Dit stukje is een antwoord op opmerkingen die je niet váák hoort, maar ze komen wèl vaak juist van mensen met macht, vooral uit de wereld van Justitie. Daarom verdienen die toch aandacht. Het gaat om opmerkingen zoals "Die meiden moeten uit Bulgarije worden gehaald, die komen niet vanzelf." Of "Die vrouwen worden in het buitenland geronseld voor onze prostitutiemarkt." Of "Dat die meisjes hier komen werken, daar zit een heel netwerk achter, die komen niet hierheen omdat ze dat zomaar bedenken."
Wat ze willen suggereren is dat niemand zelf hoer wil worden, dus dat er een hele maffia-achtige wervingsbranche is, die de meiden opzoekt en aanwerft, of "ronselt," zoals ze het zelf graag zeggen, omdat er anders niemand voor de smachtende Nederlandse klant is. Daar hoort dan ooknog het idee nog bij dat ze daarvoor naar het buitenland moeten, omdat het hier in Nederland niet gaat lukken om die meiden te krijgen.
Het klopt niet, en er zijn een hoop dingen waarom dat zo is.
Ten eerste zijn er best meiden die hoer willen worden. Sommige droomden daar al van toen ze een klein meisje waren, sommige begonnen pas later, en veel van ons zouden eerder in ons leven nooit hebben verwacht dat we het zouden doen. Maar we zijn er wel, zelfs met al het gejaag en gehets. We zijn er niet alleen vanzelf al, we zijn zelfs erg moeilijk uit te roeien!
Hier zien we weer die gedachte dat de hoererij iets is waar je nooit logisch denkend voor zou kiezen. Iets wat iedereen afwijst. Of hoogstens een negatieve keuze. In een poll op mijn blogje kon je al zien dat maar een kwart van mijn vrouwelijke lezers nooit op het idee gekomen was, ookal heeft maar een deel daarvan het ook echt gedaan. Daar kan je volgens mijn statisticus geen conclusies uit trekken omdat het wel mijn lezers zijn, maar het laat wel zien dat het bestáát.
Er is het aspect dat bij dit soort opmerkingen ze ervanuitgaan dat die meiden uit het buitenland komen omdat ze gehaald worden voor de hongerige Nederlandse markt. Ze gaan er dan vanuit dat de Nederlandse markt zó hoog zit voor meisjes dat ze het uit Nederland en de aanloop naar Nederland niet meer kunnen halen. De mannen staan met gekruiste benen in de rij voor die paar hoeren die er dan zijn, dus we halen er maar meer bij.
Dat slaat natuurlijk nergens op. Al jaren is de hoerenmarkt hélemaal verzopen. We moeten vechten om de klanten. Je kan makkelijk de hele dag op je handen zitten als je niet hard adverteert en een scherpe prijs zet. Er zijn teveel meisjes voor de klanten, en met al die hetze worden die klanten ook steeds minder enthousiast, en durven minder mannen te gaan omdat ze bang zijn, voor zichzelf of omdat ze bang zijn om bij te dragen aan mensenhandel, die verschrikkelijke moderne slavernij.
Juist omdat de markt verzopen is, zie je zoveel meer Oostblokmeiden. Die hebben lagere referentielonen, hebben minder lasten dan Westerse meiden, en zijn dus bereid om met de prijs te concurreren met de Nederlandse meiden. Die Nederlandse meiden zijn voor een groot gedeelte weggeconcurreerd. Veel meiden sappelen. Alleen professionelles houden hun plekje vast, maar wij merken de prijsconcurrentie ook in onze portemonnees. Hetzelfde als je ziet in de bouwvak of het transport, bedrijven die hun marges en lonen Westers houden gaan kapot.
Er zit ook een neerbuigend dingetje aan dat meiden uit het Oostblok dom, naïef, manipuleerbaar en gewoon passieve dingetjes zijn. Onze ferme Nederlandse vrouwen doen niet zoiets als prostitutie, dus halen we daar stereotypes uit het Oosten voor. Dat stereotype wordt dan ooknog behandeld als "begrijpen waar die meisjes vandaankomen" en "hun achtergrond weten." Kijk maar naar verhalen over waarom ze niet met de politie willen praten bijvoorbeeld. Ik vind het eerder racisme.
Door woorden zoals "ronselen" te gebruiken laten ze het ook graag klinken alsof die meiden met geweld, dwang of misleiding naar Nederland komen. Dat is natuurlijk ook je reinste onzin. Daar heb ik al eerder over geschreven, dus dat ga ik niet helemaal herhalen. Soms gaan ze minder ver, maar altijd vullen ze voor zo'n groep meiden in wat hun motivatie is, en of dat wel een goede en verstandige beslissing is.
Als je met zo'n meisje zou gaan praten, dan kwam je snel genoeg erachter dat die meiden meestal hele goede doordachte ideeën hebben. Dat is ook niet raar, want je gaat niet zomaar op reis naar een ver land om te werken. Je kan je nog voorstellen dat je erin kan rollen in je eigen land, maar naar Nederland komen is best een stap, en je wordt de hele tijd tegengewerkt, dus je moet ook wel goed weten wat je wil voordat het lùkt.
Zelfs dat feit dat we het ze het bij de overheid veelte moeilijk maken om het zelf voorelkaar te kunnen krijgen om hier in Nederland legaal te werken, wordt gebruikt om te roepen dat er dùs dwang achter moet zitten. Want door het oerwoud van regeltjes komen kàn helemaal niet als buitenlandse, dus moet er iemand geholpen hebben, en mensen die helpen kunnen alléén maar slecht in de zin hebben!
Je hoort van die meiden vaak dat ze de familie thuis draaiend houden, of dat ze geld sparen voor een opleiding of om een bedrijf te beginnen. Veel hebben er ook kinderen die ze een betere start in hun leven willen geven dan ze zelf hebben gehad. De toon is nuchter, ze hebben hun oog op hun doel, en ze weten precies wat ze willen. Vaak zijn het hoeren met ervaring, en is hun tijd in Nederland een stukje van een groter plan.
Pervers genoeg zit er óók regelmatig de uitleg bij dat het overheersen door de Oostblokmeisjes bewijst dat er veel misstanden zijn, omdat ze al deze vooroordelen gebruiken als logische stap om het feit dat er veel Oostblokkertjes zijn te gebruiken om al die vooroordelen te bewijzen. Een soortvan achteruit-logica. En niemand die er wat van zegt. Zelfs de mensen niet die beter zouden moeten weten.
Al deze domheden worden een probleem als dit wordt gebruikt als bewijs voor al die aannames. De meisjes zijn er, ze komen niet vanzelf, dus moet er dwang achterzitten, dus is het misdaad als ze hier staan te werken en moeten we die meiden maar gaan betuttelen, oppakken, en "bevrijden." Dan gaat het mis, en daarom is het tijd om mensen die dit soort onzin praten eens tegen te spreken.
maandag 12 januari 2015
donderdag 8 januari 2015
Jojanneke in de prostitutie
Een poosje geleden schreef ik al over de nieuwe documentaireserie van Jojanneke van den Berge. Zoals ik toen al zei, ik verwacht er niet veel van. Jojanneke had vantevoren al duidelijk gemaakt dat ze een verbiedertjesagenda had, en dat is aardig uitgekomen. Als we alleen naar het programma kijken, had ik eigenlijk alles wel al aan zien komen. Maar er is toch een grote verrassing voor me geweest.
