maandag 1 augustus 2022

Apenpokken

Het is weereens zover: er is een epidemie uitgebroken. Deze keer is het de apenpokken. Apenpokken is een ziekte die normaal alleen in centraal Afrika voorkomt, maar waarvan wel voorbeelden zijn gezien in andere delen van de wereld. In die gevallen kon bijna altijd wel worden vastgesteld dat de zieke de ziekte had opgedaan vanuit centraal Afrika. Soms door daar te zijn geweest, soms door met levende dieren uit die plaatsen om te gaan. Apenpokken zijn niet nieuw, mensen krijgen het al duizenden jaren.

Wat wèl nieuw is, is dat het nu buiten Afrika terecht is gekomen. Als epidemie. Dat ligt niet aan de ziekte, want ze hebben al onderzocht dat het niet gaat om een nieuwe variant, maar dat het erom gaat dat het makkelijker verspreidt deze keer. Normaal is het best ongewoon dat mensen het aan elkaar doorgeven, en sterft de ziekte snel uit als er geen mensen in direkt kontakt zijn met het virusreservoir. Dat reservoir is Afrikaanse knaagdieren en apen.

Er is nu dus iets anders, want we hebben in Europa al duizenden gevallen. Waar we van weten, want zoals vaak hebben de meeste mensen die het krijgen lichte verschijnselen, waarmee ze niet naar de dokter stappen. Het is bovendien makkelijk om apenpokken aan te zien voor waterpokken, want meestal ziet het er precies hetzelfde uit. Dus wie weet hoeveel gevallen er onder de radar blijven.

Aan de andere kant kunnen mensen best ook zwaardere vormen krijgen. In Afrika gaat tien procent van de mensen die worden geïdentificeerd met de apenpokken dood. Dat is wel in Afrika, waar de gezondheidszorg minder is dan hier, èn in Afrika heb je verschillende varianten, waarvan wij in het Westen nu de lichtste hebben heersen, maar ook in Europa en Amerika zijn er nu al mensen doodgebleven aan apenpokken. Het is dus niet alleenmaar onschuldig.

Apenpokken beginnen, één tot drie weken nadat je besmet bent, meestal met grieperige gevoelens, gezwollen klieren, koorts en spierpijn of hoesten. Binnen een paar dagen krijg je plekjes en vlekjes, die pijnlijk kunnen zijn. Die veranderen in pokken, die moeten openbarsten, opdrogen, en korstjes krijgen. Daarna verdwijnt het uit je lijf. Het vocht uit je gehoest en het vocht uit de pokken is besmettelijk.

Hoe besmettelijk het kan zijn is natuurlijk een beetje de vraag, als er nauwelijks mens-op-mens besmettingen waren vóór de epidemie van deze zomer. Eigenlijk gingen alle boekjes er voor dit jaar zo'n beetje vanuit dat besmettingen van mens op mens zo zeldzaam waren dat je ze wel kon uitsluiten. Er is natuurlijk dè grote uitzondering als het gaat om ziektes die niet zo makkelijk overdragen: seks.

Er wordt, vanwege stigmatisering, een beetje omheengedraaid in de publikaties, maar het is intussen wel heel duidelijk uit onderzoek dat de belangrijkste verspreiding is via mannen die seks met elkaar hebben. Meer dan negenennegentig procent van de besmettingen zijn mannen, en er is een superspreader-event geweest op een groot homo-feest voor Pride in de Canarische Eilanden. Ook Darklands in België heeft voor flinke verspreiding gezorgd, al werd dat niet zo extreem.

Het overgrote deel van de besmette mensen is dus man, en van die mannen geeft de grote meerderheid aan homoseks te hebben gehad in de periode dat ze besmet zijn geraakt. Helaas wordt er niet in cijfers bijgehouden hoe beschermd die homoseks was, dus is ook moeilijk na te gaan of het met condooms kan worden tegengegaan. Als je gaat graven, zie je dat dat expres niet wordt bijgehouden, zodat mensen niet gestigmatiseerd gaan worden alsof het hun eigen schuld is, omdat ze onbeschermde homoseks hebben.

Nu heerst het vooral onder homomannen. Dat betekent niet dat wij dan maar opgelucht adem kunnen halen. Want er is nogsteeds een kansje dat er op andere manieren wordt overgedragen, en er is een veel grotere kans nog dat een klant het niet nodigvindt om je te vertellen dat hij het ook met mannen doet. Dus we kunnen best blootgesteld worden. Daar is in mijn helpersploegje wat discussie over geweest, en ik krijg er ookwel vragen over van collega's.

We weten nog niets zeker over apenpokken. We wéten nog niet of het echt seksueel overdraagbaar is. Maar kijk eens naar de cijfers, en het moet wel héél raar zijn als het níét zo is. Het lijkt er erg op alsof het vooral via vocht wordt overgedragen, en welke soorten vocht is de vraag. Maar het is vóór deze epidemie nooit doorverspreid, dus de soorten vocht die je zomaar verspreidt zullen niet erg besmettelijk zijn geweest.

Alles stilleggen, zoals tijdens Corona, helpt niet. Dat hebben we tijdens Corona op de moeilijke manier gezien. Er zijn zelfs mensen die je kunnen voorrekenen dat je door het grootste deel van de branche stil te leggen, het besmettingsgevaar via de branche verhoogt. Vooral doordat vooral de risico-minnende klanten en een handjevol risico-minnende hoeren bijelkaarkomen, en die hoeren dan de héle markt bedienen. Logisch, als je nadenkt.

Maar we moeten ons wel beschermen. Dat betekent natuurlijk in de eerste plaats condooms. Ik moet het telkens weer zeggen, maar ik snap dat er veel meiden zijn die onder druk van de ontwikkelingen van de afgelopen jaren het condoom voor steeds minder gebruiken. Dat maakt je kwetsbaar, en aan de cijfers te zien ook voor apenpokken. Dus neuk èn pijp met condoom. Dat is toch al het verstandigste.

Gebruik ook bescherming bij de klanten die je vertrouwt dat ze het niet met andere vrouwen doen. Het is raar maar waar, mannen zien seks met vrouwen als iets heel anders dan seks met mannen, en kunnen met vrouwen hartstikke monogaam zijn terwijl ze de hele homoclub uitwonen, zonder daar een tegenspraak in te zien. Klanten vertrouwen is toch al iets waar je heel voorzichtig mee moet zijn, want de verhalen die je van ze hoort, zijn meestal toch al onzin.

Natuurlijk moet je klanten die pokken op hun lijf hebben gewoon weigeren. Kijk vooral naar hun buik, schouders, onderarmen en nek. Ze hoeven niet helemaal onder te zitten ofzo om besmettelijk te zijn. Laat je ook niets aanlullen over dat het niet besmettelijk is als de blaasjes nog niet open zijn, of als ze al ingedroogd zijn.

Of zoenen besmettelijk is weten we niet, maar het is misschien een goede apenpokken-maatregel om dat tijdens de epidemie even niet te doen. Puistjes uitknijpen of onbeschermd anaal zou ik maar even helemáál niet aanbieden. Koortsige klanten mogen lekker thuis onder de wol, en gedraag je bij hoestende klanten maar net als tijdens Corona-tijd. De kans is sowieso groter dat die Corona hebben dan apenpokken.

