Waar doe ik het eigenlijk voor?

Zo nu en dan denk ik echt: waar doe ik het nou voor? Want dan kijk ik eventjes met andere ogen, en dan zie ik dat ik bezig ben met iets wat ik ook heel anders zou kunnen doen. Ik heb keuzes gemaakt, die ik soms niet zo goed onderbouwd vind. En dat is iets wat me soms echt verbaast. Ik vind mezelf namelijk best een goed denkende vrouw, en dat gevoel heb ik op zo'n moment helemaal niet!

Om meteen maar bij de kop te beginnen, ik twijfel geen moment aan de prostitutie zelf. Dat ik wil seksen voor mijn geld is geen twijfel waard. Het verdient heel lekker, en het is leuk om te doen. Als werk dus. Ik weet niet iets wat ik liever als werk zou doen. Maar hoe ik het doe, daar twijfel ik weleens over.

Ik zie uurprijzen in de websites die heel erg veel hoger zijn dan die van mij. En die meiden, daarvan weet ik dat ze het niet kunnen. Sommige zijn gewoon net van de straat geplukt. Het buro heeft ze zelfs nooit gezien, ze worden meteen naar een klant gestuurd als ze maar hun foto's in orde hebben. Ik kan die prijzen niet vragen, want ik ben in de verkeerde soort van prostitutie daarvoor. Daar schrijf ik nog wel een apart stukje over.

Wat ik wel doe, is me uit de naad werken voor hetzelfde geld als zo'n kutje dat geen Nederlands spreekt, en een beetje kreunt terwijl ze de klant al het werk laat doen. En als de klanten dan bij mij kwamen in plaats van haar, dan had ik dat nog niet erg gevonden. Maar ze doen het toch, en ze laten duidelijk zien, dat de meeste klanten geen idee hebben van kwaliteit. Er zijn er genoeg van wel, maar de helft van de klanten kan je elke kut verkopen.

Maar als ik mijn prijzen omhoog doe, komen alleen maar de vaste klanten terug. Mijn aanloop is dan meteen weg. En de vaste klanten die kankeren dan ook hoor! En als de prijs weer terug naar normaal gaat, is alles weer bij het oude. Ik lever betere diensten dan meiden die meer krijgen, maar het maakt niets uit voor hoe ik kan werken.

Hard werken is niet normaal in de prostitutie, en je snapt ook wel waarom. Je krijgt er niets extra's voor. Je houdt er vaste klanten mee, maar als je goed bezig bent, kan je ook wel je uren volkrijgen met aanloop. Het hoeft dus niet. Je krijgt het niet terug in je portemonnee. Wat ben ik dan voor stommeling dat ik al die moeite erin steek?

Van sommige mannen krijg ik er dan nog erkenning voor, die laten me zien dat ze het waarderen, maar de meeste echt niet. Ik weet niet hoe ze zijn met andere meisjes, maar ik zie ze niet verrast kijken dat ik zo mijn best doe, en dat ik er zoveel van kan. Volgens mij zijn die zoveel met hun lul bezig, dat ik gewoon netzogoed een schaap had kunnen zijn.

Op Hookers zie je het ook niet terug, mijn recensies zouden over een ander kunnen gaan. Ze schrijven vooral over wat de klant doet, en dat je lekker bent. En dat je goed kan neuken, goed kan pijpen, maar dat schrijven ze over iederéén. Het verschil in kwaliteit zie je gewoon echt niet terug, totaal niet zelfs. Voor iets wat door mannen is opgezet, vind ik Hookers echt een wijvenclub. Maar daar ga ik ook wel een apart stukje van maken.

En het geld wat ik verdien, waar gaat dat heen? Nou, naar de Belasting, dat is al het meeste. Als ik vier klanten op een dag heb, neuk ik er twee voor de Belasting. Dan is er nog onkosten, zoals mijn geldmannetje, en de gemeentebelasting. Daarna heb ik véél uitgaven aan mijn hypotheken, en mijn pensioenregeling, en de rest kan ik dan uitgeven. Zodat ik kan ophouden als ik 45 ben, met behoud van koopkracht. Dan heb ik twee huisjes, waarvan ik er één niet nodig heb. Dan heb ik niets meer te doen, en kan ik maar beter wat vrijwilligerswerk gaan vinden. Want ik moet werken, zo ben ik.

Waar doe ik het dan voor? Nou ja, ik weet dat wel, maar soms lijkt het gewoon zo zinloos. Ik doe het omdat ik een goeie hoer wìl zijn. Voor mezelf. Omdat ik het fijn vind om dat te zijn. Zo wil ik mijn leven leven. Maar dat is een reden, die ik soms moeilijk vind om te slikken. Vooral als er zo weinig mensen zijn die het verschil waarderen. Het is bij de meeste mannen parels voor de zwijnen.

Het is kunst, het is mijn levenswerk. Maar het is gebleken, dat het één van die werken is, die de kunstenaars alleen begrijpen, en het publiek niet. Want ook klanten kunnen kunstenaars zijn. En ik heb nog een beetje voldoening dat ik die wèl bij de broodsnollen weghou.

Seks met tieners

Als tiener heb je het maar moeilijk. Je hebt meer zin in seks dan je aankan. Je bent als jongen lekker potent, als meisje superstrak in je vel, maar je kàn het nog niet. Je hebt het allemaal nog niet geleerd, je vindt het nog eng, en je weet totaal niet hoe je met het andere geslacht om moet gaan. Dus dat is maar moeilijk.

