiden in de ellende te trappen, maar dat zouden ze nooit geloven. Ik praat tegen gelovigen van de mensenhandelmythologie. Ik moet dus ontwijken wat ècht het probleem is, en het alleen over bijzaken hebben. Dat inspireert me niet.
Ik heb er ook maar geen koppelingen ingezet. Die werden vorige keer toch nooit geklikt, en het is weer een hoop extra werk.
EDIT: De datum van twaalf oktober had ik van de website van de Tweede Kamer. Die koppeling is intussen verdwenen, en de agenda die ik gebruikte blijkt niet te hebben geklopt. De echte data zijn op donderdag de vijftiende voor de wet klantcriminalisering, en de WRP volgens deze koppeling op twee november, ookal wordt er op maandagen niet vergaderd, of volgens deze op drie, vier of vijf november, volgens deze koppeling in de week erna, of volgens de telefoniste van de voorlichting op vijf november. Hoe iemand weet waar hij aantoe is in die hele Tweede Kamer vind ik moeilijk te begrijpen.
Geacht kamerlid,
Op twaalf oktober worden in plenair debat twee wetten besproken die mij als sekswerker, en met mij veel van mijn collega's, veel zorgen baart. Het gaat dan om de novelle WRP (Wet Regulering Prostitutie en Bestrijding Misstanden Seksbranche) [33885] en om de Wet strafbaarstelling misbruik prostitué(e)s die slachtoffer zijn van mensenhandel [34091]. Deze twee wetten worden gepresenteerd als verbeteringen voor de mensen die in de seksbranche werkzaam zijn, maar doen eigenlijk het omgekeerde.
Wet Regulering Prostitutie en Bestrijding Misstanden Seksbranche
De WRP heet misstanden in de prostitutie te bestrijden en de positie van de sekswerker te verbeteren. De eerste versie van deze wet sneuvelde echter in de Eerste Kamer omdat de minister niet duidelijk kon maken welke daadwerkelijke positieve uitwerkingen van de wet konden worden verwacht, terwijl er zowel qua uitwerking als juridisch te veel aan schortte om het te accepteren als wet.
Als eerste wil ik opmerken dat een onderdeel van het oorspronkelijke wetsvoorstel, namelijk de centrale registratie van prostituees, op basis van mensenrechtenoverwegingen is geschrapt. In de novelle wordt echter via de centrale registratie van dezelfde gegevens en méér, benodigd voor het verkrijgen en behouden van vergunningen, deze zelfde registratie onderhands opnieuw voorgesteld. Dit verdient aandacht.
Ten tweede wordt door de keuze van definities in het wetsvoorstel elke prostituee, van de workaholic achter een raam op de Wallen tot de huismoeder die eens per twee maanden een klantje heeft, tot 'seksbedrijf' verklaard en daarmee impliciet vergunningplichtig gemaakt. In de MvT stelt de minister weliswaar dat het thuiswerken door éénpitters niet vergunningplichtig zou hoeven zijn, maar daar wordt geen waarborg voor in de wet gesteld.
Het ontbreken van die waarborg probeerde de minister te rechtvaardigen door te stellen dat hij de gemeenten die nu al thuiswerkende éénpitters bestrijden niet wilde hinderen. Daarmee laat hij ons aan ons lot over ten opzichte van gemeenten die met de wet in de hand de onafhankelijke vrouwen willen bestrijden, maatregelen die volgens de MvT niet onder de doelstellingen van de wet vallen. Hij maakt ons vogelvrij.
Ontbreken van waarborgen is een thema dat telkens terugkeert in de WRP. De gehele wet bestaat alleen uit complete verplichting van èlke sekswerker om een gemeentelijke vergunning te verkrijgen of voor een vergunde baas te gaan werken, waarbij de wet voorschrijft dat in sommige gevallen er geen vergunning màg worden afgegeven, en er vooral veel handvatten zijn voor de gemeente om een vergunning te mógen weigeren.
Uberhaupt is er ruimte om prostitutie volledig te illegaliseren binnen een gemeente. De hoeveelheid vergunningen mag arbitrair worden gesteld, en met vaag beroep op leefbaarheid of openbare orde mag zelfs een nul-beleid worden gevoerd. Dat dit geen vergezochte ideeën zijn kan al worden gezien door te kijken naar Utrecht, dat de gehele aanloopsector heeft vernietigd, Amsterdam, dat met gestage sloop van de Wallen bezig is, en Den Haag, dat zich al jaren beraadt op het uitroeien van haar prostitutiestraatjes.
Er zijn geen waarborgen waarop de prostituee zich kan beroepen om een vergunning af te kunnen dwingen. De regels zijn aan de verbodskant open, gemeenten mogen alles in het geweer brengen om een prostituee het werken onmogelijk te maken. Aan de vrije kant is de wet gesloten: de gemeenten mogen geen toegankelijker beleid voeren dan in de wet beschreven is. In de wet ligt geen ènkel recht voor sekswerkers besloten.
In het bijzonder zijn de jonge meiden in de problemen. Meerderjarige vrouwen van onder de éénentwintig jaar, de befaamde werkstudentes, worden niet alleen uitgesloten van het krijgen van een vergunning, maar hun werk wordt verboden, en hun klanten geobjectiveerd (dus: of ze nu weten dat ze "te jong" is of niet) strafbaar gesteld, met een strafbedreiging tot een jaar hechtenis.
Er is veel in te brengen tegen het infantiliseren van meerderjarige prostituees. We staan vrouwen toe naar believen seksueel aktief te zijn vanaf hun zestiende, geld te verdienen vanaf jonger dan dat, maar die twee dingen mogen ze met deze wet pas verenigen als ze éénentwintig zijn. Volwassenen worden in hun autonomie en verantwoordelijkheid alleen beperkt als er zwaarwegend belang, meestal voor derden, meeweegt. Sekswerk is niets meer dan seksuele dienstverlening. Zonder mystiek onderbuikgevoel is er niets wat deze betutteling kan dragen.
De praktijk is nu al, voordat deze WRP met haar instrumentarium voor het afwijzen van vergunningen in werking is, dat gemeenten de vergunningen beperken tot een zeer klein aantal gevestigde exploitanten, waar lang niet elke sekswerker terechtkan. De tendens, sinds de opheffing van het bordeelverbod in het jaar 2000 regulering mogelijk maakte, is er juist één van uitsterfbeleid geworden. Het aantal bedrijven slinkt jaarlijks.
Nieuwe bedrijven maken geen kans. Zelfs nu er nog vrijheid is om het in verschillende gemeenten te proberen, is de ervaring telkens dezelfde: Men betaalt duizenden Euro's leges per aanvraag, wacht vaak de maximale tijd die de wet toestaat voordat er antwoord moet komen, en krijgt dan te horen dat er beschikt is geen vergunning af te geven. Men moet zich dus maar schikken naar een exploitant en diens uit schaarste voortvloeiende macht, of illegaal gaan werken.
Ik zou in detail kunnen gaan, en de vele fouten in dit wetsvoorstel expliciet uit kunnen leggen. Daartoe ben ik ook zonder meer bereid. Als u interesse hebt in de achtergronden lever ik u overzichtelijk uitgelegd een beschouwing uit de praktijk, per artikel gespecificeerd. Ik ontvang graag uw aanvrage voor zo'n uitleg, waarbij u zich ook kunt beperken tot de elementen die uw bijzondere aandacht hebben.
De voornaamste boodschap over de WRP is echter: Deze wet criminaliseert nodeloos duizenden mensen. Zelfs memsen die legaal wìllen werken zullen niet legaal kùnnen werken. Dit alles zonder dat zij enige schade of lijden veroorzaken, en in een activiteit die met wederzijdse instemming en wederzijdse baat wordt beoefend. De WRP bevat geen enkel element dat misstanden bestrijdt, noch enig element dat sekswerkers een verbeterde rechtspositie biedt.
Zelfs als u tot de betreurenswaardig grote groep behoort die de rechten van sekswerkers zeer ondergeschikt vindt aan de strijd tegen misstanden in de prostitutie, zou deze wet u niet moeten bekoren. Hij voegt namelijk niets toe aan de strijd tegen misstanden. Weliswaar wemelt het voorstel van de handvatten om prostitutie te bestrijden, en beoefenaars, ondersteuners en cliëntele te straffen, vernederen en benadelen, maar daarmee is geen slachtoffer van misstanden geholpen.
Een hypothetisch slachtoffer van dwang of uitbuiting, die overigens nu al door 273f Sr strafrechtelijk wordt beschermd, zou immers als legaal werkende sekswerker in precies dezelfde situatie zijn als voor de invoering van de WRP, en de illegaal werkende prostituee zou zich illegaal weten, en derhalve minder bereid zijn zich te openbaren. Hetzelfde geldt in meerdere mate voor klanten en faciliteerders, die zich met deze wet zelfs expliciet strafbaar weten, en dus een grote drempel moeten bestijgen om over misstanden naar buiten te treden. Meer doet deze wet niet.
De WRP bestrijdt geen misstanden, verbetert de positie van de sekswerker niet, beperkt de mogelijkheden van de sekswerker om mobiel te zijn en uit afhankelijkheid van vergunde exploitanten te komen, registreert privégegevens op wijzen die door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens zijn afgekeurd, en concentreert zich slechts op het eenvoudig en zonder verdere onderbouwing of verantwoording beperken of verdrijven van legale prostitutie door gemeenten.
Wet strafbaarstelling misbruik prostitué(e)s die slachtoffer zijn van mensenhandel
Dit wetsvoorstel is een monstrum. Zoals het voorstel door de schrijvers in de media naar voren is gebracht, klinkt het logisch en sympathiek. Iemand die willens en wetens een slachtoffer van gedwongen prostitutie misbruikt, moet strafbaar zijn. Tenminste, als hij niet schrikt en het alsnog meldt, zodat ze gered kan worden. Het is een bizarre zaak dat dat nog niet zo is.
Tenminste, het zou een bizarre zaak zijn. Want wat er in de media naar voren is gebracht, strookt niet met de werkelijkheid, zowel de praktische als de juridische. Als je seks hebt met iemand die niet wil, is dat verkrachting. Als je voordeel haalt uit een slachtoffer van mensenhandel, bijvoorbeeld omdat kan worden gezegd dat de prijs lager zou zijn, ben je mensenhandelaar. Daar is geen gat te dichten.
Wat deze wet wèl doet, is straffen als Justitie vindt dat je had moeten vermoeden dat er sprake was van iets in de buurt van mensenhandel. En Justitie is héél snel met dingen aanwijzingen van mensenhandel noemen. En anders de Memorie van Toelichting wel. Bedenk dat mensenhandel, dat het juridische ankerpunt van de wet is, niet synoniem is aan gedwongen prostitutie. In sommige leden wordt dwang zelfs expliciet irrelevant geacht.
In de MvT zien we dat de grenzen die voor het vermoeden worden gelegd, verontrustend laag zijn. Zo is het al voldoende om een klant strafrechtelijk te dwingen om misstanden te vermoeden, als zijn dienstverlener bijvoorbeeld achteraf werkt, in een schuur, of kelderbox. Dat slaat mooi aan bij de fantasiebeelden die men heeft over armoedig verval en dwang, dus lijkt het logisch. Behalve als je sekswerker bent, en nergens anders terechtkan door 'ketenaanpak' en het 'barrièremodel'. In feite zijn meiden in kelderboxen vaak de onafhankelijke werkers.
Het internet is een belangrijk onderdeel van de economie geworden, en dat geldt ook voor sekswerk. Er zijn advertentiepagina's en recensiesites waar men contacten kan opdoen. Die laatste worden in de MvT expliciet als 'louche kanaal' aangemerkt, waarbij de klant mensenhandel moet vermoeden, en anders strafbaar is. In geen enkele andere branche zou men recensiesites zien als een louche kanaal waar iedere recensie een aanwijzing voor mensenhandel is.
In de media is er door dhr. Segers, de initiatiefnemer van het wetsvoorstel waar de beide anderen zich bij aangesloten hebben, gesteld dat er voor de klant niets aan de hand is als hij maar melding maakt van zijn vermoedens. Het valt op dat van een dergelijke voorziening nergens een waarborg in het wetsvoorstel te vinden is. Wederom een opvallend verschil tussen de inhoud van de wet en hoe hij is gepresenteerd.
Zelfs de raad voor de rechtspraak, die de verhalen over massale misstanden in de prostitutie vol overtuiging onderschrijft, en gul initiatieven om deze spookachtige vijand te bestrijden verwelkomt, krabde zich achter de oren over de breedte en de vaagheid van de bepalingen in dit wetsvoorstel. Het is zeer zeldzaam dat de RvdR zich op het standpunt stelt dat de rechter tevéél bewegingsruimte krijgt.
Het idee dat de klant moet worden aangepakt om mensenhandel te stoppen is bovendien vergezocht. Klanten veroorzaken geen mensenhandel. Mensenhandelaren doen de mensenhandel, en laten dat niet aan de klant zien. Klanten hebben geen vraag naar verhandelde mensen, hebben er geen baat bij, en zouden het niet eens willen als er voor hen wel voordeel aan was. Daar hoeft geen extra zwaard van Damocles boven te worden gehangen.
Er wordt geschermd met een vergelijking met schuldheling. Deze faalt: de omstandigheden bij heling zijn al gedekt doordat er voordeel uit de misdaad, in dit geval mensenhandel, wordt getrokken. Dit maakt de klant mensenhandelaar. Zelfs het argument dat de mensenhandel zou opdrogen als er geen prostituanten waren die diensten af konden nemen faalt. Het zal de mensenhandelaar een zorg zijn hoe zijn slachtoffers geld verdienen. Als ze niet in het sekswerk terecht zouden kunnen, zijn er vele andere vormen van uitbuiting in de economie.