Het is opzich geruststellend dat veel gevallen met apenpokken hun eerste en heftigste uitbraak-lokaties hebben in hun keel, in hun anus, en op hun pik. Dat lijkt aan te geven dat het echt penetratieve seks is geweest waardoor het overgedragen werd, en niet zoenen ofzoiets. Maar dat we iets niet zien, betekent niet dat we er zeker van kunnen zijn dat het er niet ìs. We moeten onze verantwoordelijkheid ook nemen voor dingen die we nog niet zeker weten.

En als je zelf symptomen gaat vertonen, zeg je boekingen dan af. Ja, het is kut om geen geld te verdienen, maar reken maar dat je hard aangepakt gaat worden als besmettingen van klanten naar jou kunnen worden teruggeleid. De krantenkopij ligt al klaar, en je gaat aan het kruis, reken maar. Dat hebben we vaker gezien, en voor jou loopt dat een stuk minder goed af dan een apenpokken-besmetting.

Apenpokken is veel minder besmettelijk dan Corona, dus we hoeven niet te rekenen op een pandemie. Als Pride voorbij is, zijn de homofeesten ook even minder, en krijgen we minder superspreader-evenementen. Je laten inenten voor apenpokken is nog een wassen neus, want je krijgt gewoon een normaal pokkenvaccin, omdat er wordt geloofd dat het zorgt voor een milder ziekteverloop. Daar is alleen weinig echt hard bewijs voor.

Het zit er dik in dat deze epidemie wel uitwoedt. Als de homoscene zijn verantwoordelijkheid neemt, en nu Pride voorbij is even het bij de vaste partners houdt tot de epidemie voorbij is, zijn we er met een handvol weken wel vanaf. De besmettingen naast die hoofdroute zijn zo weinig dat het daar niet op kan voortbestaan. Dus meiden, wees even wat hygiënischer tot het voorbij is. Dit gaat over.

maandag 18 juli 2022

Medestudentes

Studeren is tegenwoordig het grootste deel van mijn leven. Als ik niet in de collegebanken zit, of in een laboratorium sta, ben ik wel thuis aan het blokken of opdrachten aan het maken. En als ik dat niet aan het doen ben, maar een klantje draai of mijn keuken sta te schrobben, zit ik altijd wel ergens over mijn studie te peinzen. Je bent er altijd mee bezig, en het wordt snel het belangrijkste in je hoofd.

Toch schrijf ik er niet veel over. Dat betekent wel dat ik me een beetje in moet houden, omdàt ik er zoveel mee bezigben. Ik hou het bij mijn werkervaringen, ik hou het bij het hoeren. Daar komen jullie immers voor, je zit niet te wachten op gezeik over studeren. Veel mensen hebben immers zelf wel ervaring met studeren, daar hoef je niet voor op een blog te komen snuffelen. Bovendien, het staat duidelijk in de titel van mijn blog waar het over gaat.

Maar eigenlijk is het onzin, want dit is ook gewoon onderdeel van mijn ervaringen, en ik ben nogsteeds prostituee. Dus mag het best een keertje, vind ik. Vooral omdat ik toch niet die hoerenbril af kan zetten als ik kijk naar het studentenleven. En ik kan de studenten van nu vergelijken met de studenten van toen ik lang geleden met mijn eerste studie begon. Want er is best wat veranderd.

Het belangrijkste wat is veranderd, dat ben ik zelf. Ik was toen een tutje, naïef en onwetend, en ik durfde niets. Nu ben ik een doorgewinterde hoer. Dat geeft vanzelf al een ander perspektief. Maar ook mijn studie is anders. Ik had toen een "nepstudie," een artistieke opleiding waar mensen snel van denken dat hij niets voorstelt. Nu doe ik een studie die iedereen respekteert, omdat hij zo hard wetenschappelijk is. Ik vraag me af hoe de studenten in nòg hardere studies het redden.

Dat is allemaal al heel verschillend, maar het maakt ook veel uit dat ik tegenwoordig een eigen koophuis heb, een volwassen inkomen, en genoeg spaarcenten om het even op vol te houden als de tijden mager worden. Dat geeft je wel een heel ander gevoel dan het typische studentenhuishoudboekje. De meeste studenten leven van de hand in de tand, staan de helft van de tijd rood, en moeten regelmatig aankloppen voor geld.

Ik ben dus anders. Maar ik heb wel veel kontakt met studenten die dichterbij mijn oude studentenleven staan dan ik nu. Ik ken sowieso zóveel medestudenten, dat er van alles wel wat bijzit. Van mensa's, van studentensport, van studentenfeesten, van de collegebanken en van werkgroepen. En ook daar heb ik een hele andere blik nu, want ik ben nu niet meer het verlegen sfeervampiertje, maar de leuke tante die mag meedoen met het jonge spul omdat ze ondanks haar hoge leeftijd toch nog wel een beetje cool is. Bij de studenten die me kennen dan, de rest kijkt natuurlijk scheef naar me.

Het studeren zelf ervaar ik heel anders. Dat is vooral omdat mijn eerste "nepstudie" al die jaren geleden vergeleken met mijn nieuwe studie, nou ja, eigenlijk echt een nepstudie blijkt. Het is geen wedstrijd, maar als het een wedstrijd was, leek het op een kleuter die tegen een volwassene squash speelt. Het verschil is enorm, in hoeveel je moet kunnen en weten, maar vooral ook in hoe hard je moet werken. Daar kan geen baan tegenop.

Voor mij dan. Want mijn huisgenote doet dezelfde studie als ik, haalt bijna nooit haar reet van de bank, vreet mijn koelkast leeg en kijkt de hele dag Netflix, en haalt gewoon betere cijfers dan ik. Intussen snapt ze niet waar ik het over heb als ik haar hulp vraag voor een opdracht die ik nog aan het maken ben, en die zij al met een acht heeft afgerond. Ik snap niet hoe het kàn, maar voor haar is het zo.

Het is een uitdaging. En ik vind het een heel interessant onderwerp wat ik studeer, en heel belangrijk. Hoe meer ik leer, hoe nieuwsgieriger ik ernaar word en hoe belangrijker ik het vind. Maar ik zou graag meer tijd hebben om plezier te hebben in het studeren zelf, want het tempo ligt zo hoog, dat je alleen maar naar je tentamens aan het leren bent, en daarna meteen doormoet met het volgende. Van sommige vakken is alles zo in een schim aan me voorbijgegaan, dat ik je niet zou kunnen vertellen wat ik ervan geleerd heb.

Wat ook opvallend anders is, is het studentenleven. Ik was vroeger vooral kunstenares, vooral kraker, vooral dierenaktivist, vooral feminist, en dat studeren was een soort baantje om overdag mee bezig te zijn voor je weer terugging naar je studentenleven. Het voelde soms meer als een afleiding dan als waar je leven om ging. Tegenwoordig is dat anders. De studiedruk ligt veel hoger, en je voelt je meer een scholier die afentoe eens kan ontsnappen aan het huiswerk, dan als een student die de hele wereld kan verkennen.

