Ik heb er wel vaker wat over gezegd, er is een dag dat ik besloot om volwassen te worden. Dat is iets persoonlijks voor mij geweest, en ik wil er graag wat over vertellen. Het is een moment geweest, waar ik opeens veranderde als persoon.
Toen het kwam, werkte ik in een club. Ik verdiende wat geld, ik probeerde in de weekends een vriendje te versieren, en ik werkte nèt genoeg om lekker van te leven. Ik had mijn studie afgerond, maar ik had er nooit lang wat mee gedaan omdat de banen me allemaal minder fijn leken dan de prostitutie die ik toen toch al deed.
De vrouwen om me heen deden het precies zo. We keken niet vooruit, en we vonden het ideaal als we zo weinig mogelijk hoefden te doen voor lekker veel geld. We drukten zoveel mogelijk achterover, dat we dan geheim hielden voor de baas en ook voor de belasting. Dat was heel bevredigend. Het sekswerk vond ik wel leuk, maar dat hield ik een beetje stil voor de andere vrouwen, die het anders vonden. Anders vonden ze me maar raar, en een beetje gestoord.
Ik was ingekakt. Ik had al een paar clubs gehad, en de ramen, en hier voelde ik me meer op mijn plek. Het was best een fijne club, maar ik kan niet teveel vertellen anders herkennen mensen mij, die me niet moeten herkennen. Het clubwereldje in Nederland is eigenlijk best nog klein, en ook al heb je veel meisjes die komen en gaan, je komt telkens dezelfde mensen tegen die de bazen zijn. Het is voor mij niet goed te zien, of ze allemaal samenwerken, maar ze melden wel dingen aan elkaar. Of er word geroddeld door de meisjes, maar het komt uit bij hetzelfde. Je kan je reputatie niet helemaal achterlaten.
Mijn ouders vermeed ik, want die probeerden altijd me aan mijn toekomst te laten denken. Mijn pa bood me telkens aan om weer thuis te komen wonen, vooral als ik ziek was. Voor mij was alles nu geregeld, en ergens had ik het gevoel, dat ik zo voor altijd zou doorwerken. Ik had het goed, en ik heb zelfs toen een autootje gekocht. Ik was best wel blij met hoe het ging, maar ik kakte steeds verder in.
De lol ging steeds meer van het sekswerk af. Ik vond het alleen leuk met lekkere dingen, en de meeste mannen zijn gewoon niet zo aantrekkelijk. De rest van de tijd was het alleen maar het uitstaan, en dat gaat aan je vreten. Dan word je langzaam een beetje zuur en cynisch. Ik ging steeds meer roken en blowen en drinken, want om me heen gebeurde dat best veel en het zorgt ervoor dat de verveling wegblijft.
De pretsigaret ging elke avond na het werk aan, want anders voelde ik me niet ontspannen genoeg. Ik kwam soms niet op mijn werk overdag, en dat word echt niet geaccepteerd. Ik werd steeds slordiger, want de mannen kwamen toch wel. Dat was omdat ik er niet zoveel nodig had, om mijn leven te kunnen betalen. Ik kon dus hardstikke lui zijn, zonder dat ik er minder door ging verdienen. Het was een heel makkelijk leventje.
Ik werd dikker, en ik begon een beetje uit te zakken. Daar schrok ik wel een beetje van, maar niet genoeg om dan veel te gaan doen. Ik ging meer op de calorieën letten, maar meer niet. Ik ging me echt vervelen, en ik merkte dat de drugs en drank niet meer genoeg waren om het goed te maken. Ik voelde me wel steeds moeier en ouder. Dat ging niet goed, en ik begon me opgesloten te voelen.
Dat verwarde mij, want ik zag nog steeds het plezier wel in het werk, dus daar lag het niet aan. Toch voelde ik me opgesloten en verveeld. Ik ging piekeren, en het duurde best wel lang voordat ik serieus ging nadenken. Toen ik dat ging doen, duurde het nog maar heel kort voor ik opeens schrok omdat ik zag in wat voor een situatie ik zat. Ik bouwde niets op, en ik was voor mijn gevoel echt dommer geworden.
Daar kon ik niet mee leven, ik heb het geprobeerd maar ik kon er niet tegen mezelf zo te zien. Op een dag na het werk zat ik in de file naar huis, en ik bedacht me dat het kwam omdat ik geen verantwoordelijkheid nam. Ik liet het maar een beetje gebeuren, en als ik iets niet wou, ontweek ik het een beetje, maar ik deed er niets aan. Dat vond ik wel een beetje kinderachtig.
Ik ging die avond dagdromen over wat ik anders zou kunnen doen, maar toen de joint brandde, ging dat niet meer door. De volgende dag zat ik weer in de file, en ik schaamde me opeens dat ik met twee piccolootjes en een pilsje achter het stuur zat. Ik dacht terug aan de dag ervoor, en ik besefte dat ik er zo nooit kwam. Ik bedacht me thuis dat ik mijn hele leven opeens zelf zou moeten gaan regelen als ik wat anders wou, en daar werd ik te zenuwachtig van. Ik kon niet in één keer alles overzien, dus het gevoel kwam snel dat het teveel was. Ik ging dus maar liever met een joint op de bank zitten.
Het komt er dus op neer dat ik elke avond hard ging wegrennen voor wat ik eigenlijk wel wist, namelijk dat ik een beetje een loser en een sukkel was. Dat was niet fijn om te voelen, en het is iets wat ik niet meer kon afschudden. Ik zal maar eerlijk zijn, ik had het gedaan als ik het kon. Het was een korte periode waarin ik elke dag in dat depressieve cirkeltje zat.
De laatste van die avonden zat ik een joint te draaien, en ik dacht: ik doe dit alleen maar om niet meer erover na te denken. Morgen is weer hetzelfde.
Die gedachte zorgde ervoor dat ik de joint wegstopte, en ik ben achter mijn computer gaan zitten met een leeg Word-document voor me, waar ik opgeschreven heb wat ik die dagen allemaal dacht. Dat heb ik afgedrukt, en ik heb ernaar gestaard. Ik kwam toen erop uit, dat hoeveel ik ook probeerde om het goed te praten, dat ik gewoon onvolwassen was.
Die avond besloot ik om dan maar volwassen te worden. Het was midden in de nacht, maar ik voelde me toen even veel wakkerder dan dat ik heel lang geweest was. Ik maakte een plan om eens te bedenken wat ik wou gaan doen, terwijl ik netjes àlles deed waarvoor ik verantwoordelijkheid had.
Het heeft minder dan een week geduurd voordat ik doorhad wat ik nou écht wou. Ik wou voor mezelf werken, en pensioen gaan bouwen. Ik wou goed worden in mijn werk, en ik wou door in de prostitutie. Ik wou van die slappe houding af, goed voor mezelf gaan zorgen, en hard werken zodat ik elke avond kon voelen dat ik gewerkt had.
