Weinig nieuws over de WRP en Utrecht

Ik had me voorgenomen om niet meer de hele tijd bovenop het nieuws te springen, en ik vind dat ik me daar best goed aan hou. Het scheelt een boel tijd. Die kan ik goed gebruiken, want ik zit weer tot over mijn oren in mijn eigen projectjes, en ik heb genoeg te doen. Soms is het een opluchting als mijn nakijkploeg een stukje in meer delen wil verdelen, want dan heb ik meer tijd voor het volgende!

Daarnaast heb ik ook niet veel gemist. Er is wel nieuws over de prostitutie, maar dat is meestal totaal niet nieuw. Het is weer een handjevol meldingen dat er een grote boze mensenhandelaar is opgepakt, met wat suggestieve dingen eromheen. Voor de rest hoor je vooral opinie, en gaat het steeds over hetzelfde. Dat wordt snel saai. Ik kijk ernaar uit dat ik ooit genoeg "Antwoord op" stukjes heb dat ik per nieuwsbericht gewoon een handjevol koppelingen kan neerzetten. Ze komen toch nooit met iets nieuws.

Een tijdje terug kon je dat mooi zien aan het congres "een andere kijk op prostitutie." Dat was om het beeld van prostitutie te vernieuwen. Ik ging niet, je moest je identiteit geven bij het komen. Het staat wel online. Dan kan je ook makkelijk zien dat het alleen dezelfde mensen zijn, die dezelfde dingen zeggen die ze al jaren zeggen. Er is niets "anders" aan.

Het was allemaal gerecycled. Karin Werkman kwam met hetzelfde waar ze altijd mee komt, die pakt de geruchten die ze hebben wil en verklaart dat die gelden voor de hele business. Sitalsing is netzo leugenachtig als altijd. Julie Bindel komt even de radfem uithangen, maar houdt zichzelf in. Geen enkele opmerking dat alle heteroseks verkrachting is deze keer. Renate van der Zee komt haar pamfletje pluggen, daar is ook niets opmerkelijks aan.

Patrick Cederlöf uit Zweden is daar Rapporteur, en die heeft als taakomschrijving onder andere om het Zweedse Model in het buitenland te promoten. Maar hij beweert hier dat hij dat niet komt doen, en houdt zich bij het normale verhaaltje. Linda van Goch komt met hetzelfde uitgekauwde slachtofferverhaaltje. En dan komt Lemaire met zijn "praktijkervaring," namelijk dat hij een hoop keren het OM heeft aangehoord over mensenhandel. Hij wil dat misbruik mag worden aangenomen, want dat is zo vervelend te bewijzen.

Niets nieuws. Helemaal niets. Kijk zelf maar.

In Utrecht had de PvdA een debat geregeld over de toekomst van de prostitutie in Utrecht. Dat is reuze juichend ingehaald, maar volgens een hulpengel die voor me is gegaan was het gewoon weer het herhalen van zetten. Aleid vond zichzelf helemaal goed, en vond dat het ècht niet beter had gekund. De hoeren daar zijn een soort spinnennest, en iedereen in de witte sector in Utrecht steekt elkaar in de rug, inclusief de exploitanten en hun mensen.

Er waren twee stemmen die me wel bevielen, en dat was prostituee "Marlies", die niet veel aan het woord was, maar wel goeie dingen te zeggen had, en een arts van het HAP, die uitsprak tegen de beeldvorming. Maar ja, dat waren ook dingen die ìk weer eerder heb gezegd, en die ik dus óók niet als nieuw kan zien. Het enige wat me opviel was dat er door de kant van de organisatie van de prostituees zelf met de wolven wordt meegehuild, ondanks dat ze weten dat het beeld niet klopt. En dat voor het voordeel van hun eigen kleine clubje, en daarmee versterken ze landelijk alleen maar het beeld dat juist voor al deze ellende heeft gezorgd.

Jammer, opvallend, en het maakt me boos, maar het is weer niets nieuws. In dit hele stukje heb ik maar één nieuwtje, en dat is dat Opstelten een nieuwe brief over de WRP aan de Tweede Kamer heeft geschreven. Je kan hem hier lezen. Ik zal heel in het kort beschrijven waar hij over gaat, maar hij is snel te lezen, het zijn maar vijf kantjes.

Hij vertelt dat de vergewisplicht en de registratieplicht zijn gesneuveld, en komt dan met een juichverhaaltje dat er zoveel meer gedoe is met mensenhandelgevalletjes, en dat dat vooruitgang is. Een nieuwtje is dat SOA/Aids tegenwoordig wordt genoemd als één van de clubjes die signalen verzamelen, dus die kan je ookal niet meer vertrouwen. Jammer, zo gaan ze één voor een neer.

De minister komt weer met de argumenten waar hij in de Eerste Kamer al voor op zijn donder kreeg. Hij heeft geen schaamte. Hij zegt nog steeds dat het vergunningstelsel het makkelijker maakt om te controleren, hij zegt nog steeds dat het de sociale positie van hoeren verbetert als je alléén maar boetes voor ze in de wet zet, en ze vogelvrij maakt voor de gemeentes, en hij doet alsof vergunningvrij nog blijft bestaan na het invoeren van zijn wet.

Wat echt schokt is dat hij geen verloopregeling meer wil voor de jonge meiden als de leeftijd omhooggaat, maar dat hij ze gewoon allemaal in een uitstapprogramma gaat zetten. Ze worden gewoon opgeruimd. Ze moeten stoppen, of ze krijgen straf, en geen woord over wat de Raad voor de Rechtspraak schreef over dat je volwassenen niet als kinderen moet behandelen als het gaat om hun eigen seksuele rechten.