Dat merk je ook aan het reizen. Eind jaren negentig was het heel normaal voor studenten om flink te reizen. Voordeelkaartjes scoren, en met de trein naar Griekenland, en dan de ferry naar Egypte, waar je voor een habbekrats kon backpacken als je maar van de resorts afbleef. De beurzen waren toen al flink vermagerd, maar je kreeg nog wel wat geld. Tegenwoordig is er alleen lenen, en de studentenhuizen zijn zo schreeuwend duur geworden, dat de wereld verkennen er niet meer inzit.

Voor studenten is de wereld veel kleiner geworden. Ook omdat opstandig zijn tegenwoordig veel meer sancties oplevert. Je wordt voor alles wat afwijkt gestraft. Vakken uit volgorde doen zonder toestemming levert op mijn studie al op dat je achteraan de rij mag aansluiten voor alles wat je geregeld moet hebben. Daar heb ik lang geleden nooit van gehoord, en mensen die toen andere studies deden ook niet. De student van nu wordt heel kort gehouden.

Er wordt dankbaar gebruik gemaakt van de reputatie van studenten bij de babyboomers. De student als zuipende nietsnut die overal met de pet naar gooit en de arbeider voor zijn uitspattingen laat opdraaien. De studenten die zij waren kennelijk. En met dat denkbeeld als wapen zijn telkens de teugels wat strakker aangetrokken. In kleine plakjes, zodat protest altijd onredelijk lijkt over zoiets kleins, zijn de poten onder de studenten weggezaagd.

De beurzen zijn weggeknabbeld, de prijzen voor collegegeld, boeken, huisvesting en alle andere noodzaken zijn door het dak gegaan en blijven stijgen, en intussen zijn de opleidingen ook langzaamaan steeds minder het ontwikkelen van de student geworden, en steeds meer het klaarstomen van een pasklare werknemer voor grote multinationals. Er wordt minder gestudeerd, en meer ingestampt. Allemaal ten koste van de student. Die zijn kop maar moet houden.

Zo krijgt de student van nu minder dan de student van toen ik begon, en die kreeg al een stuk minder dan de student van een generatie eerder. Er is geen politieke partij te vinden die niet akkoord gaat met steeds meer uitkleden van studenten en hun opleidingen, dus het gaat niet veranderen ook. Intussen worden studentes die naar het hoeren grijpen om zichzelf te bedruipen opgejaagd en afgestraft. De studente van nu wordt nog steeds geneukt, maar nu door de overheid.

Waar het aan ligt weet ik niet zeker, maar dat de student van nu braver is dan de student van de jaren negentig, dat zie ik wel heel duidelijk. De verhalen die ik toen met rode oortjes aanhoorde kom ik nu niet meer tegen. De moderne student is een stuk minder avontuurlijk, en heel veel gezagstrouwer. Kop naar beneden, neus in de boeken, en vrijheid komt wel als je afgestudeerd bent.

Behalve als je een bal bent natuurlijk, want dat is niet veranderd. Er is nog steeds zo'n groepje studenten die er met de pet naar gooit, en toch telkens door de studie heen rolt, en achteraf meteen kan aanschuiven bij een moddervette baan op een bedrijf van de Pappie van een mede-bal. Dat soort ballen vormt nu net als toen een soort elite, en zijn helaas de zichtbaarste studenten waar de rest op afgerekend wordt.

Ik ben zelf ooit met hoeren begonnen als studenthoer. Dat was misschien toen al niet helemaal kloppend, want ik was eigenlijk al zo'n beetje opgehouden met studeren, maar ik had mijn studentenkaart nog. En adverteren als studente levert een bepaalde soort fijne klanten op, dus dat was goed beginnen. Ik kende ook best meiden waarvan ik wist dat ze wel wat bijklusten, en ik had verwacht dat ik er nu, met al die geldnood, wel veel zou vinden. Die ik een handje kon helpen met goede raad.

Dat valt vies tegen. Waarschijnlijk niet omdat die meiden er niet zijn, maar omdat ze wel uitkijken om ervoor uit te komen. In de studentenwereld was vroeger een genuanceerdere blik op hoeren, maar tegenwoordig zijn ze ontzettend bekrompen en ontzettend politiek correct als het over hoeren gaat. Je kan zelfs als je één op één met iemand praat over het onderwerp, al zien dat ze zich schrapzetten in het denkbeeld, en niet verder willen kijken. Want dat is sociaal onacceptabel.

Ik heb niet helemáál bot gevangen, maar dat was danook bij meiden aan wie ik het wel kon zien, die ik doorgezaagd heb terwijl ze stomdronken waren. Die waren bovendien ook nog de naïevere soort studentenhoeren. Dus de echte straatkatten en vamps zal ik wel helemaal niet aan het praten krijgen. Die meiden heb ik tenminste wel wat mee kunnen geven, want aan goede informatie komen hoe je het werk moet doen, is tegenwoordig echt zowat onmogelijk.

Er bestaat wel wat info online, maar dat is allemaal alleenmaar gericht op de legale sektor. En daar kan je als studente helemaal niet terecht. Als je dat al wil, want je moet het èrg goed voorelkaar hebben in de legaliteit voordat het de moeite waard wordt, vooral vergeleken met de illegaliteit. Als je onafhankelijk wil werken, is er veel desinformatie beschikbaar, maar echt heel weinig nuttigs. Toen ik dat zag kreeg ik meteen weer meer zin om aan mijn blogje te werken.

Wat me echt stomverbaasde was dat ondanks al die angst voor het hoeren, het wèl wordt overwogen om op Onlyfans te werken, of via andere camdiensten. Dat zien ze als "veiliger" dan hoeren, en daar hebben ze ook niet al die vooroordelen over met misbruik, dwang en mensenhandel. Ik krijg het er niet in dat cammen en Onlyfans je harder achterna kan komen later dan gewoon een beetje hoeren, en dat je van hoeren wèl veel opsteekt, en van cammen helemaal niets.

Ze zouden er wat aan hebben, want zo onwetend en slecht in bed als we waren toen ik nog een meisje was, nu is het erger. Er is een hoger aantal maagden, en de studenten die wèl neuken, hebben een lager aantal partners gehad. Er wordt minder geslet, er wordt minder versierd, en er worden meer echte monogame relaties gedraaid, ondanks dat het je studie veel moeilijker maakt. Studenten zouden er goed aan doen om te scharrelen en one night stands te hebben, inplaatsvan te proberen een koppeltje te zijn. Relatiedrama kost tijd en energie die je hard nodighebt voor je studie.

Het sletten wat een beetje bij het studentenleven hoorde wordt tegenwoordig veel negatiever gezien. Niet alleen door de omgeving van de studenten, ookal is het daar wel preutser geworden, maar vooràl in hoe de studenten naar zichzelf kijken. De meiden zijn afkeriger van sletten en van sletterij, en ook de jongens zijn tegenwoordig niet meer happig op geslet, wat misschien wel het grootste verschil is.