De winst van de wet zou liggen in bewustwording bij de klanten dat ze een plicht hebben om te melden als er iets mis is bij een sekswerker, en/of slachtoffers van mensenhandel te ontwijken met hun klandizie. Afgezien van het feit dat het vreemd is om mensen 'bewust te maken' door ze met straf te bedreigen, is het bovendien een absurd idee. Haast elke klant zoekt persoonlijk contact met de sekswerker die hij bezoekt, en draagt haar een warm hart toe.
Klanten zijn geen brute monsters die het meisje als voorwerp behandelen, en waar slechts wat in die houten kop doordringt als men hem met gevangenisstraf bedreigt. Klanten zijn normale mannen, die vatbaar zijn voor alle manieren waarop men mensen overtuigt. Ze zijn welwillend, zelfs als ze dagelijks kunnen zien dat er overdreven wordt met hoeveel misstanden er zijn. Sterker nog, door ze zo af te schilderen als monsters denken veruit de meesten dat deze wet alleen over monsters gaat, en hen niet zal raken. Vandaar dat er zo weinig reuring komt uit de hoek van de prostituant.
Deze wet is een reactie op het falen van Justitie om grote hoeveelheden misstanden in de seksbranche 'op te lossen' of zelfs maar op te sporen. Alle uitgesproken vermoedens en schattingen blijken ondanks de steeds draconischer aanpak, de steeds lossere wetten en de steeds lagere bewijsdrempels bij lange na niet in de verwachte mate bewaarheid te worden. In plaats van het beraden op de vermoedens, wordt nu getracht een makkelijker doelwit te straffen, zelfs als dat doelwit met het ontstaan en bestaan van het vermoedde delict geen oorzakelijk verband heeft.
Als welkom bijverschijnsel, als het niet het voornaamste oogmerk is, ziet men hier ook gelegenheid om de klant in een staat van "Fear, Uncertainty and Doubt" te brengen, en aldus de sekswerkbranche schade toe te brengen. De bewegingen achter dit wetsvoorstel vindt men namelijk in de maatschappelijke stromingen die sekswerk afkeuren, en willen bestrijden of laten verdwijnen. Het verstoren van de gemoedstoestand van het klantenbestand is veel makkelijker dan bij de sekswerkers, met hun professionele kijk op het werk.
Ik hoop dat ik met dit schrijven mijn weerstand, die door vele van mijn collega's wordt gedeeld, duidelijk uiteen heb gezet. Ik hoop dat u de beide wetsvoorstellen met een kritisch oog zult bekijken. Als u verdiepende informatie over één of beide wetsvoorstellen zoekt, houd ik mij aanbevolen om toelichting te geven, en antwoord op enige vragen. Nu ik nog mondig kan zijn, zonder me impliciet als crimineel kenbaar te maken omdat de WRP is ingevoerd.
Hoogachtend,
Zondares (pseudoniem)
donderdag 23 oktober 2014
Golf van haat
Weer een nieuwsstukje. En niet zomaar. Er is weer een golf van hatelijke onzin over prostitutie in de media gekomen. "Toevallig" weer als de politiek een nieuw wetsvoorstel uitbrengt wat klanten van ons werk onnodig criminaliseert. Ik had me eigenlijk voorgenomen om niet overal op te reageren, omdat het gewoon veelteveel is, en veelteveel tijd kost. Maar deze golf heeft meer invloed dan ik had gedacht, dus het moet toch maar.
Die invloed merk ik vooral aan de doodsbedreigingen. Ik krijg er sowieso wel een paar per dag, maar als er een haatcampagne gaande is, worden het er meer en worden ze beter geschreven en slimmer verzonnen. Dat ziet er voor mij uit alsof ook mensen die geen gekkie zijn ze gaan versturen. Dus ik moet maar reageren. Ik heb niet de tijd om alles na te gaan en uit te graven, maar als ik wat heb gezien vertel ik het natuurlijk wel. Het is veel deze keer, dus ik weet niet of ik wel alles behandel wat langsgekomen is. Aan het werk:
Sjaban
Ik weet niet waarom, maar Sjaban Baran komt de laatste tijd weereens in het nieuws. Voor wie niet weet wie hij is, denk ik dat het het beste is naar dit stukje te verwijzen, daar staat hij mooi in context uitgelegd. De laatste tijd is er verontwaardiging over dat die man in Turkije in vrijheid leeft, ookal is hij hier in Nederland veroordeeld voor stukjes van het schrikbewind wat hij hier in de prostitutie kon voeren terwijl de politie niets deed.
Er wordt door het OM nu dikgedaan dat ze hem veroordeeld hebben gekregen, en hem te pakken zullen nemen, maar dat is wèl hetzelfde OM dat eerst acht jaar niets deed, hem toen voor de verkeerde feiten vervolgde, en hem daarna liet lopen en niet meer terug kon vinden. Ze geven de rechter de schuld voor het verlof wat hij kreeg, maar die rechter had dus gewoon geen goed genoeg verhaal van het OM gekregen om hem níét verlof te geven. Dus die leg ik bij het OM neer hoor.
Intussen zit hij in Turkije, en dat zal wel zo blijven ook, behalve als hij daar zoveel uitvoert dat hij daar ook te hete grond onder zijn voeten krijgt. Dat soort mannen blijven nooit lang netjes leven, dus die loopt daar ooknogwel tegen de lamp. Intussen is hij gewoon een bewijs van hoe slecht de Nederlandse overheid is in het beschermen van mensen, netzoals de razzia's het bewijs zijn van hoe goed ze zijn in puur knokploeggedrag.
Tienjarige in de prostitutie
Een nieuwsartikeltje in de Volkskrant en Trouw, precies hetzelfde omdat het geknipt en geplakt is van het ANP, heeft als schreeuwerige kop: "Nederlandse meisjes van 10 jaar werken in prostitutie." Dat trok mijn aandacht wel. Avontuurlijke tieners die het vak proberen hoor je soms wel van, ookal duurt het nooit lang voordat de politie hun leven komt ruïneren. Maar tienjarigen? Daar heb ik nog nooit wat van gehoord of gezien. Omdat geen klant, exploitant of collega dat laat gaan.
De bron van het verhaal blijkt Anke van Dijke, sekteleidster bij Fier Fryslan. Het heeft even wat moeite gekost om erachter te komen wat er achter het verhaal zat, maar dat blijkt dus te gaan om één meisje dat aan Fier is overgeleverd omdat ze op advertentiesites mannen zat te trollen met beloftes van al-of-niet betaalde seks. Ze was natuurlijk slordig, op die leeftijd kan je nog niet anders, dus een makkelijke prooi voor de politie, en zo kreeg Fier haar klauwen in het arme kind.
In Nederland, en eigenlijk in de hele wereld, bestaat er nauwelijks kinderprostitutie. Alleen echte smeerlappen willen kinderen, en die zijn er gelukkig niet veel. Ik heb wel gehoord dat het in de jongens anders zit, maar daar weet ik zo weinig van dat ik daar eigenlijk niet veel over kan zeggen. Ik heb er geen ervaring mee, en ik heb wel geleerd dat wat je hoort over onze branche meestal totale onzin is.
Dit verhaal wordt op de voorgrond gezet ter gelegenheid van de presentatie van het wetsvoorstel om klanten strafbaar te maken. Alles moet kennelijk uit de kast, en ze zien zelf dus ookwel dat wat er ècht gebeurt niet genoeg is om dit soort draken van wetten te rechtvaardigen. Dan moet er maar verzonnen en opgeklopt worden. Ga maar zoeken naar tienjarigen, en kom maar weer terug als je ze vindt.
Uitstapprogramma's
Uitstapprogramma's zijn niets nieuws. Dat gaat om vrijwel altijd Evangelische organisaties die geld van de overheid krijgen om meiden met de moeilijke stap het werk uit te helpen. Dat doen ze door mooie beloftes over een toekomst, en als je naïef genoeg bent om daarin te trappen, door je aan een uitkering te helpen en in hun naaiatelier te zetten. Dan leer je daar "eerlijk werk" in een omgeving waar de sociale werkplaats nog professioneel bij lijkt.
Ironisch genoeg doen ze niets aan de dingen die het makkelijker zouden maken om uit te stappen zonder een reddingsgevalletje te zijn. Zoals helpen met het gat in je CV, het verkleinen van het stigma zodat je niet als een paria wordt behandeld als je wil gaan werken in de reguliere wereld, het zoeken naar betaalbaardere woonruimte omdat je eigenlijk àltijd achteruitgaat in inkomen, of het uitwissen van sporen van je prostitutiewerk.
Het gaat natuurlijk meer om de meiden indoctrineren over dat ze nu weer èchte mensen moeten worden, en ook stiekem wel hoeveel de Here Jezus daarbij gaat helpen. Er wordt altijd bij gezegd dat het geld niet voor evangeliseren bedoeld is, en volgens de foldertjes doen ze dat ook niet, maar dat is dus wel wat er gebeurt. Het mag ook geen wonder heten dat de minister het geld beschikbaar maakt omdat de CU en de SGP er zo op gehamerd hadden. Dit gaat allemaal naar hun achterban.
IKONhuis
De IKON is een kerkelijke omroep die nogal zwaar op de hand is. Het was dus vantevoren al wel duidelijk wat de uitzending voor toon ging hebben. Allicht gaat het niet positief over ons zijn, en wordt er flink afgekeurd wat we doen. En daar mag best voor gelogen worden, want moralisme verdraagt de waarheid niet. Er werd ook best open gedaan over dat moralisme hier werd gepromoot. Dat vond ik wel beter dan wanneer het, zoals meestal, wordt verstopt.
Het praatje was naar aanleiding van het nieuwe wetsvoorstel om de klant strafbaar te maken. Er werd gezegd dat het gaat om een meldingsplicht voor de klant als hij wat ziet. Als je het wetsvoorstel leest, zie je dat de meldingsplicht er niet alleen niet instaat, maar zelfs dat melden je helemaal geen bescherming biedt tegen toch vervolgd worden voor wat je net hebt gemeld. Maar ik heb daar al uitgebreid over geschreven.
De gasten waren Linda van Goch, die een eigen reddingsbedrijfje heeft waar ze meiden "opvangt" en hersenspoelt die een loverboy hebben gehad of aangepraat hebben gekregen, Renate van der Zee, radfem die feitenloze boekjes over prostitutie en mensenhandel schrijft in samenwerking met Linda van Goch, en Dick Pels, die vroeger bij GroenLinks werkte, en die prostitutie tegen zijn moraal vindt en dus maar afgekeurd wil hebben. De presentatoren zijn ook anti-prostitutie, dus vuurwerk aan tafel.
Het is een half uurtje vooroordelen en foute redeneringen spuien. Dick Pels beweert dat klanten op Hookers melden dat ze geen dwang zien, omdat het in hun belang is om geen dwang te zien. Hij vindt niet moraliseren over prostitutie een doorgeschoten vrijheidsdenken uit de jaren '60. Volgens hem zeggen er mensen dat prostitutie het toppunt van vrouwelijke vrijheid is, en dat het doorgeslagen is om helemaal niet te willen moraliseren. Volgens hem bestaat in een betere wereld prostitutie niet, en moeten we dat zeggen.
Ik kan de toon goed herkennen van de Marxistische feministen waar ik weleens mee omging in mijn feministentijd. Het lijkt afstandelijk, en alsof het gaat om gelijkheid, klassenloosheid, en wat goed is voor iedereen. Maar eigenlijk gaat het erom dat iedereen naar één manier van leven toemoet, en dat is de manier van leven die eigenlijk precies zijn moralisme is. Het is een absoluut zedenpreken, terwijl je doet alsof het vrijheid is. En denk je dat hij zich zelf aan zijn regels houdt?
Daarna komt er nog wat gepruttel uit die man dat een beetje erotiek in de publieke ruimte wel mag als er echte gelijkheid tussen mensen is, maar waarom het anders moreel niet mag van zedenmeester Pels maakt hij niet duidelijk. Zijn morele oordeel is alles waar het om draait. Volgens hem moeten we terug naar een pooierverbod, zoals we tot 2000 hadden, omdat dat volgens hem het beste uitstapprogramma is. Daarmee wordt natuurlijk niets verbeterd, maar hij hoeft niets uit te leggen aan deze tafel.
Het mooiste stukje om zijn gedachtes mee te laten zien vind ik waar hij zegt dat er uitstapprogramma's zijn voor hoererij, en waar heb je die nou anders? Dus het kan nooit een normaal beroep zijn. Hier maakt hij een hele rare redenering. De overheid wil ons opruimen, dus wordt de uitstap gepropageerd. Daarvoor worden programma's ingesteld. Het bestaan van die programma's duidt dan aan dat we abnormaal zijn, en dat we daarom opgeruimd moeten worden. Het is een klassieke redeneerfout, de petitio principii, die iemand die bij een wetenschappelijk buro heeft gewerkt niet zou mogen maken.
Linda van Goch is er ook bij. Zij is vaker aan tafel voor dit soort programma's, zowel als iemand uit de zieligheidsindustrie als als slachtoffer. Zoals wel meer professionele slachtoffers draait ze het gesprek steeds toe naar haar eigen zieligheidsverhaal. Dat verandert telkens een beetje met de mode mee, en nu de hype steeds gekker wordt, wordt haar verhaal ook weer zwartwitter. Momenteel is het een best gewelddadige versie.
Het is waar dat ze hoer geweest is. Ze heeft een poosje gewerkt. Volgens de paar klanten die zich haar nog herinneren was ze in het eerste jaar ofzo best een leuke, frisse meid die er lekker voor ging en goed aanpakte, ookal had ze niet het talent om een echte professionelle te worden. Later werd ze lui. We weten ook dat ze inderdaad een loverboy had. Daarover is de informatie alleen nogal vaag. Hij was in elk geval geen duidelijk personage.