Hij geeft op van de overleggen die hij met de gemeentes heeft gehad. Die bestaan uit de voornemens om nog meer barrières tegen prostitutie op te werpen onder het mom van mensenhandelbestrijding, en het bekijken wat ze nou moeten met de effecten van hun eigen beslissingen, voorzover die flink in het nieuws zijn gekomen. Want anders kan het ze kennelijk niet schelen.

In 2014 gaat hij de eerste "nulmeting" doen over de prostitutie. De aard en de omvang wordt namelijk haast niet onderzocht, en we weten eigenlijk heel weinig. Al jaren. Ik vraag me echt heel erg af of dat wel gaat gebeuren. Er komt vast een rapport, maar als dat rapport echt netjes wordt uitgevoerd, ontdekken ze heel snel dat de cijfers niet gaan kloppen met de hype. Wat gaat de minister dan doen? Zegt hij dan sorry, ik heb jullie voor niets opgejaagd? Of wordt er gesmokkeld? We weten het antwoord wel.

Misschien ben ik wel langzaam, maar ik begin te zien dat hij in de Eerste Kamer echt néderig was. Die arrogante bulldog doet hier alsof hij de zaken in de hand heeft, en hij bluft dat het allemaal gaat werken. Hij kan het niet echt nog geloven na de afstraffing die hij van de Eerste Kamer heeft gehad. De Tweede Kamer is véél dommer, dus daar kan hij het nog flikken, maar één ding is zeker, hij is een leugenaar.

Reacties op de laatste stukjes

De reacties op mijn blogje zijn voor iedereen open. Het enige wat ik erafhaal is mensen die mijn blog als advertentiesite willen gebruiken, en mensen die strafbare dingen neerzetten. Rotopmerkingen laat ik gewoon staan, ookal irriteer ik me er rot aan. Ik kan het namelijk niet hebben dat mensen zouden denken dat ik reacties weghaal omdat ik ze wil verstoppen, of dat ik mij ervoor verstop. Laat maar lezen hoe sommige mensen me willen behandelen.

Het geeft niet of mensen het met me eens zijn, de meeste reacties vind ik leuk. Niet elke reactie hoeft een meesterwerkje te zijn. Een beetje inzicht in wat mensen nou meekrijgen van mijn stukjes houdt mij ook bij de les. Een heleboel van de uitlegstukjes komt van de dingen die ik leerde van mijn reacties. Ze inspireren me om dingen uit te leggen, want het laat zien dat zelfs mensen die het wìllen snappen, toch vaak flink uitleg nodig hebben.

Ik reageer nietzovaak als ik zou willen, en nietzovaak als ik zou moeten. Dat is niet omdat ik niet wil, maar omdat het lastig is. Ik kom niet op mijn blogje zoals jullie. Ik werk via Blogger, en dat luistert vanalles af aan je PC. Als je je identiteit geheim moet houden, zoals ik, is dat best moeilijk. Daar heb ik technische bescherming voor, maar die is niet makkelijk in het gebruik. Inloggen om een reactie te plaatsen, en die ook te laten lukken, kost me heel veel tijd.

Natuurlijk doe ik het wel. Maar als het snel gaat, en Google zijn regels verandert zodat mijn hele "interface" opnieuw ingesteld moest worden, dan hou ik het niet bij. En de discussies gaan snel tegenwoordig. Ik zou graag vaker reageren, maar ik ben bezig met flink onderzoeken voor een paar belangrijke stukjes die eraan zitten te komen, ik moet mijn gewone stukjes schrijven, èn ook nog mijn werk doen!

Je ziet vast niet hoeveel werk er in dit blog gaat zitten, en vooral niet hoeveel werk erin gaat zitten om al mijn contacten goed te houden, en hoeveel uitzoekwerk erin gaat zitten om te zorgen dat ik vooràl niet domme dingen in mijn stukjes zet die niet waar blijken te zijn, dat is best veel inzet en uren die ik daaraan besteed. Ik word soms echt een beetje geleefd door dit blog. Ik roep niet maar wat.

Mijn blogje is vooral mijn uitlaatklep. Ik schrijf dingen van me af. Maar in die vijf jaar is het ook veel meer geworden. Het is nu ook een manier voor mij om te proberen mensen wat te leren over prostitutie, en ik heb ook gemerkt dat ik best veel hoeren heb die meelezen. Sommige stukjes zijn bedoeld om me gewoon uit te laten spreken, sommige stukjes zijn vooral voorlichting, en heel afentoe heb ik een stukje dat bedoeld is voor mijn collegaatjes.

De stukjes over je vent uit de lik houden waren van die laatste soort. Ik schreef ze voor mijn collega's, en dat staat ook al in het eerste stukje. Dat is niet voor de grap, het is niet bedoeld als publieke voorlichting. Natuurlijk mag je het lezen. Maar heel weinig van jullie hebben de achtergrond om het allemaal een plaatsje te geven. Ook als je trouwe lezer bent en al mijn voorlichtingsstukjes hebt begrepen.

Ik weet best dat de meeste van jullie mijn uitleg over de politie, overheid en instanties met een flink korreltje zout nemen. Dat kan ik jullie ook niet kwalijk nemen. Ik ben bezig met rustig dingen uitleggen in een vorm die je nog wel kan begrijpen, zonderdat ik te paranoia overkom. Ik weet best dat er een idee van samenzweringsdenken aan mijn stukjes kleeft. Er zijn veel lezers die denken dat ik het te groot zie.

Als ik voor de voorlichting schrijf laat ik het maar een beetje. Ik leg gewoon de dingen neer die iedereen wel kan zien, en ik probeer het een beetje kalm en neutraal te houden. Ik wil maar wàt graag een boekje opendoen over de kleinzielige gemeenheid in de overheid, de gemeente en de politie, maar ik denk niet dat jullie dat serieus zouden nemen. Dus ik hou het maar bij de dingen waar je wel wat aan hebt.