De afkeer van sletterij is tegenwoordig veel minder Christenmoreel dan in de jaren negentig. Dat vind ik wel opvallend, want in de politiek is de Christenmoraliteit juist flink groter. Inplaatsvan dat meiden niet willen sletten omdat ze zich dan bezoedelen, is nu de weerstand omdat ze dan het idee hebben dat ze zich laten gebruiken, en de sterke ondertoon is dat dat "misbruik" je dan kapot zou maken. Feministische seksmoraal dus.

Toen ik jong was, was ik radikaal feministe. Ik wist nog niet beter. We geloofden allerlei knotsgekke onzin, zolang het in ons straatje paste. Wat ik heel zorgelijk vind, is dat bestwel wat van die denkpatronen en overtuigingen doorgesiepeld zijn naar de "normale" studenten, netzoals die feministische ideeën steeds meer een normaal uitgangspunt in de hele samenleving zijn geworden. Maar bij studenten is het nog een flinke schep erger.

Dat hele "woke" gedoe is onder studenten best populair, en je bent een beetje raar als je er niet in ieder geval een heel eind in meegaat. Genuanceerd zijn is tegenwoordig wèl al die woke overtuigingen gewoon aannemen, maar níét meteen de radikaalste konklusies eruit trekken. Het is nu extremer om vraagtekens te zetten bij dingen als institutioneel seksisme of de patriarchie, dan om er overal de schuld van te geven. En noem het vooràl niet "woke," want dan ben je meteen verdacht.

Je merkt dat ook aan hoe er tegenwoordig met gender-identiteiten wordt omgegaan. De studenten die dat vreemd of onzinnig vinden, houden hun kop er wel over. Het is tegenwoordig haast verboden die onzin niet superserieus te nemen. En dat vind ik raar, want toen ik in het jaar 2000 in een club werkte, hadden we daar elke maand Shemale-avond. Dan kwamen er twee half verbouwde she-males meedoen. En díé namen het allemaal half zo serieus niet. En vonden het woord she-male helemaal prima, ookal is dat nu zo'n beetje een scheldwoord. Ik denk dat dat een eigen stukje moet worden.

Wat ook bij dat gedachtengoed hoort, is een verlaging van de grenzen over wat je seksueel overschrijdend gedrag vindt. Tegenwoordig is consent heel hip, en hangt de dreiging van #MeToo boven de hoofden van je potentiële vrijers. De wet is hier nog niet zo extreem als in Engeland of op Amerikaanse campussen, maar ook hier wordt er wel op het sekswetje van Grapperhaus vooruitgelopen. En iedereen lijkt het de hoogste tijd te vinden. Iedereen die zich uitspreekt dan.

Dus versieren en pushen is verschrompeld en zowat verdwenen. De jongens durven het niet, en kùnnen het ook helemaal niet. Flirten is altijd al moeilijk, maar als er geen pushen in het flirten mag zitten, heb je er nog een extra handicap bij. Voor een flink stuk van de meiden betekent het ook dat ze wat tekortkomen, zonderdat ze dat herkennen. Maar daar komt nog een heel stukje over, want om dit uit te leggen moet ik het diepe induiken.

Wat wèl nogsteeds bestaat, is in bed gejengeld worden door een jochie dat staat te pruilen omdat je niet mee wil doen en hij zo geil is. Zeuren is niet minder geworden, en studentenjongetjes hebben daar nu nog even weinig schaamte over als toen ik een wichtje vers uit de schoolbanken was. En met de verminderde handigheid van de meiden is het effektiever geworden ook. Ze steken minder af tegen de versierders, omdat de versierders bijna verdwenen zijn.

In mijn omgang met studenten en studentes merk ik ook dat er dingen seksueel gewoon anders zijn. Het belangrijkste is dat de AIDS-angst veel minder is dan in de jaren negentig. En dus worden condooms veel minder gebruikt. En dus gaat er ook meer smerigheid rond. Schaamhaar is weer bestwel terug, er wordt veel minder geschoren. Anaal is veel normaler, en tegenwoordig wordt het bestwel veel gedaan, terwijl je daar vroeger echt een uitzondering mee was.

Wat me verbaasde was dat er meer stiekem gedaan wordt. Vroeger was je een net meisje voor je ouders, maar wist de hele collegezaal en je hele studentenhuis dat je Jan-Jaap had laten blijven na het feestje, en dat jullie flink bezig waren geweest. Je vriendinnen kregen dan boven de ochtendkoffie ooknog te horen hoe hij was geweest, wat hij had hangen, en of hij de moeite was. Tegenwoordig is dat heel veel zeldzamer. Je houdt het nu veel meer privé, op het stiekeme af.

Jongens glippen nu meidenkotten in met het soort stiekemheid wat je vroeger zag als je nog thuiswoonde. De schijn ophouden bij je medestudenten zou vroeger echt als belachelijk worden gezien, maar nu is het kennelijk normaal. Ook vreemdgaan wordt niet meer automatisch gedekt door je huisgenoten, ik hoor verhalen dat een meid met een vriendje door haar huisgenoten wordt gecockblockt als ze een vrijer mee naar huis neemt voor "koffie."

Daar wordt ook weer op gereageerd met nieuwe dingen. De sneaky link is overgewaaid uit Amerika. Dat is dus een scharrel die je in het geheim alleen voor de seks eropnahoudt, en waar niemand in je omgeving van mag weten. Een soort van geheimhouding alsof je vreemdgaat, terwijl je geen relatie hebt om op vreemd te gaan. Ik denk dat het voorkomt omdat mensen ergens wel voelen dat ze hun seksuele relatie buiten hun gewone leven willen kunnen houden, inplaatsvan meteen relatiedingen te moeten gaan doen.

Er wordt minder geneukt, er wordt veel minder geflirt, er is véél minder avontuur, en er worden alleen risico's genomen als het om SOA gaat. De bekrompenheid zit er flink in, er wordt dus ook minder geëxperimenteerd, en dus ook minder geleerd, dùs weten ze ook minder wat ze missen. En als klap op de vuurpijl: ze denken dat ze seksueel vrijer en ruimdenkender zijn dan studenten van twintig jaar geleden. Ik schrik daar wel een beetje van.

Ja, er zijn bestwel studenten die aan me toevertrouwen dat ze ervan balen dat de seksuele regels zo strak en zo krom zijn. Die voelen dat ze niet in het keurslijf passen, en balen omdat ze denken dat het aan henzelf ligt. Ze zouden het graag aan hun laars lappen, maarja. Voor je het weet is zo'n meisje een slet zonder zelfrespekt, waar neerbuigend tegen gedaan wordt. Of is een jongen een verkrachter.

Maar de nieuwsgierigheid, de seksdrift, en het verlangen, die zijn er natuurlijk nog steeds. Studentes van nu hebben ook een kut, ze hebben ook hormonen. Die duwen wel. Dus verliefd worden ze nog steeds, ookal is dat vaak een weg naar frustratie. Want dat is waar dit allemaal naartoeleidt. Frustratie. De studenten van nu zijn ontzettend gefrustreerd, en niet alleen seksueel. De klassieke tijd van ontdekken en uitspatten, waar ze aantóé zijn, is een keurslijf geworden. Van een maatje te klein.