In de club ging dat niet werken, dat wist ik wel. Ik heb dus contact gehad met escort-buro's. Die waren toch niet wat ik zocht. Toen bedacht ik me thuisontvangst. Dat leek me wel wat. Ik was nog niet klaar om dat meteen te gaan doen, dus eerst ging ik mijn werk bij de club beter doen. Ik hield op met zuipen, en dat zorgde voor een hoop. Ik ging sporten om er beter uit te gaan zien, en ik ging meer op de klanten letten. Dat werkte allemaal fijn, en ik ging me beter voelen. De andere vrouwen waren niet enthousiast voor me, ik raakte ze een beetje kwijt.
Wat ik toen besloot, heb ik bereikt. Niet meteen, want ik heb een paar fouten gemaakt waardoor ik problemen kreeg. Die heb ik al eerder genoemd. Nu wat later heb ik een eigen bedrijfje wat heel goed werkt, en ik verdien voor een thuisontvanger heel veel. Ik heb het werk onder de knie, ik heb veel tevreden klanten. Dat is allemaal omdat ik er heel veel werk instop, en mezelf gemotiveerd hou. Denk maar niet dat elke hoer zoveel verdiend als ik, daar heb ik voor moeten werken! Ik werk nu zoveel als ik maar kan, ik zal dus ook niet meer gaan verdienen. Dat is iets wat me weleens dwarszit, dat ik niet kan groeien. Volgens mijn geldmannetje word het heel moeilijk als ik personeel wil gaan nemen, dus zo groeien kan niet, maar ik denk er bijna elke dag over.
Ik neem verantwoordelijkheid voor alles in mijn leven, en ik ben nu blij met mezelf. Ik ben zo goed als ik maar kan in de prostitutie. Ik heb plannen en ik werk voor alles wat ik heb. Alles word goed geregeld, en mijn klanten zijn blij. Daarom kan ik mezelf nu in de spiegel aankijken. Ik rook en blow niet meer, en ik drink niet meer teveel. Ik ben nu gezond en ik kan tevreden met mezelf zijn.
maandag 28 juni 2010
donderdag 24 juni 2010
Prostitutie als bijbaantje
Ik heb in eerdere stukjes weleens uitgehaald naar studentes die er een beetje bijwerken in de prostitutie. Eigenlijk schaam ik me daar een beetje voor, want wat ik schreef was niet helemaal eerlijk. Bovendien, ik ben ook zo begonnen. Het is dan een beetje schijnheilig als ik het nu ga verketteren.
Prostitutie als een bijbaantje is iets wat vrouwen sneller overwegen dan als je job. Dan duik je er helemaal in, en dan ben je je gewone leventje kwijt. Een keertje af en toe naast je gewone baan is dan wel leuk. Bovendien kan je het dan proberen, of het iets voor je is. Nu is dat natuurlijk steeds minder mogelijk, vanwege die overvallen en valstrikken die ze voor escorts leggen.
De meeste bijverdieners zijn geen studentes, maar vrouwen die het als een zakcentje, of een hobby doen. Heel veel daarvan krijgen een bijstandsuitkering. Dat vind ik heel verkeerd, want ze betalen geen belasting, maar ze krijgen intussen wel geld uit de sociale premies van mensen die wel betalen. Ik heb ook wel zwart gewerkt, maar ik had tenminste géén uitkering! Dat vind ik heel belangrijk, want ik vreet niet uit de staatsruif.
De studentes zijn natuurlijk geknipt voor het werk. Ze zijn net uit huis, en ze hebben best vaak een beetje de kans genomen om seksueel wat te leren. Ze zijn jong, strak, nieuwsgierig, slim, en ze hebben een andere manier van met tijd omgaan. Dat maakt wel uit. Studenten zijn ook altijd arm, dus het geld is dan een grote beloning. Als studente ga je toch al je grenzen verkennen, dus de prostitutie is dan wel een uitdaging.
Voor een studentenleventje kan je met een klant in de week leuk leven, als je het goed doet. Meestal is het escort, en een slimme meid leert snel. Dan kan ze best een goeie escort worden. Bovendien is de belastingdienst niet zo goed in het pakken van de meisjes die het maar eventjes doen, dus daar krijgen ze geen problemen mee. Nou ja, nu niet meer, maar toen ik het nog deed.
HEt is dus verleidelijk, en het is makkelijk om het eventjes te doen. Er zit alleen een groot risico aan. Als je ontdekt of gepakt word, kan het hele erge uitwerkingen op je leven hebben. Ik heb gehoord van een collegaatje die als studentje begon, maar toen ze gepakt was en dat uitkwam, niet meer haar stage mocht voortzetten. Dat zorgde ervoor dat ze eigenlijk niet meer verder kon met haar studie.
Voor de overheid bestaat hobbyen niet. Je mag wel een beetje kleren maken voor je hobby en die dan aan je buurtjes verkopen, zonder dat er op je gejaagd word, en andere dingen doen die een lolletje zijn zonder dat de Belastingdienst je straatarm maakt. Bij de prostitutie is dat niet zo. Als je het ééns doet, en ze vangen je, dan ruïneren ze je meteen. Je moet dus voor je hobby al een vergunning hebben en een inschrijving. Dat is weer een voorbeeld van schijnheiligheid. Je mag bijna alles wel op kleine schaal en dan word het gedoogd, tot en met wiet toe. Bier brouwen voor je buurtjes mag wel zonder accijns, als je het maar klein houd. Maar prostitutie dat pakken ze wel aan.
Zo'n meisje loopt dus het risico om voor haar leven gebrandmerkt te worden, vooral met wat de regering nu aan het doen is. Daarom gedragen ze zich bijna als dieven in de nacht, ook al zijn ze daar vaak toch net te naïef voor. Dat maakt het natuurlijk een beetje een crimineel gevoel om te doen. Dat had ik vroeger ook, en dat maakt het eigenlijk alleen maar spannender. Je gaat je er pas later zorgen over maken.
Het is ook iets waar je lef voor nodig hebt. Elke studente is precies hetzelfde voorgelicht als elke andere vrouw. Ze hoorden dat prostitutie te maken heeft met onderdrukking, vernedering, en verkrachting, en ze moeten eerst besluiten dat ze het aankunnen. Als ze het dan even doen, komen ze erachter dat dat wel meevalt. Dan word het belangrijk of ze het goed willen gaan doen.
De mannen vinden studentes geil. Een heleboel mensen weten nog wel de wilde geile studentes uit hun eigen studietijd, en dat die te huur zijn is natuurlijk heerlijk. Bovendien weet je dan ook dat ze slim is, en veel slimme mannen vinden dat supergeil. Studentes zijn ook jong en wild, en dat zien de mannen ook wel graag. De helft is dus wel wat de mannen erbij denken, maar de andere helft is gewoon waar.