Het is al een poosje onrustig op de sociale media over dit programma. Jojanneke heeft met haar team veel tam-tam gemaakt over haar show, die toch wel uren en uren TV moet vullen. Maar op Twitter zitten tegenwoordig een aantal flinke hoeren, die hun mondje wel bij zich hebben. Ik blijf daar weg, want dan zou ik geen tijd meer voor mijn blogje hebben, en ik vind het moeilijk met de anonimiteit, maar daar gebeuren soms goeie dingen.
Ik lees het meeste. Soms heb ik er niet de tijd voor, want er gebeurt op Twitter véél, en het gaat heel vlug, maar er komt soms heel wat interessants uit. Een paar van de meiden die daar Twitteren werken soms ook mee aan mijn blog, en geven me tips en steun. Twitter zat er bovenop toen Jojanneke vooraf aan haar eerste aflevering al in de pers, op de TV en op de radio mocht komen praten over haar docu.
Als je reclame maakt, wil je ophef. En dus kwam Jojanneke met ophef. Ze beweerde dat zeventig procent van de vrouwen gedwongen werkt, dat ze vantevoren heel neutraal was geweest maar door haar onderzoek nu erg geschokt en negatief was geworden over prostitutie, dat ze geen happy hookers had kunnen vinden, dat de hoeren haar vertelden dat geen klant vroeg naar vrijwilligheid, en ga maar door.
De meiden op Twitter hebben haar daarop aangesproken, en Jojanneke en haar team hadden natuurlijk niks achter de hand om hun verhaaltjes mee te verdedigen. Dat werd heel snel een eenzijdig gevecht. Misschien was dat ook wel het plan, want er kwamen best mensen naar kijken. En wat ik niet verwacht had, het kwam in het nieuws. De journalisten vermeden wel om Jojanneke de vragen te stellen waar ze op Twitter van had laten zien dat ze dat niet kon beantwoorden, maar toch!
Ik heb daar heel tevreden over meegelezen. Dat mogen jullie best weten. Ergens viel er een last van me af, want ik heb me heel lang gevoeld alsof ik de enige was die hard discussiëerde tegen de media. Dat was niet zo, maar zo voelde dat. Nu heb ik dat gevoel niet meer, want er wordt goed aan de weg getimmerd door andere meiden in andere media. Ik hoop dat ik daarom minder me met het vlugge nieuws bezig hoef te houden, en meer tijd overhou voor langzame ontwikkelingen. En mijn eigen verhaal op mijn blog!
Op Twitter zie ik wel dat mijn antwoordstukjes goed gebruikt worden. Dat vind ik fijn. En als de Twittermeiden vinden dat er bepaalde antwoordstukjes nog zouden moeten worden geschreven, dan hoor ik graag wat ze zoeken, want dan wil ik daar best werk van maken. En natuurlijk, omdat ik zelf heel erg mijn eigen mening heb, zie ik ze dingen zeggen die ik zelf anders zou zeggen, dingen die ik zelf anders vind, en dingen die ik zelf nooit zou hebben gezien.
Het cijfer wat Jojanneke gebruikt om paniek mee te zaaien, dat zeventig procent gedwongen zou zijn, is een leugen. Dat klopt niet, en daar moet wat van gezegd worden. De foute cijfers waarmee wordt gespeeld zijn schadelijk. Het is alleen jammer dat er zo de nadruk op wordt gelegd, want zo lijkt het snel alsof dat het enige is. Maar op Twitter moet je alles in een handjevol letters zeggen, dus ze hebben ook niet echt keus.
Soms ontspoort het een beetje. Er is bijvoorbeeld door de vriend van Felicia Anna uitgezocht waar die zeventig-procent-schatting vandaan kan komen. Hij is overtuigd dat dat komt van een rapport over het percentage van de voorgekomen zaken mensenhandel die ook tot veroordeling leidden. Maar dat ze het daarvandaan heeft, is helemaal niet zeker. En dan klinkt het raar als het achteraf anders blijkt. Daar moet je haar zelf mee laten komen, anders lijk je een stropop aan te vallen.
Zelf dènk ik dat ze het gewoon als soundbite heeft overgenomen van Warner ten Kate. Die zegt dat al jaren, en het is een bron waarvan we weten dat ze hem heeft gebruikt. Hij heeft het van de eerste versie van Schone Schijn, toen ze gewoon de onderbuikschattingen van zedencontroleurs hebben verzameld en daar maar het gemiddelde van hebben genomen. Het is een getal wat ze lekker kunnen gebruiken, dus dat blijf je horen.
Het is bij de verbiedertjes niet gewoon meer om Schone Schijn te gebruiken omdat het rapport zo vernietigend onderuit is gehaald vanwege al het gokwerk, dus het is niet raar om te denken dat het daar niet van komt. Maar het OM trekt zich van dat soort dingen niks aan. Het OM maalt niet om stemmen, om slechte publiciteit, om door de mand vallen. Want niemand maakt het OM wat. Dat krijgt ooit een eigen stukje.
Doorpraten is alles op Twitter. Over die zeventig procent wordt wel doorgepraat, maar bijvoorbeeld veel minder over het verhaaltje van Jojanneke dat ze eerst positief over prostitutie dacht, maar door het maken van de docu negatief is geworden. In dit stuk van jaren geleden is wel te zien dat ze toen al voor absolute verboden was, en vol nijd over het vak was. Dat liegt ze gewoon, en dat toont mooi hoe onbetrouwbaar haar verhalen zijn.
Ze heeft de fout gemaakt op Twitter expliciet te zeggen dat ze geen happy hooker kon vinden, en toen de meiden daar massaal over vielen, ook nog te zeggen dat ze die wel had kùnnen vinden, als ze maar wóú. Ze heeft de fout gemaakt te beweren dat een Twittermeid had geweigerd om mee te werken, terwijl dat gewoon niet waar was. Die roerde haar mond toen wel. Ze beweerde dat er altijd wat achter zat als een hoer zei dat ze happy was. Joh, natuurlijk draaien we eromheen.
De meiden op Twitter hebben alles ookwel gezegd, denk ik. Het zakt alleen heel snel diep weg op Twitter. Ik vind het eigenlijk meer interessant dat die meiden laten zien dat Jojanneke bewust de gewone meiden negeert, en zich helemaal concentreert op meiden waar ze een traantje uit kan persen. Of die nou echt hoeren zijn of niet. Gesprekken met meiden die het haar moeilijk zouden kunnen maken vermijdt ze liever.
Het mooie is wel dat er ook mensen in de massamedia hebben opgepikt dat er gaten in Jojannekes engeltjesvleugels zijn geschoten. Op Glamorama, een achterklap-website van de mensen van GeenStijl, wordt er meegekeken naar hoe Jojanneke te kijk wordt gezet. De Telegraaf heeft in een korte opiniecolumn wat opbeurends voor de meisjes gezegd. Zelfs Elsevier is bijna kritisch. Inhoudelijk kan Jojanneke zich niet verdedigen, en het blijft bij klagen dat ze als moraalridder wordt beschouwd.
De meeste media laten het natuurlijk liggen, en bij programma's als Dit Is De Dag, waar een Twittermeid een zinnetje mocht zeggen als opzetje om Jojanneke haar af te laten katten, en zelfs bij BNR, waar de presentator behulpzaam suggereert dat ze op Twitter bedreigd wordt, gaat het eerder om het overeind houden van haar geloofwaardigheid. Jojanneke doet het alleen goed zolang ze op een medium is waar ze beschermd wordt tegen kritiek.
Het BNR-interview vond ik eigenlijk wel een mooi voorbeeld van haar interviews. Ze beweert dat we het in Nederland een normaal beroep vinden, dat er een groepje mensen is op Twitter die als iemand uit het verbiedersgroepje over ze begint te preken, "op hun dak" komt. Dat dat vrouwen met een stem zijn, maar dat Jojanneke een stem geeft aan de véle vrouwen zonder stem.