Maar als ik een stukje schrijf voor mijn collegaatjes, die om moeten kunnen gaan met àlles wat ze opeens met je kunnen doen, dan schrijf ik voor die collegaatjes, en dan komt daar misschien wel bij naar voren dat een burgerrecht iets is waar je niet op kan vertrouwen. Je kan me uitleggen dat ik allerlei rechten heb waar ik me aan vast zou moeten houden, maar dat is makkelijk praten als je als echt mens wordt behandeld. Ik niet.

Veel hoeren werken zonder problemen. Die verklaren me waarschijnlijk voor gek. Het valt me altijd mee dat ik die niet veel in de reacties krijg, maar misschien weten ook de hoeren die nu nog nergens last van hebben wat er boven hun hoofd hangt. Het is namelijk hélemaal willekeurig wanneer de overheid beslist om je opeens te gaan verneuken. En om ermee op te houden, want daar heb ik ookwel van gehoord. Maar het is er, en je moet ermee om kunnen gaan.

Wanneer het komt, moet je voorbereid zijn. Ze pakken je hard, en metéén. Die tips die ik geef zijn belangrijk. Ze komen niet alleen van mij af, dit zijn de tips die andere meiden ook uit ervaring hebben. We hebben overlegd over welke tips nou goed en slecht zijn, en wat nou waar is en wat roddels zijn. En daarna is het nogeens langs mijn advocaat geweest. Die heeft er tips uitgehaald die niet mogen. En advies gegeven over wat er niet helemaal klopte. Wat ik uiteindelijk publiceerde is goed.

Heel soms schrijf ik niet voor de gewone lezer, maar voor mijn collegaatjes. En die stukjes zijn anders, en zullen de meeste mensen gewoon helemaal niet begrijpen. Wat me helemaal in mijn verkeerde keelgat schiet, is dat ik uitleg dat je op moet passen omdat je burgerrechten niet voor je gelden als hoer, door sommige mensen wordt gezien als dat ik slecht advies geef omdat ik me met mijn burgerrechten zou moeten verdedigen. Dan volg je het niet.

Er wordt heel makkelijk voorbijgegaan aan de stress van altijd maar verhoren, aan de druk die de politie op je zet via al die middelen die ze hebben. Blijven zwijgen is niet alleenmaar moeilijk, het is bijna onmogelijk om dat vol te houden als ze op je blijven inwerken. En als het vandaag niet lukt gaan ze morgen door, en als morgen niet lukt gaan ze morgennacht door. En als je ondanks al die druk nog blijft zwijgen, dan is dat bewijs dat je wel heel bang voor je pooier moet zijn. Het advies wat ik geef is het enige dat echt een beetje helpt.

Ik zou niet boos moeten worden, maar zoals ik al schreef, dit blog is vooral mijn uitlaatklep, en dit soort dingen ga ik niet oppotten. Als ik op Viva nog eens kom kijken en ik zie vooral hatelijkheid als een meid vraagt naar informatie van escorts, jaren nadat we daar weggepest zijn, ik lees het nieuws over de zoveelste politieactie tegen zelfstandige meiden die zogenaamd vergunningplichtig zijn, en ik kom op mijn èìgen blog nog eens dat soort dingen tegen, dan ben ik echt even klaar.

Antwoord op: Je wil niet dat je dochter het doet

Het is niet echt een argument, maar toch komen héél veel mensen ermee. Ze denken dat het opeens een heel andere kijk op de prostitutie geeft, om te zeggen: "Je kan wel voor de prostitutie pleiten, maar je wil toch ook niet dat je dochter het doet?" en dan hebben ze je misschien niet voor jezelf in de problemen, maar als je de discussie bijvoorbeeld op TV ziet, zal de andere kant niet hier opingaan.

Je zegt niet zomaar dat je het prima vindt als je dochter zelf haar keuzes maakt over prostitutie ja of nee. We leven in een tijd dat je wordt verwacht heel erg seks weg te houden van je kinderen. Een vriendin had eens een opmerking gemaakt dat ze het prima vond dat haar zoon porno te zien kreeg op jonge leeftijd, en die heeft er best wel wat roddels over gekregen, en lag er echt een poosje uit bij haar sociale omgeving.

Mensen zien hun kinderen niet graag als een seksueel wezen. We begrijpen dat ook onze kinderen ooit aan seks gaan doen, maar dat zien we dan het liefst zo romantisch mogelijk, en we willen vooral niet dat het echt op seks gaat lijken. Dat het vriendje bij je dochter blijft slapen, dat vinden we gezond, ookal is dat ookal wat ongemakkelijk, maar verder moet het niet gaan.

Niemand voelt zich gemakkelijk om zich voor te stellen dat dochter zich met een tevreden grijns vastbijt in haar kussen terwijl die pukkelige sliert van een jongen achter haar zijn stijve puberlul zwetend in haar kut stoot terwijl hij zich hijgend vastklemt aan haar nog smalle heupen. We houden dat graag zover mogelijk van ons af. Dat is natuurlijk en gezond, maar het is niet iets wat je als reden moet hebben om het seksleven van je kind te gaan bepalen.

Er is nog een andere manier dat die uitspraak op mensen inwerkt, want voor ouders is het altijd pasgeleden dat je kind nog niet eens zelf haar sokjes aan kon doen, en nu moet je je voorstellen dat ze zich kan verweren tegen geile mannen? Vooral met hoe onvolwassen de seksuele kant van de ouders zelf meestal is, en het overtrokken idee dat ze hebben van hoe het toegaat in de prostitutie, willen ze hun dochter beschermen. Dat is heel lief, maar dus echt niet nodig.

Prostitutie is niet het enige waartegen we onze kinderen willen beschermen. Ook een leeg leven, of een baan als stuntman, of een hopeloze poging om professioneel skateboarder te worden, of tienermoeder, of professionele gamer, of een soldatenleven als schietschijf in Afghanistan, dat zijn allemaal dingen waar je je kind weg van wil proberen te sturen. En als je denkt dat prostitutie niet gezond is, zal je dat ook daarmee doen. Maar dat zegt iets over jezelf, niet over de prostitutie.