Als ik voor een ander werk gekozen had, zou ik tóch blij zijn geweest met mijn ervaringen in mijn studententijd. Dat is iets wat ik mee moest maken. Bij mij heeft het ertoe geleid dat ik fulltime prostituee werd. Maar het had ook zo kunnen zijn dat ik een andere weg had ingeslagen. Dan had ik tenminste wel die ervaring gehad. Ik ben er niet alleen seksueel volwassener van geworden, maar ik heb ervan geleerd over mezelf.
Het is maar een kleine minderheid van de studentes die het doen, maar ze zijn er altijd wel. Het komt vaker voor dat een studente een man vind die haar kan onderhouden, die ze dan laat vallen als ze afgestudeerd is. Dat is gewoon een oneerlijke soort van prostitutie, omdat de man niet weet waar hij aantoe is. Ik heb het meer gezien dan gewone prostitutie. Het betaald minder goed, maar je hoeft maar één klant te zoeken, en je hebt de zekerheid. Je laat wel je vrijheid achter. Maar voor die studentes is het toch al iets, wat ze niet aankunnen.
Als studente maak je het wel anders mee. Er is bij studenten het gevoel, dat ze tijdens hun studie eventjes buiten de maatschappij zijn, omdat ze geen Pa en Ma hebben die alles meekrijgen, en ook nog niet een gezin en baan hebben. Het is ook een tijd dat ze bezig zijn met overleven. Studeren kost heel veel tijd en geld, dus je kan kopje onder gaan. Juist je dat realiseren, zorgt ervoor dat je de prostitutie anders ziet. De beloning telt meer, de meningen van anderen telt minder.
Voor mijn zaken zijn studentes niet goed. Ze zijn jonger dan ik, en ze kunnen makkelijker zwart werken omdat ze niet de hele tijd WTP en politie-razzia's krijgen. Ze houden meer over van hun prijs, dus kunnen ze voor minder werken. Bovendien zitten ze in mijn stukje van de markt, want ze zijn ook slank en intelligent. Ik heb mijn eigen plekje, dat is een voordeel, maar in mijn escort-werk merk ik het wel. Daarom is het zakelijk fijner als ze verdwijnen, maar ik begrijp die meisjes best. Ik vind het jammer voor ze dat het bijbaantje steeds meer onmogelijk word, maar voor mijn zaken is het goed.
Prostitutie als een bijbaantje is iets wat vrouwen sneller overwegen dan als je job. Dan duik je er helemaal in, en dan ben je je gewone leventje kwijt. Een keertje af en toe naast je gewone baan is dan wel leuk. Bovendien kan je het dan proberen, of het iets voor je is. Nu is dat natuurlijk steeds minder mogelijk, vanwege die overvallen en valstrikken die ze voor escorts leggen.
De meeste bijverdieners zijn geen studentes, maar vrouwen die het als een zakcentje, of een hobby doen. Heel veel daarvan krijgen een bijstandsuitkering. Dat vind ik heel verkeerd, want ze betalen geen belasting, maar ze krijgen intussen wel geld uit de sociale premies van mensen die wel betalen. Ik heb ook wel zwart gewerkt, maar ik had tenminste géén uitkering! Dat vind ik heel belangrijk, want ik vreet niet uit de staatsruif.
De studentes zijn natuurlijk geknipt voor het werk. Ze zijn net uit huis, en ze hebben best vaak een beetje de kans genomen om seksueel wat te leren. Ze zijn jong, strak, nieuwsgierig, slim, en ze hebben een andere manier van met tijd omgaan. Dat maakt wel uit. Studenten zijn ook altijd arm, dus het geld is dan een grote beloning. Als studente ga je toch al je grenzen verkennen, dus de prostitutie is dan wel een uitdaging.
Voor een studentenleventje kan je met een klant in de week leuk leven, als je het goed doet. Meestal is het escort, en een slimme meid leert snel. Dan kan ze best een goeie escort worden. Bovendien is de belastingdienst niet zo goed in het pakken van de meisjes die het maar eventjes doen, dus daar krijgen ze geen problemen mee. Nou ja, nu niet meer, maar toen ik het nog deed.
HEt is dus verleidelijk, en het is makkelijk om het eventjes te doen. Er zit alleen een groot risico aan. Als je ontdekt of gepakt word, kan het hele erge uitwerkingen op je leven hebben. Ik heb gehoord van een collegaatje die als studentje begon, maar toen ze gepakt was en dat uitkwam, niet meer haar stage mocht voortzetten. Dat zorgde ervoor dat ze eigenlijk niet meer verder kon met haar studie.
Voor de overheid bestaat hobbyen niet. Je mag wel een beetje kleren maken voor je hobby en die dan aan je buurtjes verkopen, zonder dat er op je gejaagd word, en andere dingen doen die een lolletje zijn zonder dat de Belastingdienst je straatarm maakt. Bij de prostitutie is dat niet zo. Als je het ééns doet, en ze vangen je, dan ruïneren ze je meteen. Je moet dus voor je hobby al een vergunning hebben en een inschrijving. Dat is weer een voorbeeld van schijnheiligheid. Je mag bijna alles wel op kleine schaal en dan word het gedoogd, tot en met wiet toe. Bier brouwen voor je buurtjes mag wel zonder accijns, als je het maar klein houd. Maar prostitutie dat pakken ze wel aan.
Zo'n meisje loopt dus het risico om voor haar leven gebrandmerkt te worden, vooral met wat de regering nu aan het doen is. Daarom gedragen ze zich bijna als dieven in de nacht, ook al zijn ze daar vaak toch net te naïef voor. Dat maakt het natuurlijk een beetje een crimineel gevoel om te doen. Dat had ik vroeger ook, en dat maakt het eigenlijk alleen maar spannender. Je gaat je er pas later zorgen over maken.
Het is ook iets waar je lef voor nodig hebt. Elke studente is precies hetzelfde voorgelicht als elke andere vrouw. Ze hoorden dat prostitutie te maken heeft met onderdrukking, vernedering, en verkrachting, en ze moeten eerst besluiten dat ze het aankunnen. Als ze het dan even doen, komen ze erachter dat dat wel meevalt. Dan word het belangrijk of ze het goed willen gaan doen.
De mannen vinden studentes geil. Een heleboel mensen weten nog wel de wilde geile studentes uit hun eigen studietijd, en dat die te huur zijn is natuurlijk heerlijk. Bovendien weet je dan ook dat ze slim is, en veel slimme mannen vinden dat supergeil. Studentes zijn ook jong en wild, en dat zien de mannen ook wel graag. De helft is dus wel wat de mannen erbij denken, maar de andere helft is gewoon waar.