Aan het halfjaartje werken kwam een eind toen ze door haar familie werdbetrapt ontdekt. Volgens deze versie van het verhaal gaf haar dat op de één of andere manier de kracht om niet vermoord te worden als ze wegging, terwijl dat haar eerder wel achter de ramen hield. Ze komt nu de hype zo heftig is alleen nog met een slap smoesje waarom ze niets aan de politiecontrole zei, want daar stond een "madam" bij die haar zou hebben verraden. En je klanten dan, mop?
Ik heb al wel vaker geschreven over Linda, en hoe ze dit bestaan leidt om zichzelf en haar wereld te overtuigen dat ze slachtoffer was en dus niet verantwoordelijk is voor het hoeren wat ze deed. Daarom wil ze dat mensen het allemaal als dwang zien, denk ik. Ze is als de dood dat mensen zouden kunnen zien dat ze verantwoordelijk voor zichzelf is. En nu ze er haar boterham mee verdient is het helemaal een levensstijl geworden.
Wat ze in het programma verder te melden had was nogal vergezocht. Ze beweerde dat er nog stééds niet genoeg wetten zijn om iets tegen gedwongen prostitutie te kunnen doen, ondanks alle verbredingen en verzwaringen waarmee we de hele tijd aangepakt worden om niets, ze beweert dat raamprostitutie nu al illegaal ìs, en dat weggaan achter de ramen de dood betekent. En zoals altijd, dat de slachtoffers steeds jonger worden. Ze wordt steeds gekker.
Renate van der Zee gaan we in dit stukje nog vaker zien. Ze is de laatste tijd overal in de media, en vertelt nog steeds dezelfde uitgekauwde onzinverhalen. Volgens haar heeft klantcriminalisering in Zweden de prostitutie verminderd en de problemen kleiner gemaakt. Onzin. In het echt heeft Zweden alleen beslist dat wat zij doen gewoon moreel niet anders kan, en dat ze dùs niet gaan kijken naar wat het nou echt voor effect heeft.
Ze beweert dat het onderscheid maken tussen schone prostitutie en excessen een extreem standpunt is, en dat prostitutie en misbruik verweven zijn. Dat is zo bizar dat ik niet weet wat ik er anders op moet zeggen dan dat het bizar is. Ze zegt ook dat er heel veel geld door criminelen aan prostitutie te verdienen is. Dat heb ik ook allang beantwoord. Ze noemt het een feit dat prostitutie een maatschappelijk probleem zou zijn. Wat er een probleem is aan betalen voor seks, dat blijft onbenoemd.
Renate beweert dat we onterecht geloven dat vrouwen er zelf voor kiezen, dat we onterecht geloven dat het leuk werk is, of dat we gelukkig zijn, en dat het ook niet aan een behoefte voldoet, want de helft van de klanten heeft immers al een relatie. Waarom ze dan betalen voor iets waar ze geen behoefte aan hebben legt ze niet uit. Volgens haar was de legalisatie in 2000 om een schone branche te creëren, omdat er zoveel mis was in de prostitutie.
Het gaat maar door met suggesties van misleiding, en er komt nog veel meer onsamenhangends uit. Ze pruttelt wat over dat meiden bang zijn voor politie door hun ervaringen in hun eigen land, maakt insinuaties over hoe víés het allemaal is, klanten die ons als stukken vlees bekijken, enzovoort.
Ze praat neerbuigend over raammeiden als stukken vlees die te koop staan in etalages voor de mannen. Ik vraag me af of ze het dan minder erg vindt wanneer de vrouwelijke klanten ertussenzitten. Het is volgens haar geen seks voor ons, wij genieten er niet van, en voor de klant is het ook geen seks maar masturbatie in ons lijf. Alles om het maar te laten lijken alsof we passieve dingen zijn. En ons werk te miskennen.
Ik heb al veelteveel aandacht aan dit programma besteed, en er is nog zoveel...
Pauw
Er is nog meer op TV geweest. Naar aanleiding van het nieuwe wetsvoorstel heeft Jeroen Pauw, die Pauw & Witteman nu in zijn eentje doorzet en nòg slechter heeft kunnen maken, een groepsgesprek gedaan. Daarvoor waren Linda van Goch en Gert-Jan Segers uitgenodigd, en aan de andere kant van de tafel Metje Blaak, Caja van Tolie, beter bekend als Sabrina van het Zandpad, en de zusjes Fokkens, beter bekend als de ouwehoeren.
De opzet is wel duidelijk als je kijkt naar de gastenlijst. Segers en van Goch komen de prostitutie in een slecht daglicht stellen, en eigenlijk pleiten voor het nieuwe wetsvoorstel wat de dag erna zou worden gepresenteerd, terwijl de zusjes Fokkens met hun ordinaire gedrag, vooral omdat ze volgegoten werden met alcohol, de rel moesten maken. Caja en Metje zaten er om te doen alsof er wat wederhoor werd gedaan.
Je kan het hier terugkijken, en je kan de eerste achtendertig minuten overslaan. Er wordt natuurlijk even wat stemming gemaakt door koddige stukjes van de Fokkens-docu te laten zien. De Fokkens-zusjes komen terecht met een warrige anekdote over de gemeenteregels die legaal werken haast onmogelijk maken, en maken ook genoeg opmerkingen die terecht zijn en kloppen, maar ze moeten er wel voor door het gesprek heenschreeuwen, ze zijn niet erg goede sprekers, en hun opmerkingen komen dus niet terecht.
Het gesprek is een boeltje. Pauw kan of wil de Fokkens-zusjes niet stilkrijgen, dus die kraaien overal overheen. Hij behandelt Linda en Gert-Jan met respect en zonder één kritische vraag, ondanks dat ze toch wel met hele dramatische, romantische verhalen komen die je niet over een andere bedrijfstak zou geloven. De verhalen van de andere kant van de tafel komen alleen een beetje naar buiten omdat Pauw de regie verliest.
Geen vraag over het slachtofferverhaal van Linda, en ook geen vraag over de succesverhalen over de uitstapprogramma's van Gert-Jan. Die uitstapprogramma's hebben bij evaluaties altijd heel slecht gescoord. Er zijn enorme aantallen meiden die weer teruggaan, vooral na het traject. De cijfers van Gert-Jan zijn raar, en waren wel een vraagje waard geweest. Maar Pauw heeft zijn kant gekozen.
Pauw gebruikt de hoeren als aangevers, en stelt dan makkelijke aangegeven vraagjes aan Gert-Jan. Als Metje, Caja of de Fokkens een argument maken dat het beeld over massale dwang en slachtofferschap niet klopt, blaft hij ze af door plompverloren te zeggen dat het allemaal wèl erg is, en hij laat daar niet aan tornen. Metje en Caja laten zich dat ook doen, en dat vind ik jammer, want zo lijkt het alsof Pauw echt weet waarover hij praat. Dan liever het dronken geroep van de zusjes.
Ik waardeer het echt, en ik wil die meiden niet afvallen, maar ze laten zich gebruiken. Daar kan ik niet tegen. Ik zeg trouwens niet dat ik dat beter zou doen. Ik weet uit ervaring dat ik daar veelteveel benauwdheid voor heb, en vanzelf van de schrik mijn mond zou houden. Maar ik ga ook niet in interviews meer mee, want je wordt nooit goed overgebracht. Ik hou het wel bij mijn blogje, want daar zijn het tenminste echt mijn woorden, zonder onderbreken, knippen en insinuaties.
Belgische radio
Renate komen we weer tegen op de Belgische Radio 1. Daar komt ze met verhalen over de vrouwen die in het werk geluisd worden door pooiers op heel primitieve manier, en verhalen dat de meeste meiden seksueel misbruikt zijn, arm zijn, geschiedenis van geweld hebben, en ga maar door. Weer is criminaliteit inherent aan ons werk. Propere, goed georganiseerde prostitutie bestaat niet. Één lange ketting van hatelijke leugens, en niemand die haar erop aanspreekt.
De Belgische presentator is een stuk beter dan we van de Nederlands media gewend zijn. Hij is nog steeds erg met haar mee, en de kritiek is heel mild, maar hij brengt wel ter tafel dat op Twitter er wat van mijn collegaatjes zijn die goed van zich laten horen, en Renate tegenspreken. Renate is vooruitgegaan, en beweert niet meer dat dat allemaal journalistes en pooiers zijn, maar bestempelt ze nog wel nog steeds als witte raven, ookal klopt dat totaal niet, en als vrouwen die natuurlijk liegen.
Op Twitter gaat Renate echter nooit de discussie aan, want die is maar wàt bang voor mensen die echte kennis van zaken hebben. Ze weet namelijk best dat ze foutzit, en moet oppassen dat niemand door de hype heenprikt. Ze heeft aan haar zijde geen bewijs, en geen gelijk. Als ze niet vanzelf door de hype wordt geloofd, is er niets meer over van haar verhaal, en ook van haar beroemdheid en haar boekverkoop.
Ze psychologiseert eroplos om ons maar opzij te kunnen schuiven. Ze vergelijkt het werk zelfs met kanker. Er zijn vrouwen met kanker die het overleven, en daar moet je ook niet naar luisteren als er gepraat wordt over kanker. Om mijn werk met zoiets zieks als kanker te vergelijken vind ik heel onsmakelijk. De meiden die zich laten horen spreken van binnenuit, en weten als geen ander hoe het ìs. Renate doet ons af als juist degene die er niet toe doen, en zij spreekt wel voor ons.
De presentator geeft heel terecht aan dat het argument gemaakt kan worden dat er geen extra wet nodig is voor het vervolgen van pooiers die met baseballbats hun hoeren slaan, geweld gebruiken, dwingen en verkrachten. Renate ontwijkt dat door te zeggen dat ze niet aan hoeren wil verbieden om zich aan te bieden, maar dat ze alle mannen rondom prostitutie, zoals alle helpers en alle klanten, strafbaar wil maken.
Renate wil niet verbieden dat vrouwen zich prostitueren, en zei eerder dat ze prostitutie niet wil verbieden, maar zelfs als ze alleen klanten wil verbieden, hoe zit dat dan? Moeten we hoeren zijn zonder klanten? Op dat soort onlogische prietpraat wordt ook op deze Belgische zender niet ingegaan.
Ze zegt dat hoeren laten bestaan om verkrachting te voorkomen eigenlijk het inruilen van de ene verkrachting is voor de andere. Die hebben we eerder van Frits Rouvoet gehoord, en hij werkt alleenmaar als je echt gelooft dat hoeren door hun werk verkracht worden. Dat is zo'n zieke onzin, ik word er echt naar van. En weer is het het Roma-meisje van achttien jaar achter de ramen, terwijl je daar allang éénentwintig moet zijn. Ze is zo slecht ingelicht dat ze dat nieteens weet. En toch luistert Nederland eerbiedig.
De interviewer steekt opeens in met een opmerking dat het rechtvaardigen van hoererij vanwege de behoefte van mannen, hetzelfde is als het verhuren van kinderen aan pedofielen omdat die ook aan hun trekken moeten komen. Voor Renate is dat muziek in haar oren. Dat zegt ze letterlijk. De grap is natuurlijk dat een man en een vrouw die seks uitwisselen voor geld hetzelfde is als wanneer je een kind verkracht voor geld. Gewoon even een grapje over kinderverkrachting. Die twee hebben wel een ander gevoel voor humor dan ik.
Ook probeert ze om er racisme, seksisme en inkomensongelijkheid bij te halen, maar dat doet ze zo knullig dat ik het het antwoord niet waard vind. Mensen gaan niet dood zonder seks, weet Renate. En als je maar lang genoeg geen seks hebt gaat je libido wel weg. Dat is waar, je oerdriften kan je langzaam laten verpieteren als je ze hard genoeg onderdrukt. Je sterft een beetje vanbinnen, maar dat vindt Renate wel een goeie oplossing. En dat die er is, is genoeg om te zeggen dat mensen, of eigenlijk mannen, geen recht hebben op seks. En dat is onzin.
Mensen gaan ook niet dood zonder contactlenzen, zonder kleren, zonder internet, zonder opleiding, zonder vrije meningsuiting, zonder hun kinderen, hun werk, menselijk contact, ze gaan niet dood als je ze elke dag gevangenisvoer voorzet, of in een klein celletje hun leven laat uitleven. Dat is nog geen reden dat die mensen geen rechten op die dingen hebben. Maar om tegen Renates wensen in te gaan heb je volgens haar pas reden als je eraan krepeert.
Het is natuurlijk weer een grote plug voor haar boek. Het onzinboek met ellendeporno-verhalen die allemaal uit de sekte van Linda van Goch komen, want Renate heeft er geen woord voor gewisseld met echte hoeren. Die ontwijkt ze alsof we melaats zijn. De interviewer volgt zelfs de hoofdstukstructuur van haar boekje. Het is een hele lange reclamespot, en het zal ook wel geld opleveren.
Soms zit ik me echt af te vragen hoe ze nou denkt dat mensen haar getier kunnen volgen. Ze beweert ergens dat de legalisatie van bordelen voor een grótere illegale sector heeft gezorgd omdat exploitanten geen zin hebben om vergunningen aan te vragen. Ik probeer daar nu al minutenlang een logisch iets bij te bedenken dat niet zichzelf tegenspreekt. Wie snapt hoe deze werkt mag het in de reacties uitleggen!
Ik ga niet alles herhalen wat ik al eerder, in dit stukje notabene, heb behandeld. Ze spuit alleenmaar onzin, niets van wat ze zegt is waar, en het is allemaal al zo vaak weerlegd. Waarom krijgt deze vrouw zoveel podium voor haar doorgeslagen ongefundeerde haat? Wie zorgt dat deze vrouw zonder argumenten, zonder bewijzen, zonder ondergrond al die haat kan uitslaan en zo eerbiedig als profetes wordt behandeld door de media?
Dit is de dag
Een programma van de EO waar Gert-Jan Segers en Nine Kooiman mogen komen praten over hun klantencriminalisering. Ze praten erover alsof je strafbaar bent als je wat gedaan hebt met een prostituee waar je wat kan zien dat mis is, en dat je het dan niet mèldt. Maar dat staat eigenlijk helemaal niet in het wetsvoorstel. Daar staat níéts in dat de klant die meldt, beschermt tegen straf. Hij is en blijft gewoon strafbaar.