Ze beweert dat toen Sjaban verdween, het vacuum dat hij achterliet werd opgevuld. Alsof we dat niet zouden hebben gemerkt. Dat het bestaan van uitstapprogramma's wat wil zeggen over de heftigheid van het beroep. Dat verbieden niet het punt is van de serie, ookal dacht ze daar vantevoren anders over, maar dat het gaat om een aanklacht te doen tegen misstanden. Ze beweert dat klanten buiten schot blijven, en spreekt de EO tegen die duidelijk zeggen dat dit géén neutraal programma is.
Ze ziet de weerstand die ze voelt als bewijs dat ze een open zenuw raakt, niet dat ze gewoon mensen onnodig stigmatiseert en die daar boos van worden. Ze beweert zelfs dat als ze wat anders had gevonden in haar onderzoek, ze zomaar zèlf in een club aan het werk zou hebben kunnen gaan! Ze vergelijkt een verbod om dieren in de etalage te zetten met de raammeiden, omdat ze denkt dat dat over de waardigheid van die beesten gaat, en niet om de stress. Dat raammeiden als vlees te koop staan.
Maar vooral die valse tweedeling tussen zielig slachtoffer of "vieze hoer, je staat er uit eigen wil." Ik heb nog voor jaren antwoordstukjes te schrijven. Want elke losse flodder van de verbiedertjes moet ik met vier pagina's uitleggen, voordat mensen het begrijpen. Ik weet dat ze niet populair zijn, maar met elk antwoordstukje zorg ik weer dat ze zich niet kunnen verstoppen achter dat nepargument.
Het programma van dinsdag zelf was al die ophef niet waard. Het was duidelijk in de stijl van Sophie Hilbrand, met de camera heel veel op de mimiek van Jojanneke zelf, zodat je kon meevoelen met wat zij voelde, en in de stijl van Sunny Bergman, de persoonlijke, intieme ontdekkingstocht naar iets wat de presentator vantevoren al had beslist te ontdekken. Ze heeft vier afleveringen van bijna een uur, dus tijd zat, het tempo is dus ook laag.
De muziek was echt meer reality-show dan documentaire. Heel duidelijk aanwezig, maar mooi ingemonteerd. Helaas waren de stemmen niet altijd even duidelijk opgenomen, maar misschien kwam haar dat wel goed uit. Er is aandacht besteed aan de aankleding, het was een mooi gemaakte productie. De EO heeft kosten noch moeite gespaard om één van de manieren uit te buiten waarop ze nog in onze seksuele vrijheden kunnen snijden.
Wel was de interviewstijl erg stijf, er waren bijna geen open vragen, Jojanneke leidde zoveel ze kon wat er werd gezegd. Er was ook weer duidelijk heel veel geknipt in de interviews. Dat is al jaren de standaard, maar in dit programma vond ik het er erg dik bovenopliggen. Ze heeft twee jaar lang materiaal verzameld, en daar valt veel uit te halen wat kan worden gebruikt om stemming te maken. En dat gebeurt ook.
We beginnen met wat snelle soundbites, om de toon te zetten. Prostitutie wordt als een normaal beroep gezien in Nederland, beweert Jojanneke. Pooiers mogen vrouwen legaal achter de ramen "zetten," (...) zolang de vrouwen dat willen natuurlijk. "Maar er komt steeds meer kritiek." Dat soort suggestieve, makkelijke taalkunstjes om te doen alsof je iets niet zegt wat je duidelijk wel zegt. En dan de vraag of het wel zo leuk en normaal is als we allemaal denken.
Natuurlijk vraagt eigenlijk niemand zich af of Nederland eigenlijk wel denkt dat het zo leuk en normaal is. We doen liever alsof het zo is dat iedereen anders dat denkt, en voelen ons dan superieur omdat we "beter weten." Raar, want aan de andere kant beroept het programma zich wel telkens op een soortvan bewustzijn dat het allemaal mis is, en dat we al aan de verkettering kunnen zien hoe erg het moet zijn om die verkettering te verdienen.
Ik ga niet het hele programma op volgorde behandelen. Dan wordt dit nog veel langer dan het nu al is. Ik pak er wel wat dingen uit die ik even wil duiden, maar ik laat ook genoeg liggen. Het moet wel leesbaar blijven.
Eem verrassing is als in het tweede kwartier van het programma wordt gebeld met banken, om ze uit te laten leggen waarom hoeren geen financiële producten mogen kopen. Dat is geen grote onthulling, want banken doen er al jaren heel open over, maar het komt heel weinig in het nieuws, en mensen geloven je meestal niet als je zegt dat het een probleem is. Dat vond ik erg positief, en ik was er een beetje mee op het verkeerde been gezet. Want dat was ook het laatste positieve.
We krijgen verschillende mensen te zien in het programma. Eerst maar Julia, een hoer uit het Oostblok, die werkt voor haar kind. Ze deelt haar financiële plaatje met Jojanneke, en dat levert best geloofwaardige bedragen op voor een raammeid die volle weken werkt. Jojanneke probeert het plaatje schever te maken door ook haar woon- en leefkosten als onkosten van het werk te behandelen, en het zo te laten lijken dat ze voor haar eigen doelen nauwelijks wat overhoudt.
Een andere Oostblokse, Alina, is te zwaar, ouder, en niet mooi. Daar is nog wel wat markt voor, maar die zal het echt niet makkelijk hebben. Ze spreekt slecht Engels, en dat is handig voor Jojanneke. Gebrekkig gekozen woorden kunnen makkelijker uit context worden gehaald dan als je duidelijke zinnen maakt. Als de vrouw antwoordt op Jojanneke's vraag of ze "sad" is met ja, maar dat het haar ook "happy" maakt omdat ze haar kind eten kan geven, is dat dramatischer dan een samenhangender opmerking over goeie en slechte kanten van het werk.
Ik heb gezien dat veel mensen de melancholie van die meiden heel aangrijpend vinden. Ikzelf heb dat niet zo, want ik heb bijna elke week wel een betraande ex-pat die heimwee naar zijn kinderen heeft, maar veel mensen zien erin dat die vrouwen moeten huilen omdat ze van binnen vol pijn zitten, niet omdat Jojanneke ze uren op hun gemoed zit te werken en die twee snikken eruit heeft gepikt voor op TV.
Er komt een vrouw voor in het programma, die niet zo'n vertrouwen heeft in het haarwerkje wat haar onherkenbaar moet maken. Ze is wat ouder, en vertelt dat er veel stigma is over prostitutie, omdat het de laatste tijd zo veel negatief in het nieuws is. Ze vraagt zich af waar de rechten blijven die beloofd waren. Wat we nu hebben is alleen nawijzen, en dat je wordt behandeld als een crimineel. En daar heeft ze gelijk in.
We zien wéér Tom, de tamme hoerenloper. Hij is een Hookersman, die denkt dat hij bijdraagt aan een evenwichtig beeld door alle standpunten te belichten, en alle houdingen in te nemen. Hij maakt een verhaal over wat hoeren prettig vinden, en laat daarbij zien dat hij ons toch ziet als verheven schepseltjes die raar terecht zijn gekomen, en niet als meiden in control. En hij komt zelf met gepraat over dwang aan, tenminste volgens het filmpje.
Het Honeyball-filmpje komt weer langs. Een filmpje dat door de EU is gemaakt in het kader van hun radfem-activiteiten. De EU is al een poosje prostitutie aan het verketteren, en dit filmpje kwam Jojanneke wel goed uit. Zoals andere meiden al hebben opgemerkt, alle seks ziet er vies uit als je het zo afbeeldt. Zo gefilmd ziet een perfecte huwelijksnacht er nog uit als een zielig, smerig gebeuren.