Het is extra lastig dat je als tienermeisje ook nog door alle mannen wordt begeerd. Dat is heel intimiderend, dus je gaat soms erg oppassen. Natuurlijk ga je dat ook juist weer missen als je wat ouder wordt, en je niet meer het seksideaal bent. Het is een grote stap om zoiets intiems als seks toe te laten als je zo jong bent. Je bent in het begin ook meer met je aan het laten doen, dan dat je het zelf doet. Dat maakt het een kwetsbaarder gevoel.

Voor tienerjongens is het andersom, die geilen op alles, maar niemand wil ze hebben. Ze zijn te onvolwassen, en veel te hebberig. Dat doet het niet bij een vrouw die gewoon een sterke zelfverzekerde man wil die voor zichzelf kan zorgen. Die jongens willen seks, maar ze vinden het maar moeilijk.

Er zijn natuurlijk best vrouwen die wel eens een makkelijke affaire met zo'n jongen willen, maar die jongens zijn zo onervaren en begrijpen er zo weinig van, dat je er echt een beetje op voorbereid moet zijn dat ze onbeschoft dom kunnen zijn. Zelfs als je dat al bedenkt, lukt het soms nog niet, omdat ze je hints gewoon niet zien. Zo'n jongen verleiden is dus nog moeilijk ook.

Die tienerjongens zijn hebberig, maar ze zijn ook verlegen. De stap om naar een prostituee te gaan is best groot, en vooral de opschepperige jongens durven het aan. Ze hebben meestal geen geld, dus ze zoeken naar de goedkope mogelijkheden. Ze zoeken het dus vaak bij de ramen, ook al betaal je daar meer per uur dan bij de andere vormen. De ramen zijn toegankelijker, je hoeft niet ergens naar binnen voordat je wat ziet.

Achter de ramen heb ik wel wat tienerjongens binnengehad, en nu in de thuisontvangst ook wel een paar. In de clubs heb ik er nooit eentje gezien. Ze komen nu vooral op mijn prijs af, omdat ik niet de duurste ben, maar wel goeie foto's heb. Die jongens kijken daar toch vooral naar. Ze hebben nog niet de ervaring om te snappen dat het ook gaat om wat je kan, niet alleen om hoe je eruitziet.

Als ze contact zoeken, zijn ze meestal heel netjes en beleefd. Ze zijn vaak toch erg zenuwachtig. Zelfs als ze al ervaring met hoeren hebben, blijven ze toch heel bewust van zichzelf. Ergens zijn ze toch nog bezig met jou als volwassene boven hen te zien. Dat vind ik gevaarlijk, want zo'n jongen heeft dan dus wel een soort van instelling waar je makkelijk per ongeluk misbruik van maakt. Juist dan lijkt het me goed dat hij een hoer zoekt in plaats van een oudere vriendin, die zelf wat uit de seks wil halen. Dan is hij aan haar overgeleverd, terwijl ik alléén doe wat hij vraagt.

Er zijn nietzoveel jongens onder de 20 die echte wandelaars zijn. Je hebt ze wel, en die vallen dus ook echt op. Ze passen gewoon niet in de straat. Ze zijn ook andere klanten in bed, ze kunnen er nog niets van, maar ze hebben wel eindeloze energie. Ik heb ze wel gehad die drie keer konden in het kwartiertje. Dat kunnen ze op 20 echt niet meer.

Het klinkt misschien een beetje raar dat ik die jongens gewoon binnenliet. Ze zijn jong, en achter de ramen wist ik ook echt niet goed hóe jong. Nu vraag ik er wel altijd naar, maar je weet natuurlijk nooit of hij niet liegt. Ik kijk er een beetje naar. Onder de achttien gaat het feest niet door. Dat mag wettelijk namelijk gewoon niet, en ik hoef niet nog meer problemen.

Maar daarmee zeg ik niet, dat ik tégen ben. Als het aan mij lag, konden die jonge jongens wel bij me terecht, als ik maar van ze begreep dat ze eraantoe waren. Er zijn best veel tieners die gewoon vroeg erbij zijn, en die zijn natuurlijk hartstikke gefrustreerd. Dat zijn dan de mensen die later allemaal fetishes en remmingen hebben omdat ze niets met die frustratie konden.

Het is natuurlijk over en uit als de jongen aankomt met dat hij de laatste in zijn klas is die nog niet geneukt heeft, en dat hij het daarom maar vindt dat hij moet. Dat is geen goeie reden, dan vertel ik hem ook dat zijn klasgenoten gewoon een grote bek hebben, en hij zich geen zorgen moet maken.

Je tienertijd is de tijd dat je het maar moet doen met masturbatie. Daar kan je je spanning bij kwijt, maar je leert er niets van. Als je er porno bijpakt, en dat doen ze wel, leer je niets goeds. Het lijkt mij nou juist goed om tieners een mogelijkheid te geven, zodat ze in hun eigen tempo hun ervaring op kunnen doen, zonder dat ze zo gefrustreerd hoeven te zijn.

Een puber seks opdringen als hij of zij er nog niet aan toe is, kan je niet toestaan. Maar moet je dan ook de vroegrijpe puber tegenhouden? Je kan wel zeggen dat die tegen zichzelf beschermd moet worden, maar daarmee ben ik het niet eens. Het opdringen van seks aan een puber is verkeerd omdat je aan de integriteit komt van iemand, die nog niet weet wat ze wil. Maar als ze juist dingen doet omdat ze die wil, moet je haar dan tegen gaan houden?