De discussie gaat onder andere over hoe te bewijzen is dat de klant het kon weten dat er wat mis was. Daar is in het wetsvoorstel al voor geregeld dat de maatstaven voor "hij had het moeten weten" de maatstaven zijn van verbiedertjes. Het minste of geringste, en of het logisch is of niet. Lage tarieven kloppen niet met een pooier die maximaal wil verdienen aan zijn hoer, maar volgens Nine Kooiman is het een duidelijk signaal. Wat een dom mens.
Er is iets wat ik wel even wil bevestigen, en dat is dat er inderdaad mannen zijn die kicken op misbruikte meisjes. Je hebt ze, en het zijn allemaal goorlappen. Maar die zijn ook tegelijk de zedenpredikers, de Donkeys, de Frits Rouvoet-types. Die zie je erop geilen. En het is ook niet raar dat die altijd pleiten voor meer regels die ons nog dieper in de problemen helpen, en nog kwetsbaarder maken. Want dat vinden ze geil.
undercover in NL
Alberto Stegeman is weer bezig met zijn riooljournalistiek. Deze keer is het idee geweest om jonge meiden voor cardates te krijgen, en daar dan opgeklopt over te doen. Hij regelt wat jonge meiden, en filmt dat dan. Nadat hij ze heeft misbruikt voor zijn programma gooit hij ze dan ooknog in de kaken van de zieligheidsindustrie, en hij is er apetrots op.
De meeste stukken van de zieligheidsindustrie trekken naar het succes van Fier Fryslan toe. Die zijn al een poosje de succesvolste zieligfabriek van Nederland, en die agressieve sektarische aanpak zie je meer en meer. Ook Pretty Woman is daar steeds meer naartoegetrokken. Die lui zijn totaal niet te vertrouwen, en we zien weer eens waarom.
We zien een zogenaamd loverboyslachtoffer dat met dezelfde ongeloofwaardige verhalen komt als we gewend zijn, en dat brengt met een ontspannen air van iemand die erin wentelt. Het is een meid uit de club van, daar is ze weer, Linda van Goch. Die komt zelf ooknog aan het woord. De ellendeporno wordt weer afgedraaid, en het wordt als de waarheid gebracht, ookal is er geen snippertje van waar.
Als Stegeman tegen die meiden aan zit te praten in zijn auto, merk je dat ze bijna allemaal onervaren meiden zijn die dit eens proberen. De cardate-scene is niet lucratief, en het trekt dus vooral de beginnertjes en de onprofessionele thrill-seekers. Dat weet ik, mijn eerste stap op het hoerenpad was een cardate. Dat is waarom hij er zo op richt natuurlijk. Er zijn helaas nog steeds veel meiden die het met SOA niet zo nauw nemen, en door de slechte voorlichting wordt dat maar steeds meer.
Natuurlijk is het een rioolprogramma, dat met onheilspellende muziek en video-effecten het zo eng mogelijk wil laten zien. En de bijvoeglijke naamwoorden die hij de hele tijd gebruikt liegen er ook niet om. Hij wil het opkloppen, en het wat laten lijken. Eigenlijk is het ernstigste wat dit programma laat zien is dat die meiden niet genoeg ervaring hebben om te zien dat ze met een èchte smeerlap in de auto zitten, en weglopen.
Maar het is ook armoede hoor. Hij maakt er een grote fanfare van dat de meiden zonder toezicht werken. Maar als ze wel toezicht hadden gehad, was het weer een pooierverhaal geweest. Hoe het ook zit, het is iets om hype en paniek over te maken. Hij vindt het bizar dat de meiden zich meer zorgen maken over betrapt worden dan over SOA, en bedenkt zich niet dat betrapt worden misschien wel veel heftigere gevolgen heeft. Daar wil hij ook niet opingaan.
Moet ik echt nog al die hyperige dingen die verder ter sprake komen nog noemen? Ik denk dat het langzaamaan wel duidelijk mag zijn, ik heb al zoveel gescheven. En dit stuk wordt al lang genoeg. Er komt zelfs nog een tweede deel van deze ellende. Het zal wel meer van hetzelfde, maar dan extremer zijn. Meer meisjes intimideren terwijl hij zegt dat hij ze aan het geruststellen is, en een kruis door haar zondes zet. Vieze vent.
Walk 4 Freedom
Honderden vrouwen in uniform marcheerden zaterdag 18 oktober door verschillende steden. Een manier om te protesteren tegen mensenhandel. De Haagse mars is geopend met een speech door de Nationaal Rapporteur Mensenhandel. Het kwam niet goed in het nieuws, dus helaas kan ik niet laten zien hoe ze meer tegen prostitutie marcheerden dan tegen mensenhandel. Het is iets kleins, maar die geüniformeerde marsen blijf ik eng vinden, op een fascistische manier.
BNR
Normaal staat BNR met twee benen op de grond. Nu zitten ze echter in de golf van haat, en geven gewoon een doempreekje van Anke van Dijke door, zonder wederhoor, zonder kritiek, en zonder na te vragen. Ze geven de gal alleen door. Je kan het fragmentje hier naluisteren, maar eerlijk gezegd staat het er vooral bij om te laten zien dat zelfs BNR nu aan de emotionele tiet van de zieligheidsindustrie hangt, inplaatsvan dit neutraal te belichten.
Leven in de Frontlinie
We zijn nog steeds niet klaar. Een programma van Mildred Roethof, die we al kennen van het nogal negatief afschilderen van wat meisjes die ze volgde en afbeeldde als ontspoorde jeugd. Nu is ze bezig met stemmingmaken over prostitutie. En er is niet veel nieuws te melden over de beweringen dat we niet bewust zijn van de gróte misstanden, met al die gedwongen meiden die er èchtwel zijn.
Wat dit programma opvallend maakt, is dat we zien hoe Evelien Hölsken probeert om ruzie te gaan zoeken in de Haagse Doubletstraat. Ze plakt eerst bij de Hunsestraat wat Loesje-posters, en gaat dan in de Doubletstraat staan filmen. Ze probeert te provoceren. Het enige wat er gebeurt is dat de beheerster komt klagen dat het héél onfatsoenlijk is om gestigmatiseerde mensen zo te gaan filmen, maar Evelien wil alleen ruzie.
Ze is duidelijk teleurgesteld dat ze geen geweld kon uitlokken, en het zal ook een bittere pil zijn geweest dat de beheerster een vrouw was, want mannen zijn makkelijker demoniseren. Ze doet achteraf nog wel alsof ze haar leven niet zeker was, en er dreiging was van geweld. Daar zien we dus helemaal niets van. Als ze dat op een andere plek in de Schilderswijk had geprobeerd, was ze wel aan haar trekken gekomen.
Hölsken is vooral haar morele afkeuring bij allemaal mensen aan het lozen, en zoveel mogelijk aan het haatzaaien. Ze komt ook met Frits Rouvoet in beeld, die tegen de hoeren die hem aanspreken op zijn gedrag altijd klaagt dat hij helemáál niet al die dingen vindt die hij hier in het programma brengt. Die man heeft twee gezichten.
In silhouet hebben we een meisje die ellendeporno vertelt over meisjes die dag en nacht kapotgeslagen werken, en door het rode licht zie je de wonden en blauwe plekken niet. Ik vraag me af of die wel ooit achter rood licht heeft gestaan, want dat werkt gewoon omgekeerd. Elke blauwe plek, zelfs de kleintjes die je normaal niet ziet, ziet er in rood licht uit als een inktzwarte vlek, alsof je verschroeid bent. Littekens worden lelijke strepen. Het is omgekeerd, zoals alles wat ze zegt.
We zien wéér Renate van der Zee. Ze krijgt weereens een podium om haar onsamenhangende beschuldigingen over ons uit te strooien. Ze krijgt hulp van een klant die sappige roddels over pooiers doorgeeft. Hij doet immens veel schade aan de klanten, want hij laat het lijken alsof ze allemaal "weten" dat de helft pooiers heeft, en daar gewoon niets mee doen.
Frans Snel komt aan het woord, geïnterviewd door Hölsken. Hij is lekker bot, en ze krijgt niet echt grip op hem, maar hij houdt het wel heel erg bij zichzelf, terwijl haar zwakke uitspraken best afgebroken zouden kunnen worden. Hij houdt in elk geval zijn rug recht, hij laat zich niet erinluizen met de leidende vragen van Evelien. Hij kan het alleen niet laten om de zwartepiet toch op Amsterdam af te spelen.
Er wordt nog met een meid achter een raam gepraat. Die vindt, zoals bijna alle echte hoeren, het wel een prima baan. Evelien blijft een beetje vissen naar een voorwaarde waaronder de vrouw wel weg zou willen, maar dat lukt niet, en slaat zelfs een beetje terug. Als Hölsken haar vraagt of ze zou stoppen als ze een beter verdienende baan zou krijgen, zegt de meid dat ze het hoeren als hobby zou houden.
Ze willen een pooier spreken. Peter de pooier komt in beeld, en het is meteen duidelijk dat hij geen flauw benul heeft van wat pooieren inhoudt. Niet alleen de pooiermeiden die ik ken zagen dat meteen, niet alleen ik, maar iedere hoer die ik erover gesproken heb vond hem totaal ongeloofwaardig. Dat hij een Beppy niet eens kent, en het over een WC-spons heeft, ik lag dubbel! Maar ik heb wel weer gezien dat het publiek het gewoon gelooft. Want het is op TV.
Hij vertelt dat hij "zonder erbij na te denken" zo'n meisje isoleert, dat hij agressief en boos wordt als ze ongesteld is en dus niet kan werken, en dat hij bij wijze van geweld haar een duwtje geeft en ze dan helemaal kapotvalt. Zo is het niet, zo praten pooiers er niet over, dat zijn de problemen en aandachtspunten van pooiers niet, en hij heeft de mentaliteit er ook totaal niet voor. Hij is zo nep als wat.
Zijn verhalen, hoe hij erover praat, lijkt heel sterk op de kulverhalen van de neppooier van Linda van Goch. Het is niet dezelfde vent, maar je ziet wel vaker dat elk zieligheidsbedrijf bepaalde rollen laat invullen door hun boegbeelden. De pooier van van Goch had resultaat, dus de andere sektes willen er dan ook één. Waarschijnlijk iemand die het doet voor de kick, en omdat hij vindt dat de beeldvorming belangrijker is dan de waarheid.
We krijgen een Afrikaanse meid te zien, die werkt in een illegaal bordeel. Volgens Mildred heb je naast de ramen nog de illegale bordelen, alsof er niets anders bestaat. De politie vindt nooit die Afrikaanse bordelen, netzoals de klanten er niet van weten, maar de Afrikaanse meiden die er gewerkt zouden hebben komen in een flinke stroom aan. En waarom zouden die liegen? Behalve de automatische verblijfsvergunning bij aangifte van mensenhandel dan?
Het meisje wat spreekt, heeft het over prostitutie zoals het in Nederland bepaald niet bekend is. Misschien importeren ze hun klanten wel uit Afrika, maar ik denk eerder dat ze de verhalen uit Afrika meegenomen heeft. Volgens Roethof is ze weliswaar het barbaarse lot van vrouwenbesnijdenis en huiselijk geweld, en mishandeling ontvlucht, maar is het hier in NL nog een afschuwelijker leven. Ik weet het niet zo net. Ik neuk liever voor geld dan mijn kut verminkt te krijgen.
Evelien en Renate gaan kijken bij een rechtzaak in de Buidelwolf-affaire. Achteraf hoor je ze mompelen over wat een engerds ze de verdachtes vonden. De zaak Buidelwolf is een hele grote mensenhandelzaak, waar ik later misschien nogeens opinga, als ik alle gegevens bijelkaarheb, maar het is weer zo'n vage zaak waar je echt met een mensenhandelbril naar moet kijken om het een misdaad te vinden.
De dwang in die zaak is vooral "ze komt uit een arm land" en "ze heeft een liefdesrelatie met verdachte," de uitbuiting is omdat ze niet al haar omzet houdt terwijl iedereen om haar heen niets krijgt, en het geweld in de zaak lijkt vooral te zijn dat er ooit een knallende ruzie aan de telefoon is getapt. Daarbij zijn "ernstige bedreigingen" geuit. In de anderhalf jaar dat ze de verdachten in voorarrest hebben gehouden hebben ze veel meiden op geniepige manieren gedwongen om verklaringen af te leggen, en daar zijn we dan.
Mildred beweert dat mensenhandelzaken alleen kunnen worden vervolgd als het slachtoffer aangifte doet. Dat is al jaren en jaren niet waar. Dat zie je ook aan de zaken waarbij een vent wordt veroordeeld ondanks dat zijn zogenaamde slachtoffer alleen verklaart dat er echt niets aan de hand is. De politie weet het beter, wat heeft zij zelf voor mening te hebben over wat zij zelf wil. Vrijwilligheid beslist de overheid wel voor je.
Evelien heeft respect voor die meisjes die aangifte hebben durven doen. Ze worden in de docu "moedige vrouwen" genoemd. Ik vind dat nogal moeilijk, als we kijken naar meiden die door de politie in de klem worden gezet om te kiezen tussen gecoachte aangifte doen, of een smak geld kwijtzijn en in je thuisland vervolgd worden voor prostitutie. Die aangiftes zijn de weg van de minste weerstand.
We krijgen ook weer een portie Fier Fryslan! Het meisje van tien komt ook weer even langs. De loverboytechnieken, nu volgens de patronen van Fier natuurlijk, krijgen ook weer aandacht. Het eindigt ermee dat Hölsken nog even vertelt dat Nederland kennelijk nog stééds niet genoeg denkt dat àlles mis is in de prostitutie, en dat zij haar steentje wil bijdragen. Hoe lastig dat ook is.