Studenten zijn nog steeds niet zo bekrompen als de volwassen wereld, ik wil niet zeggen dat ze helemáál braaf zijn geworden. En je hebt nog steeds studentenhuizen waar de seksuele moraal wordt gezien als iets waar je zo hard mogelijk tegen schopt. Je hebt nogsteeds sletten, je hebt nogsteeds fuckboys, ze zijn alleen nietmeer zo de norm als vroeger. Tegenwoordig zijn ze de uitzonderingen. Het gemiddelde is veranderd, en daarmee ook de norm.

Dat is ook voor een stuk omdat de privacy een stuk minder is geworden. Niet alleen zijn er meer studenten om je heen die een potje zitten te oordelen, en krijg je ook meer scheve ogen omdat er veelmeer studentes zijn die wel zouden willen maar niet durven, maar ook is je leven tegenwoordig makkelijker te volgen via alle anonimiteit schendende technologieën die we tegenwoordig accepteren.

Als je je achter de bar liet vingeren op een feestje in mijn tijd, was het ergste dat gebeurde dat je werd uitgejoeld door een paar dronken sukkels, en je daarna wat vage geruchten te ontkennen had. Tegenwoordig komen de smartphones tevoorschijn, en sta je voor je leven op dumpert met je dronken geile kop. Daar is de huidige generatie studenten heel bewust van, en die hebben geen zin om in hun latere leven daarvoor afgerekend te worden.

Maar ook door je opleiding kunnen worden aangesproken over wat je uitvreet is een grote angst. Natuurlijk vooral onder studenthoeren, want daartegen wordt soms heel hard opgetreden, maar ook jongens die flink uitpakken en eroplos flirten. Want die zijn goede zondebokken om eens te laten zien hoe modern de moraal van de universiteit is, en hoe goed ze de universiteit "veilig" maken voor meiden door brutale jongens af te straffen.

Al moet ik wel zeggen dat de studenten overschatten hoeveel zo'n universiteit ze kan maken. Het wordt gezien zoals een basisscholier de school ziet, een soort alles beslissende organisatie. In het echt zitten ze aan heel veel regeltjes gebonden, en is het een burokratie die vastzit onder een grotere burokratie. Ze wìllen je een heleboel opleggen en ze wìllen je op een heleboel afrekenen, maar dat geven ze meestal snel op als je de burokratie tégen ze gebruikt.

Het was leuk geweest als het studentenleven nog even experimenteel en vrij was als toen ik voor het eerst begon. Ik had dat eigenlijk ook verwacht, en ik keek er vooral naar uit om het deze keer góéd aan te pakken, en er góéd in te duiken. Het enige waar ik me zorgen over maakte was dat ik te oud ben om er nog zomaar in te passen. Maar dat valt dus hard tegen vanwege die kulturele verandering.

Ik heb daar schijt aan. Als ik na een feestje een jongen tegen me aan heb hangen, dan neem ik hem mee naar huis en leer ik hem wat. Veel van die jongens weten dan achteraf niet hoe ze het hebben, en ontwijken me. Dat laat ik danmaar zo. Andere komen telkens terug, en dat vind ik prima zolang hij me nog niet verveelt. Die jongens leren vaak ook echt wat, al was het maar over wat ze zelf lekker vinden.

Eigenlijk is het jammer dat ze dat niet bij elkaar vinden nu. Ik doe graag mee, en ik geef meiden raad en jongens kut, maar onderling schiet het ècht niet meer zo op als vroeger. Dat vind ik heel jammer, en ik hoop dat het iets is wat uiteindelijk bezwijkt onder het gewicht van de seksdrift van al die jongvolwassenen. Zoveel frustratie kan toch niet altijd blijven bestaan?

maandag 11 juli 2022

Beweging in de WRS

De WRS is nog steeds onderweg, nog steeds niet van de baan, en nog steeds een ramp. Ik heb aleens uitgebreid geschreven over wat dat wetsvoorstel inhoudt, en hoe schadelijk het is. Dat ga ik niet nogeens herhalen, als je het niet meer zo duidelijk hebt kun je het beter even teruglezen.

Een hele tijd is het al stil rondom de WRS. Eerst werd het ingediend, eigenlijk als een WRP die hélemaal herschreven en hélemaal omgegooid was, en daarna kwamen er adviezen en invalshoeken van allerlei maatschappelijke en juridische organisaties. Die eigenlijk allemaal wel wat te kankeren hadden, want het is een monsterlijk slecht geschreven stuk wetstekst. Ookal had niemand alle punten aangestipt die ik in mijn lange blogstukje erover wel aanstipte.

Ook groepen en instituten die het denkbeeld slikken zonder te kauwen zagen grote gaten in de WRS. Als je gaat nadenken zie je dat het niet logisch is, en als je het naast de rechtsprincipes legt zie je dat het daarmee botst. Dat het veel lijkt alsof het geplagiëerd is van de Prostituiertenschutzgesetz uit Duitsland werkt bovendien tegen, nu dat de eerste resultaten uit Duitsland binnen zijn, en het blijkt uit te pakken zoals sekswerkers al hadden voorspeld. Veel meer ellende, en alleenmaar meer illegaliteit.

Daar werd luchtig over gedaan, en het wetsvoorstel heeft een hele tijd stilgelegen daarna, ook omdat het controversiëel was verklaard. Nu zit hetzelfde kabinet, na een heleboel gekift en diva-gedrag, weer op hetzelfde pluche, en moet weer de hobby van de Christenunie worden gesponsord. Hoerenhaat moet, het staat in het kabinetsakkoord.

Maar er moet vordering worden gemaakt, en er moet worden gedaan alsof er naar de Raad van State is geluisterd, dus worden er wat dingen geschrapt. De strafbaarheid van klanten van illegale òf misbruikte hoeren wordt bijvoorbeeld geschrapt zolang ze maar melding doen van de misstand. Nou ja, bijna dan. Want het moet wel zo worden gedaan, dat klanten "zich er niet achter kunnen verschuilen" dat ze aangifte hebben gedaan. Hoe dan? Dat weet niemand.

Iets anders is dat ze aankondigen dat er geen boete meer komt voor niet geregistreerd staan. Dat is goed natuurlijk. Maar hoe dan? Hoe ga je het verplichten als er geen sanctie op komt? Hoe ga je ervoor zorgen dat we tòch ons in de lekke databases van de discriminerende overheid laten opnemen, en ons gewillig op razzia-lijsten laten zetten? Het antwoord klinkt heel Zweeds.

Want net als in Zweden wordt iedereen om ons heen, zolang we illegaal zijn, nog steeds ge-illegaliseerd. Nog steeds zijn onze klanten strafbaar, nog steeds zijn de mensen die voor ons werken strafbaar, nog steeds zijn de mensen die ons gelegenheid geven om te werken strafbaar. Eerlijk gezegd zou ik liever de boetes houden, en al die maatschappelijke isolatie geschrapt willen hebben.