Ook een exploitant komt aan het woord. Zoals alle exploitanten legt hij vooral uit dat hem niets te verwijten valt. Dat is namelijk tegenwoordig het belangrijkste aan hun werk. Ze moeten tussen de sluitingspogingen doorkomen. Daarvoor willen ze zweren dat ze maagd zijn, en alleen gebedjes te doen voor de meiden. Ze proberen te doen alsof ze erboven staan. Waarom exploitanten interessant zijn begrijp ik eigenlijk nietzo. Het enige wat ze doen is een legaal plekje duur verhuren.
Een bezoekje aan de GGD vond ik beter dan ik had verwacht. Ik wist al dat Jojanneke zou praten met iemand van de GGD over hoe ongezond sekswerk is, en ik hield mijn hartje al vast. Maar ik had vertrouwen moeten hebben, want het ging veel beter dan ik dacht. De vrouw van de GGD, Marianne Craanen, was een kei, en liet zich niet piepelen! Ondanks alle leidende vragen en het agressieve geknip bleef ze duidelijk.
Ondanks al het getrek en gezuig van Jojanneke bleef de GGD-vrouw erbij dat veel seks niet per sé slecht hoeft te zijn. De ene vrouw kan ertegen, de andere niet, maar het is een beroep, ook al is het niet haar beroep of dat van Jojanneke. Ik vond het mooi om te zien hoe ze zelfs volhield tegen de compromissen die Jojanneke haar aan probeerde te smeren. Die vrouw liet zich niet pooieren. Mediawijsheid zat daarin.
Dan is het wel voorbij met het beetje eerlijkheid in het programma. We hebben namelijk ooknog Josje. Over deze tamme TV-hoer heb ik al eerder geschreven, want ze komt best vaak terug. Deze keer proberen ze haar weer neer te zetten als een soort laatste volhouder van de normale Nederlandse hoer, terwijl Josje bepaald niet doorsnee is. Ze is ooknog SM-meesteres, en dat is toch een heel ander soort werk.
Meestal komt Josje in de media gepaard met een andere tamme TV-hoer, Lina. Die is dan de tegenstelling met Josje, want Lina beweert gedwongen te zijn geweest, en onder te hebben moeten duiken om te ontkomen aan haar levensgevaarlijke pooiers. En toch werkt ze weer op haar oude plek, maar daar worden in de programma's zorgvuldig geen vraagtekens bij gezet. Het is opvallend dat we Lina niet te zien krijgen.
Josje speelt zonder aarzelen de andere meiden de zwartepiet toe. Ze heeft zelf nooit wat aan misbruik kunnen zien, maar haar collega's hebben allemaal pooiers, want daar mag je wel vanuitgaan. Vindt zij. Ze praat omlaag over andere meiden die wel de klanten van achter het raam proberen te verleiden. Als de klant niet al bij het aanlopen onderdanig is, vindt Josje hem maar onbeschoft. Zelfs als ze maar vragen hoeveel het kost!
Ze haalt ook even lekker uit naar de thuiswerkers. Volgens haar ligt het aan de illegale thuiswerker dat het op de Wallen zo mager is. Het is onzin, want raamwandelaars gaan niet zomaar naar een andere soort prostitutie, en in het thuiswerk is het ook schraal, en daar zijn zo redenen voor, maar Josje haalt even uit naar de concurrentie door te doen alsof wij nergens voor betalen, en alsof we op vijftig Euro per uur zitten. Terwijl de ramen het minst worden uitgewrongen.
Ik ben niet alleen pissig omdat Josje haar TV-optreden gebruikt om naar andere meiden te trappen, maar ook omdat ik haar altijd heb verdedigd tegenover andere meiden die me al veel langer vertellen dat ze foute kanten heeft. Die zijn de komende tijd ookweer onuitstaanbaar, en dat maakt het niet makkelijker voor mij om open en vergevend te zijn tegenover mensen waar ik mee moet omgaan.
Dan komen we bij Jennifer. Daar had ik eerst een hele analyse van staan, maar dat had er echt uitgezien alsof ik helemaal gek was geworden, als je niet achtergrond had in een bepaald soort psychische draai die sommige meiden hebben. Laat ik dat maar schrappen, en wat van de simpelere dingen uitleggen. Jennifer is aan het zeiken over het werk, en vindt dat het maar slecht is in elk opzicht wat ze kan verzinnen.
Ze gebruikt het als een uitvlucht, zegt ze, maar het werk kan ze er niet beter van waarderen. Volgens haar is het achter de glimlach allemaal mis. Ze zegt te denken dat niemand met plezier werkt, iets wat mij meteen laat twijfelen of ze wel echt werkt. Ook omdat ze het over aantallen van twintig man per dag heeft. Jojanneke melkt het labiele wicht helemaal uit, en presenteert haar als iets wat vaak voorkomt.
Als ze praat over trippen en haar huilbuien als ze niet meer wil zit er een seksuele kant aan. Ze is bezig een dweepfantasie uit te leven. Daarna is het ook even zoek wat ze wil zeggen. Ze klaagt veel over stress, over ongemak, en ze heeft een houding die erg herkenbaar is. Maar ze laat nergens mee zien dat ze hoer is. Ik bedoel dat er geen scherpheid aan geslepen is die we toch wel krijgen als we werken. Ik vertrouw dit verhaal niet.
Er is iets aan die meid dat ik herken. Ik weet niet wat. Ik heb er geen naam bij, maar misschien komt het door haar manier van praten. Er zijn zinnetjes die me akelig bekend voorkomen. Dat kan natuurlijk zijn als ze uit één van de reddingssektes komt, want daar heb je ook dat ze bepaalde dingen telkens herhalen. Ze klinkt als iets wat ik met van Goch verbind, maar het is niet duidelijk. En toch voelt het alsof ik haar ergens van ken, en ik vind het jammer dat ik maar niet kan bedenken van waar.
We zien een telefoontje met de Arbodienst, waar Jojanneke een heleboel ziektes en klachten opnoemt waarvan zij vindt dat ze bij prostitutie horen. Veel van die klachten horen ook bij winkelier zijn, en er zitten er een rits bij die je gelukkig niet hoeft te verwachten in het dagelijks hoeren, maar ze doet graag alsof het erg ongezond is. In het antwoord van de arbodienst is opvallend grof geknipt. Jojanneke wil hebben dat het abnormaal wordt genoemd, en gaat daar niet stilletjes overheen.
Een segment met verborgen camera's vind ik veel verwarrender. Je krijgt geen context, alleen vage beelden met stemmen in de achtergrond. Eerst worden meisjes geheim gefilmd, heel classy hoor. Het gaat vooral om prijsaanbiedingen, en of ze condooms gebruiken. Daar heb je geen verborgen camera voor nodig, dus ik vind dat eigenlijk raar. Er lijkt een meid te zijn die pijpen en neuken zonder condoom voor vijfentwintig Euro aanbiedt, maar dat is net voordat de cameraman zo'n beetje wegholt. Ik vind het heel raar, en een beetje ongeloofwaardig. Het is sowieso nogal ver onder de prijs.
De geheime camera wordt ook gebruikt bij het zogenaamd aanbieden van een jong Pools meisje. Het lijkt te willen zeggen dat de verhuurders niet malen om hoe minderjarig een hoer is die bij ze komt werken. Dat is heel raar, want die mensen zijn totaal paranoia over dat ze hun kostbare vergunning kwijtraken, en voor elke minderjarige hoer kunnen ze er tien gewone krijgen die netzoveel betalen.