En hoe lastig is dat? Hölsken hoort bij Free A Girl, een antiprostitutie-organisatie die de helft van de ingezamelde gelden voor hun eigen dikke salarissen gebruikt, en de andere helft doorgeeft aan "partners" die je in dit filmpje aan het werk kan zien. Ze noemen het "bevrijden van meisjes," maar het is eigenlijk het oppakken en gedwongen in sweatshops aan het werk zetten van vrouwen, met hier en daar een verdwaalde zeventienjarige ertussen. Een lieve lezer heeft me dit filmpje gekoppeld, wat goed laat zien hoe het toegaat.
Free A Girl wil al een poosje ook in Nederland toe gaan slaan, en dit is onderdeel van dat opstapje. Ze willen samenwerken met andere delen van de zieligheidsindustrie, en dan kan je geen grotere partner vinden dan miljoenenbedrijf Fier Fryslan. Mensen geven graag geld aan Free A Girl, omdat ze gewoon niet willen zien wat dat geld eigenlijk doet. Als je het aan ze laat zien, zijn ze vaker beledigd dan geschokt omdat ze verraden zijn.
Hookers snapt het niet
De site Hookers.nl is veruit de grootste recensiesite voor hoeren van Nederland. Ze zijn door de nieuwe klantcriminaliseringswet op de korrel genomen, en als je kijkt naar wat er in de Memorie van Toelichting staat, is het niet alleen al reden om strafbaar te zijn als je een hoer via Hookers hebt gevonden, maar is het ooknog expliciet gezegd dat de wet er is om razzia's op Hookerslezers mogelijk te maken.
Op Hookers is er wel wat borreltafelgepraat over, maar kennelijk heeft haast niemand daar gelezen wat er nou echt in dat wetsvoorstel staat. De Memorie van Toelichting blijft al helemaal weg. Ze kijken liever naar de TV, en de foute dingen die daarop worden gezegd, zoals dat je veilig bent als je maar melding maakt van misstanden die je tegenkomt. Ze geloven ooknog echt dat als de wet verder gaat dan dat, dat hij dan niet zo gebruikt zal worden. Dom hoor.
Klanten hebben tot nu toe nooit het geweld van de overheid gevoeld. Het ergste wat die tot nu toe met de klanten heeft gedaan, is ze als bijvangst in razzia's registreren en meteen weer laten lopen, en natuurlijk de Zuzana-affaire. Nu gaan ze serieus risico lopen. Er zijn miljoenen klanten in Nederland, veel meer dan het toegeven, en de capaciteit van de politie is erg beperkt, dus de meeste zullen het ook nooit voelen. Maar het komt, jongens.
Actieweek Mensenhandel door de liegende politie
Het klinkt alsof je goedkoop mensenhandel kunt hamsteren bij de buurtsuper, maar het is eigenlijk weer een razzia op onafhankelijke meiden. De controles gaan het hele jaar al door, want er is nog niet echt een week voorbijgegaan zonderdat er werd gejaagd op onafhankelijke meiden, maar deze week was weer een extra stukje inzet. De politie doet daar zelf verslag van, en het persbericht kan je hier lezen.
Ze zijn binnengevallen bij éénenzeventig adressen, dus niet éénenzeventig prostituees. Daarbij zijn bij tien meiden signalen van mensenhandel aangetroffen! Die signalen zijn dit keer de taal slecht spreken, "lange werktijden", en emotioneel reageren op politiegekoeioneer. Als je geen nederig reddingsobjectje bent is dat immers een signaal van mensenhandel. Iets ergers konden ze niet vinden. Dat komt dan in de krant alsof ze echt wat aan hebben getroffen.
Van die éénenzeventig adressen zijn wel weer dertig bestuurlijke rapportages opgemaakt. Dat betekent dat de meid bij de gemeente wordt aangegeven als iemand van wie de politie vindt dat daar wel tegen opgetreden mag worden. Dat betekent dwangsommen, uithuiszettingen, ondertoezichtstellingen, boetes, baan kwijtraken, en nog wel meer ellende. De politie doet dan alsof dat iets goeds is, en alsof de vrouwen ermee geholpen zijn. Ik begrijp dat niet.
Er wordt ook graag gedaan alsof mensen die je een werkplek verhuren, voor je veiligheid zorgen, je rondrijden, of zelfs voor je schoonmaken, op de één of andere manier wel mensenhandeldaders zullen zijn. Alles wat met hoeren temaken heeft is in de ogen van de politie op de één of andere manier toch wel mensenhandel, en anders máken ze het wel zo.
Tijdens de controle "bleek" dat een minderjarig meisje mogelijk als prostituee werkzaam was. Dat wil zeggen dat ergens in het pand een minderjarig meisje was, en dat ze het niet voorelkaar hebben gekregen om een aanwijzing te vinden dat die ook echt hoerde, anders was het wel "minderjarige prostituee aangetroffen" geweest. Maar het staat erg lekker in de pers, en daar gaat het om.
Je ziet wel weer, ze zeggen dat het om de mensenhandel gaat, maar dat wil niet echt. De mensenhandelsignalen zijn zo zwak dat het belachelijk wordt. Maar prostitutiebestrijding, dat lukt heel goed! Bijna de helft van de adressen zijn geruïneerd, en die vrouwen kunnen niet meer door met hun werk. Ik vraag me af waarom ze nog doen alsof het om mensenhandel gaat. Met die haatgolf kunnen ze er ook gewoon eerlijk voor uitkomen dat het zedenhandhaving is.
En dan dit:
Het is niet waar. Advocaten, wetgevingsjuristen en politici hebben dat bevestigd toen ik het navroeg. Het is gewoon foute informatie door de politie. Collegaatjes en ikzelf ook hebben daar al mails en brieven over gestuurd, maar de politie heeft daarop gewoon nooit antwoord gegeven. Toen een hoer die ook jurist is daar een brief met wet- en regelgevingsreferenties over had gestuurd, kreeg ze een mail terug met dat de politie geen juridisch advies geeft. Ze blijven het zeggen en schrijven. En wie doet ze wat?
Tot slot nog
Ik weet wel dat er nog veel meer is om over te praten, want de golf van haat houdt maar niet op, maar mijn tijd helaas wel. Ik moet ook nog klanten ontvangen, en mijn leven leiden. Ik vind het ook wel lang genoeg geworden. Toch wil ik wel eindigen met iets wat geen slecht nieuws is. Dan heb je nog iets te lezen zodat je niet meteen de samenleving totaal ruk vindt.
Marijke Vonk heeft een goed artikel geschreven. Ik vind het lekker scherp. Ik weet dat het raar klinkt, uit de mond van iemand die door heel veel andere hoeren wordt verteld dat ze te soft is. Ze is hard, en ze spreekt de hele feministische wereld aan voor een hypocriete en gevaarlijke houding. Wat ik vooral erg kan waarderen is dat ze iemand is die wel in een moderne sociale omgeving zit met alle vermenging van sociale dingen met inhoudelijke zaken in je artikelen, maar dat ze hier niemand spaart, en geen uitweggetjes in haar artikel schrijft.
Ik bedoel dat ze hier een artikel heeft geschreven over een serieus probleem in het feminisme, en daar geen uitzonderingen in maakt waardoor veel feministen zich toch niet aangesproken voelen. Dat is belangrijk, want zo maak je dat mensen die zich wel feminist, maar niet radfem noemen zich verstoppen voor een kritiek die is gericht op radfem-filosofietjes waar alle feministen maar een beetje omheen lopen en doen alsof ze het niet zien.
Dat soort stukken maakt impact. Als je gewoon een hele scene ergens op aanspreekt, zodat mensen zich niet kunnen verstoppen voor dat het over hèn gaat, maar dat ze wèl zien dat de argumenten gewoon góéd zijn, dan gaan ze aan zichzelf twijfelen, en dan krijg je vooruitgang. Ik heb dat ookwel gevoeld, door stukjes van Puttana. Soms moet je gewoon zien dat je aan foute dingen vastzit omdat het te comfortabel is om los te komen.
En in de scene waarin Marijke Vonk zit, is dat best iets waar je moed voor nodighebt. Ze is via social media persoonlijk best verbonden met haar werk/interesse contacten, en dan is het veel moeilijker om iets te plaatsen wat mensen voor hun hoofd kan gaan stoten dan als je het via beleidsrapporten, artikelen of interne memo's ergens doet. Het was nodig om te zeggen, en het is door haar gezegd. Ik vind het mooi.
Die invloed merk ik vooral aan de doodsbedreigingen. Ik krijg er sowieso wel een paar per dag, maar als er een haatcampagne gaande is, worden het er meer en worden ze beter geschreven en slimmer verzonnen. Dat ziet er voor mij uit alsof ook mensen die geen gekkie zijn ze gaan versturen. Dus ik moet maar reageren. Ik heb niet de tijd om alles na te gaan en uit te graven, maar als ik wat heb gezien vertel ik het natuurlijk wel. Het is veel deze keer, dus ik weet niet of ik wel alles behandel wat langsgekomen is. Aan het werk:
Sjaban
Ik weet niet waarom, maar Sjaban Baran komt de laatste tijd weereens in het nieuws. Voor wie niet weet wie hij is, denk ik dat het het beste is naar dit stukje te verwijzen, daar staat hij mooi in context uitgelegd. De laatste tijd is er verontwaardiging over dat die man in Turkije in vrijheid leeft, ookal is hij hier in Nederland veroordeeld voor stukjes van het schrikbewind wat hij hier in de prostitutie kon voeren terwijl de politie niets deed.
Er wordt door het OM nu dikgedaan dat ze hem veroordeeld hebben gekregen, en hem te pakken zullen nemen, maar dat is wèl hetzelfde OM dat eerst acht jaar niets deed, hem toen voor de verkeerde feiten vervolgde, en hem daarna liet lopen en niet meer terug kon vinden. Ze geven de rechter de schuld voor het verlof wat hij kreeg, maar die rechter had dus gewoon geen goed genoeg verhaal van het OM gekregen om hem níét verlof te geven. Dus die leg ik bij het OM neer hoor.
Intussen zit hij in Turkije, en dat zal wel zo blijven ook, behalve als hij daar zoveel uitvoert dat hij daar ook te hete grond onder zijn voeten krijgt. Dat soort mannen blijven nooit lang netjes leven, dus die loopt daar ooknogwel tegen de lamp. Intussen is hij gewoon een bewijs van hoe slecht de Nederlandse overheid is in het beschermen van mensen, netzoals de razzia's het bewijs zijn van hoe goed ze zijn in puur knokploeggedrag.
Tienjarige in de prostitutie
Een nieuwsartikeltje in de Volkskrant en Trouw, precies hetzelfde omdat het geknipt en geplakt is van het ANP, heeft als schreeuwerige kop: "Nederlandse meisjes van 10 jaar werken in prostitutie." Dat trok mijn aandacht wel. Avontuurlijke tieners die het vak proberen hoor je soms wel van, ookal duurt het nooit lang voordat de politie hun leven komt ruïneren. Maar tienjarigen? Daar heb ik nog nooit wat van gehoord of gezien. Omdat geen klant, exploitant of collega dat laat gaan.
De bron van het verhaal blijkt Anke van Dijke, sekteleidster bij Fier Fryslan. Het heeft even wat moeite gekost om erachter te komen wat er achter het verhaal zat, maar dat blijkt dus te gaan om één meisje dat aan Fier is overgeleverd omdat ze op advertentiesites mannen zat te trollen met beloftes van al-of-niet betaalde seks. Ze was natuurlijk slordig, op die leeftijd kan je nog niet anders, dus een makkelijke prooi voor de politie, en zo kreeg Fier haar klauwen in het arme kind.
In Nederland, en eigenlijk in de hele wereld, bestaat er nauwelijks kinderprostitutie. Alleen echte smeerlappen willen kinderen, en die zijn er gelukkig niet veel. Ik heb wel gehoord dat het in de jongens anders zit, maar daar weet ik zo weinig van dat ik daar eigenlijk niet veel over kan zeggen. Ik heb er geen ervaring mee, en ik heb wel geleerd dat wat je hoort over onze branche meestal totale onzin is.
Dit verhaal wordt op de voorgrond gezet ter gelegenheid van de presentatie van het wetsvoorstel om klanten strafbaar te maken. Alles moet kennelijk uit de kast, en ze zien zelf dus ookwel dat wat er ècht gebeurt niet genoeg is om dit soort draken van wetten te rechtvaardigen. Dan moet er maar verzonnen en opgeklopt worden. Ga maar zoeken naar tienjarigen, en kom maar weer terug als je ze vindt.
Uitstapprogramma's
Uitstapprogramma's zijn niets nieuws. Dat gaat om vrijwel altijd Evangelische organisaties die geld van de overheid krijgen om meiden met de moeilijke stap het werk uit te helpen. Dat doen ze door mooie beloftes over een toekomst, en als je naïef genoeg bent om daarin te trappen, door je aan een uitkering te helpen en in hun naaiatelier te zetten. Dan leer je daar "eerlijk werk" in een omgeving waar de sociale werkplaats nog professioneel bij lijkt.
Ironisch genoeg doen ze niets aan de dingen die het makkelijker zouden maken om uit te stappen zonder een reddingsgevalletje te zijn. Zoals helpen met het gat in je CV, het verkleinen van het stigma zodat je niet als een paria wordt behandeld als je wil gaan werken in de reguliere wereld, het zoeken naar betaalbaardere woonruimte omdat je eigenlijk àltijd achteruitgaat in inkomen, of het uitwissen van sporen van je prostitutiewerk.
Het gaat natuurlijk meer om de meiden indoctrineren over dat ze nu weer èchte mensen moeten worden, en ook stiekem wel hoeveel de Here Jezus daarbij gaat helpen. Er wordt altijd bij gezegd dat het geld niet voor evangeliseren bedoeld is, en volgens de foldertjes doen ze dat ook niet, maar dat is dus wel wat er gebeurt. Het mag ook geen wonder heten dat de minister het geld beschikbaar maakt omdat de CU en de SGP er zo op gehamerd hadden. Dit gaat allemaal naar hun achterban.