Maar er is weer beweging. En er komen ontwikkelingen. Ik hou mijn ogen open, en ik verwacht weinig goeds. En ik heb eigenlijk helemaal geen zin om er aandacht aan te besteden, maar het moet nou eenmaal. Eigenlijk heb ik genoeg te doen, eigenlijk is het veel meer werk dan zou moeten, omdat de journalisten hun werk niet doen en ik het dus allemaal zèlf moet controleren of het klopt, en eigenlijk heeft het ook weinig zin. Maar wel een beetje zin. Dus het moet.

Ik schrijf liever gewone stukjes.

maandag 4 juli 2022

Koude douche

Mijn oma, niet die van de opa met de boot maar de andere, vertelde ooit bij een grote familielunch dat als haar broers "verhit" waren zoals tienerjongens nogweleens zijn, ze door hun moeder naar een koude douche werden gestuurd. Had zo'n jongen dus een stijve, en merkte zijn moeder dat op, dan was het op naar een koude douche. Oma vond dat het een goed idee was, en vond het maar niets dat er tegenwoordig niet meer in geloofd werd.

Natuurlijk zit daar vanalles onder vanuit het geloof, en vooral heel veel seksuele bekrompenheid. Het idee dat die jongens seksuele gevoelens hadden kon niet worden geaccepteerd, en dus moest dat maar weggespoeld worden. We zijn als cultuur, en vooral als geloof, niet op ons gemak met de simpele en gezonde biologie van seks, en dat er diep in ons ingebakken is dat we naar seks toe worden gedreven. Dat zien we als schadelijk en schandelijk genotzoeken, en moet weg.

Hetzelfde idee van de koude douche kom je ook regelmatig tegen als middel tegen masturbatie. Een jongen, want het gaat altijd om jongens, een koude douche laten nemen helpt hem niet te masturberen, en dus "puur" te blijven. Dat is je reinste flauwekul natuurlijk, ookal valt er wel wat te zeggen voor masturbatie aan banden leggen. Het is natuurlijk wel gewoon onzin om je zo te bemoeien met de seksualiteit van je zonen, en bovendien helpt het niet.

Koude douches werken prima om stijve pikken te veranderen in teruggetrokken wurmpjes, die omhooggedrukt worden door verschrompelde balzakken. Maar dat simplistische idee dat hoe geil en hoe gedreven door seks iemand is, één op één temaken heeft met hoe gezwollen zijn of haar geslachtsorganen zijn, is belachelijk. Je moet een maagdelijke kluizenaar die niet naar zichzelf durft te kijken of een seksuoloog zijn om dat serieus te nemen.

Ik kan er namelijk over meepraten. Het liefst douche ik warm. Als ik de tijd voor mezelf neem, zet ik de kraan zo heet dat het bijna pijn doet, en de wolken stoom in mijn badkamer staan, en de muren achteraf druipen. Ik heb mijn handdoekenrek dan buiten de deur van de badkamer, anders zijn ze zeiknat. Dan laat ik me helemaal als een kreeftje zo rood koken in het hete water, en bedek ik mezelf in een bontjas van badschuim. Zálig!

Dan maak ik er ook echt een feestje van. Ik koop een douchegel met een nieuw geurtje, ik gebruik mijn dure rehydraterende douchecrème, en ik warm door tot in mijn binnenste. Dan wip ik de badkamer uit, en terwijl die nadrupt wrijf ik me heel stevig af met dikke wollige handdoeken tot ik helemaal geëxfoliëerd ben. En dan ga ik lekker na zitten soezen in mijn badjas bij het raam, met een kop koffie. Mijn haar weer onder controle krijgen komt dan nog wel een keer.

Ook als ik even douche voordat ik naar college rij doe ik dat lekker warm. Niet zó warm, maar gewoon zoals het lekker comfortabel is. Dat iets minder warm en een stuk minder lang douchen betekent ook dat je niet je hele lijf hoeft in te smeren achteraf, en dat scheelt tijd. Lekker even schoon, en dan weer door. Het scheelt ook enorm met hoevaak je je hele badkamer moet ontkalken, want die mistwolken laten overal een groezelig groengrauw laagje op achter.

Maar in mijn leven heb ik vaker koud gedoucht dan warm. En dat komt door mijn werk. Nee, het is niet dat ik als hoer zo geil ben dat ik telkens onder de koude douche moet springen om mijn kloppende kut onder controle te krijgen. Het is omdat je als hoer gewoon heel erg vaak moet douchen, en het werkt veel beter als je dat zo koel mogelijk doet, dan wanneer je je huid telkens uitdroogt in de warmte.

Laat ik meteen even het beeld afschieten dat we veel douchen omdat we onszelf willen reinigen van die o-zo-vieze dingen die we doen. Ik spring niet de douche in om een emotionele reden, maar omdat ik hygiënisch werk. Je bakker wast ook telkens zijn handen, je automonteur wast ook zijn handen en zijn gezicht, je tandarts wisselt ook telkens zijn gereedschap en zijn maskertje, je volgende klant moet gewoon geen vuiligheid van de vorige hoeven meemaken.

Dat betekent trouwens niet dat ik na de laatste klant de hele verdere dag rondloop met zijn parelketting op mijn tieten of zijn zweet op mijn reet. Als het klef is geworden douche ik ook zo snel mogelijk. Maar als ik snel even naar de super moet, kan het best even wachten. Ik ben niet vies van mijn klanten, maar ik ben gewoon schoon op mezelf. Dat vind ik zelf ook gewoon fijn.

Wat ik minder fijn vind, is koud douchen. En dat deed ik vroeger heel veel, want toen ik thuisontvangst deed had ik meerdere klanten per dag. Als je dan meerdere keren per dag warm doucht, wordt je huid droog, klam en geïrriteerd. En hou je hem gewoon niet mooi. Met douchen bij het opstaan, en na elke klant een keertje douchen, douchte ik wel zo'n vier keer op een gemiddelde dag. En op drukke dagen dus meer.

Ik had al last van douche-huid toen ik nog nieteens met thuisontvangst begonnen was. Ik werkte in een club, waar ik als ik geluk had een klantje per dag draaide. Mijn inkomen stelde niets voor, en ik leefde op grotere voet dan ik zelf kon verdienen vanwege een vriendje waar ik aan hing. Dat was zo'n typisch verlopen bordeel dat het erom doet, en helaas hoorde daarbij dat je vanzelf mee ging ruiken met die parfum-tabak-lucht die daar hing.

Mijn vriend vond dat maar niets, en ik deed altijd mijn best om die lucht van me af te schrobben. Reuze warm natuurlijk. En ik kreeg een droge, schilferige huid, waar ik maar met allemaal smeerseltjes tegenin smeerde. Ik kankerde erover tegen collega's, en die knikten meelevend met me mee, maar kwamen niet verder dan zeggen dat ik misschien mijn vent maar wat minder zijn zin moest geven.