Het heeft ook te maken met een ander idee, dat je verkocht bent en niet jezelf meer hebt als je een hoer bent. Een raar idee, en daar heb ik al eerder een antwoord op geschreven. Dat hoor je ook in een heel oud citaat dat de verbiedertjes tegenwoordig graag gebruiken in artikelen en op internet: "Indien dat werkelijk uwe mening is, zijt ge zedelijk verplicht uw dochters voor dit doel beschikbaar te stellen." van Aletta Jacobs. Als die vent dan voor zijn dochterz moet bepalen, zijn dochters beschikbaar moet stellen, als passief dingetje? Aletta had het niet goed door.

Als de mensen beter wisten hoe het echt toegaat in de business, zouden ze zich minder zorgen maken. En dan zou er ooknog minder bestaan om je zorgen over te maken, trouwens. Want het onbegrip is de grootste reden dat het stigma steeds maar groter gemaakt kan worden, en het denkbeeld over prostitutie kan blijven bestaan. Het is dus vooral op gevoel spelen. Dat is zo voor wel meer argumenten die in mijn antwoord-stukjes langskomen.

Maar zou je willen dat je dochter het zou doen? Als je het aan mij vraagt, ja! Mij lijkt het heel goed. Seks leer je niet vanzelf, en als hoer leer je snel meer over seks dan de meeste andere mensen. Ik zie het wel als een soort stage. Natuurlijk, je moet weerbaar en slim zijn, en weten hoe je je moet beschermen, maar met wat goeie voorlichting laat ik mijn eventuele dochter graag de business ontdekken.

Voor mijn dochter zou ik het wel als bijbaantje willen zien. Ik denk dat het voor de meeste meiden een betere bijbaan is, dan dat ze er echt als full time meid voor gaan. Alleen als ze het een poos gedaan heeft, en er bijvoorbeeld een opleiding bijdeed, en het dan nog ècht wil doorzetten, zou ik haar steunen om het als carrière te nemen. Het is namelijk wel makkelijk om je in te verliezen als je eigenlijk nog andere keuzes aan het creëren bent met je opleiding.

Ik had de ervaringen die ik heb opgedaan doordat ik dit werk ben gaan doen, niet willen missen. Ook niet als ik uiteindelijk een andere carrière had gekozen. Het is heel leerzaam geweest, over seks, over mezelf, over andere mensen, over wat mensen nou echt beweegt. Dan zou het toch heel hypocriet van me zijn als ik het mijn dochter wel zou willen laten missen? Ik zou het niet aankaarten, maar als ze er zelf mee kwam zou ik het aanmoedigen. Maar ja, dat is wel weer mensenhandel natuurlijk.

Eigenlijk zou ik het erger vinden als mijn dochter het niet zou doen omdat ze netjes wil zijn. Als ze niet wil omdat ze er geen zin in heeft, is het natuurlijk van de gekke dat ze het zou doen. Maar als ze wel wil, maar het niet doet omdat ze vindt dat het niet hoort, dan zou ik het erg voor haar vinden. Ik denk dat als veel meiden het eens een poosje proberen als ze jong zijn, als opstapje tijdens hun studie bijvoorbeeld, dat er dan een stuk minder problemen met seks zouden zijn in Nederland. Dat zou pas een echte seksuele revolutie zijn.

Je vent uit de lik houden (2/2)

Hier dan het tweede en laatste deeltje over hoe je je vriend uit de lik kan houden. Het eerste deeltje ging over hoe je je moet voorbereiden, maar ik heb ook nog wel tips voor als je eenmaal oog in oog staat met mensen die het slecht met je voorhebben. Zoals de politie en de gemeente.

Bij controles
Bij controles krijg je van vanalles aan mensen. Je hebt belastingcontroleurs, en die zijn alleen maar op je geld uit. Die hoef je dus ook niets uit te leggen over je relatie. Soms zitten ze er wel bij die denken dat ze wat meer moeten doen, maar je moet je bij die jongens vooral over je portemonnee drukmaken.

Controleurs van de gemeente denken dat ze àlles zijn, en ze zijn meestal domme sukkels die vanalles mogen maar niets kunnen, en die kan je gewoon een beetje afwimpelen. Die vragen wat ze willen, maar ze zijn geen politieagenten, ookal doen ze wel alsof. Hou ze maar gewoon op een afstand, ze gaan wel ergens anders klieren. Als ze lastig worden vraag je maar wat ze komen controleren, dan hebben ze ook geen smoes meer om langer te blijven. Er zijn best veel kwallen bij die je het leven zuur maken, maar ze zijn gelukkig niet al te slim.

Aan de andere kant is het ook niet nodig om slim te zijn. Ze kunnen opschrijven wat ze willen namelijk, en er is niets wat je ertegen kan doen. Het is net als met parkeercontroleurs, je moet het maar uitzitten en hopen dat ze geen toestanden maken, want ze verzinnen graag wat om te melden, en niemand die controleert of ze het niet weer verzinnen. Bij controleurs is het gewoon uitzitten wat ze te doen hebben, en niet teveel ermee te praten. En niet te veel bloot laten zien, want dan heb je zo'n vent die een half uur op je staat te geilen. Als het saai voor ze is gaan ze de volgende wel pakken.

Gewone politieagenten zijn meestal mee met controles, en je moet onthouden dat die vooral met jou praten omdat ze zich doodvervelen terwijl de gemeentecontroleur aan je zeepjes zit. Je hoeft dus niet echt met ze in gesprek, maar het kan geen kwaad om aardig tegen ze te zijn. Als je iets dwarszit waar je wat aan gedaan wil hebben, een junk die tegen je gevel pist, een caravan die al maanden voor je deur staat, ofzoiets, dan zijn ze ook nog wel nuttig als je lief bent.