Echt kinderen, die moet je een beetje weghouden bij seks. Onder de veertien weten ze nog eigenlijk niet wat seks inhoudt, dat kan je niet eens goed aan ze uitleggen. Als ze al gevoelens hebben, dan is dat nog niet op seks zelf gericht. Dat komt allemaal wel tussen de veertien en de twintig, voor de meeste. Zolang iemand nog zo jong is, dat volwassenen vanzelf worden gehoorzaamd, is seks met een ouder iemand gewoon hartstikke slecht voor ze.

Maar nu is het zo, dat we met zijn allen niet weten wat we moeten met seksende pubers. Dat ze het doen weten we allemaal, en we proberen ze in condooms te krijgen. We vinden het nog steeds erg voor jonge meisjes dat ze vroeg ontmaagd worden, en jongens die vroeg beginnen vinden we losgeslagen.

Voor vroegrijpe meisjes is het nog ingewikkelder. Ik heb het al van een paar vriendinnen gehoord, als je als meisje wat wil gaan experimenteren laten alle nette mannen en jongens je links liggen omdat je te jong bent, en alleen de foute gasten nemen het ervan. Dan kan je dus kiezen tussen je handvat van je haarborstel, of met zo'n gluiperd. Dan hebben de jongens het dus zo moeilijk nog niet, vind ik!

Vanuit mijn werk zie ik dus vooral de jongens, de meisjes kom ik natuurlijk bijna niet tegen. Bij een club waar ik wel gewerkt heb, heeft een meisje van zestien wel geprobeerd een plekje te krijgen, maar de baas moest daar niets van weten. Dat is wel iets heel buitengewoons, dus ik was wel nieuwsgierig en ik heb een praatje gemaakt. Ze was een beetje sip omdat ze was weggestuurd, maar verder vond ik haar een hele mondige, slimme puber. Ze was te jong, en het was een slecht idee van haar, maar ik snap wel hoe ze dacht.

Wat ik meeneem van de jonge mensen die ik via mijn werk tegenkom, is dat we verkeerd bezig zijn met onze tieners. We proberen ze goede dingen te leren, maar voor hen is het nog erger dan voor de volwassenen. Die moeten zelf maar weten of ze vasthouden aan het relatiedenken, maar we houden de jongeren voor dat het dè manier is.

Als je ze hun gang laat gaan, komt er vooral gefriemel met schoolvriendjes van, en dan leren ze het samen wel. Maar we leren ze, vooràl de meisjes, dat je eerst een relatie moet hebben, omdat je anders je maagdelijkheid verkeerd verliest. Dat slaat nergens op, je eerste keer is maar je eerste keer. Dat moet je niet zo beladen maken. En als je het ook nog eens moet doen in een relatie, wordt het nòg beladener. Die meisjes worden zo een beetje bang gemaakt voor dingen proberen, want het moet allemaal in één keer goed.

En dan komt dus ook dat als je die meisjes zo onzeker maakt, dat ze dan juist naar mannen met autoriteit toe gaan trekken. Die hebben zó hun zin met zo'n meisje. Het werkt dus juist tegen wat je wil in. We voeden onze kinderen op alsof ze meteen al zo'n oudemensenrelatie moeten hebben. Er is seks, en relaties, die niet zo strak in het keurslijf zitten. Waarom leren we onze kinderen dan om het zo preuts te zien?

De jongens worden ook banggemaakt, maar dan doordat ze vaak te horen krijgen dat ze nietteveel op seks gericht horen te zijn als ze omgaan met meisjes. Dat is best een moeilijke opgave voor een tienerjongen! Juist de lieve jongens gaan het dan op andere manieren zoeken, en dat is erg jammer. Ik kom die ook weleens tegen, dan zijn ze vol van schaamte. Dat vind ik best erg.

Tieners zijn weleens geil, dat hoort erbij. En natuurlijk vinden we dat een beetje moeilijk, want voor ons zijn ze nog kinderen. Maar door ze zo bang te maken en in een keurslijfje te zetten, maken we meer kapot dan dat we oplossen. Het is volgens mij het beste om ze goed voor te lichten over de technische dingen met SOA, zwangerschap en de wet, en ons verder gewoon helemaal niet te bemoeien met hun seksleven. Niet vanaf de ouders, maar ook niet op TV en in de bladen de hele tijd belerend te doen.

Praten met een pornoster

Een lange tijd geleden was ik op escort met een klant van me. Ik schreef al eerder over hem. Hij had me ingehuurd op een resort in Frankrijk, en hij had me genoeg reiskostenvergoeding gegeven dat ik met het vliegtuig eerste klas, en daarna met de taxi kon komen. Ik stak dat in mijn zak, en ik heb de trein genomen en daarna in de stad pas de taxi. Het duurde toch niet zoveel langer, en ik hou niet van vliegen.

We waren in het hotel, en hij had een enorme kamer, waar hij was met negen andere vrouwen. Ik was al bang dat hij een showtje wou, maar gelukkig wou hij alleen door de vrouwen omringd zijn, en ons één voor één neuken. Dat gebeurde niet, want na een hele korte tijd was hij al niet meer in staat om wat te doen. Hij snoof eerst wat, en dronk toen veel gedestilleerd, en viel in slaap. Ik had toen niet eens al mijn kleren uit, en de rest van de avond heb ik gekletst met de meiden die hij daar had.

De meeste andere meiden daar waren broodmeiden, en daar had ik niet zoveel mee te praten. Bovendien spraken ze allemaal bijna alleen maar Frans. Dat spreek ik niet zo goed. Er waren twee meiden, die wel Engels spraken. En daarvan was er één, die normaal geen prostituee was, maar pornoster. Dat vond ik wel grappig, want ik was nieuwsgierig naar hoe dat nou verschilde van wat ik deed.