Als je niet luistert naar de rare knippen in de zinnen tekst die je hoort, lijken ze te zeggen dat ze eigenlijk niet zo'n probleem hebben met een minderjarige, en het wel "verkeerd gezien" willen hebben. Iedereen in de business weet dat dat totaal niet werkt, en je niet alleen je vergunning kost, maar ook tot mensenhandelaar maakt. Iedereen is juist doodsbenauwd om het verkeerd gezien te hebben, daarom verzamelen ze multo's met kopietjes, verklaringen en admi. Ookal helpt dat uiteindelijk nooit.
Alles lijkt mogelijk te zijn, zonder het meisje te zien, zonder verdere barrières. Heel raar natuurlijk. Het lijkt voor mij meer alsof ze informatie buiten context halen. Als ik met een verborgen camera naar een truckverhuurder ga om er één te reserveren, doen ze daar ook niet moeilijk over. Het is wat anders dan de sleutels in handen krijgen zonder groot rijbewijs en je doorlichten. En we weten toch al niet wie er praat, en over wat.
Het wordt zelfs zo gek dat er een stem lijkt te beweren dat je in Groningen wel zonder problemen minderjarig achter de ramen kan. Er zijn een hoop malle roddels in de prostitutie, maar niemand die ik ken had die ooit gehoord! Ik denk dat we hier een stukje heel creatief context weglaten zien, want in Groningen zit Zeden netzosnel in je slipje als in alle andere raambuurten.
Eigenlijk is het een heel verwarrend segmentje. Er wordt wat gesuggereerd, vooràl door de horrorfilmgeluiden erbij, maar niks wordt duidelijkgemaakt. Dat kan niet aan tijdgebrek liggen, en het is nogal oninformatief als je niet weet in welke context iets gezegd is, dus ik denk dat het hele segment bijelkaarknippen van losse flarden is omdat ze geen èchte foutheid konden ontdekken. Zoals bijna het hele programma.
We krijgen de neppooier weer te zien. Ik denk dat dit het origineel is van Linda van Goch, maar die ander lijkt er zoveel op dat het die ookwel kan zijn. Hij laat weer zien dat hij niets weet van hoe hoeren werken, hoe pooiers werken, en vooràl hoe de pooierrelatie werkt. Er wordt hem niets gevraagd wat in de diepte gaat. De geldverdeling klopt niet, de dwangmiddelen kloppen niet, niets klopt van wat hij zegt. Jojanneke vindt het maar wat spannend.
Ik zou op heel veel meer dingetjes in kunnen gaan. Daar wordt het nog minder leesbaar van, en het is al veeltelang. Ik heb wel wat dingen aangestipt, en je kan vast zelf ook veel zien als je kritisch kijkt. Het is een knipfeestje, het speelt op de emotie, en kennelijk kon ze níéts harders vinden dan wat ze laat zien, en ze moest er rare toeren voor uithalen. Het is een schuimkop op de golf van haat de laatste tijd.
Op andere blogs is er ook over geschreven. Hier is er één, hier is een ander. Ik vind ze erg de moeite waard, en zij beschrijven het weer anders dan ik.
Hier is weer een docu-soap, die de werkelijkheid in scherven moet breken om er het mozaïek van het gewenste beeld van te maken. Het is veel, het is slecht gemaakt, het is duidelijk manipulatief. Het staat ook vol fouten, maar die herken je niet als je niet geïnformeerd bent. We moeten als hoeren zelf proberen om het beeld wat hier met veel overheidsgeld en veel zendtijd bij heel Nederland op de buis komt recht te zetten. Het komt weer op ons bordje. En kan iemand me vertellen waarom ik dàt normaal zou moeten vinden?
Volgende week gaat het over loverboys. Uitgesproken als "lofferboois," netzoals Linda van Goch doet.
EDIT:
De andere delen van de serie heb ik ook gerecenseerd:
Jojanneke in de prostitutie
Jojanneke in de prostitutie, deel 2
Jojanneke in de prostitutie, deel 3
Jojanneke in de prostitutie, het laatste deel
Het is al een poosje onrustig op de sociale media over dit programma. Jojanneke heeft met haar team veel tam-tam gemaakt over haar show, die toch wel uren en uren TV moet vullen. Maar op Twitter zitten tegenwoordig een aantal flinke hoeren, die hun mondje wel bij zich hebben. Ik blijf daar weg, want dan zou ik geen tijd meer voor mijn blogje hebben, en ik vind het moeilijk met de anonimiteit, maar daar gebeuren soms goeie dingen.
Ik lees het meeste. Soms heb ik er niet de tijd voor, want er gebeurt op Twitter véél, en het gaat heel vlug, maar er komt soms heel wat interessants uit. Een paar van de meiden die daar Twitteren werken soms ook mee aan mijn blog, en geven me tips en steun. Twitter zat er bovenop toen Jojanneke vooraf aan haar eerste aflevering al in de pers, op de TV en op de radio mocht komen praten over haar docu.
Als je reclame maakt, wil je ophef. En dus kwam Jojanneke met ophef. Ze beweerde dat zeventig procent van de vrouwen gedwongen werkt, dat ze vantevoren heel neutraal was geweest maar door haar onderzoek nu erg geschokt en negatief was geworden over prostitutie, dat ze geen happy hookers had kunnen vinden, dat de hoeren haar vertelden dat geen klant vroeg naar vrijwilligheid, en ga maar door.
De meiden op Twitter hebben haar daarop aangesproken, en Jojanneke en haar team hadden natuurlijk niks achter de hand om hun verhaaltjes mee te verdedigen. Dat werd heel snel een eenzijdig gevecht. Misschien was dat ook wel het plan, want er kwamen best mensen naar kijken. En wat ik niet verwacht had, het kwam in het nieuws. De journalisten vermeden wel om Jojanneke de vragen te stellen waar ze op Twitter van had laten zien dat ze dat niet kon beantwoorden, maar toch!
Ik heb daar heel tevreden over meegelezen. Dat mogen jullie best weten. Ergens viel er een last van me af, want ik heb me heel lang gevoeld alsof ik de enige was die hard discussiëerde tegen de media. Dat was niet zo, maar zo voelde dat. Nu heb ik dat gevoel niet meer, want er wordt goed aan de weg getimmerd door andere meiden in andere media. Ik hoop dat ik daarom minder me met het vlugge nieuws bezig hoef te houden, en meer tijd overhou voor langzame ontwikkelingen. En mijn eigen verhaal op mijn blog!
Op Twitter zie ik wel dat mijn antwoordstukjes goed gebruikt worden. Dat vind ik fijn. En als de Twittermeiden vinden dat er bepaalde antwoordstukjes nog zouden moeten worden geschreven, dan hoor ik graag wat ze zoeken, want dan wil ik daar best werk van maken. En natuurlijk, omdat ik zelf heel erg mijn eigen mening heb, zie ik ze dingen zeggen die ik zelf anders zou zeggen, dingen die ik zelf anders vind, en dingen die ik zelf nooit zou hebben gezien.
Het cijfer wat Jojanneke gebruikt om paniek mee te zaaien, dat zeventig procent gedwongen zou zijn, is een leugen. Dat klopt niet, en daar moet wat van gezegd worden. De foute cijfers waarmee wordt gespeeld zijn schadelijk. Het is alleen jammer dat er zo de nadruk op wordt gelegd, want zo lijkt het snel alsof dat het enige is. Maar op Twitter moet je alles in een handjevol letters zeggen, dus ze hebben ook niet echt keus.