Rechercheurs zijn een andere soort. Als agenten zich voorstellen als rechercheur zijn ze meestal zedenrechercheur, maar je kan ook geluk hebben dat het een normale is. Een normale rechercheur is op zoek naar wat er echt aan de hand is, en die heeft met een paar woorden meestal wel genoeg. Nog steeds moet je niet van je verhaal afwijken natuurlijk, maar hij gaat niet pulken aan dingen die hij wel gelooft. Soms krijg je met een rechercheur te maken als je zelf de politie opzoekt, maar als het over hoeren gaat krijg je toch weer de zedenrechercheurs voor je neus.

Die zedenrechercheurs zijn ranzige typetjes. Juist de meest moralistische mannetjes en vrouwtjes worden zedenrechercheurs volgens mij. Ze hebben hun verhaaltje al klaar voordat ze je zien, en dan wordt het proberen om een aanleiding te vinden om je leven overhoop te halen. Ze zijn vantevoren al overtuigd dat er overal wat te halen valt, maar als er iets èchts aan de hand is, dan zijn ze altijd totaal verbaasd.

Ze zitten zo raar in tussen doen alsof alles misdadig is, maar toch wel geleerd hebben dat het zo zeldzaam is dat ze echt niet weten wat ze nou moeten als ze echt wat vinden. Ze zijn vooral bezig met de opgeklopte verhalen waar ik al zovaak over schrijf. En daarom gaan ze vissen, en dat is het beste moment om te zorgen dat ze niets hebben om aan te pakken. Want later kan het nog wel goedkomen, maar als ze zijn begonnen ben je voorlopig niet klaar.

Als ze je vragen of je een vriend hebt, is de verleiding erg groot om maar nee te zeggen. Maar doe dat alléén als je je relatie ook echt stiekem hebt, want als ze aan je telefoons al hebben gehoord dat je wel een vriend hebt, is het natuurlijk een teken van mensenhandel dat je hem ontkent. Dan zit je dus al in de problemen, en dan was het beter om maar je afgesproken verhaal te vertellen.

Vaak willen ze weten waar je voor werkt. Dan moet je voorkomen dat je iets zegt dat het idee opwekt dat het ook maar een heel klein beetje voor hem is. Als je zegt dat je voor "ons" werkt zit je al hélemaal fout. Bij alle gesprekken over motivatie mag je het alleen over jezelf en je kinderen hebben, niet over je vent of je familie, want dan is het meteen uitbuiting en dus mensenhandel. Dan heb je het net op een briefje gegeven.

Als je sponsjes bij je hebt, dan is het belangrijk dat je vertelt dat je ze fijner vindt dan tampons. Dat is zo'n beetje de enige manier dat ze niet meteen de conclusie mogen trekken dat je werkt tijdens je ongesteldheid en dùs een mensenhandelslachtoffer bent.

En als ze vragen gaan stellen over je seksleven met je vriend, dan is hij lief en teder, is de seks met hem héél anders dan met je klanten, kom je bij hem klaar en nergens anders, likt hij zovaak je wil je kut maar pijp jij hem af en toe of nooit, pakt hij je nooit in je reet, doe je niet aan SM en bondage, doe je het met condoom met hem, is het heel intiem en liefdevol, blijven jullie van elkaar af tijdens je ongesteldheid, en zoenen jullie veel.

Bij verhoren
Je kan zomaar verhoord worden door de politie. Vooral als je vriend veelbelovend is, bijvoorbeeld omdat jullie uit een bronland komen, maar ook gewoon zomaar. Bij razzia's is het ook normaal. Bij verhoren zit je altijd met zedencreeps te praten. Hou daar goed rekening mee. Je moet elk woord kiezen zodat je niet misgaat.

Je hebt in principe wel recht om dingen niet te zeggen, ze kunnen je immers niet echt dwingen, maar het recht om niet met de politie te hoeven praten heb je niet. En bovendien, als je niet praat wordt dàt weer tegen je vent gebruikt. Maar je hebt natuurlijk wel het recht om je dom te houden en ze alles uit je te laten trèkken. Doe maar gewoon een stugge boer na. Hou het bij het minimum, en dan gaat er het minste mis.

Die verhoren gaan meestal in drie fases, en dat kan in één verhoor zijn, of meer verhoren, maar je ziet dit regelmatig: eerst proberen ze je zelf te laten praten, met wat vraagjes om je aan te moedigen, en dan hopen ze dat je al zelf met een verhaal komt waar ze wat mee kunnen. Als ze handig zijn dan is de toon van het verhaal dat je smoesjes mag vertellen over waarom je zulk vies hoerenwerk doet, want ze vinden het zo raar van zo'n leuk slim lief net meisje als jou.

Als dat klaar is, of bijvoorbeeld als het niet lukt, dan gaan ze kijken hoeveel ze met je verhaal kunnen rommelen. Je wordt een beetje uitgeprobeerd. Het moet wel heel raar gaan als jij zelf al met een verhaal komt dat in hun denkbeeld past, dus er moet flink aan je verhaal worden verbouwd. En dat gaan ze uitproberen, door eerst kleine redelijke dingetjes aan je verhaal te proberen te veranderen, en te kijken hoe je reageert, en dat steeds verder te laten gaan.

Zedenrechercheurs weten allang dat ze een verhaal moeten máken, want ze krijgen nooit iets wat voldoet aan het plaatje wat de rechter moet gaan horen. En ze gaan dus aftasten hoe makkelijk ze jou zover krijgen dat je je verhaal verandert. Dat proces heet coaching. Ze kijken of je reageert op aandacht, op bedreigingen, op omkoping, en als je een beetje interesse laat zien, hebben ze beet en laten ze je niet meer los.