Als ik voor een ander werk gekozen had, zou ik tóch blij zijn geweest met mijn ervaringen in mijn studententijd. Dat is iets wat ik mee moest maken. Bij mij heeft het ertoe geleid dat ik fulltime prostituee werd. Maar het had ook zo kunnen zijn dat ik een andere weg had ingeslagen. Dan had ik tenminste wel die ervaring gehad. Ik ben er niet alleen seksueel volwassener van geworden, maar ik heb ervan geleerd over mezelf.
Het is maar een kleine minderheid van de studentes die het doen, maar ze zijn er altijd wel. Het komt vaker voor dat een studente een man vind die haar kan onderhouden, die ze dan laat vallen als ze afgestudeerd is. Dat is gewoon een oneerlijke soort van prostitutie, omdat de man niet weet waar hij aantoe is. Ik heb het meer gezien dan gewone prostitutie. Het betaald minder goed, maar je hoeft maar één klant te zoeken, en je hebt de zekerheid. Je laat wel je vrijheid achter. Maar voor die studentes is het toch al iets, wat ze niet aankunnen.
Als studente maak je het wel anders mee. Er is bij studenten het gevoel, dat ze tijdens hun studie eventjes buiten de maatschappij zijn, omdat ze geen Pa en Ma hebben die alles meekrijgen, en ook nog niet een gezin en baan hebben. Het is ook een tijd dat ze bezig zijn met overleven. Studeren kost heel veel tijd en geld, dus je kan kopje onder gaan. Juist je dat realiseren, zorgt ervoor dat je de prostitutie anders ziet. De beloning telt meer, de meningen van anderen telt minder.
Voor mijn zaken zijn studentes niet goed. Ze zijn jonger dan ik, en ze kunnen makkelijker zwart werken omdat ze niet de hele tijd WTP en politie-razzia's krijgen. Ze houden meer over van hun prijs, dus kunnen ze voor minder werken. Bovendien zitten ze in mijn stukje van de markt, want ze zijn ook slank en intelligent. Ik heb mijn eigen plekje, dat is een voordeel, maar in mijn escort-werk merk ik het wel. Daarom is het zakelijk fijner als ze verdwijnen, maar ik begrijp die meisjes best. Ik vind het jammer voor ze dat het bijbaantje steeds meer onmogelijk word, maar voor mijn zaken is het goed.
dinsdag 22 juni 2010
De Rabobank
Ik had al van W gehoord dat ze moeilijkheden heeft gehad met de Rabobank, maar dat is in het geniep en niemand ziet dat. Nu heeft de Rabobank het wel heel bont gemaakt.
We werken legaal, en we betalen belasting, maar dit soort rare discriminatie gebeurd nog steeds. Een groot bedrijf zoals die bank, die ons geld niet wil aannemen, dat is toch van de gekke? Er is geen gevaar dat ze geflest worden, zoals met leningen aan louche bedrijfjes, het is gewoon bijdragen aannemen. En dat willen ze niet, want ze zijn bang geassocieerd te worden met ons.
Erg hoor. Alsof bankiers beter zijn dan ons. Prostituees hebben geen crisissen veroorzzaakt. Bankiers zijn de schooiers, niet wij. De Bijbel zegt:
We werken legaal, en we betalen belasting, maar dit soort rare discriminatie gebeurd nog steeds. Een groot bedrijf zoals die bank, die ons geld niet wil aannemen, dat is toch van de gekke? Er is geen gevaar dat ze geflest worden, zoals met leningen aan louche bedrijfjes, het is gewoon bijdragen aannemen. En dat willen ze niet, want ze zijn bang geassocieerd te worden met ons.
Erg hoor. Alsof bankiers beter zijn dan ons. Prostituees hebben geen crisissen veroorzzaakt. Bankiers zijn de schooiers, niet wij. De Bijbel zegt:
Door tirannen wordt mijn volk uitgebuit,woekeraars heersen erover.Mijn volk, jullie leiders zijn verleiders,zij brengen jullie op een dwaalspoor.
Ik kan me hier boos over maken, maar ik vind het wel fijn dat het eens in het nieuws komt. Banken zijn namelijk niet de enige, die dit doen. Je moet het geheim houden wat je doet, of je komt overal dit soort oneerlijkheid tegen.
maandag 21 juni 2010
Boeken
Ik ben best een boekenwurm. Ik heb literatuur altijd iets prachtigs gevonden, en het mooiste van school was een cijfer krijgen omdat ik de mooiste boeken van Nederland las. Ik ben lid van de bib, maar ik kan heel moeilijk genieten van een boek dat te beduimeld is. De geur van het nieuwe papier, en weten dat het jouw boek is waar je alle tijd voor hebt, is meer voor me waard dan de prijs van een nieuw boek. Het word zo erg dat ik me afvraag waar mijn nieuwe boekenkast moet gaan passen! Niet in mijn werkflatje natuurlijk, dat soort persoonlijke dingen hou ik thuis.
Ik neem naar mijn werk altijd een boekje mee om te lezen tussen het werk door. Het is heerlijk om af te wisselen. Het gaat er even heftig aan toe met een klant, en als ik klaar ben met douchen en bed opmaken kan ik lekker op het balkon gaan zitten met een goeie novelle. Als ik een intellectuele bui heb, schrijf ik soms in de marge mijn gedachtes over de tekst. Daar doe ik dan niets mee, maar het is één van die dingen die ik leuk vind. Ik lees niet vaak een boek twee keer, maar als ik het doe ben ik altijd erg nieuwsgierig wat ik de vorige keer zag, want vaak zie ik de tweede keer iets anders. Dat is het leuke van literatuur, je kan er meer uithalen.
Alle literatuur vind ik mooi, van Kluun en Wolkers tot Sartre. Het mag van mij vulgair en werelds zijn, of juist verheven en filosofisch. Zolang het maar goeie literatuur is, vind ik het fijn om te lezen. Ik word graag intellectueel gestimuleerd door mensen die me wat kunnen leren. Voordat ik ging studeren las ik vooral om me mee te laten slepen door de schrijver, maar toen ik ging studeren leerde ik om de tekst meer te analyseren en observeren.
Zoals jullie wel weten, had ik de afgelopen weekjes een probleem met Writer's Block. Dat heb ik geprobeerd op te lossen, door me te laten inspireren door mijn eerdere stukjes, en ik zag toen pas hoe ik gegroeid ben door mijn blog. Het ziet eruit alsof ik een filosofischere vrouw word, maar eigenlijk is het alleen maar mijn schrijfstijl. Ik zette betere stukjes op papier, ik bleef voor de rest wel gewoon mezelf. Ik ben er nog niet uit of ik nou echt veel meer ontwikkeld ben dan eerst, of dat ik gewoon beter ben gaan schrijven.