Soms ontspoort het een beetje. Er is bijvoorbeeld door de vriend van Felicia Anna uitgezocht waar die zeventig-procent-schatting vandaan kan komen. Hij is overtuigd dat dat komt van een rapport over het percentage van de voorgekomen zaken mensenhandel die ook tot veroordeling leidden. Maar dat ze het daarvandaan heeft, is helemaal niet zeker. En dan klinkt het raar als het achteraf anders blijkt. Daar moet je haar zelf mee laten komen, anders lijk je een stropop aan te vallen.
Zelf dènk ik dat ze het gewoon als soundbite heeft overgenomen van Warner ten Kate. Die zegt dat al jaren, en het is een bron waarvan we weten dat ze hem heeft gebruikt. Hij heeft het van de eerste versie van Schone Schijn, toen ze gewoon de onderbuikschattingen van zedencontroleurs hebben verzameld en daar maar het gemiddelde van hebben genomen. Het is een getal wat ze lekker kunnen gebruiken, dus dat blijf je horen.
Het is bij de verbiedertjes niet gewoon meer om Schone Schijn te gebruiken omdat het rapport zo vernietigend onderuit is gehaald vanwege al het gokwerk, dus het is niet raar om te denken dat het daar niet van komt. Maar het OM trekt zich van dat soort dingen niks aan. Het OM maalt niet om stemmen, om slechte publiciteit, om door de mand vallen. Want niemand maakt het OM wat. Dat krijgt ooit een eigen stukje.
Doorpraten is alles op Twitter. Over die zeventig procent wordt wel doorgepraat, maar bijvoorbeeld veel minder over het verhaaltje van Jojanneke dat ze eerst positief over prostitutie dacht, maar door het maken van de docu negatief is geworden. In dit stuk van jaren geleden is wel te zien dat ze toen al voor absolute verboden was, en vol nijd over het vak was. Dat liegt ze gewoon, en dat toont mooi hoe onbetrouwbaar haar verhalen zijn.
Ze heeft de fout gemaakt op Twitter expliciet te zeggen dat ze geen happy hooker kon vinden, en toen de meiden daar massaal over vielen, ook nog te zeggen dat ze die wel had kùnnen vinden, als ze maar wóú. Ze heeft de fout gemaakt te beweren dat een Twittermeid had geweigerd om mee te werken, terwijl dat gewoon niet waar was. Die roerde haar mond toen wel. Ze beweerde dat er altijd wat achter zat als een hoer zei dat ze happy was. Joh, natuurlijk draaien we eromheen.
De meiden op Twitter hebben alles ookwel gezegd, denk ik. Het zakt alleen heel snel diep weg op Twitter. Ik vind het eigenlijk meer interessant dat die meiden laten zien dat Jojanneke bewust de gewone meiden negeert, en zich helemaal concentreert op meiden waar ze een traantje uit kan persen. Of die nou echt hoeren zijn of niet. Gesprekken met meiden die het haar moeilijk zouden kunnen maken vermijdt ze liever.
Het mooie is wel dat er ook mensen in de massamedia hebben opgepikt dat er gaten in Jojannekes engeltjesvleugels zijn geschoten. Op Glamorama, een achterklap-website van de mensen van GeenStijl, wordt er meegekeken naar hoe Jojanneke te kijk wordt gezet. De Telegraaf heeft in een korte opiniecolumn wat opbeurends voor de meisjes gezegd. Zelfs Elsevier is bijna kritisch. Inhoudelijk kan Jojanneke zich niet verdedigen, en het blijft bij klagen dat ze als moraalridder wordt beschouwd.
De meeste media laten het natuurlijk liggen, en bij programma's als Dit Is De Dag, waar een Twittermeid een zinnetje mocht zeggen als opzetje om Jojanneke haar af te laten katten, en zelfs bij BNR, waar de presentator behulpzaam suggereert dat ze op Twitter bedreigd wordt, gaat het eerder om het overeind houden van haar geloofwaardigheid. Jojanneke doet het alleen goed zolang ze op een medium is waar ze beschermd wordt tegen kritiek.
Het BNR-interview vond ik eigenlijk wel een mooi voorbeeld van haar interviews. Ze beweert dat we het in Nederland een normaal beroep vinden, dat er een groepje mensen is op Twitter die als iemand uit het verbiedersgroepje over ze begint te preken, "op hun dak" komt. Dat dat vrouwen met een stem zijn, maar dat Jojanneke een stem geeft aan de véle vrouwen zonder stem.
Ze beweert dat toen Sjaban verdween, het vacuum dat hij achterliet werd opgevuld. Alsof we dat niet zouden hebben gemerkt. Dat het bestaan van uitstapprogramma's wat wil zeggen over de heftigheid van het beroep. Dat verbieden niet het punt is van de serie, ookal dacht ze daar vantevoren anders over, maar dat het gaat om een aanklacht te doen tegen misstanden. Ze beweert dat klanten buiten schot blijven, en spreekt de EO tegen die duidelijk zeggen dat dit géén neutraal programma is.
Ze ziet de weerstand die ze voelt als bewijs dat ze een open zenuw raakt, niet dat ze gewoon mensen onnodig stigmatiseert en die daar boos van worden. Ze beweert zelfs dat als ze wat anders had gevonden in haar onderzoek, ze zomaar zèlf in een club aan het werk zou hebben kunnen gaan! Ze vergelijkt een verbod om dieren in de etalage te zetten met de raammeiden, omdat ze denkt dat dat over de waardigheid van die beesten gaat, en niet om de stress. Dat raammeiden als vlees te koop staan.
Maar vooral die valse tweedeling tussen zielig slachtoffer of "vieze hoer, je staat er uit eigen wil." Ik heb nog voor jaren antwoordstukjes te schrijven. Want elke losse flodder van de verbiedertjes moet ik met vier pagina's uitleggen, voordat mensen het begrijpen. Ik weet dat ze niet populair zijn, maar met elk antwoordstukje zorg ik weer dat ze zich niet kunnen verstoppen achter dat nepargument.
Het programma van dinsdag zelf was al die ophef niet waard. Het was duidelijk in de stijl van Sophie Hilbrand, met de camera heel veel op de mimiek van Jojanneke zelf, zodat je kon meevoelen met wat zij voelde, en in de stijl van Sunny Bergman, de persoonlijke, intieme ontdekkingstocht naar iets wat de presentator vantevoren al had beslist te ontdekken. Ze heeft vier afleveringen van bijna een uur, dus tijd zat, het tempo is dus ook laag.
De muziek was echt meer reality-show dan documentaire. Heel duidelijk aanwezig, maar mooi ingemonteerd. Helaas waren de stemmen niet altijd even duidelijk opgenomen, maar misschien kwam haar dat wel goed uit. Er is aandacht besteed aan de aankleding, het was een mooi gemaakte productie. De EO heeft kosten noch moeite gespaard om één van de manieren uit te buiten waarop ze nog in onze seksuele vrijheden kunnen snijden.
Wel was de interviewstijl erg stijf, er waren bijna geen open vragen, Jojanneke leidde zoveel ze kon wat er werd gezegd. Er was ook weer duidelijk heel veel geknipt in de interviews. Dat is al jaren de standaard, maar in dit programma vond ik het er erg dik bovenopliggen. Ze heeft twee jaar lang materiaal verzameld, en daar valt veel uit te halen wat kan worden gebruikt om stemming te maken. En dat gebeurt ook.
We beginnen met wat snelle soundbites, om de toon te zetten. Prostitutie wordt als een normaal beroep gezien in Nederland, beweert Jojanneke. Pooiers mogen vrouwen legaal achter de ramen "zetten," (...) zolang de vrouwen dat willen natuurlijk. "Maar er komt steeds meer kritiek." Dat soort suggestieve, makkelijke taalkunstjes om te doen alsof je iets niet zegt wat je duidelijk wel zegt. En dan de vraag of het wel zo leuk en normaal is als we allemaal denken.