Op een dag was ik net klaar met een klant in de rui. Sommige mannen hebben veel lichaamshaar, en die raken dat dan kwijt. Overal in je nest ligt dan haar, en het zit ook op je geplakt. Het is maar haar, en dat is niet vies, maar toch heb ik het altijd ranzig gevonden. Daar kan zo'n klant niets aan doen, maar ik wil dus wel even snel onder de douche na zo'n klant. Dus nu ook.

Ik moest even wachten bij de douche, want een collegaatje stond te douchen. Nou heeft de helft van mijn mannelijke lezers meteen verhitte plaatjes in hun hoofd over hoe ik erbij klim in die kleine douchecel, en we door ruimtegebrek onze natte ingesopte lichamen tegen elkaar aan moeten wrijven, tepel aan tepel, terwijl we elkaar helpen inzepen. Sorry, maar dan was waarschijnlijk die aftandse douchecel omgevallen. Als je daar doucht, wil je wassen.

Dus vlak nadat ze klaar was, klom ik de douche in, en gilde meteen van de schrik. De douche was ijskoud, van de kranen en buizen tot de vloer tot de wandjes. Ik was dat niet gewend, en ik wou meteen weten of de douche stuk was. Mijn collegaatje moest lachen, en vertelde dat ze altijd koud douchte. Volgens haar kreeg je er stevigere tieten van. Ik was verbaasd. En nieuwsgierig.

Als je dan naast die douchecel had gestaan, net teleurgesteld doordat we niet als twee lesbische palingen om elkaar heen gekronkeld hadden, had je weer een gil gehoord, want zomaar even met koud douchen beginnen is niet voor mij weggelegd. Er zijn vrouwen die dat zomaar kunnen, maar ik moest echt maanden wennen voordat ik de warme kraan er niet bij hoefde open te draaien. En dan stond ik bij het afdrogen te klappertanden.

Of mijn tieten er steviger van zijn geworden wéét ik eigenlijk niet. Het kan wel, maar hoe je dat meet is natuurlijk de vraag. Ik vind het niet opvallend steviger. Wat ik wèl na een paar weken merkte, was dat mijn huid er strakker en soepeler van wordt, en niet meer uitgedroogd aanvoelt, ookal douchte ik vier keer per dag. Dat was bestwel een groot verschil. Dus ookal háátte ik het, en haat ik het ergens nogsteeds, ik bleef het doen.

Tegenwoordig douche ik maar afentoe koud. Vooral als ik me bedenk dat ik vandaag aleens gedoucht heb. Maar tegenwoordig ook voordat ik naar een klant ga. Niet alleenmaar omdat de klant dan een gladdere, stevigere huid te betasten heeft, maar ook omdat ik het zel ben gaan associëren met het voorbereiden op een klant. Netzoals met je make-up opdoen of je setje aantrekken, je geeft jezelf de waarschuwing dat er seks aan zit te komen. Dan kom je vanzelf makkelijker in de stemming.

Ik merk ook dat het me niet alleen voorbereidt op seks, maar me ook een werkhouding geeft die goed voor me is. Na een koude douche ben ik zakelijker en ondernemender. Ik voel me vitaler. Misschien wel omdat mijn lijf van de weeromstuit warmer lijkt te worden na een koude douche. Ik squash beter na een koude douche, ik neuk beter na een koude douche, en ik neem me telkens voor om ook eens 's ochtends bij het opstaan koud te douchen.

Maar ik heb niet voor niets een warme kraan in mijn douche, en ik vind eigenlijk dat ik bestwel mezelf mag belonen met een traktatie in de vorm van heet water. Ik heb immers al ondernemendheid laten zien door uit mijn heerlijke warme bed te klimmen, en dat is al moeilijk genoeg zonderdat ik het moet doen met in mijn achterhoofd dat ik nu het koude water inmoet. Brr.

maandag 27 juni 2022

Te oud en breekbaar

Het lijkt kort geleden, toch is het nu al echt jaren terug, dat ik in mijn werkflatje aan de slag was. Lekker doorwerken, een betrouwbare stroom van klanten, en er waren heel weinig dagen dat ik géén afspraak had. De meeste klanten waren vast, iedereen wist waarvoor hij kwam, en ze gingen tevreden weer weg. Ja, ik had genoeg te klagen, maar het liep allemaal, en het was een gezond bedrijfje.

Ik had een winstgevende routine. Ik werkte hard, ik zette me echt in, maar het betaalde zich uit in klinkende munt en stralende glimlachen. Ik was tevreden, ik keek met vertrouwen naar de toekomst, en ik dacht dat ik zo kon doorwerken tot ik oud was. Ik ken bestwel wat oude hoeren, en die vertellen allemaal hetzelfde: leeftijd hoeft helemaal geen probleem te zijn, als je maar aktief blijft hoeren. Maar daar heb ik wel vaker over geschreven.

Sowieso heb ik wel vaker geschreven over hoe ik tegen wil en dank de illegale escort in moest. De overheid heeft me mijn vergunning voor mijn werkflatje afgepakt, en dat was dat. Als jullie nu denken: "daar gaat ze weer!" dan snap ik dat best. Ik heb ongeveer hetzelfde als ik er weer over schrijf. Ik laat het ook liever gaan, vooral omdat het helemaal niet alleenmaar nadelen blijkt te hebben gehad.

Maar soms zijn er toch momenten dat het opeens even weer steekt. En dat is als ik onverwacht iets tegenkom wat het opeens heel voelbaar maakt dat ik niet meer anderhalve ton per jaar omzet, niet meer zo lekker kan genieten van de investeringen in mijn konijnenholletje, en niet meer een eigen plekje heb waar ik de dienst uitmaak. Dat is iets anders dan wanneer ik me boosmaak over het nieuws, of als ik een stukje schrijf en er wéér een punt van moet maken. Als het opeens steekt, raakt het me veel dieper.

Het kan zelfs wel zijn dat ik er daarom zo vaak toch aktief mee bezigben. Omdat ik het liever konfronteer op mijn eigen manier, op mijn eigen initiatief, dan dat ik er opeens weer mee gekonfronteerd wòrd. Niet dat ik het zo voorkom, maar het geeft me toch een gevoel dat ik er meer grip op heb ergens. Iets proberen te negeren geeft je er helemààl geen grip op, en dan sta je nog machtelozer.

Ik had een afspraak met een klant, dus ik was me aan het voorbereiden. Ik begon met het lezen van mijn notities over de klant, en terwijl ik me schoonschrobde, schoor, opmaakte en aankleedde, dacht ik na over hoe ik de date ging insteken. Een beetje het programma opstellen, een beetje bedenken of ik hem iets nieuws ging laten meemaken, een beetje de illusie opzetten.

Dat is een routine die ik al heel lang heb. Het is een soort ritueel voor de date, en dat is de manier geworden hoe ik me op èlke klant voorbereid tegenwoordig. Ik improviseerde meer toen ik nog in mijn werkflatje werkte, maar thuisontvangst is nou eenmaal ander soort werk. Nu moet ik me voorbereiden op elke date, al is het maar om van gestresste studente over te gaan op geile hoer.