Ik heb ook gezocht naar inspiratie in boekjes van Judith Visser (Tegengif), Xaviera Hollander (The Happy Hooker), Carla van Raay (Gods Callgirl), en "Annabelle" (Hoer). Daar heb ik wel inspiratie van gekregen, maar eigenlijk meer omdat ik boos werd. Al die boeken zijn gemaakt vanuit een heel beperkt idee. Ik zal het stuk voor stuk uitleggen.
Judith Visser snapt het maar half, en heeft een prutboekje geschreven dat alleen door de seksuele prikkeling verkoopt. Ze heeft zo te zien met één ongeïnteresseerde broodmeid gepraat die geen liefde voor het werk heeft, en er is wel wat aangedikt. Het stond al vanaf het begin vast dat ze het zou gaan afbeelden als een manier om iets vies te zien. Dat heeft ze dan een héél klein beetje genuanceerd, maar haar hoofdpersonage leert niet om er anders tegen te kijken. Het eind vond ik wel leuk gevonden, en helaas slecht afgemaakt. Het had ook zonder het stuk over de prostitutie gekund, maar dan had ze niets verkocht. Het boek is sensatiezoekerij, en het zet het werk wéér verkeerd neer.
Xaviera Hollander schrijft gewoon porno. Ze is een hoer die goed weet hoe je een man moet prikkelen, en ze heeft dat in boekvorm gedaan. Ze laat zich niet door de seksscenes sturen, dus het is wel goeie porno, maar het blijft alleen maar porno. Het is niet de waarheid, dat kan je heel duidelijk merken aan het verhaal. Ze schrijft met een waakzame afstand, daar heb ik wel respect voor. Maar wat zij in het boek doet, past daar helemaal niet bij. Ze laat in het boek zich teveel overkomen. Dat zou een doorgewinterde hoer als zij niet zomaar doen. Goeie porno, maar het laat weer niet zien hoe de prostitutie is.
Carla van Raay begrijpt er niets van. Alles is onzin, het is gewoon verzinsel waar ik me niet in kan verplaatsen. Het ergert me. Bovendien is het een heel erg slecht geschreven boekje. Ik begrijp niet dat dit gepubliceerd word, het is echt niet te lezen. Ik lees best makkelijk door de zwaarste boeken heen, Dostojewski vind ik prachtig bijvoorbeeld. Dit kon ik niet verder dan de helft lezen, toen werd het teveel. Het is onzin.
Annabelle, dat is een pseudoniem, schrijft over haar tijd als hoer in België. Het enige wat je opvalt is dat ze al haar slechte ervaringen neerzet, en al het goede weglaat. Ze is een passieve vrouw, die heel veel zelfmedelijden heeft. Daarmee bevestigd ze mijn idee over loverboy-hoeren, en ik kan geen greintje respect voor haar houden na de eerste helft van het boek. Er komt van haar kant niet veel initiatief, alles overkomt haar maar. Ze verzint slappe smoesjes voor haar mislukkingen, en ze geeft angst de schuld. Je krijgt erg de indruk, dat een paar klappen kennelijk dan toch erger zijn dan twintig jaar prostitutie, waar ze duidelijk geen talent voor heeft.
Die boekjes hebben mij heel veel plezier gegeven, maar toen ik ze in de kliko smeet! Ik gooi bijna nooit een boek weg, maar dit kon ik niet weggeven. Dat zou verkeerd zijn geweest, want dan help ik die schrijfsters alleen maa om de onzin te verspreiden. Ik heb Xaviera trouwens niet weggegooid, die was wel leuk op haar manier. De andere waren heel teleurstellend.
Er is me wel wat opgevallen. In al die boekjes maakt de hoofdpersoon een ontwikkeling door. Het is gekunsteld, het probeert de psychologische diepte te halen die hoort bij literatuur, maar ze vallen allemaal in de valkuil dat de schrijver geen goede spanningsboog kan opzetten. Er is in de boekjes geen conflict dat ontwikkeld, en zo de hoofdpersoon dwingt mee te ontwikkelen of tenonder te gaan.
In de commentaren word me aangeraden om mijn stukjes in een boek te bundelen. Dat vind ik wel lief, want je vind op Internet wel heel veel dat minder van kwaliteit is dan in boeken, ook al kan je dus best onzin in boeken vinden. Eigenlijk denk ik niet dat mijn blogje goed genoeg is voor een boek, maar dat is niet omdat wat ik schrijf verkeerd is.
Mijn leven past niet zo in een boek. Er is geen verhaallijn in mijn leven. Er is een verzameling gebeurtenissen, en ik ontwikkel wel, maar er zit geen overzicht in, en geen vervulling van een centraal conflict waar mijn karakter aan gespiegeld word. Er is gewoon mijn werk, en wat ik voor mezelf doe. Er gaan deuren dicht en opne. Dat is niet eens panningsboog, en ik ben dan ook geen personage in een boek. Dat maakt een blog toch weleens verstild, en bewegingsloos. Je kan hetzelfde steeds weer belichten en vanaf een andere kant laten zien, maar je gaat steeds meer herhalen.
Ik heb besloten om gewoon door te gaan zoals ik ging. Ik hoef nergens heen met mijn blogje. Ik kan gewoon mijn ei kwijt, en als ik tien keer over hetzelfde schrijf, is dat maar jammer. Een nieuwe richting is leuker om te lezen, maar dan ga ik weg van waar ik over wil schrijven. Een roman met mijn levensverhaal maak ik misschien nog wel een keer, maar ik heb er nu nog niet het overzicht voor. Ik zou het nu niet kunnen, maar ik deo het wel als ik ooit stop.
Ik heb de opzet van dit hele stukje trouwens bedacht terwijl ik voorovergebogen over een stoel heen stond, terwijl een klant me in mijn kont stond te naaien. Soms krijg je het idee opeens als je het niet op kan schrijven. Gelukkig was hij al in het zelf-stadium van de wip, dus merkte hij niet dat ik was afgeleid.
Ik neem naar mijn werk altijd een boekje mee om te lezen tussen het werk door. Het is heerlijk om af te wisselen. Het gaat er even heftig aan toe met een klant, en als ik klaar ben met douchen en bed opmaken kan ik lekker op het balkon gaan zitten met een goeie novelle. Als ik een intellectuele bui heb, schrijf ik soms in de marge mijn gedachtes over de tekst. Daar doe ik dan niets mee, maar het is één van die dingen die ik leuk vind. Ik lees niet vaak een boek twee keer, maar als ik het doe ben ik altijd erg nieuwsgierig wat ik de vorige keer zag, want vaak zie ik de tweede keer iets anders. Dat is het leuke van literatuur, je kan er meer uithalen.