Natuurlijk vraagt eigenlijk niemand zich af of Nederland eigenlijk wel denkt dat het zo leuk en normaal is. We doen liever alsof het zo is dat iedereen anders dat denkt, en voelen ons dan superieur omdat we "beter weten." Raar, want aan de andere kant beroept het programma zich wel telkens op een soortvan bewustzijn dat het allemaal mis is, en dat we al aan de verkettering kunnen zien hoe erg het moet zijn om die verkettering te verdienen.
Ik ga niet het hele programma op volgorde behandelen. Dan wordt dit nog veel langer dan het nu al is. Ik pak er wel wat dingen uit die ik even wil duiden, maar ik laat ook genoeg liggen. Het moet wel leesbaar blijven.
Eem verrassing is als in het tweede kwartier van het programma wordt gebeld met banken, om ze uit te laten leggen waarom hoeren geen financiële producten mogen kopen. Dat is geen grote onthulling, want banken doen er al jaren heel open over, maar het komt heel weinig in het nieuws, en mensen geloven je meestal niet als je zegt dat het een probleem is. Dat vond ik erg positief, en ik was er een beetje mee op het verkeerde been gezet. Want dat was ook het laatste positieve.
We krijgen verschillende mensen te zien in het programma. Eerst maar Julia, een hoer uit het Oostblok, die werkt voor haar kind. Ze deelt haar financiële plaatje met Jojanneke, en dat levert best geloofwaardige bedragen op voor een raammeid die volle weken werkt. Jojanneke probeert het plaatje schever te maken door ook haar woon- en leefkosten als onkosten van het werk te behandelen, en het zo te laten lijken dat ze voor haar eigen doelen nauwelijks wat overhoudt.
Een andere Oostblokse, Alina, is te zwaar, ouder, en niet mooi. Daar is nog wel wat markt voor, maar die zal het echt niet makkelijk hebben. Ze spreekt slecht Engels, en dat is handig voor Jojanneke. Gebrekkig gekozen woorden kunnen makkelijker uit context worden gehaald dan als je duidelijke zinnen maakt. Als de vrouw antwoordt op Jojanneke's vraag of ze "sad" is met ja, maar dat het haar ook "happy" maakt omdat ze haar kind eten kan geven, is dat dramatischer dan een samenhangender opmerking over goeie en slechte kanten van het werk.
Ik heb gezien dat veel mensen de melancholie van die meiden heel aangrijpend vinden. Ikzelf heb dat niet zo, want ik heb bijna elke week wel een betraande ex-pat die heimwee naar zijn kinderen heeft, maar veel mensen zien erin dat die vrouwen moeten huilen omdat ze van binnen vol pijn zitten, niet omdat Jojanneke ze uren op hun gemoed zit te werken en die twee snikken eruit heeft gepikt voor op TV.
Er komt een vrouw voor in het programma, die niet zo'n vertrouwen heeft in het haarwerkje wat haar onherkenbaar moet maken. Ze is wat ouder, en vertelt dat er veel stigma is over prostitutie, omdat het de laatste tijd zo veel negatief in het nieuws is. Ze vraagt zich af waar de rechten blijven die beloofd waren. Wat we nu hebben is alleen nawijzen, en dat je wordt behandeld als een crimineel. En daar heeft ze gelijk in.
We zien wéér Tom, de tamme hoerenloper. Hij is een Hookersman, die denkt dat hij bijdraagt aan een evenwichtig beeld door alle standpunten te belichten, en alle houdingen in te nemen. Hij maakt een verhaal over wat hoeren prettig vinden, en laat daarbij zien dat hij ons toch ziet als verheven schepseltjes die raar terecht zijn gekomen, en niet als meiden in control. En hij komt zelf met gepraat over dwang aan, tenminste volgens het filmpje.
Het Honeyball-filmpje komt weer langs. Een filmpje dat door de EU is gemaakt in het kader van hun radfem-activiteiten. De EU is al een poosje prostitutie aan het verketteren, en dit filmpje kwam Jojanneke wel goed uit. Zoals andere meiden al hebben opgemerkt, alle seks ziet er vies uit als je het zo afbeeldt. Zo gefilmd ziet een perfecte huwelijksnacht er nog uit als een zielig, smerig gebeuren.
Ook een exploitant komt aan het woord. Zoals alle exploitanten legt hij vooral uit dat hem niets te verwijten valt. Dat is namelijk tegenwoordig het belangrijkste aan hun werk. Ze moeten tussen de sluitingspogingen doorkomen. Daarvoor willen ze zweren dat ze maagd zijn, en alleen gebedjes te doen voor de meiden. Ze proberen te doen alsof ze erboven staan. Waarom exploitanten interessant zijn begrijp ik eigenlijk nietzo. Het enige wat ze doen is een legaal plekje duur verhuren.
Een bezoekje aan de GGD vond ik beter dan ik had verwacht. Ik wist al dat Jojanneke zou praten met iemand van de GGD over hoe ongezond sekswerk is, en ik hield mijn hartje al vast. Maar ik had vertrouwen moeten hebben, want het ging veel beter dan ik dacht. De vrouw van de GGD, Marianne Craanen, was een kei, en liet zich niet piepelen! Ondanks alle leidende vragen en het agressieve geknip bleef ze duidelijk.
Ondanks al het getrek en gezuig van Jojanneke bleef de GGD-vrouw erbij dat veel seks niet per sé slecht hoeft te zijn. De ene vrouw kan ertegen, de andere niet, maar het is een beroep, ook al is het niet haar beroep of dat van Jojanneke. Ik vond het mooi om te zien hoe ze zelfs volhield tegen de compromissen die Jojanneke haar aan probeerde te smeren. Die vrouw liet zich niet pooieren. Mediawijsheid zat daarin.
Dan is het wel voorbij met het beetje eerlijkheid in het programma. We hebben namelijk ooknog Josje. Over deze tamme TV-hoer heb ik al eerder geschreven, want ze komt best vaak terug. Deze keer proberen ze haar weer neer te zetten als een soort laatste volhouder van de normale Nederlandse hoer, terwijl Josje bepaald niet doorsnee is. Ze is ooknog SM-meesteres, en dat is toch een heel ander soort werk.
Meestal komt Josje in de media gepaard met een andere tamme TV-hoer, Lina. Die is dan de tegenstelling met Josje, want Lina beweert gedwongen te zijn geweest, en onder te hebben moeten duiken om te ontkomen aan haar levensgevaarlijke pooiers. En toch werkt ze weer op haar oude plek, maar daar worden in de programma's zorgvuldig geen vraagtekens bij gezet. Het is opvallend dat we Lina niet te zien krijgen.
Josje speelt zonder aarzelen de andere meiden de zwartepiet toe. Ze heeft zelf nooit wat aan misbruik kunnen zien, maar haar collega's hebben allemaal pooiers, want daar mag je wel vanuitgaan. Vindt zij. Ze praat omlaag over andere meiden die wel de klanten van achter het raam proberen te verleiden. Als de klant niet al bij het aanlopen onderdanig is, vindt Josje hem maar onbeschoft. Zelfs als ze maar vragen hoeveel het kost!
Ze haalt ook even lekker uit naar de thuiswerkers. Volgens haar ligt het aan de illegale thuiswerker dat het op de Wallen zo mager is. Het is onzin, want raamwandelaars gaan niet zomaar naar een andere soort prostitutie, en in het thuiswerk is het ook schraal, en daar zijn zo redenen voor, maar Josje haalt even uit naar de concurrentie door te doen alsof wij nergens voor betalen, en alsof we op vijftig Euro per uur zitten. Terwijl de ramen het minst worden uitgewrongen.