IKONhuis
De IKON is een kerkelijke omroep die nogal zwaar op de hand is. Het was dus vantevoren al wel duidelijk wat de uitzending voor toon ging hebben. Allicht gaat het niet positief over ons zijn, en wordt er flink afgekeurd wat we doen. En daar mag best voor gelogen worden, want moralisme verdraagt de waarheid niet. Er werd ook best open gedaan over dat moralisme hier werd gepromoot. Dat vond ik wel beter dan wanneer het, zoals meestal, wordt verstopt.
Het praatje was naar aanleiding van het nieuwe wetsvoorstel om de klant strafbaar te maken. Er werd gezegd dat het gaat om een meldingsplicht voor de klant als hij wat ziet. Als je het wetsvoorstel leest, zie je dat de meldingsplicht er niet alleen niet instaat, maar zelfs dat melden je helemaal geen bescherming biedt tegen toch vervolgd worden voor wat je net hebt gemeld. Maar ik heb daar al uitgebreid over geschreven.
De gasten waren Linda van Goch, die een eigen reddingsbedrijfje heeft waar ze meiden "opvangt" en hersenspoelt die een loverboy hebben gehad of aangepraat hebben gekregen, Renate van der Zee, radfem die feitenloze boekjes over prostitutie en mensenhandel schrijft in samenwerking met Linda van Goch, en Dick Pels, die vroeger bij GroenLinks werkte, en die prostitutie tegen zijn moraal vindt en dus maar afgekeurd wil hebben. De presentatoren zijn ook anti-prostitutie, dus vuurwerk aan tafel.
Het is een half uurtje vooroordelen en foute redeneringen spuien. Dick Pels beweert dat klanten op Hookers melden dat ze geen dwang zien, omdat het in hun belang is om geen dwang te zien. Hij vindt niet moraliseren over prostitutie een doorgeschoten vrijheidsdenken uit de jaren '60. Volgens hem zeggen er mensen dat prostitutie het toppunt van vrouwelijke vrijheid is, en dat het doorgeslagen is om helemaal niet te willen moraliseren. Volgens hem bestaat in een betere wereld prostitutie niet, en moeten we dat zeggen.
Ik kan de toon goed herkennen van de Marxistische feministen waar ik weleens mee omging in mijn feministentijd. Het lijkt afstandelijk, en alsof het gaat om gelijkheid, klassenloosheid, en wat goed is voor iedereen. Maar eigenlijk gaat het erom dat iedereen naar één manier van leven toemoet, en dat is de manier van leven die eigenlijk precies zijn moralisme is. Het is een absoluut zedenpreken, terwijl je doet alsof het vrijheid is. En denk je dat hij zich zelf aan zijn regels houdt?
Daarna komt er nog wat gepruttel uit die man dat een beetje erotiek in de publieke ruimte wel mag als er echte gelijkheid tussen mensen is, maar waarom het anders moreel niet mag van zedenmeester Pels maakt hij niet duidelijk. Zijn morele oordeel is alles waar het om draait. Volgens hem moeten we terug naar een pooierverbod, zoals we tot 2000 hadden, omdat dat volgens hem het beste uitstapprogramma is. Daarmee wordt natuurlijk niets verbeterd, maar hij hoeft niets uit te leggen aan deze tafel.
Het mooiste stukje om zijn gedachtes mee te laten zien vind ik waar hij zegt dat er uitstapprogramma's zijn voor hoererij, en waar heb je die nou anders? Dus het kan nooit een normaal beroep zijn. Hier maakt hij een hele rare redenering. De overheid wil ons opruimen, dus wordt de uitstap gepropageerd. Daarvoor worden programma's ingesteld. Het bestaan van die programma's duidt dan aan dat we abnormaal zijn, en dat we daarom opgeruimd moeten worden. Het is een klassieke redeneerfout, de petitio principii, die iemand die bij een wetenschappelijk buro heeft gewerkt niet zou mogen maken.
Linda van Goch is er ook bij. Zij is vaker aan tafel voor dit soort programma's, zowel als iemand uit de zieligheidsindustrie als als slachtoffer. Zoals wel meer professionele slachtoffers draait ze het gesprek steeds toe naar haar eigen zieligheidsverhaal. Dat verandert telkens een beetje met de mode mee, en nu de hype steeds gekker wordt, wordt haar verhaal ook weer zwartwitter. Momenteel is het een best gewelddadige versie.
Het is waar dat ze hoer geweest is. Ze heeft een poosje gewerkt. Volgens de paar klanten die zich haar nog herinneren was ze in het eerste jaar ofzo best een leuke, frisse meid die er lekker voor ging en goed aanpakte, ookal had ze niet het talent om een echte professionelle te worden. Later werd ze lui. We weten ook dat ze inderdaad een loverboy had. Daarover is de informatie alleen nogal vaag. Hij was in elk geval geen duidelijk personage.
Aan het halfjaartje werken kwam een eind toen ze door haar familie werd
Ik heb al wel vaker geschreven over Linda, en hoe ze dit bestaan leidt om zichzelf en haar wereld te overtuigen dat ze slachtoffer was en dus niet verantwoordelijk is voor het hoeren wat ze deed. Daarom wil ze dat mensen het allemaal als dwang zien, denk ik. Ze is als de dood dat mensen zouden kunnen zien dat ze verantwoordelijk voor zichzelf is. En nu ze er haar boterham mee verdient is het helemaal een levensstijl geworden.
Wat ze in het programma verder te melden had was nogal vergezocht. Ze beweerde dat er nog stééds niet genoeg wetten zijn om iets tegen gedwongen prostitutie te kunnen doen, ondanks alle verbredingen en verzwaringen waarmee we de hele tijd aangepakt worden om niets, ze beweert dat raamprostitutie nu al illegaal ìs, en dat weggaan achter de ramen de dood betekent. En zoals altijd, dat de slachtoffers steeds jonger worden. Ze wordt steeds gekker.
Renate van der Zee gaan we in dit stukje nog vaker zien. Ze is de laatste tijd overal in de media, en vertelt nog steeds dezelfde uitgekauwde onzinverhalen. Volgens haar heeft klantcriminalisering in Zweden de prostitutie verminderd en de problemen kleiner gemaakt. Onzin. In het echt heeft Zweden alleen beslist dat wat zij doen gewoon moreel niet anders kan, en dat ze dùs niet gaan kijken naar wat het nou echt voor effect heeft.
Ze beweert dat het onderscheid maken tussen schone prostitutie en excessen een extreem standpunt is, en dat prostitutie en misbruik verweven zijn. Dat is zo bizar dat ik niet weet wat ik er anders op moet zeggen dan dat het bizar is. Ze zegt ook dat er heel veel geld door criminelen aan prostitutie te verdienen is. Dat heb ik ook allang beantwoord. Ze noemt het een feit dat prostitutie een maatschappelijk probleem zou zijn. Wat er een probleem is aan betalen voor seks, dat blijft onbenoemd.
Renate beweert dat we onterecht geloven dat vrouwen er zelf voor kiezen, dat we onterecht geloven dat het leuk werk is, of dat we gelukkig zijn, en dat het ook niet aan een behoefte voldoet, want de helft van de klanten heeft immers al een relatie. Waarom ze dan betalen voor iets waar ze geen behoefte aan hebben legt ze niet uit. Volgens haar was de legalisatie in 2000 om een schone branche te creëren, omdat er zoveel mis was in de prostitutie.
Het gaat maar door met suggesties van misleiding, en er komt nog veel meer onsamenhangends uit. Ze pruttelt wat over dat meiden bang zijn voor politie door hun ervaringen in hun eigen land, maakt insinuaties over hoe víés het allemaal is, klanten die ons als stukken vlees bekijken, enzovoort.
Ze praat neerbuigend over raammeiden als stukken vlees die te koop staan in etalages voor de mannen. Ik vraag me af of ze het dan minder erg vindt wanneer de vrouwelijke klanten ertussenzitten. Het is volgens haar geen seks voor ons, wij genieten er niet van, en voor de klant is het ook geen seks maar masturbatie in ons lijf. Alles om het maar te laten lijken alsof we passieve dingen zijn. En ons werk te miskennen.
Ik heb al veelteveel aandacht aan dit programma besteed, en er is nog zoveel...
Pauw
Er is nog meer op TV geweest. Naar aanleiding van het nieuwe wetsvoorstel heeft Jeroen Pauw, die Pauw & Witteman nu in zijn eentje doorzet en nòg slechter heeft kunnen maken, een groepsgesprek gedaan. Daarvoor waren Linda van Goch en Gert-Jan Segers uitgenodigd, en aan de andere kant van de tafel Metje Blaak, Caja van Tolie, beter bekend als Sabrina van het Zandpad, en de zusjes Fokkens, beter bekend als de ouwehoeren.
De opzet is wel duidelijk als je kijkt naar de gastenlijst. Segers en van Goch komen de prostitutie in een slecht daglicht stellen, en eigenlijk pleiten voor het nieuwe wetsvoorstel wat de dag erna zou worden gepresenteerd, terwijl de zusjes Fokkens met hun ordinaire gedrag, vooral omdat ze volgegoten werden met alcohol, de rel moesten maken. Caja en Metje zaten er om te doen alsof er wat wederhoor werd gedaan.
Je kan het hier terugkijken, en je kan de eerste achtendertig minuten overslaan. Er wordt natuurlijk even wat stemming gemaakt door koddige stukjes van de Fokkens-docu te laten zien. De Fokkens-zusjes komen terecht met een warrige anekdote over de gemeenteregels die legaal werken haast onmogelijk maken, en maken ook genoeg opmerkingen die terecht zijn en kloppen, maar ze moeten er wel voor door het gesprek heenschreeuwen, ze zijn niet erg goede sprekers, en hun opmerkingen komen dus niet terecht.
Het gesprek is een boeltje. Pauw kan of wil de Fokkens-zusjes niet stilkrijgen, dus die kraaien overal overheen. Hij behandelt Linda en Gert-Jan met respect en zonder één kritische vraag, ondanks dat ze toch wel met hele dramatische, romantische verhalen komen die je niet over een andere bedrijfstak zou geloven. De verhalen van de andere kant van de tafel komen alleen een beetje naar buiten omdat Pauw de regie verliest.
Geen vraag over het slachtofferverhaal van Linda, en ook geen vraag over de succesverhalen over de uitstapprogramma's van Gert-Jan. Die uitstapprogramma's hebben bij evaluaties altijd heel slecht gescoord. Er zijn enorme aantallen meiden die weer teruggaan, vooral na het traject. De cijfers van Gert-Jan zijn raar, en waren wel een vraagje waard geweest. Maar Pauw heeft zijn kant gekozen.
Pauw gebruikt de hoeren als aangevers, en stelt dan makkelijke aangegeven vraagjes aan Gert-Jan. Als Metje, Caja of de Fokkens een argument maken dat het beeld over massale dwang en slachtofferschap niet klopt, blaft hij ze af door plompverloren te zeggen dat het allemaal wèl erg is, en hij laat daar niet aan tornen. Metje en Caja laten zich dat ook doen, en dat vind ik jammer, want zo lijkt het alsof Pauw echt weet waarover hij praat. Dan liever het dronken geroep van de zusjes.
Ik waardeer het echt, en ik wil die meiden niet afvallen, maar ze laten zich gebruiken. Daar kan ik niet tegen. Ik zeg trouwens niet dat ik dat beter zou doen. Ik weet uit ervaring dat ik daar veelteveel benauwdheid voor heb, en vanzelf van de schrik mijn mond zou houden. Maar ik ga ook niet in interviews meer mee, want je wordt nooit goed overgebracht. Ik hou het wel bij mijn blogje, want daar zijn het tenminste echt mijn woorden, zonder onderbreken, knippen en insinuaties.
Belgische radio
Renate komen we weer tegen op de Belgische Radio 1. Daar komt ze met verhalen over de vrouwen die in het werk geluisd worden door pooiers op heel primitieve manier, en verhalen dat de meeste meiden seksueel misbruikt zijn, arm zijn, geschiedenis van geweld hebben, en ga maar door. Weer is criminaliteit inherent aan ons werk. Propere, goed georganiseerde prostitutie bestaat niet. Één lange ketting van hatelijke leugens, en niemand die haar erop aanspreekt.
De Belgische presentator is een stuk beter dan we van de Nederlands media gewend zijn. Hij is nog steeds erg met haar mee, en de kritiek is heel mild, maar hij brengt wel ter tafel dat op Twitter er wat van mijn collegaatjes zijn die goed van zich laten horen, en Renate tegenspreken. Renate is vooruitgegaan, en beweert niet meer dat dat allemaal journalistes en pooiers zijn, maar bestempelt ze nog wel nog steeds als witte raven, ookal klopt dat totaal niet, en als vrouwen die natuurlijk liegen.
Op Twitter gaat Renate echter nooit de discussie aan, want die is maar wàt bang voor mensen die echte kennis van zaken hebben. Ze weet namelijk best dat ze foutzit, en moet oppassen dat niemand door de hype heenprikt. Ze heeft aan haar zijde geen bewijs, en geen gelijk. Als ze niet vanzelf door de hype wordt geloofd, is er niets meer over van haar verhaal, en ook van haar beroemdheid en haar boekverkoop.
Ze psychologiseert eroplos om ons maar opzij te kunnen schuiven. Ze vergelijkt het werk zelfs met kanker. Er zijn vrouwen met kanker die het overleven, en daar moet je ook niet naar luisteren als er gepraat wordt over kanker. Om mijn werk met zoiets zieks als kanker te vergelijken vind ik heel onsmakelijk. De meiden die zich laten horen spreken van binnenuit, en weten als geen ander hoe het ìs. Renate doet ons af als juist degene die er niet toe doen, en zij spreekt wel voor ons.