Alle literatuur vind ik mooi, van Kluun en Wolkers tot Sartre. Het mag van mij vulgair en werelds zijn, of juist verheven en filosofisch. Zolang het maar goeie literatuur is, vind ik het fijn om te lezen. Ik word graag intellectueel gestimuleerd door mensen die me wat kunnen leren. Voordat ik ging studeren las ik vooral om me mee te laten slepen door de schrijver, maar toen ik ging studeren leerde ik om de tekst meer te analyseren en observeren.
Zoals jullie wel weten, had ik de afgelopen weekjes een probleem met Writer's Block. Dat heb ik geprobeerd op te lossen, door me te laten inspireren door mijn eerdere stukjes, en ik zag toen pas hoe ik gegroeid ben door mijn blog. Het ziet eruit alsof ik een filosofischere vrouw word, maar eigenlijk is het alleen maar mijn schrijfstijl. Ik zette betere stukjes op papier, ik bleef voor de rest wel gewoon mezelf. Ik ben er nog niet uit of ik nou echt veel meer ontwikkeld ben dan eerst, of dat ik gewoon beter ben gaan schrijven.
Ik heb ook gezocht naar inspiratie in boekjes van Judith Visser (Tegengif), Xaviera Hollander (The Happy Hooker), Carla van Raay (Gods Callgirl), en "Annabelle" (Hoer). Daar heb ik wel inspiratie van gekregen, maar eigenlijk meer omdat ik boos werd. Al die boeken zijn gemaakt vanuit een heel beperkt idee. Ik zal het stuk voor stuk uitleggen.
Judith Visser snapt het maar half, en heeft een prutboekje geschreven dat alleen door de seksuele prikkeling verkoopt. Ze heeft zo te zien met één ongeïnteresseerde broodmeid gepraat die geen liefde voor het werk heeft, en er is wel wat aangedikt. Het stond al vanaf het begin vast dat ze het zou gaan afbeelden als een manier om iets vies te zien. Dat heeft ze dan een héél klein beetje genuanceerd, maar haar hoofdpersonage leert niet om er anders tegen te kijken. Het eind vond ik wel leuk gevonden, en helaas slecht afgemaakt. Het had ook zonder het stuk over de prostitutie gekund, maar dan had ze niets verkocht. Het boek is sensatiezoekerij, en het zet het werk wéér verkeerd neer.
Xaviera Hollander schrijft gewoon porno. Ze is een hoer die goed weet hoe je een man moet prikkelen, en ze heeft dat in boekvorm gedaan. Ze laat zich niet door de seksscenes sturen, dus het is wel goeie porno, maar het blijft alleen maar porno. Het is niet de waarheid, dat kan je heel duidelijk merken aan het verhaal. Ze schrijft met een waakzame afstand, daar heb ik wel respect voor. Maar wat zij in het boek doet, past daar helemaal niet bij. Ze laat in het boek zich teveel overkomen. Dat zou een doorgewinterde hoer als zij niet zomaar doen. Goeie porno, maar het laat weer niet zien hoe de prostitutie is.
Carla van Raay begrijpt er niets van. Alles is onzin, het is gewoon verzinsel waar ik me niet in kan verplaatsen. Het ergert me. Bovendien is het een heel erg slecht geschreven boekje. Ik begrijp niet dat dit gepubliceerd word, het is echt niet te lezen. Ik lees best makkelijk door de zwaarste boeken heen, Dostojewski vind ik prachtig bijvoorbeeld. Dit kon ik niet verder dan de helft lezen, toen werd het teveel. Het is onzin.
Annabelle, dat is een pseudoniem, schrijft over haar tijd als hoer in België. Het enige wat je opvalt is dat ze al haar slechte ervaringen neerzet, en al het goede weglaat. Ze is een passieve vrouw, die heel veel zelfmedelijden heeft. Daarmee bevestigd ze mijn idee over loverboy-hoeren, en ik kan geen greintje respect voor haar houden na de eerste helft van het boek. Er komt van haar kant niet veel initiatief, alles overkomt haar maar. Ze verzint slappe smoesjes voor haar mislukkingen, en ze geeft angst de schuld. Je krijgt erg de indruk, dat een paar klappen kennelijk dan toch erger zijn dan twintig jaar prostitutie, waar ze duidelijk geen talent voor heeft.
Die boekjes hebben mij heel veel plezier gegeven, maar toen ik ze in de kliko smeet! Ik gooi bijna nooit een boek weg, maar dit kon ik niet weggeven. Dat zou verkeerd zijn geweest, want dan help ik die schrijfsters alleen maa om de onzin te verspreiden. Ik heb Xaviera trouwens niet weggegooid, die was wel leuk op haar manier. De andere waren heel teleurstellend.
Er is me wel wat opgevallen. In al die boekjes maakt de hoofdpersoon een ontwikkeling door. Het is gekunsteld, het probeert de psychologische diepte te halen die hoort bij literatuur, maar ze vallen allemaal in de valkuil dat de schrijver geen goede spanningsboog kan opzetten. Er is in de boekjes geen conflict dat ontwikkeld, en zo de hoofdpersoon dwingt mee te ontwikkelen of tenonder te gaan.
In de commentaren word me aangeraden om mijn stukjes in een boek te bundelen. Dat vind ik wel lief, want je vind op Internet wel heel veel dat minder van kwaliteit is dan in boeken, ook al kan je dus best onzin in boeken vinden. Eigenlijk denk ik niet dat mijn blogje goed genoeg is voor een boek, maar dat is niet omdat wat ik schrijf verkeerd is.
Mijn leven past niet zo in een boek. Er is geen verhaallijn in mijn leven. Er is een verzameling gebeurtenissen, en ik ontwikkel wel, maar er zit geen overzicht in, en geen vervulling van een centraal conflict waar mijn karakter aan gespiegeld word. Er is gewoon mijn werk, en wat ik voor mezelf doe. Er gaan deuren dicht en opne. Dat is niet eens panningsboog, en ik ben dan ook geen personage in een boek. Dat maakt een blog toch weleens verstild, en bewegingsloos. Je kan hetzelfde steeds weer belichten en vanaf een andere kant laten zien, maar je gaat steeds meer herhalen.
Ik heb besloten om gewoon door te gaan zoals ik ging. Ik hoef nergens heen met mijn blogje. Ik kan gewoon mijn ei kwijt, en als ik tien keer over hetzelfde schrijf, is dat maar jammer. Een nieuwe richting is leuker om te lezen, maar dan ga ik weg van waar ik over wil schrijven. Een roman met mijn levensverhaal maak ik misschien nog wel een keer, maar ik heb er nu nog niet het overzicht voor. Ik zou het nu niet kunnen, maar ik deo het wel als ik ooit stop.