Ze gaan doen alsof je het snelste ervanafbent als je maar doet wat ze willen. Dat is snel al verleidelijk, want zo'n verhoor sloopt je, en je wil weg. En wat ze in het begin van je vragen is meestal iets wat er nietzo toe doet. Dus dan ben je snel verleid om ze dat maar te geven. Dat kan je beter niet doen. Want ze weten dan dat jij te coachen bent, en dan gaan ze er helemaal op los.

Hou je je bij je verhaal, en laat je zien dat je echt niet te coachen bent, dan gooien ze het over een andere boeg, en dan gaan ze in de lengte met je lullen. Ze proberen je een beetje te provoceren, en je boos te krijgen of verdrietig, bijvoorbeeld vragen ze je om te vertellen waar de laatste ruzie met je vriend over ging. Dat komt dan heel onverwacht in zo'n rechtzaak terug. Dus laat je niet provoceren.

En laat je niet intimideren. Ze dreigen met de belastingdienst, dat die op de hoogte komt als je niet meewerkt, maar dat ze je zullen helpen als je het wel doet. Dat ze het melden gebeurt toch wel, en de belastingdienst trekt zich heel weinig aan van wat de politie zegt over je meewerken. Dus trek je dat maar niet aan. Het werkt alleen maar als je echt gaat beweren dat je slachtoffer was en geen cent mocht houden. En als je niet mee wil werken aan vertellen over hoeveel je werkt, dan dreigen ze weleens met een inwendig onderzoek. Maar dat gebeurt niet echt.

Het duurt heel lang, en dan wordt het moeilijk om de hele tijd op je woorden te passen. Maar blijf deftig praten, want als je plat gaat praten met uitdrukkingen kunnen ze daar veel meer mee. Ze zijn vooral er dol op als je wil zeggen dat je vriend het ergens niet mee eens zou zijn en je het zegt als: "dan wordt hij woest" of "dan maakt hij me af" want dat ziet er opeens uit als iets veel ernstigers als het in zo'n officiëel document geprint staat.

Een stiekem truukje waar je èrg op moet passen, is dat ze je verhaal herhalen, maar nèt anders gezegd, zodat het meer nadelig is voor je vriend. Als je dan "ja" zegt, omdat je ervanaf wil zijn, en je wil aangeven dat hij het wel begrepen heeft ookal zegt hij het wel verkeerd, dan is dat opeens jouw getuigenis! Die kan dan heel veel betekenen in de rechtzaal, ookal is het alleen maar een rare zin. Dus trap daar niet in.

Ze willen meestal ook de pin van je telefoon hebben, en de wachtwoorden van je computer. Die hebben ze niet eens echt nodig, want ze kunnen het ook wel kraken, daar heeft de politie wel maniertjes voor. Maar je kan altijd zeggen dat je van de stress helemaal vergeten bent wat je pin en je wachtwoord zijn. Dat geloven ze niet, maar ze gaan echt niet proberen om te bewijzen dat je maar wat liegt.

Aan het eind van een verhoor moet je wat tekenen. Lees dat altijd helemaal, want ze verstoppen er graag wat dingetjes in die je eigenlijk helemaal niet hebt gezegd. En je kan ook altijd gewoon niet tekenen, ookal doen ze er nog zo moeilijk over. Ze doen heel graag alsof je verplicht bent om te tekenen, maar dat ben je nooit. Het kan dan wel heel laat worden, want ze zetten dan echt druk op je. En niet willen tekenen kan natuurlijk ook weer tegen je vriend worden gebruikt in de rechtzaal. Maar het is minder erg dan een verklaring van jou.

De boel is soms al aan het rollen, en je hebt je al door de verklaringsrondes heen gewerkt, en dan komen ze opeens met een gekkenverhaal aan, bijvoorbeeld omdat je vriend zich niet in kon houden. Dan is de verleiding heel groot om naar de politie te gaan om het uit te gaan leggen. Doe dat niet. Ze laten je lekker praten en ze knippen en plakken met je woorden en gebruiken alléén de dingen die ze tegen je vriend kunnen gebruiken. Ze wìllen helemaal niet weten hoe het echt zit. Met dingen uitleggen maak je het nooit beter!

Als ze hem gaan verhoren
Het lastigste is als ze hem gaan verhoren. Want hij heeft jouw ervaring niet, en hij voelt zich alsof hij jou aan het verdedigen is, terwijl ze eigenlijk op hem azen. En daar spelen ze heel handig opin. Ze doen alsof ze hem vragen stellen om jou te helpen, want jij zit in de problemen. Daar gaan mannen heel makkelijk voor. Ze stellen vragen die hij niet begrijpt dat ze gevaarlijk voor hem zijn. En dat doen ze samen met wat jij zegt, tot het lijkt dat jij hem beschuldigt en hij het toegeeft maar geen spijt heeft.

Ze gaan altijd spelen met zijn motivatie. Ze willen dat hij er zoveel mogelijk over zegt. Vooral als het met geld te maken heeft. En als hij terughoudend is, gaan ze hem zachtjes vernederen. Een echte man kan er toch niet tegen als er andere kerels over zijn vrouw heengaan? Dat soortvan dingen. Ze provoceren hem om uit zijn verhaal te komen. En mannen zijn daar heel kwetsbaar voor.

Er is maar één manier waarop hij mag antwoorden op die motivatievraag, en dat is dat hij het niet wil maar dat hij het maar jou moet toestaan omdat jij je zinnen erop hebt gezet. Als de rechter kan zeggen dat hij niet genoeg om je geeft om je de vieze prostitutie uit te halen, dan heeft hij duidelijk een uitbuiterspositie. Zo zit dat letterlijk. Hij zit al klem, want een liefdesrelatie noemt de rechter een "feitelijke afhankelijkheidspositie" en dat werkt volgens de rechters alleen maar één kant op!