De presentator geeft heel terecht aan dat het argument gemaakt kan worden dat er geen extra wet nodig is voor het vervolgen van pooiers die met baseballbats hun hoeren slaan, geweld gebruiken, dwingen en verkrachten. Renate ontwijkt dat door te zeggen dat ze niet aan hoeren wil verbieden om zich aan te bieden, maar dat ze alle mannen rondom prostitutie, zoals alle helpers en alle klanten, strafbaar wil maken.
Renate wil niet verbieden dat vrouwen zich prostitueren, en zei eerder dat ze prostitutie niet wil verbieden, maar zelfs als ze alleen klanten wil verbieden, hoe zit dat dan? Moeten we hoeren zijn zonder klanten? Op dat soort onlogische prietpraat wordt ook op deze Belgische zender niet ingegaan.
Ze zegt dat hoeren laten bestaan om verkrachting te voorkomen eigenlijk het inruilen van de ene verkrachting is voor de andere. Die hebben we eerder van Frits Rouvoet gehoord, en hij werkt alleenmaar als je echt gelooft dat hoeren door hun werk verkracht worden. Dat is zo'n zieke onzin, ik word er echt naar van. En weer is het het Roma-meisje van achttien jaar achter de ramen, terwijl je daar allang éénentwintig moet zijn. Ze is zo slecht ingelicht dat ze dat nieteens weet. En toch luistert Nederland eerbiedig.
De interviewer steekt opeens in met een opmerking dat het rechtvaardigen van hoererij vanwege de behoefte van mannen, hetzelfde is als het verhuren van kinderen aan pedofielen omdat die ook aan hun trekken moeten komen. Voor Renate is dat muziek in haar oren. Dat zegt ze letterlijk. De grap is natuurlijk dat een man en een vrouw die seks uitwisselen voor geld hetzelfde is als wanneer je een kind verkracht voor geld. Gewoon even een grapje over kinderverkrachting. Die twee hebben wel een ander gevoel voor humor dan ik.
Ook probeert ze om er racisme, seksisme en inkomensongelijkheid bij te halen, maar dat doet ze zo knullig dat ik het het antwoord niet waard vind. Mensen gaan niet dood zonder seks, weet Renate. En als je maar lang genoeg geen seks hebt gaat je libido wel weg. Dat is waar, je oerdriften kan je langzaam laten verpieteren als je ze hard genoeg onderdrukt. Je sterft een beetje vanbinnen, maar dat vindt Renate wel een goeie oplossing. En dat die er is, is genoeg om te zeggen dat mensen, of eigenlijk mannen, geen recht hebben op seks. En dat is onzin.
Mensen gaan ook niet dood zonder contactlenzen, zonder kleren, zonder internet, zonder opleiding, zonder vrije meningsuiting, zonder hun kinderen, hun werk, menselijk contact, ze gaan niet dood als je ze elke dag gevangenisvoer voorzet, of in een klein celletje hun leven laat uitleven. Dat is nog geen reden dat die mensen geen rechten op die dingen hebben. Maar om tegen Renates wensen in te gaan heb je volgens haar pas reden als je eraan krepeert.
Het is natuurlijk weer een grote plug voor haar boek. Het onzinboek met ellendeporno-verhalen die allemaal uit de sekte van Linda van Goch komen, want Renate heeft er geen woord voor gewisseld met echte hoeren. Die ontwijkt ze alsof we melaats zijn. De interviewer volgt zelfs de hoofdstukstructuur van haar boekje. Het is een hele lange reclamespot, en het zal ook wel geld opleveren.
Soms zit ik me echt af te vragen hoe ze nou denkt dat mensen haar getier kunnen volgen. Ze beweert ergens dat de legalisatie van bordelen voor een grótere illegale sector heeft gezorgd omdat exploitanten geen zin hebben om vergunningen aan te vragen. Ik probeer daar nu al minutenlang een logisch iets bij te bedenken dat niet zichzelf tegenspreekt. Wie snapt hoe deze werkt mag het in de reacties uitleggen!
Ik ga niet alles herhalen wat ik al eerder, in dit stukje notabene, heb behandeld. Ze spuit alleenmaar onzin, niets van wat ze zegt is waar, en het is allemaal al zo vaak weerlegd. Waarom krijgt deze vrouw zoveel podium voor haar doorgeslagen ongefundeerde haat? Wie zorgt dat deze vrouw zonder argumenten, zonder bewijzen, zonder ondergrond al die haat kan uitslaan en zo eerbiedig als profetes wordt behandeld door de media?
Dit is de dag
Een programma van de EO waar Gert-Jan Segers en Nine Kooiman mogen komen praten over hun klantencriminalisering. Ze praten erover alsof je strafbaar bent als je wat gedaan hebt met een prostituee waar je wat kan zien dat mis is, en dat je het dan niet mèldt. Maar dat staat eigenlijk helemaal niet in het wetsvoorstel. Daar staat níéts in dat de klant die meldt, beschermt tegen straf. Hij is en blijft gewoon strafbaar.
De discussie gaat onder andere over hoe te bewijzen is dat de klant het kon weten dat er wat mis was. Daar is in het wetsvoorstel al voor geregeld dat de maatstaven voor "hij had het moeten weten" de maatstaven zijn van verbiedertjes. Het minste of geringste, en of het logisch is of niet. Lage tarieven kloppen niet met een pooier die maximaal wil verdienen aan zijn hoer, maar volgens Nine Kooiman is het een duidelijk signaal. Wat een dom mens.
Er is iets wat ik wel even wil bevestigen, en dat is dat er inderdaad mannen zijn die kicken op misbruikte meisjes. Je hebt ze, en het zijn allemaal goorlappen. Maar die zijn ook tegelijk de zedenpredikers, de Donkeys, de Frits Rouvoet-types. Die zie je erop geilen. En het is ook niet raar dat die altijd pleiten voor meer regels die ons nog dieper in de problemen helpen, en nog kwetsbaarder maken. Want dat vinden ze geil.
undercover in NL
Alberto Stegeman is weer bezig met zijn riooljournalistiek. Deze keer is het idee geweest om jonge meiden voor cardates te krijgen, en daar dan opgeklopt over te doen. Hij regelt wat jonge meiden, en filmt dat dan. Nadat hij ze heeft misbruikt voor zijn programma gooit hij ze dan ooknog in de kaken van de zieligheidsindustrie, en hij is er apetrots op.
De meeste stukken van de zieligheidsindustrie trekken naar het succes van Fier Fryslan toe. Die zijn al een poosje de succesvolste zieligfabriek van Nederland, en die agressieve sektarische aanpak zie je meer en meer. Ook Pretty Woman is daar steeds meer naartoegetrokken. Die lui zijn totaal niet te vertrouwen, en we zien weer eens waarom.
We zien een zogenaamd loverboyslachtoffer dat met dezelfde ongeloofwaardige verhalen komt als we gewend zijn, en dat brengt met een ontspannen air van iemand die erin wentelt. Het is een meid uit de club van, daar is ze weer, Linda van Goch. Die komt zelf ooknog aan het woord. De ellendeporno wordt weer afgedraaid, en het wordt als de waarheid gebracht, ookal is er geen snippertje van waar.
Als Stegeman tegen die meiden aan zit te praten in zijn auto, merk je dat ze bijna allemaal onervaren meiden zijn die dit eens proberen. De cardate-scene is niet lucratief, en het trekt dus vooral de beginnertjes en de onprofessionele thrill-seekers. Dat weet ik, mijn eerste stap op het hoerenpad was een cardate. Dat is waarom hij er zo op richt natuurlijk. Er zijn helaas nog steeds veel meiden die het met SOA niet zo nauw nemen, en door de slechte voorlichting wordt dat maar steeds meer.
Natuurlijk is het een rioolprogramma, dat met onheilspellende muziek en video-effecten het zo eng mogelijk wil laten zien. En de bijvoeglijke naamwoorden die hij de hele tijd gebruikt liegen er ook niet om. Hij wil het opkloppen, en het wat laten lijken. Eigenlijk is het ernstigste wat dit programma laat zien is dat die meiden niet genoeg ervaring hebben om te zien dat ze met een èchte smeerlap in de auto zitten, en weglopen.
Maar het is ook armoede hoor. Hij maakt er een grote fanfare van dat de meiden zonder toezicht werken. Maar als ze wel toezicht hadden gehad, was het weer een pooierverhaal geweest. Hoe het ook zit, het is iets om hype en paniek over te maken. Hij vindt het bizar dat de meiden zich meer zorgen maken over betrapt worden dan over SOA, en bedenkt zich niet dat betrapt worden misschien wel veel heftigere gevolgen heeft. Daar wil hij ook niet opingaan.
Moet ik echt nog al die hyperige dingen die verder ter sprake komen nog noemen? Ik denk dat het langzaamaan wel duidelijk mag zijn, ik heb al zoveel gescheven. En dit stuk wordt al lang genoeg. Er komt zelfs nog een tweede deel van deze ellende. Het zal wel meer van hetzelfde, maar dan extremer zijn. Meer meisjes intimideren terwijl hij zegt dat hij ze aan het geruststellen is, en een kruis door haar zondes zet. Vieze vent.
Walk 4 Freedom
Honderden vrouwen in uniform marcheerden zaterdag 18 oktober door verschillende steden. Een manier om te protesteren tegen mensenhandel. De Haagse mars is geopend met een speech door de Nationaal Rapporteur Mensenhandel. Het kwam niet goed in het nieuws, dus helaas kan ik niet laten zien hoe ze meer tegen prostitutie marcheerden dan tegen mensenhandel. Het is iets kleins, maar die geüniformeerde marsen blijf ik eng vinden, op een fascistische manier.
BNR
Normaal staat BNR met twee benen op de grond. Nu zitten ze echter in de golf van haat, en geven gewoon een doempreekje van Anke van Dijke door, zonder wederhoor, zonder kritiek, en zonder na te vragen. Ze geven de gal alleen door. Je kan het fragmentje hier naluisteren, maar eerlijk gezegd staat het er vooral bij om te laten zien dat zelfs BNR nu aan de emotionele tiet van de zieligheidsindustrie hangt, inplaatsvan dit neutraal te belichten.
Leven in de Frontlinie
We zijn nog steeds niet klaar. Een programma van Mildred Roethof, die we al kennen van het nogal negatief afschilderen van wat meisjes die ze volgde en afbeeldde als ontspoorde jeugd. Nu is ze bezig met stemmingmaken over prostitutie. En er is niet veel nieuws te melden over de beweringen dat we niet bewust zijn van de gróte misstanden, met al die gedwongen meiden die er èchtwel zijn.
Wat dit programma opvallend maakt, is dat we zien hoe Evelien Hölsken probeert om ruzie te gaan zoeken in de Haagse Doubletstraat. Ze plakt eerst bij de Hunsestraat wat Loesje-posters, en gaat dan in de Doubletstraat staan filmen. Ze probeert te provoceren. Het enige wat er gebeurt is dat de beheerster komt klagen dat het héél onfatsoenlijk is om gestigmatiseerde mensen zo te gaan filmen, maar Evelien wil alleen ruzie.
Ze is duidelijk teleurgesteld dat ze geen geweld kon uitlokken, en het zal ook een bittere pil zijn geweest dat de beheerster een vrouw was, want mannen zijn makkelijker demoniseren. Ze doet achteraf nog wel alsof ze haar leven niet zeker was, en er dreiging was van geweld. Daar zien we dus helemaal niets van. Als ze dat op een andere plek in de Schilderswijk had geprobeerd, was ze wel aan haar trekken gekomen.
Hölsken is vooral haar morele afkeuring bij allemaal mensen aan het lozen, en zoveel mogelijk aan het haatzaaien. Ze komt ook met Frits Rouvoet in beeld, die tegen de hoeren die hem aanspreken op zijn gedrag altijd klaagt dat hij helemáál niet al die dingen vindt die hij hier in het programma brengt. Die man heeft twee gezichten.
In silhouet hebben we een meisje die ellendeporno vertelt over meisjes die dag en nacht kapotgeslagen werken, en door het rode licht zie je de wonden en blauwe plekken niet. Ik vraag me af of die wel ooit achter rood licht heeft gestaan, want dat werkt gewoon omgekeerd. Elke blauwe plek, zelfs de kleintjes die je normaal niet ziet, ziet er in rood licht uit als een inktzwarte vlek, alsof je verschroeid bent. Littekens worden lelijke strepen. Het is omgekeerd, zoals alles wat ze zegt.
We zien wéér Renate van der Zee. Ze krijgt weereens een podium om haar onsamenhangende beschuldigingen over ons uit te strooien. Ze krijgt hulp van een klant die sappige roddels over pooiers doorgeeft. Hij doet immens veel schade aan de klanten, want hij laat het lijken alsof ze allemaal "weten" dat de helft pooiers heeft, en daar gewoon niets mee doen.
Frans Snel komt aan het woord, geïnterviewd door Hölsken. Hij is lekker bot, en ze krijgt niet echt grip op hem, maar hij houdt het wel heel erg bij zichzelf, terwijl haar zwakke uitspraken best afgebroken zouden kunnen worden. Hij houdt in elk geval zijn rug recht, hij laat zich niet erinluizen met de leidende vragen van Evelien. Hij kan het alleen niet laten om de zwartepiet toch op Amsterdam af te spelen.
Er wordt nog met een meid achter een raam gepraat. Die vindt, zoals bijna alle echte hoeren, het wel een prima baan. Evelien blijft een beetje vissen naar een voorwaarde waaronder de vrouw wel weg zou willen, maar dat lukt niet, en slaat zelfs een beetje terug. Als Hölsken haar vraagt of ze zou stoppen als ze een beter verdienende baan zou krijgen, zegt de meid dat ze het hoeren als hobby zou houden.