Er zijn best wel wat sterretjes uit het Oosten, die vooral in de porno spelen als reclamefilmpje voor hun escort. Dat is een hele andere soort van meiden, en je kan het verschil vaak wel zien in de filmpjes. Ze spelen minder voor de camera, en eigenlijk kijk ik daar liever naar. Dit meisje deed eigenlijk alleen escort omdat ze een keertje met geld was verleid, maar ze deed verder alleen maar porno.

We hebben allebei seks voor geld, maar bij haar zit er een camera bovenop. Bovendien is de seks bij mij voor de klant, bij haar voor de camera. Dat maakt ook veel uit, want bij mij hoeft het er niet mooi uit te zien, en bij haar hoeft de acteur het niet fijn te hebben. We zitten ook in verschillende wereldjes, want die van mij is open, en die van haar maar klein. Het zijn altijd dezelfde acteurs, maar ik krijg heel veel verschillende mannen.

Zij vond het gelukkig ook interessant. Ik heb niet graag gesprekken, waarbij ik de enige ben die het onderwerp leuk vindt. We hebben zitten vergelijken, en soms werd dat heel leuk. We hebben tips uitgewisseld, maar ik kon niks met die van haar. Misschien kon zij ook wel niets met die van mij.

Zij had in haar carrière maar met zestig verschillende mannen geneukt. Zestig is niks in vergelijking met mij. Zij was best onder de indruk van hoeveel klanten ik had gehad. Zij werkte ook veel minder uren dan ik, het was een soort afroepwerk voor haar. Ik lig soms zeven dagen in de week.

Het klonk erg leuk, je lekker aanstellen voor de camera met grootgeschapen knappe kerels, waar je niet eens rekening mee hoeft te houden. Maar er zitten ook best nadelen aan, dat hoorde ik al snel. Ze is niet zo geoefend als ik, en voor haar kan het dus ook makkelijker pijnlijk worden. Bovendien is het niet gewoon om condooms te gebruiken, dus je bent niet veilig bezig. Het enige waar echt op wordt getest is HIV/AIDS, zelfs hepatitis wordt niet getest. Misschien is dat in andere landen of bij andere bedrijven wel anders, maar ik vond het toch wel even slikken.

Iets anders was de sfeer die ze op zo'n set voelde. Het kan natuurlijk aan haar gelegen hebben, maar zij vertelde over een sfeer waar je altijd een beetje opgejaagd wordt. Ze zijn bezig om je net wat verder te krijgen, want hoe extremer, hoe beter de porno verkoopt. Daar heb ik natuurlijk vanuit mijn beroep een hekel aan, mijn stekels gaan dan overeind staan. Zij vond het ook niet fijn. Het is voor haar een realiteit van het werk, waar je mee om moet kunnen gaan. Als je te strak je regels vasthoudt, hoeven ze je niet terug.

De mannen, want de filmcrews zijn vooral mannen, zijn kennelijk ook best seksistisch. Ze doen volgens haar niet normaal tegen de vrouwen. Na de shoot negeren ze haar, tijdens de shoot word je opgezweept, en voor de shoot ben je een lekker dingetje. De actrices zijn niet allemaal even slim, maar ze worden allemaal behandeld alsof ze dom zijn. Als reactie doen veel van die vrouwen zich dommer voor. Ik hoop maar dat dat alleen in Frankrijk zo is!

Het heeft er misschien ook wel mee te maken, dat op de peeskamer de hoer de baas is, maar op de set is de regisseur de baas. Je hebt dan meteen een hele andere rol, en daar zit ook weer aan vast dat mensen meer of minder rekening met je gaan houden. Dat lijkt me niet fijn, want ik ben graag de baas.

Ze heeft fans, en die komen ook met kadootjes en verjaardagskaarten. De reacties die ze krijgt zijn vooral positief, en dat viel me erg mee! Bankzaken waren voor haar geen probleem, en de belasting doet haar ook geen kwaad. Alleen met een huis huren kreeg ze een aangepast contract, waarin stond dat ze geen shoots in huis mocht doen!

De privacy is natuurlijk een verloren zaak in de porno. Iedereen heeft je weleens gezien. Maar er is minder stigma voor de porno dan voor de prostitutie. Ik begrijp niet waarom. Aan de andere kant zal het ook voor haar wel moeilijk zijn om een gewone baan in het gewone leven te krijgen. Zij maakte zich daar geen zorgen over. Zij wou een socialite worden, en zich laten onderhouden door een suikeroom. Ik weet niet of je dat vol kan houden als je niet jong meer bent, maar zij zei dat meer meiden dat lukte.

Toen we inkomsten gingen vergelijken, was er toch wel een flink verschil. Ik dacht altijd dat die meisjes kapitalen verdienden, maar dat viel erg tegen. Ze bouwt geen pensioen op, heeft geen werkuitgaven, investeert niets, maar toch heeft ze per jaar minder te besteden dan ik. Zij doet het dan misschien ook met minder mannen, maar ze loopt meer risico's. Ik vond het niet waard.

Seksueel vond ik haar een beetje onervaren overkomen. Ze had genoeg geneukt, dat bedoel ik niet, maar hoe ze met zichzelf omging vond ik onervaren lijken. Ze was niet goed met zichzelf verbonden. Ze had geen vertrouwen in haar lijf. Ze deed maar wat, ze maakte de bewegingen zonder dat het meeklopte in haar lichaam. Het zag er goed uit, maar ze deed het niet ècht.