Ik heb de opzet van dit hele stukje trouwens bedacht terwijl ik voorovergebogen over een stoel heen stond, terwijl een klant me in mijn kont stond te naaien. Soms krijg je het idee opeens als je het niet op kan schrijven. Gelukkig was hij al in het zelf-stadium van de wip, dus merkte hij niet dat ik was afgeleid.
donderdag 17 juni 2010
Bi-mannen
De klanten die ik normaal heb, zijn overwegend hetero. Ik heb natuurlijk geen èchte homo's als klant. Zo af en toe heb ik wel bi-mannen, die bij me komen. Ik weet niet automatisch wie er hetero, homo of bi is, natuurlijk. Ik weet van de bi-mannen omdat ik het aan ze merk, misschien zijn er wel een stuk meer.
Nou ja, maar er zijn wel een paar homo's geweest die bij me kwamen. Die waren dan op zoek naar een manier om het toch met een vrouw te kunnen, maar dat eindigde altijd slap. Ze zijn vaak minder praatgraag dan hetero's. Je merkt al meteen als ze aankomen dat ze je niet geil vinden. Dat is nou juist iets wat ik bij de hetero's meteen merk.
Homo's komen soms bij me om iets voor zichzelf te bewijzen. Ik heb daar geen probleem mee, maar ik ben wel eerlijk als ze me vragen of het gaat lukken. Die mannen doen het duidelijk omdat het van iets in ze móet, en dat is niet fijn een nummertje maken. Ik ben goed genoeg om ze klaar te maken, maar als het een keerjte lukt is dat nog geen bewijs dat je hetero bent. Ik vind dat het een beetje jammer is dat die mannen zichzelf niet accepteren.
Voor bi's ben ik soms iets voor de variatie. Dan hebben ze een normaal seksleven met hun man, en komen ze bij mij voor even een kut. Je merkt dan aan ze, dat ze weer even moeten wennen aan hoe een vrouw anders is. Vaak hebben ze homo-gewoontes, die bij vrouwen niet zo lekker werken. Grijpen en hard rijden tegen een vrouwenlijf doet zeer, en ze kan het ook niet terugdoen. Wij zijn nou eenmaal zwakker dan mannen, daar help je niets aan.
Je kan natuurlijk niet alle bi's over één kam scheren. Ik weet natuurlijk niet dat iemand bi is als hij precies zo doet als een hetero, en mij niet verteld. Toch kan ik sommige mannen wel zo herkennen. Bovendien zijn er best wel wat die spontaan beginnen te vertellen over dat ze bi zijn. Dat is voor een aantal van die mannen best wel een behoefte.
Ik hoor soms wel verhalen over dat ze ongelukkig waren in een hetero-relatie, en vaak zelfs getrouwd waren. Als ze dan scheiden, en ze nemen een man, dan gaan ze toch seks met vrouwen missen. Bij mij kunnen ze dan even zichzelf zijn, want dan word vreemdgaan met een vrouw niet door hun partner gepikt. Vreemdgaan met een man vinden ze dan nog minder erg, dat gebeurd nogal veel als ik de verhalen zo hoor.
Heel veel met bi's raken we aan de praat over lekkere mannen! Zij hebben ook voorkeur voor mannen, en ik kan daar lekker met ze over kletsen. Dat vinden ze vaak heel leuk, soms echt tíjdens het neuken! Je kan lekker kletsen zoals met een vriendin, maar zo'n man heeft dan als het ware twee biertjes voorsprong. Ze praten heel makkelijk. Het is soms leuk om ongegeneerd te vertellen over de mannen van eerder die dag. Daar krijg je dan de lachers mee opje hand, maar ze vinden het geil om over mannen te praten in mijn perspectief. Dus, als je geil word van bouquet van je vrouw, denk dan nog maar eens over je geaardheid na.
Er is zo'n vooroordeel dat alle homo's en bi's zich gedragen als relnichten. Dat is gewoon niet waar, van de meeste van die mannen kan je het echt niet zien aan hoe ze zich gedragen. Het komt wel voor hoor, maar die mannen doen het vaak om zich af te zetten, en zich herkenbaar te maken zodat andere homo's naar ze toe komen. Het is niet nodig voor een homo om zich te gedragen als Paul de Leeuw. Dat is allemaal show, het heeft niets te maken met de seksuele voorkeur van die mannen.
Aan de andere kant zijn ze wel weer meer betrokken bij mode en stijl, maar ik weet niet of dat nou komt omdat het er echt ín zo'n man zit, of dat het ligt aan dat hij zichzelf in de spiegel als seksobject kan zien. Het nadeel dat hetero's op vrouwen jagen, is dat ze niet passief vrouwen proberen aan te trekken door mooi te zijn. Dat laten ze aan de vrouwen over.
Je kan niet zomaar vragen of een man bi is, als je het vermoed. Het is erger als je vraagt of ze homo zijn, dan kunnen ze echt gaan slaan. Maar ook bi is meteen slap en bleek weggetrokken. Daar kan je vaste klanten door kwijtzijn! Ik heb bij sommige mannen wel het idee dat het zo zou kunnen zijn, maar ik kan het niet gaan vragen. Dat is iets wat heel taboe is voor mannen, terwijl vrouwen er veel sterker bij zijn als je die het vraagt.
Ze zijn niet bang voor een beetje anale stimulatie. Ze willen soms heel ruw in hun kont worden gevingerd of met vibo's aan de slag. Dat ken ik wel, maar ze zijn veel meer gewend dan de meeste van mijn klanten. Dat ligt natuurlijk wel voor de hand, maar ze willen het ook tijdens seks met een vrouw. Waarschijnlijk zijn ze het gewoon gewend. Dan kan het best fijn zijn voor een man. De meeste hetero's willen niets met hun aars, en de uitzonderingen willen dan wel wat voorzichtig gevinger. Er zijn er een paar bij de hetero's die ook enorme penetraties willen, maar die zijn vaak maso's.
Er word me weleens voorgesteld om een triootje te doen met twee bi's. Dat komt natuurlijk alleen maar van de bi-mannen af, en die hopen dan vaak dat ik iemand weet. Dat is niet alleen voor bi-mannen zo, ook hetero's die een sandwich ofzo willen, zoeken niet zelf maar vragen het aan mij. Ik heb dat in het begin weleens geprobeerd, maar het is echt de moeite niet. Als ik eindelijk iets had geregeld, ketste het opeens af omdat de mannen opeens kieskeurig werden. Het is bovendien even moeilijk als wanneer ze zelf met een tweede komen, maar je voelt je veel verantwoordelijker.