Ze willen een pooier spreken. Peter de pooier komt in beeld, en het is meteen duidelijk dat hij geen flauw benul heeft van wat pooieren inhoudt. Niet alleen de pooiermeiden die ik ken zagen dat meteen, niet alleen ik, maar iedere hoer die ik erover gesproken heb vond hem totaal ongeloofwaardig. Dat hij een Beppy niet eens kent, en het over een WC-spons heeft, ik lag dubbel! Maar ik heb wel weer gezien dat het publiek het gewoon gelooft. Want het is op TV.
Hij vertelt dat hij "zonder erbij na te denken" zo'n meisje isoleert, dat hij agressief en boos wordt als ze ongesteld is en dus niet kan werken, en dat hij bij wijze van geweld haar een duwtje geeft en ze dan helemaal kapotvalt. Zo is het niet, zo praten pooiers er niet over, dat zijn de problemen en aandachtspunten van pooiers niet, en hij heeft de mentaliteit er ook totaal niet voor. Hij is zo nep als wat.
Zijn verhalen, hoe hij erover praat, lijkt heel sterk op de kulverhalen van de neppooier van Linda van Goch. Het is niet dezelfde vent, maar je ziet wel vaker dat elk zieligheidsbedrijf bepaalde rollen laat invullen door hun boegbeelden. De pooier van van Goch had resultaat, dus de andere sektes willen er dan ook één. Waarschijnlijk iemand die het doet voor de kick, en omdat hij vindt dat de beeldvorming belangrijker is dan de waarheid.
We krijgen een Afrikaanse meid te zien, die werkt in een illegaal bordeel. Volgens Mildred heb je naast de ramen nog de illegale bordelen, alsof er niets anders bestaat. De politie vindt nooit die Afrikaanse bordelen, netzoals de klanten er niet van weten, maar de Afrikaanse meiden die er gewerkt zouden hebben komen in een flinke stroom aan. En waarom zouden die liegen? Behalve de automatische verblijfsvergunning bij aangifte van mensenhandel dan?
Het meisje wat spreekt, heeft het over prostitutie zoals het in Nederland bepaald niet bekend is. Misschien importeren ze hun klanten wel uit Afrika, maar ik denk eerder dat ze de verhalen uit Afrika meegenomen heeft. Volgens Roethof is ze weliswaar het barbaarse lot van vrouwenbesnijdenis en huiselijk geweld, en mishandeling ontvlucht, maar is het hier in NL nog een afschuwelijker leven. Ik weet het niet zo net. Ik neuk liever voor geld dan mijn kut verminkt te krijgen.
Evelien en Renate gaan kijken bij een rechtzaak in de Buidelwolf-affaire. Achteraf hoor je ze mompelen over wat een engerds ze de verdachtes vonden. De zaak Buidelwolf is een hele grote mensenhandelzaak, waar ik later misschien nogeens opinga, als ik alle gegevens bijelkaarheb, maar het is weer zo'n vage zaak waar je echt met een mensenhandelbril naar moet kijken om het een misdaad te vinden.
De dwang in die zaak is vooral "ze komt uit een arm land" en "ze heeft een liefdesrelatie met verdachte," de uitbuiting is omdat ze niet al haar omzet houdt terwijl iedereen om haar heen niets krijgt, en het geweld in de zaak lijkt vooral te zijn dat er ooit een knallende ruzie aan de telefoon is getapt. Daarbij zijn "ernstige bedreigingen" geuit. In de anderhalf jaar dat ze de verdachten in voorarrest hebben gehouden hebben ze veel meiden op geniepige manieren gedwongen om verklaringen af te leggen, en daar zijn we dan.
Mildred beweert dat mensenhandelzaken alleen kunnen worden vervolgd als het slachtoffer aangifte doet. Dat is al jaren en jaren niet waar. Dat zie je ook aan de zaken waarbij een vent wordt veroordeeld ondanks dat zijn zogenaamde slachtoffer alleen verklaart dat er echt niets aan de hand is. De politie weet het beter, wat heeft zij zelf voor mening te hebben over wat zij zelf wil. Vrijwilligheid beslist de overheid wel voor je.
Evelien heeft respect voor die meisjes die aangifte hebben durven doen. Ze worden in de docu "moedige vrouwen" genoemd. Ik vind dat nogal moeilijk, als we kijken naar meiden die door de politie in de klem worden gezet om te kiezen tussen gecoachte aangifte doen, of een smak geld kwijtzijn en in je thuisland vervolgd worden voor prostitutie. Die aangiftes zijn de weg van de minste weerstand.
We krijgen ook weer een portie Fier Fryslan! Het meisje van tien komt ook weer even langs. De loverboytechnieken, nu volgens de patronen van Fier natuurlijk, krijgen ook weer aandacht. Het eindigt ermee dat Hölsken nog even vertelt dat Nederland kennelijk nog stééds niet genoeg denkt dat àlles mis is in de prostitutie, en dat zij haar steentje wil bijdragen. Hoe lastig dat ook is.
En hoe lastig is dat? Hölsken hoort bij Free A Girl, een antiprostitutie-organisatie die de helft van de ingezamelde gelden voor hun eigen dikke salarissen gebruikt, en de andere helft doorgeeft aan "partners" die je in dit filmpje aan het werk kan zien. Ze noemen het "bevrijden van meisjes," maar het is eigenlijk het oppakken en gedwongen in sweatshops aan het werk zetten van vrouwen, met hier en daar een verdwaalde zeventienjarige ertussen. Een lieve lezer heeft me dit filmpje gekoppeld, wat goed laat zien hoe het toegaat.
Free A Girl wil al een poosje ook in Nederland toe gaan slaan, en dit is onderdeel van dat opstapje. Ze willen samenwerken met andere delen van de zieligheidsindustrie, en dan kan je geen grotere partner vinden dan miljoenenbedrijf Fier Fryslan. Mensen geven graag geld aan Free A Girl, omdat ze gewoon niet willen zien wat dat geld eigenlijk doet. Als je het aan ze laat zien, zijn ze vaker beledigd dan geschokt omdat ze verraden zijn.
Hookers snapt het niet
De site Hookers.nl is veruit de grootste recensiesite voor hoeren van Nederland. Ze zijn door de nieuwe klantcriminaliseringswet op de korrel genomen, en als je kijkt naar wat er in de Memorie van Toelichting staat, is het niet alleen al reden om strafbaar te zijn als je een hoer via Hookers hebt gevonden, maar is het ooknog expliciet gezegd dat de wet er is om razzia's op Hookerslezers mogelijk te maken.
Op Hookers is er wel wat borreltafelgepraat over, maar kennelijk heeft haast niemand daar gelezen wat er nou echt in dat wetsvoorstel staat. De Memorie van Toelichting blijft al helemaal weg. Ze kijken liever naar de TV, en de foute dingen die daarop worden gezegd, zoals dat je veilig bent als je maar melding maakt van misstanden die je tegenkomt. Ze geloven ooknog echt dat als de wet verder gaat dan dat, dat hij dan niet zo gebruikt zal worden. Dom hoor.
Klanten hebben tot nu toe nooit het geweld van de overheid gevoeld. Het ergste wat die tot nu toe met de klanten heeft gedaan, is ze als bijvangst in razzia's registreren en meteen weer laten lopen, en natuurlijk de Zuzana-affaire. Nu gaan ze serieus risico lopen. Er zijn miljoenen klanten in Nederland, veel meer dan het toegeven, en de capaciteit van de politie is erg beperkt, dus de meeste zullen het ook nooit voelen. Maar het komt, jongens.
Actieweek Mensenhandel door de liegende politie
Het klinkt alsof je goedkoop mensenhandel kunt hamsteren bij de buurtsuper, maar het is eigenlijk weer een razzia op onafhankelijke meiden. De controles gaan het hele jaar al door, want er is nog niet echt een week voorbijgegaan zonderdat er werd gejaagd op onafhankelijke meiden, maar deze week was weer een extra stukje inzet. De politie doet daar zelf verslag van, en het persbericht kan je hier lezen.
Ze zijn binnengevallen bij éénenzeventig adressen, dus niet éénenzeventig prostituees. Daarbij zijn bij tien meiden signalen van mensenhandel aangetroffen! Die signalen zijn dit keer de taal slecht spreken, "lange werktijden", en emotioneel reageren op politiegekoeioneer. Als je geen nederig reddingsobjectje bent is dat immers een signaal van mensenhandel. Iets ergers konden ze niet vinden. Dat komt dan in de krant alsof ze echt wat aan hebben getroffen.
Van die éénenzeventig adressen zijn wel weer dertig bestuurlijke rapportages opgemaakt. Dat betekent dat de meid bij de gemeente wordt aangegeven als iemand van wie de politie vindt dat daar wel tegen opgetreden mag worden. Dat betekent dwangsommen, uithuiszettingen, ondertoezichtstellingen, boetes, baan kwijtraken, en nog wel meer ellende. De politie doet dan alsof dat iets goeds is, en alsof de vrouwen ermee geholpen zijn. Ik begrijp dat niet.
Er wordt ook graag gedaan alsof mensen die je een werkplek verhuren, voor je veiligheid zorgen, je rondrijden, of zelfs voor je schoonmaken, op de één of andere manier wel mensenhandeldaders zullen zijn. Alles wat met hoeren temaken heeft is in de ogen van de politie op de één of andere manier toch wel mensenhandel, en anders máken ze het wel zo.
Tijdens de controle "bleek" dat een minderjarig meisje mogelijk als prostituee werkzaam was. Dat wil zeggen dat ergens in het pand een minderjarig meisje was, en dat ze het niet voorelkaar hebben gekregen om een aanwijzing te vinden dat die ook echt hoerde, anders was het wel "minderjarige prostituee aangetroffen" geweest. Maar het staat erg lekker in de pers, en daar gaat het om.
Je ziet wel weer, ze zeggen dat het om de mensenhandel gaat, maar dat wil niet echt. De mensenhandelsignalen zijn zo zwak dat het belachelijk wordt. Maar prostitutiebestrijding, dat lukt heel goed! Bijna de helft van de adressen zijn geruïneerd, en die vrouwen kunnen niet meer door met hun werk. Ik vraag me af waarom ze nog doen alsof het om mensenhandel gaat. Met die haatgolf kunnen ze er ook gewoon eerlijk voor uitkomen dat het zedenhandhaving is.
En dan dit:
Sinds de opheffing van het bordeelverbod is het verboden in Nederland een prostitutiebedrijf te runnen zonder de vereiste vergunning voor een seksinrichting.Wéér schrijft de politie op in hun persberichten dat vergunningen sinds de legalisering verplicht zijn. Dat is gewoon helemaal niet waar. Niet alleen zeggen ze niet waar dat geregeld is, maar de politie zeurt volgens de minister al jaren om het ìnvoeren van die wet, en komt dat met de WRP pas voorelkaar, en die is er gelukkig nu nog niet door. Ze zeggen het ook bij hun invallen, en je wordt er belerend over toegesproken, dat ze daarom vanalles mogen.
Het is niet waar. Advocaten, wetgevingsjuristen en politici hebben dat bevestigd toen ik het navroeg. Het is gewoon foute informatie door de politie. Collegaatjes en ikzelf ook hebben daar al mails en brieven over gestuurd, maar de politie heeft daarop gewoon nooit antwoord gegeven. Toen een hoer die ook jurist is daar een brief met wet- en regelgevingsreferenties over had gestuurd, kreeg ze een mail terug met dat de politie geen juridisch advies geeft. Ze blijven het zeggen en schrijven. En wie doet ze wat?
Tot slot nog
Ik weet wel dat er nog veel meer is om over te praten, want de golf van haat houdt maar niet op, maar mijn tijd helaas wel. Ik moet ook nog klanten ontvangen, en mijn leven leiden. Ik vind het ook wel lang genoeg geworden. Toch wil ik wel eindigen met iets wat geen slecht nieuws is. Dan heb je nog iets te lezen zodat je niet meteen de samenleving totaal ruk vindt.
Marijke Vonk heeft een goed artikel geschreven. Ik vind het lekker scherp. Ik weet dat het raar klinkt, uit de mond van iemand die door heel veel andere hoeren wordt verteld dat ze te soft is. Ze is hard, en ze spreekt de hele feministische wereld aan voor een hypocriete en gevaarlijke houding. Wat ik vooral erg kan waarderen is dat ze iemand is die wel in een moderne sociale omgeving zit met alle vermenging van sociale dingen met inhoudelijke zaken in je artikelen, maar dat ze hier niemand spaart, en geen uitweggetjes in haar artikel schrijft.
Ik bedoel dat ze hier een artikel heeft geschreven over een serieus probleem in het feminisme, en daar geen uitzonderingen in maakt waardoor veel feministen zich toch niet aangesproken voelen. Dat is belangrijk, want zo maak je dat mensen die zich wel feminist, maar niet radfem noemen zich verstoppen voor een kritiek die is gericht op radfem-filosofietjes waar alle feministen maar een beetje omheen lopen en doen alsof ze het niet zien.
Dat soort stukken maakt impact. Als je gewoon een hele scene ergens op aanspreekt, zodat mensen zich niet kunnen verstoppen voor dat het over hèn gaat, maar dat ze wèl zien dat de argumenten gewoon góéd zijn, dan gaan ze aan zichzelf twijfelen, en dan krijg je vooruitgang. Ik heb dat ookwel gevoeld, door stukjes van Puttana. Soms moet je gewoon zien dat je aan foute dingen vastzit omdat het te comfortabel is om los te komen.
En in de scene waarin Marijke Vonk zit, is dat best iets waar je moed voor nodighebt. Ze is via social media persoonlijk best verbonden met haar werk/interesse contacten, en dan is het veel moeilijker om iets te plaatsen wat mensen voor hun hoofd kan gaan stoten dan als je het via beleidsrapporten, artikelen of interne memo's ergens doet. Het was nodig om te zeggen, en het is door haar gezegd. Ik vind het mooi.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