Tijdens ons gesprek had ik de hele tijd het gevoel, dat we het niet precies over hetzelfde hadden. Dat gevoel ligt er denk ik het meeste aan, dat zij de seks een beetje langs zich heen liet gaan, omdat het meer afleidde van haar werk. Ik moet er juist een beetje induiken, om de klant goed aan te blijven voelen, en om er zelf ook lol in te hebben. Dat maakt best veel verschil hoe je het meemaakt.

Ik laat me vooral sturen door de lichaamstaal van de man. Ook wel door wat hij zegt natuurlijk, maar ik lees mijn klantjes, want zijn pik begrijpt het beter dan hijzelf. In porno komt dat natuurlijk niet voor, dan is het de camera die bevredigd moet worden, en dan kan je alleen maar vertrouwen op de regisseur. Dat lijkt mij helemaal geen leuke manier om seks te hebben, en dan kom je natuurlijk niet echt op gang.

Zij vond de prostitutie moeilijker, omdat ze nu opeens contact moest maken met haar partner, en ze vond dat best dichtbij komen. Zij had dus juist de voorkeur voor de porno. Ik vond dat best even raar, maar zij moet dat natuurlijk zelf weten. Misschien had ik dat ook wel zo gevonden als ik daarmee begonnen was, in plaats van de prostitutie. Maar ik denk dat het gewoon niet zo bij me past.

Aan de andere kant was de porno voor haar een grotere sprong in het diepe geweest. Op mijn eerste date heb ik hele gewone seks met een vrachtwagenchauffeur gehad, maar zij trad de eerste keer op met twee zwarte jongens in een dubbelpenetratie, terwijl ze daarvoor nog nooit anaal had gedaan. Ik zou daarvoor zijn teruggeschrokken denk ik, maar je kan dat eigenlijk niet zekerweten als je het niet echt hebt meegemaakt.

Het belangrijkste wat ik meenam van mijn gesprek met die jonge vrouw, was dat porno meer nep was dan ik dacht. Het heeft echt weinig meer met seks te maken. Die mensen zijn echt aan het acteren, ook in de platste porno. Ze menen er niets van. Dat is ook vanwege de verwachtingen van de kijker. Echte seks ziet er vaak niet zo heftig uit, en sommige stukken kunnen langer of korter duren dan dat de kijkers ernaar willen kijken. Dus dan wordt daar maar naar geluisterd. Zo gekunsteld, ik zou zo niet kunnen werken. Exhibitioniste of niet.

Goed, dit is een gesprekje geweest met één pornomeisje, dus ik moet dan niet doen alsof ik de hele pornowereld ken. Maar ik vond het interessant genoeg, om er wat over te schrijven.

Rauwe kut

Toen ik net begon, was ik over één ding bezorgd. Ik had nog niet zoveel nagedacht over SOA, want ik neukte tòch met condoom, en over mijn klanten maakte ik me helemaal geen zorgen. Maar ik maakte me bezorgd over dat ik mijn kut zou verslijten. Achteraf vind ik het een beetje lachwekkend, maar ik nam dat heel serieus.

Ik had al best wat ervaring met seks toen ik begon, maar dat was natuurlijk niet met harde doorwerk seks. Ik had ervaring met vriendjes, scharrels, en mannen waar ik wat van gedaan wou krijgen. Natuurlijk zaten daar ook wel hele-dagen-sessies bij, en ik had ook wel meer dan één man op een dag gehad, maar ik maakte me toch zorgen.

Toen ik nog aan mijn eerste vriendjes toe was, was ik iedere keer beurs na het neuken. Het was soms echt pijnlijk. Toen ik later wat meer los ging, werd dat heel veel minder. Toen was het nog maar af en toe. Nu is het bijna helemaal weg, behalve bij mijn kleine schaamlippen. Die worden soms meegetrokken, en dat wordt soms wel pijnlijk.

Er wordt nogal lullig gedaan over vrouwen met veel ervaring, die noemen ze "uitgewoond." Nu vind ik dat raar en kinderachtig, want het slaat nergens op. Toen nam ik het serieus. Het is natuurlijk onzin, want waarom zou je kut verslijten, en zijn pik niet? Je kut is gewoon een spierbundel, en die wordt alleen maar sterker. Mensen vergelijken zovaak een kut met een anus, want die verslijt wèl. Die is gemaakt van zachte weefsels, die beschadigd raken.

Dat hoeft niet te zeggen dat je kut niet kapot kan. Met een pik kan ik heel veel hebben, en als ik een beetje oppas kan ik elke maat wel aan. Het is ietsje meer werk met een hele grote, maar eigenlijk is het meer dat ik wat luier kan zijn met een gewone pik. Maar als een klant zijn vingers gebruikt, is het heel anders.

Vingeren lijkt makkelijker, omdat vingers kleiner zijn dan pikken. Maar ze zijn ook véél harder, ze zijn véél sterker, en ze hebben nagels. Bovendien kunnen vingers heel vies zijn. De meeste mannen kunnen niet vingeren, ze hebben meestal gewoon geen idee. Dat is ergens wel vreemd, mensen werken de hele dag met hun handen, dan is het niet omdat ze niet gewend zijn met hun handen gebruiken.

Je moet ze toch een beetje hun gang laten gaan. Ik heb wel periodes gehad dat ik het gewoon echt niet wou hebben, maar een man niet laten voelen heeft wel een vervelende lading. Je komt er gewoon niet fijn door over. Dus dan moet het maar, maar elk moment sta ik klaar om te zorgen dat hij me niet echt pijn doet.