Voor de rest moet hij echt geleerd hebben dat hij zijn klep houdt. Hij moet niet proberen om je te redden. Hij moet niet proberen om de politie te slim af te zijn. Hij moet niet verontwaardigd worden. Hij moet vooràl niet denken dat hij veilig is omdat hij niets verkeerd doet, want dat doet er helemaal niets toe. Hij moet leren dat hij in een kutpositie zit, en een groot stuk van de Nederlanders hem het liefst levenslang achter de tralies wil hebben.

Hoeveel risico loop je nou
Als je vriend en jij uit een "bronland" komen, dat is politietaal voor landen waar de politie op neerkijkt, loop je een heel veel groter risico. Je kan wel zeggen dat een bronlander met een hoer als vriendin al "pooier" op zijn voorhoofd heeft. Nederlanders met Nederlandse vrouwen worden veel minder vaak gepakt, maar het begint op te komen, en ze werken er bij de "experts" flink aan om dat door te laten zetten. Dus zelfs als je nu nog geen groot risico loopt, kan dat heel anders worden.

Het beste is als je hard kan maken dat hij van niets weet. Dat je het voor hem verborgen hebt. Maar als je dat niet echt ook doet, is dat eigenlijk onmogelijk om vol te houden. Ze jagen op je vent. En daar moet je mee leven, met het risico dat ze hem echt in de gevangenis stoppen omdat ze hem een mensenhandelaar vinden. En daarom zijn er ook al meiden die me hebben verteld dat ze hun vriend daarom maar hebben laten gaan, om hem te beschermen. En dat vind ik erg. De overheid geeft je pooierplicht en partnerverbod.

En er zijn vast heel veel mensen die denken dat ik hier hysterisch zit te overdrijven. Ik denk wel de meeste lezers. Maar dit zijn allemaal dingen waar mensen echt mee in de problemen zijn gekomen. Dit zijn allemaal dingen uit de eerste hand. Dit is allemaal gebeurd, niet verwacht, gebéúrd! Met dit stomme spelletje zijn levens geraakt, mensen in de gevangenis gestopt die er niet thuishoren, en alles voor de preutsheid.

Heb je zelf nog tips? Ik hoop het wel, schrijf ze in de reacties of stuur ze in.

Antwoord op: Geen meisje droomt ervan om hoer te worden

Je hoort weleens mensen, vooral de verbiedertjes, zeggen: "geen meisje droomt ervan om hoer te worden." En dat wordt wel door iedereen geaccepteerd, alsof het wel duidelijk is dat het zo is. Ik ben daar in mijn blog nooit zo opingegaan. Maar het kwam weleens op in mijn reacties, en vooral sinds er meiden zijn die hun hartje bij me komen uitstorten op de mail, heb ik er wel wat meer over geleerd.

Voor mij ìs het namelijk ook zo. Ik heb er nooit van gedroomd als klein meisje, hoer worden. Ik wist er voor een hele lange tijd niet eens vanaf, en ik zou er niets van moeten hebben gehad als je het me had uitgelegd. Toen ik op de middelbare school nogeens te horen kreeg hoe je kindertjes maakt, vond ik het horror. Het was duidelijk een onderdeel van de vloek van Eva, en ik voelde me zelfs een beetje schuldig dat ik mijn ouders had gedwongen om dat te doen.

Dat werd wel heel veel minder toen ik op waterpolo ging, en van de seculiere meisjes in mijn club hoorde hoe die ertegenaankeken, maar ik was nog lang huiverig ervoor. Ookal werd ik wel nieuwsgierig. Er was nog de grote stap van mijn maagdelijkheid, en daar zag ik echt tegenop. Ik vond seks iets voor getrouwde mensen. Ik moest nog jaren langzaam ervaring opdoen, voordat ik prostitutie een goed idee vond.

Ik ben er wel gekomen. Het werd wel mijn droombaan, maar dat heeft heel lang geduurd. Ik vond het dus zelf ook makkelijk te geloven dat meisjes er niet van dromen. Als jong meisje weet je immers nog niets van seks, vind je het maar eng, en kan je er nog niet mee omgaan, zelfs als je al wel af en toe geil bent. Dus dat je dan niet aan prostitutie denkt, is nog nietzo raar.

Maar ik heb intussen wel geleerd dat dat hélemaal niet opgaat voor alle hoeren! Ik heb toestemming van een paar meiden die me hebben benaderd om hun verhaal aan te halen. Wees maar niet bang, er komt niets op mijn blog zonder je toestemming hoor! Iedereen kan gerust schrijven. Ik heb er veel aan.

Eva, een zelfstandige escort met flink wat jaartjes ervaring:

"Al toen ik heel klein was vond ik flirten leuk. Ik vind het eigenlijk heel natuurlijk om zo in de prostitutie te zijn gerold. Ik kon van mijn hobby mijn beroep maken toch? Ik dacht er nog niet aan toen ik klein was om echt hoer te worden. Ik heb dat pas bedacht toen ik Jambers een keer daar over zag. Toen was ik vijftien."

Dionne, die een normale, intensieve baan met escort combineert:

"Dat was toen ik 9 was. Mijn moeder vertelde me wat prostitutie inhield, vanwege hetn ieuws, en ik wist meteen al: dit is het voor mij. Vanaf toen dacht ik er aan bij het masturberen, het viel meteen op zijn plek. Ik heb er nooit anders over gedacht. Ik kan het niet uitleggen, misschien kan jij dat wel beter. Ik probeerde te beginnen van dat ik 14 was, maar niemand wou me hebben tot ik 18 was, en na 3 maanden pooier ging ik op mezelf."

Michelle, clubtijgerin:

"Dat is veel te lang geleden joh. Ik weet het al zo lang ik terug kan denken dat ik het een goeie baan leek. Het idee had gewoon wel wat. Op school werd ik ermee gepest toen we het over werk hadden. Dat was nog de basisschool, nou ga maar na."