Er is helaas een vooroordeel over bi-mannen waar. Ze hebben meer SOA. Je kan niet alle SOA zien, het is zelfs heel moeilijk soms, maar ik vind veel wratten, druipers en blaasjes bij bi-mannen, veel meer dan bij hetero's. Dat is niet omdat ze vies zijn, maar omdat homo-seks meer risico heeft. Bovendien word er veel van partner gewisseld. Mannen zijn van zichzelf makkelijk met seks en condooms, en ze hebben graag veel partners. Het ligt er niet aan dat ze homo-erotische gevoelens hebben, het zijn mannen onder elkaar, dus ze remmen elkaar niet.
Nou ja, maar er zijn wel een paar homo's geweest die bij me kwamen. Die waren dan op zoek naar een manier om het toch met een vrouw te kunnen, maar dat eindigde altijd slap. Ze zijn vaak minder praatgraag dan hetero's. Je merkt al meteen als ze aankomen dat ze je niet geil vinden. Dat is nou juist iets wat ik bij de hetero's meteen merk.
Homo's komen soms bij me om iets voor zichzelf te bewijzen. Ik heb daar geen probleem mee, maar ik ben wel eerlijk als ze me vragen of het gaat lukken. Die mannen doen het duidelijk omdat het van iets in ze móet, en dat is niet fijn een nummertje maken. Ik ben goed genoeg om ze klaar te maken, maar als het een keerjte lukt is dat nog geen bewijs dat je hetero bent. Ik vind dat het een beetje jammer is dat die mannen zichzelf niet accepteren.
Voor bi's ben ik soms iets voor de variatie. Dan hebben ze een normaal seksleven met hun man, en komen ze bij mij voor even een kut. Je merkt dan aan ze, dat ze weer even moeten wennen aan hoe een vrouw anders is. Vaak hebben ze homo-gewoontes, die bij vrouwen niet zo lekker werken. Grijpen en hard rijden tegen een vrouwenlijf doet zeer, en ze kan het ook niet terugdoen. Wij zijn nou eenmaal zwakker dan mannen, daar help je niets aan.
Je kan natuurlijk niet alle bi's over één kam scheren. Ik weet natuurlijk niet dat iemand bi is als hij precies zo doet als een hetero, en mij niet verteld. Toch kan ik sommige mannen wel zo herkennen. Bovendien zijn er best wel wat die spontaan beginnen te vertellen over dat ze bi zijn. Dat is voor een aantal van die mannen best wel een behoefte.
Ik hoor soms wel verhalen over dat ze ongelukkig waren in een hetero-relatie, en vaak zelfs getrouwd waren. Als ze dan scheiden, en ze nemen een man, dan gaan ze toch seks met vrouwen missen. Bij mij kunnen ze dan even zichzelf zijn, want dan word vreemdgaan met een vrouw niet door hun partner gepikt. Vreemdgaan met een man vinden ze dan nog minder erg, dat gebeurd nogal veel als ik de verhalen zo hoor.
Heel veel met bi's raken we aan de praat over lekkere mannen! Zij hebben ook voorkeur voor mannen, en ik kan daar lekker met ze over kletsen. Dat vinden ze vaak heel leuk, soms echt tíjdens het neuken! Je kan lekker kletsen zoals met een vriendin, maar zo'n man heeft dan als het ware twee biertjes voorsprong. Ze praten heel makkelijk. Het is soms leuk om ongegeneerd te vertellen over de mannen van eerder die dag. Daar krijg je dan de lachers mee opje hand, maar ze vinden het geil om over mannen te praten in mijn perspectief. Dus, als je geil word van bouquet van je vrouw, denk dan nog maar eens over je geaardheid na.
Er is zo'n vooroordeel dat alle homo's en bi's zich gedragen als relnichten. Dat is gewoon niet waar, van de meeste van die mannen kan je het echt niet zien aan hoe ze zich gedragen. Het komt wel voor hoor, maar die mannen doen het vaak om zich af te zetten, en zich herkenbaar te maken zodat andere homo's naar ze toe komen. Het is niet nodig voor een homo om zich te gedragen als Paul de Leeuw. Dat is allemaal show, het heeft niets te maken met de seksuele voorkeur van die mannen.
Aan de andere kant zijn ze wel weer meer betrokken bij mode en stijl, maar ik weet niet of dat nou komt omdat het er echt ín zo'n man zit, of dat het ligt aan dat hij zichzelf in de spiegel als seksobject kan zien. Het nadeel dat hetero's op vrouwen jagen, is dat ze niet passief vrouwen proberen aan te trekken door mooi te zijn. Dat laten ze aan de vrouwen over.
Je kan niet zomaar vragen of een man bi is, als je het vermoed. Het is erger als je vraagt of ze homo zijn, dan kunnen ze echt gaan slaan. Maar ook bi is meteen slap en bleek weggetrokken. Daar kan je vaste klanten door kwijtzijn! Ik heb bij sommige mannen wel het idee dat het zo zou kunnen zijn, maar ik kan het niet gaan vragen. Dat is iets wat heel taboe is voor mannen, terwijl vrouwen er veel sterker bij zijn als je die het vraagt.
Ze zijn niet bang voor een beetje anale stimulatie. Ze willen soms heel ruw in hun kont worden gevingerd of met vibo's aan de slag. Dat ken ik wel, maar ze zijn veel meer gewend dan de meeste van mijn klanten. Dat ligt natuurlijk wel voor de hand, maar ze willen het ook tijdens seks met een vrouw. Waarschijnlijk zijn ze het gewoon gewend. Dan kan het best fijn zijn voor een man. De meeste hetero's willen niets met hun aars, en de uitzonderingen willen dan wel wat voorzichtig gevinger. Er zijn er een paar bij de hetero's die ook enorme penetraties willen, maar die zijn vaak maso's.
Er word me weleens voorgesteld om een triootje te doen met twee bi's. Dat komt natuurlijk alleen maar van de bi-mannen af, en die hopen dan vaak dat ik iemand weet. Dat is niet alleen voor bi-mannen zo, ook hetero's die een sandwich ofzo willen, zoeken niet zelf maar vragen het aan mij. Ik heb dat in het begin weleens geprobeerd, maar het is echt de moeite niet. Als ik eindelijk iets had geregeld, ketste het opeens af omdat de mannen opeens kieskeurig werden. Het is bovendien even moeilijk als wanneer ze zelf met een tweede komen, maar je voelt je veel verantwoordelijker.
Er is helaas een vooroordeel over bi-mannen waar. Ze hebben meer SOA. Je kan niet alle SOA zien, het is zelfs heel moeilijk soms, maar ik vind veel wratten, druipers en blaasjes bij bi-mannen, veel meer dan bij hetero's. Dat is niet omdat ze vies zijn, maar omdat homo-seks meer risico heeft. Bovendien word er veel van partner gewisseld. Mannen zijn van zichzelf makkelijk met seks en condooms, en ze hebben graag veel partners. Het ligt er niet aan dat ze homo-erotische gevoelens hebben, het zijn mannen onder elkaar, dus ze remmen elkaar niet.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