Het zijn niet eens de ruwe mannen waar je het meeste last van hebt bij het vingeren. De gewone, rustige mannen zorgen voor de meeste ongelukjes. Gewoon per ongeluk ergens met zijn nagel aan blijven hangen bijvoorbeeld, of de hele tijd hetzelfde plekje droogwrijven. Dat is wat er het meeste misgaat.

Als je dan eenmaal zo'n plekje hebt, dan blijf je dat de hele dag nog voelen. Dan heb je een rauwe kut, en dat werkt niet lekker. Dat zorgt ervoor dat je niet vanzelf in je ritme komt, en je bent snel afgeleid. Vooral in moeilijke standjes wil je dat eigenlijk niet hebben. Als het echt niet soepel gaat, stel ik weleens voor aan de klant om maar zonder meerprijs anaal te gaan. Zo kost het me zelfs nog geld, dat vingeren! Maar vingeren is niet de enige manier dat je dat krijgt.

Wanner je een droog plekje hebt, ben je de rest van de dag bezig met glijmiddel. Ik ben gelukkig nat genoeg van mezelf, en ik heb nietzoveel vocht nodig als toen ik een klein meisje was. Maar ik heb soms ook een beetje extra nodig, en dat is dan iedere keer als ik ermee ga werken een discreet likje. Dat maakt het ongemakkelijk voor me. Ik kan de hele dag moeiteloos door met mijn eigen vocht, maar glijmiddel wordt altijd klef en plakkerig na een kort poosje. Gelukkig is aan het eind van de dag er aloe vera gelei. In dit vak kan je soms de hele dag met je eigen vocht, maar glijmiddel is echt geen luxe. Ik ben natter geworden, waarschijnlijk kan je die kliertjes ook trainen.

Een ander probleem is de mannen met een dikke borstel boven hun lul. Schaamhaar is meestal niet zo'n probleem. Het is een beetje muf, en misschien is het een klein beetje onhygiënisch, maar van de meeste mannen heb je er nietzoveel last van. Sommige mannen hebben alleen een hele harde soort schaamhaar, die je rauwmaakt.

Ik hou toch al wel van geschoren mannen, maar bij deze kerels is het zo erg dat ik me weleens heb afgevraagd of ik er geen blaasontsteking van kreeg. Ze zijn zich natuurlijk van geen kwaad bewust, maar ik zorg met die mannen wel altijd dat ik met ze meedein als ze op hun diepst zijn. Dan schuren ze er in ieder geval niet zo langs.

Als een man grof en hard schaamhaar heeft, dat hij niet bijhoudt, dan kan je ook geen missionaris doen na doggystyle. Hij heeft dan eerst met zijn bos schaamhaar langs je bilspleet geschuurd, en daarna gaat hetzelfde haar over je plasgaatje, en dat moet je niet laten gebeuren. Daar krijg je hele erge blaasontstekingen van.

Ik heb weleens last van een rauwe kut van gewoon werk, en dat is bijna altijd een schaamlipje dat gaat zwellen. Als dat gebeurt, heb ik er dagenlang last van. Ik ben er wel vaker mee langs dokters geweest, en meestal vinden die dat ik niet zo moet zeuren. Mijn huisarts is gelukkig eentje die mijn werk wat serieuzer neemt, en die begrijpt dat het een echt probleem is. Helaas is de enige oplossing om mijn schaamlippen wat bij te laten werken. Daar ben ik niet tégen, maar ik ga het niet zómaar doen. Ik moet er nog goed over nadenken.

Na jaren werken met mijn doos ken ik haar best wel goed. Ik heb geen last van al die voorzichtigheid die ik vroeger had. Ik paste altijd heel goed op, ik raakte mezelf daar alleen maar lichtjes aan, want ik dacht dat het anders zo makkelijk kapot ging. Dokters doen dat nu nog, die behandelen het zo voorzichtig dat het genant wordt.

Mannen die mij nog niet zo goed kennen, beginnen vaak heel voorzichtig. Pas als ze wat ontspannen komen ze erachter dat ze zo hard mogen gaan als ze willen, omdat ik het veel harder aankan dan zij. Dat vinden ze soms heel bijzonder. Dat is wel lastig als dan ook meteen wordt gedacht, dat ze zo hard kunnen vingeren als ze willen. Mijn kut is sterk, maar tegen een mannenhand kan hij niet op!

Wat mannen voor ideeën hebben bij mijn kut is soms ook lachwekkend. Er zijn mannen die eerlijk denken dat je helemaal geen gevoel meer hebt in de doos, omdat je een hoer bent. Die raggen maar wat, en ze zijn verbaasd als je kan voelen dat het condoom te los zit. Waar ze dat idee vandaan hebben begrijp ik niet, het staat nooit zo expliciet in de media.

Met het meer ervaring opdoen mee, heb ik ook een duidelijker gevoel in mijn kut gekregen. Ik kan nu het verschil voelen tussen dingen die bij me naarbinnen gaan, wat ik vroeger niet kon. Ik heb voor de prostitutie weleens gehad dat ik niet wist of hij nou een condoom omhad. Dat kan ik me nu niet meer voorstellen. Ik ben niet gevoeliger geworden, en ik heb veel minder pijntjes, maar ik kan nu wel beter voelen wat er nou gebeurt in mijn kut. Dat vind ik zelf erg fijn.

Helaas, als je meer gewend bent, wil je ook meer. En de meeste mannen zijn dat niet gewend. Ze kunnen het misschien ook niet. Ik wil graag technisch goed genaaid worden, en als ik dat niet krijg blijft er de hele tijd zo'n gevoel van ontevredenheid. Ik weet wat ze kan, maar ze komt er niet heel vaak aantoe. Ik geniet enorm van die momenten dat het wel kan, dat is seks zoals ik me vroeger niet kon voorstellen.