Phoenix, thuisontvangst:

"Mijn moeder dreigde me steeds
Als ik geen goede cijfers op school kreeg Kreeg ik later geen baan
Dat ik dan hoer moest worden
Ik had hier echt nacht merries van
Maar dit werden lust dromen toen ik ouder werd
Toen ik 12 was
Ik was toen voor het eerst geil
Die fantasie liet ik werkelijkheid worden
Ik begon zo snel als kon
Maar als je het probeerd als tienager
stoppen ze je in het internaat"

Thea, escort en topbaan:

"Ik was een soort lolita. Ik kon met mannen spelen, en dat vond ik het leukste om te doen. Mijn pa om mijn vinger winden, ik kreeg alles van hem gedaan. Toen ik me had neergelegd bij het vooruitzicht mijn eigen leven te moeten gaan leven, was mijn eerste keuze om gered te worden door iemand. Ik had een generieke slachtofferrol in gedachten. Dat waren maar vage ideeen. Mijn tweede keuze was toen ik mijn vaders Playboys ontdekte. Ik wilde toen bunny worden. Even later groeide ik door, en besloot ik om golddigger te worden. Dat was me toch te passief, maar ik treuzelde tot ik zestien was voordat het kwartje viel. Ik wist plots dat ik al die tijd eigenlijk zocht naar de formule: hoer. Daar zou ik in doorgegroeid zijn, maar school en studie leken realistischer en onmisbaar. Ik heb mijn beste prostitutie-jaren verspild aan vriendjes. Nu is de top buiten bereik. Mijn meisjesdroom is aan stukken."

Cathy, uit het buitenland, clubs:

"Get fucked for money, lots of money. I like to fuck, why not? I knew when I got tittys I was going to making money with them."

Lux, escort en af en toe thuisontvangst, parttime naast een baan:

"Ik was ook heel voorlijk, echt kut. De voorlichting van school is kut, je weet van niks, je wil alleen neuken en je weet niet hoe. Neuken was iets voor getrouwde mensen, en mijn ouders dachten dat het net zo zou gaan voor mij als in ... want daar hadden zij het ook op straat geleerd. Daar begin je ook vroeger dan hier, believe me. Ik was 10 en ik wou trouwen want dan kon ik tenminste eindelijk neuken. Ik kwam bij de schoolpsycholoog, ze dachten dat ik misbruikt werd. Al die shit omdat je voorloopt. Ik dacht dat ik de enige was die sex wilde, ik was bereid om ervoor te betalen. Toen ik hoorde dat je als chick betaald kan worden voor sex, it blew my mind. Daarna altijd bezig geweest om in te breken bij de scene, mijn eerste grown man toen ik 13 was. Ik dacht dat ik geen maagd meer was na een beurt van een klasgenoot. Mannenlul is toch heel wat anders. Het deed tiefuspijn, maar ik wist meteen, this is it. Te jong en te stupid om discreet te zijn, dus je word opgepakt nog voor je eerste klant. Ze geven je allemaal aan als ze je advertentie zien. Zo veel toestanden met de smeris, ik ging daarna maar op 16 met de trein naar Antwerpen voor mijn uitjes. Toen ik ... ging studeren kon ik een appartement huren, Louboutin, Vuitton, Jil Sander en vakanties in Thailand en op Goa, mijn vriendinnen zullen wel denken dat mijn pa wel rijk was dacht ik. Daar ben ik nog uit gezet vanwege ontvangst. Maar wel afgestudeerd, en ze konden mijn reet likken. Ik vond zo weer wat anders."

Dus er zijn best meiden die ervan hebben gedroomd. En hoeveel dat er zijn, dat kan ik niet zeggen. En ze zijn verschillend met hoe ongewoon ze zijn. Sommige zijn opvallende, maar hele leuke, meiden, zoals Lux, maar de meeste zou je heel gewoon vinden. Maar het is een stuk meer dan ik had verwacht. Daar was ik dan weer naïef over. Erg eigenlijk hè, dat ik me zo laat kennen? Maar ik kan nu wèl zeggen, dat er wel meiden zijn die ervan dromen als ze jong zijn. Misschien zijn ze een uitzondering. Maar misschien ook wel niet. Dat is wel interessant, maar ik heb niet de tijd om het echt uit te zoeken.

Hoeveel banen zijn er wel niet waar mensen ècht niet van dromen? Er zijn mensen die vuilnisman of accountant noemen, maar er zijn wel betere voorbeeldbanen te bedenken. Welk kind droomt ervan om afwasser te worden? Of parkeerwacht, rioolwerker, of kantoorslaaf met een baantje dat eigenlijk is om papieren te schrijven over andere papieren? Wie wil er later gif gaan spuiten tegen kakkerlakken?

Jongens willen later boer worden, of politieagent, of brandweerman. Of dokter, veearts of astronaut. Meisjes dromen ervan om prinses te worden, of schrijver, actrice, fotomodel. En die laatste is ooknog iets wat wordt geaccepteerd, terwijl het juist een boel van de dingen heeft die worden genoemd als nadelen van de prostitutie, terwijl ze bij de prostitutie niet voorkomen maar bij fotomodellen wèl. Moeten we die banen dan de enige goeie banen vinden?

Moest ik ook beschermd worden tegen mijn baantje in de pluimveeslachterij, waar ik schoonmaakte? Dat was pas smerig, en het betaalde ook nog slecht. En niemand droomt er als klein meisje van om bloederige klonten veertjes uit hoeken van kamers en bakken te schrapen in kaplaarzen vier maten te groot. Het is weereens een onderbuik-argument dat wordt gebruikt om de vrijwilligheid, en de eigen keus, maar vooral de mondigheid, van de prostituees in twijfel te trekken.