Ik had me lekker opgewerkt, en ik was bijna klaar. Ik pakte mijn tas in, en ik liep in mijn hoofd het lijstje af van wat er in mijn tas hoort voor de date. Je escorttas is een heel belangrijk iets voor op escort, want je moet alles bij je hebben wat je nodig gaat hebben, want je kan het niet maken dat je date iets tekortkomt omdat jij je shit niet bij je hebt. En eenmaal bij hem thuis of in een hotel kan je niet ervanuitgaan dat je wel kan vinden wat je nodighebt.

De escorttas is zo'n ding wat eigenlijk een eigen stukje verdient, want anders wordt dit weer een stukje binnenin een stukje. Wat je moet weten is dat het een strak georganiseerde set is met wat je nodighebt voor je werk. En het belangrijkste wat je nodighebt voor je werk is natuurlijk condooms. Alles in die tas is belangrijk, maar als je maar één ding mag kiezen om bij je te hebben, is het uiteraard condooms.

In mijn werkflatje had ik wel tien of twaalf plekjes waar ik condooms bewaarde. Dan hoefde ik niet naar één bepaalde plaats toe om ze op te halen als we door de hele kamer heen, of ondersteboven overdwars, lekker bezig waren. Ik had ze altijd binnen handbereik. Op escort is dat natuurlijk anders, en daar zitten ze in het meest toegankelijke vak van mijn tas, en die tas sleur ik danmaar rond.

Per date gebruik ik meerdere condooms. Gemiddeld drie en een half tegenwoordig. Daar hoort ook bij dat er condooms niet willen, of dat ik een condoom wel openmaak, maar hem niet gebruik. Dan is hij ook foetsie. Je moet niet zuinig zijn met condooms. Condooms die niet perfekt zitten, moet je gewoon wisselen. Anders zit je toch de hele tijd extra op te passen, en condooms zijn goedkoop.

Niet als je ze in kleinverpakking koopt, zoals de consument dat doet. Dan ben je soms letterlijk meer dan een Euro per condoom kwijt. Als ik ze zo moest kopen, zou ik er nogsteeds hetzelfde mee omgaan, want je veiligheid is je topverantwoordelijkheid natuurlijk, maar ik zou het met een minder fijn gevoel doen. En dan zou ik niet alleen de hele tijd op moeten passen dat mijn klant veilig is, maar ooknog op mezelf moeten passen dat ik niet gierig word en ga beknibbelen.

Ookal gebruik je maar drie en een half condoom per date, je moet er meer bij je hebben natuurlijk. Ik reken tegenwoordig op zes condooms per klant, en een paar meer kan ook geen kwaad. Die gaan in mijn tas, in een voorvak dus, en die heb ik dus niet in een temperatuur-beheerste harde doos. Die dingen worden aan warmte blootgesteld, en kunnen geplet of gebogen worden in de verpakking.

Condooms zijn gemaakt van rubber of neopreen. Dat zijn allebei oersterke materialen, zolang ze maar vers en onbeïnvloed zijn. Als een condoom veroudert, of de verpakking beschadigd raakt, of het condoom lang warmte meemaakt, of hele hoge warmte, dan gaat het hard achteruit. En dan krijg je dus klappers en afglijers. Of erger, lekjes die je niet opmerkt tot je het condoom na het nummertje grondig inspekteert.

Dus condooms die in mijn tas hebben gezeten 's zomers, of als ze gekreukt kunnen zijn, of waar ik gewoon niet van kan weten wat ze hebben meegemaakt, die gaan in de afkeurhoop. De onderste la van mijn nachtkastje ligt helemaal vol met ouwe condooms, die nog prima zijn voor een dildo voor mijn eigen gebruik, of om als handschoentje te gebruiken, of om een wortelkluit bijelkaar te houden tijdens het verpotten. Maar bij de seks gebruik ik ze niet meer.

Ik kan makkelijk zo gul met condooms zijn, want hoe ik ze koop kosten ze bijna niets. Ik koop ze via importeurs, in dozen van duizend. Je kan ze nog goedkoper krijgen dan dat als je nog grotere partijen koopt, maar duizend is een mooi getal. Ik deed in mijn werkflatje een half jaar met een doos van duizend, en dat vond ik een mooie tijd. Zo worden ze ook niet te oud, en dat risico loop je wel als je er meer tegelijk koopt. Die paar centen die je bespaart wegen daar niet tegenop. Bezuinigen op een kwaliteitscondoom voor elf cent, of een latexvrije voor tweeëndertig cent, is onzin.

Zo kwam het dus dat ik de oude condooms uit mijn escorttas haalde, en in mijn la gooide. Dan doe ik ook meteen even het afvalzakje, en ik haar alles uit de tas wat erinzit, stal het op mijn bed uit, en pak het weer terug in. Zo hou je de boel georganiseerd, en zorg je dat er geen snippers en kruimels ophopen. Ik pakte nieuwe condooms uit de doos, en ik wou ze net in de tas doen toen me de datum opviel. Ze waren bijna een jaar oud.

De condooms waren niet over de datum. Die datum is nogal ver weg, en ver voor die datum beginnen de condooms al minder te worden. Collega's hebben daar eens grondig mee getest, en dat was heel interessant. De kwaliteit van een condoom begint vanaf dag één al te dalen, en tegen de tijd dat de vervaldatum er is, is het al best ver heen. We kwamen tot de conclusie dat je gewoon condooms niet langer dan een jaar wil bewaren, en dat het beter is om ze in de koelkast te zetten. Dat heb ik nooit gedaan, maar bestwel wat meiden uit mijn hulpploeg doen dat.

Ik ging eens door de dozen heen. De gewone maat condooms waren allemaal oud, en ik had zelfs nog een handvol nòg oudere condooms liggen. Mijn non-latex condooms, die even lang meegaan maar die vaak al een stuk ouder zijn als je ze koopt, waren nog ouder. Er zijn minder mannen die doen alsof ze latex-allergie hebben dan wat jaren geleden, en ik koop die dingen te groot in. Mijn oversize condooms waren nog best vers, en mijn kleintjes ook. Maar toch.

Toch was het een beetje een schok. Als je me had gevraagd of ik tegenwoordig minder condooms verbruik, had ik je meteen kunnen zeggen dat ik natuurlijk veel minder condooms erdoor draai dan vroeger. Maar om er op deze manier mee gekonfronteerd te worden, dat beviel me niet. Het liet zien dat ik nog steeds overschat hoe goed mijn bedrijf draait, en dat ik de dingen niet in de hand heb. Ookal was er niets aan de hand, het gaf me toch duidelijk aan dat er iets miszat.

Oude condooms zijn symbolisch voor me. Als je in een schilderij een verlopen condoom neer zou leggen, zou ik meteen het symbool lezen als een teken van een doodlopend seksleven, als seksuele dood. Natuurlijk is het bij mij helemaal niet in de buurt van seksuele dood, maar het laat me wel zien dat er iets afglijdt, en dat ik bezig ben met een schim van mijn vroegere werk. Hoeveel ik mezelf ook kan vertellen dat ik zo beter af ben.