Je kut kan kapot, maar je kan hem sterk maken door hem veel te gebruiken. Als je er te weinig mee doet, gaat hij juist makkelijker kapot als je eens een ongelukje hebt. Je wordt niet minder strak, alleen maar strakker. Je wordt niet minder gevoelig, en je wordt gemakkelijker met jezelf. Je moet goed zijn voor je kut, maar het is een deel van je lijf dat moet oefenen, zoals alles met je lijf. Het is volgens mij niet gezond om je hele leven een kinderkutje te houden.

Ik ben blij met mijn kut. Ik heb haar pas leren kennen toen ik een poos met dit werk bezigwas, vreemd genoeg. Daarvoor was ze toch een beetje een raadsel voor me. We leren in de boeken, op school, van vriendinnen en de TV toch heel veel onzin, maar als je die niet meer accepteert, kan je een hoop leren van gewoon ervaring.

Mars voor beschaving

Dit is een stukje wat ik eigenlijk maandag wou schrijven, maar ik deed het toch maar niet. Maar het zit me dwars, dus ik zet het maar neer, ook al vind ik dat het eigenlijk niet op mijn blogje past. Ik schreef dit toen ik hoorde over de mars voor beschaving, omdat me dat niet lekker liet voelen.

Ik ben kunstenares geweest. Ik heb daar opleidingen en cursussen voor gedaan, en ik heb er mijn geld mee verdiend. Ik doe het nu niet meer, maar ik zag het ooit als wat ik de rest van mijn leven ging doen. Het was echt heel serieus voor me, en ik voel me nog steeds wel een kunstenares. Ik deed wat installaties, maar ik ging vooral voor sculpturen. Dat was ook waar ik mijn passie had.

Ik verdiende er best goed mee, vooral toen ik doorkreeg hoe je het moet verkopen. De kopers hebben geen idee van kunst, die doen vooral duur. Als je geheimzinnig en sexy doet, gaat de prijs flink omhoog. Als je de man liet denken dat hij met je naar bed kon als hij je kunst kocht, liep je binnen. Daar verdiende ik een flinke duit mee.

Maar als ik mijn kunst gewoon aan een handelaar verkocht, was het ook zó verkocht. Want ik maakte opvallende dingen, die leuk waren om naar te kijken, en om te voelen. Het nodigde je uit. Ik maakte kunst die wat deed, en die niet gewoon apart staat te zijn in een vitrine. Zonder de dingen eromheen verkocht ik het voor veel minder geld, maar daar gaat het niet om. Ik had ervan kunnen leven.

Ik gaf niet alles op wat ik verkocht, want in de kunst gaat het toch heel vaak zwart. Op die manier kon ik nog van de WIK gebruikmaken. Eigenlijk had ik niet voor de WIK in aanmerking moeten komen, omdat ik nooit de kunstacademie heb afgemaakt, maar het lukte me toch, via mijn vader. Ik weet niet hoe die dat heeft gedaan. Ik heb dus ook subsidie gekregen!

Zonder die subsidie had ik wat minder lekker geleefd, maar dan was ik misschien ook wat verantwoordelijker geweest. Als ik nu geen zin had deed ik gewoon niets, toch geld genoeg. Ik zorgde gewoon dat ik een soort LAT-flirt had met kunsthandelaars die werden benaderd voor grote bouwprojecten, die verplicht zijn om kunst te kopen, en dan kreeg ik een budget om iets te maken wat hij aan ze kwijtkon. Je kan dat ook als gesubsidieerd zien.

Ik zat best in een kunstwereldje. Ik was nooit beroemd, daar moet je geluk voor hebben. Je hoeft er niet echt goed voor te zijn, ga maar naar een museum. Je moet toevallig in de mode zijn. Ik had wel contact met mensen die hoog aangeschreven staan. Daar ging ik ook weleens kijken, ze zijn vaak erg hoovaardig en hebben graag publiek.

Om kort te gaan, ik heb dus best ervaring met de kunstkliek, en ik heb er zelf mijn brood mee verdiend. En wat er nu wordt gedaan met die mars voor beschaving slaat nèrgens op! Ik ben ook heel verbaasd hoe sympathiek de media erover zijn, want er wordt klakkeloos overgenomen dat de kunstsector zo onder druk staat.

De kunstsector bestaat vooral vanwege gesubsidieerde freubelaars, die niet wèrken, maar kunstenaartje spelen. Als je als kunstenaar wil werken, maak je dingen die je kan verkopen. Al dat gezeur over dat je je kunst authentiek wil houden, is dat je gewoon je niet wil aanpassen, en vindt dat je het maar gewoon moet krijgen. Ik maakte ook onverkoopbare dingen omdat ik ze leuk en bijzonder vond, maar ik verdiende wel mijn brood door ook andere dingen te maken.

In het theaterwereldje, in de Nederlandse film en op TV zie je telkens dezelfde acteurs. Is dat echt het beste wat Nederland te bieden heeft? Natuurlijk niet, er zijn veel meer getalenteerde acteurs, maar die komen niet aan de bak omdat ze niet bij het old boys network horen. Er is bij films een klein groepje mensen die alle subsidie opvreten, en er komt minder diversiteit door, niet méér.

De dans is ook een vreemd wereldje dat op subsidie draait. Dansers zijn geweldig knap met wat ze doen, maar ze zijn werkeloos òf ze verdienen goed in een subsidiemolen. De dans is iets wat heel duur betaald wordt, als je een balletkaartje wil kopen ben je fortuinen kwijt. En wie wil moderne dans zien? Het is hoovaardij die alleen bestaat door subsidie, want ze dansen allang niet meer voor het publiek, maar daar willen ze de verantwoordelijkheid niet voor nemen.

Het kan ook anders, van den Ende en de Mol hebben succesvolle dans en theater opgezet. Natuurlijk gaat daar ook veel subsidie heen, maar die doen het wèl voor het publiek, en dat merk je aan de inkomsten. Zij nemen het wel serieus, en de andere producenten niet. Dat is de reden dat je wèl hoort van de commerciële musicals, en niet van de moderne balletten.

Voor opera, en klassieke muziek, maak ik wel graag een uitzondering. Dat gaat om het behouden van de cultuur die we niet meer terug kunnen krijgen als het uitsterft. Bovendien hebben die mensen een enorme opleiding nodig. Ik vind het wel nuttig dat we dat behouden. Het moet er zijn, en we maken er telkens toch wel kennis mee. Er zijn veel muziekstukken die we vaak in de achtergrond horen, die de basis zijn van onze muziekcultuur. Ze worden niet geplugd en gepusht door de industrie omdat er door de wetten geen geld inzit om dat te doen, dus ik vind subsidie daar wèl op zijn plaats. Maar die mensen nemen dan ook genoegen met een hongerloontje, als je kijkt naar hoeveel ze moeten studeren.

Performance art en installaties, die zijn vaak apart voor het apart, en er zit echt niet veel werk aan vast. Ik deed het omdat het supermakkelijk verdienen is. Je bent er ook niet veel geld aan kwijt, dus wat heb je dan voor subsidie nodig? De onkosten zijn minder dan je denkt. Je hebt gewoon bijna geen drempel.

Kunst doe je niet omdat je gesubsidieerd wordt, je doet het omdat het in je bloed zit. Je wordt kunstenaar als je goed genoeg bent om het ook te verkopen, zodat je het zelf kan financieren. En ik doe het daarom nogweleens, ook al is het iets waardoor ik nu tijd en dus geld kwijtben! Kunst vindt wel een manier.

De mensen die hier op mars gaan, willen dat hun hobby wordt gefinancierd. Ze willen een bruisende kunstwereld waar ze nietteveel werk of geld aan kwijtzijn. De theatergroepen hebben geen superluxe theater nodig, je kan ook een andere hal huren voor je voorstellingen. Dat doen veel amateurgroepen toch al. Muziekgroepen oefenen toch al vaak thuis. Het is niet echt nodig om grote voorzieningen te hebben.

Al zouden de voorzieningen verdwijnen, dan verdwijnt de meeste kunst niet. Het wordt alleen harder werk om zelf dingen te regelen, maar dat kan best. Het is toch al goed te doen. Misschien zorgt het voor wat nederigheid, dat kan geen kwaad met al die ego's. In de kunstwereld zijn er veelteveel mensen die dikdoen, en als je zelf voor je brood moet werken gaat dat er misschien wel een beetje uit.

En die voorzieningen verdwijnen niet zomaar. De bezuinigingen zijn nietzogroot. Ik heb gelezen dat we teruggaan naar het nivo van tweeduizendvijf, en toen hadden we een levende, bruisende kunstwereld met alle voorzieningen die je kon wensen. Ze willen dus niet alles gaan slopen, het wordt alleen de bezuiniging doorvoeren die we overal hebben. Bezuinigen in het onderwijs gaat zelfs al verder. En dat is onze toekomst.

De kunst wordt gesponsord, mensen die erin werken krijgen meer voordeeltjes dan mensen in andere soorten werk. Zonder dat het een goeie reden heeft. Dat is waarom het goed is om erin te gaan snijden. Kunstenaars zijn niet belangrijker dan gewone mensen, en ze doen iets wat voor veel mensen een hobby is. We zijn niet beter, dus we hoeven niet een streepje voor te krijgen op mensen die ander werk doen.

Deze mars vind ik misplaatst, en het maakt alleen maar het beeld van de verwende arrogante kunstenaar sterker voor mij. Kunst draagt bij aan de samenleving, natuurlijk. Maar het moet wel de moeite waard zijn. Als je kunst maakt die niemand wil, en die jij alleen maar mooi vindt, waarom moet iedereen je dan tòch betalen?

Ik zie wat ik nu doe in de prostitutie ook wel als kunst. Ik lever bij elke klant een kunststukje af. Soms is het kunst met de kleine k, soms met de grote K. Maar wat ik doe wordt betaald door de klant. En die is dan blij met wat hij krijgt. Dat is lang niet altijd zo in de kunst, dan hadden we ook geen subsidie meer nodig.

Misschien is het ook wel jaloezie, want de overstap van de kunst naar de prostitutie was voor mij heel hard. Het was niet meer preferente huisvesting met een studio, maar uitzetting. Het was bij de Belasting niet meer "we begrijpen wel dat het zo gaat in de kunstwereld, maak je maar niet zo druk", maar een naheffing van meer dan een ton. Het was niet meer speciaal kunstenaarskrediet, maar gewoon geen rekening bij de bank kunnen openen. Het was niet meer met de haakse slijper werken in de tuin, en dat ze dat maar van me moesten pikken, maar een pb krijgen voor werken zonder vergunning. Geen gratis reclame op borden op het treinstation, maar geheimhouden omdat je anders telkens nieuwe ramen in je auto moet laten zetten. Niet meer vrijstelling van alles wat de gemeente doet, zoals belastingen of sollicitatieplicht, maar vergunningen, leges en procedures voor alles.

De kunst heeft het niet moeilijk, ze zijn verwend!