Ik ben niet alleen pissig omdat Josje haar TV-optreden gebruikt om naar andere meiden te trappen, maar ook omdat ik haar altijd heb verdedigd tegenover andere meiden die me al veel langer vertellen dat ze foute kanten heeft. Die zijn de komende tijd ookweer onuitstaanbaar, en dat maakt het niet makkelijker voor mij om open en vergevend te zijn tegenover mensen waar ik mee moet omgaan.
Dan komen we bij Jennifer. Daar had ik eerst een hele analyse van staan, maar dat had er echt uitgezien alsof ik helemaal gek was geworden, als je niet achtergrond had in een bepaald soort psychische draai die sommige meiden hebben. Laat ik dat maar schrappen, en wat van de simpelere dingen uitleggen. Jennifer is aan het zeiken over het werk, en vindt dat het maar slecht is in elk opzicht wat ze kan verzinnen.
Ze gebruikt het als een uitvlucht, zegt ze, maar het werk kan ze er niet beter van waarderen. Volgens haar is het achter de glimlach allemaal mis. Ze zegt te denken dat niemand met plezier werkt, iets wat mij meteen laat twijfelen of ze wel echt werkt. Ook omdat ze het over aantallen van twintig man per dag heeft. Jojanneke melkt het labiele wicht helemaal uit, en presenteert haar als iets wat vaak voorkomt.
Als ze praat over trippen en haar huilbuien als ze niet meer wil zit er een seksuele kant aan. Ze is bezig een dweepfantasie uit te leven. Daarna is het ook even zoek wat ze wil zeggen. Ze klaagt veel over stress, over ongemak, en ze heeft een houding die erg herkenbaar is. Maar ze laat nergens mee zien dat ze hoer is. Ik bedoel dat er geen scherpheid aan geslepen is die we toch wel krijgen als we werken. Ik vertrouw dit verhaal niet.
Er is iets aan die meid dat ik herken. Ik weet niet wat. Ik heb er geen naam bij, maar misschien komt het door haar manier van praten. Er zijn zinnetjes die me akelig bekend voorkomen. Dat kan natuurlijk zijn als ze uit één van de reddingssektes komt, want daar heb je ook dat ze bepaalde dingen telkens herhalen. Ze klinkt als iets wat ik met van Goch verbind, maar het is niet duidelijk. En toch voelt het alsof ik haar ergens van ken, en ik vind het jammer dat ik maar niet kan bedenken van waar.
We zien een telefoontje met de Arbodienst, waar Jojanneke een heleboel ziektes en klachten opnoemt waarvan zij vindt dat ze bij prostitutie horen. Veel van die klachten horen ook bij winkelier zijn, en er zitten er een rits bij die je gelukkig niet hoeft te verwachten in het dagelijks hoeren, maar ze doet graag alsof het erg ongezond is. In het antwoord van de arbodienst is opvallend grof geknipt. Jojanneke wil hebben dat het abnormaal wordt genoemd, en gaat daar niet stilletjes overheen.
Een segment met verborgen camera's vind ik veel verwarrender. Je krijgt geen context, alleen vage beelden met stemmen in de achtergrond. Eerst worden meisjes geheim gefilmd, heel classy hoor. Het gaat vooral om prijsaanbiedingen, en of ze condooms gebruiken. Daar heb je geen verborgen camera voor nodig, dus ik vind dat eigenlijk raar. Er lijkt een meid te zijn die pijpen en neuken zonder condoom voor vijfentwintig Euro aanbiedt, maar dat is net voordat de cameraman zo'n beetje wegholt. Ik vind het heel raar, en een beetje ongeloofwaardig. Het is sowieso nogal ver onder de prijs.
De geheime camera wordt ook gebruikt bij het zogenaamd aanbieden van een jong Pools meisje. Het lijkt te willen zeggen dat de verhuurders niet malen om hoe minderjarig een hoer is die bij ze komt werken. Dat is heel raar, want die mensen zijn totaal paranoia over dat ze hun kostbare vergunning kwijtraken, en voor elke minderjarige hoer kunnen ze er tien gewone krijgen die netzoveel betalen.
Als je niet luistert naar de rare knippen in de zinnen tekst die je hoort, lijken ze te zeggen dat ze eigenlijk niet zo'n probleem hebben met een minderjarige, en het wel "verkeerd gezien" willen hebben. Iedereen in de business weet dat dat totaal niet werkt, en je niet alleen je vergunning kost, maar ook tot mensenhandelaar maakt. Iedereen is juist doodsbenauwd om het verkeerd gezien te hebben, daarom verzamelen ze multo's met kopietjes, verklaringen en admi. Ookal helpt dat uiteindelijk nooit.
Alles lijkt mogelijk te zijn, zonder het meisje te zien, zonder verdere barrières. Heel raar natuurlijk. Het lijkt voor mij meer alsof ze informatie buiten context halen. Als ik met een verborgen camera naar een truckverhuurder ga om er één te reserveren, doen ze daar ook niet moeilijk over. Het is wat anders dan de sleutels in handen krijgen zonder groot rijbewijs en je doorlichten. En we weten toch al niet wie er praat, en over wat.
Het wordt zelfs zo gek dat er een stem lijkt te beweren dat je in Groningen wel zonder problemen minderjarig achter de ramen kan. Er zijn een hoop malle roddels in de prostitutie, maar niemand die ik ken had die ooit gehoord! Ik denk dat we hier een stukje heel creatief context weglaten zien, want in Groningen zit Zeden netzosnel in je slipje als in alle andere raambuurten.
Eigenlijk is het een heel verwarrend segmentje. Er wordt wat gesuggereerd, vooràl door de horrorfilmgeluiden erbij, maar niks wordt duidelijkgemaakt. Dat kan niet aan tijdgebrek liggen, en het is nogal oninformatief als je niet weet in welke context iets gezegd is, dus ik denk dat het hele segment bijelkaarknippen van losse flarden is omdat ze geen èchte foutheid konden ontdekken. Zoals bijna het hele programma.
We krijgen de neppooier weer te zien. Ik denk dat dit het origineel is van Linda van Goch, maar die ander lijkt er zoveel op dat het die ookwel kan zijn. Hij laat weer zien dat hij niets weet van hoe hoeren werken, hoe pooiers werken, en vooràl hoe de pooierrelatie werkt. Er wordt hem niets gevraagd wat in de diepte gaat. De geldverdeling klopt niet, de dwangmiddelen kloppen niet, niets klopt van wat hij zegt. Jojanneke vindt het maar wat spannend.
Ik zou op heel veel meer dingetjes in kunnen gaan. Daar wordt het nog minder leesbaar van, en het is al veeltelang. Ik heb wel wat dingen aangestipt, en je kan vast zelf ook veel zien als je kritisch kijkt. Het is een knipfeestje, het speelt op de emotie, en kennelijk kon ze níéts harders vinden dan wat ze laat zien, en ze moest er rare toeren voor uithalen. Het is een schuimkop op de golf van haat de laatste tijd.
Op andere blogs is er ook over geschreven. Hier is er één, hier is een ander. Ik vind ze erg de moeite waard, en zij beschrijven het weer anders dan ik.
Hier is weer een docu-soap, die de werkelijkheid in scherven moet breken om er het mozaïek van het gewenste beeld van te maken. Het is veel, het is slecht gemaakt, het is duidelijk manipulatief. Het staat ook vol fouten, maar die herken je niet als je niet geïnformeerd bent. We moeten als hoeren zelf proberen om het beeld wat hier met veel overheidsgeld en veel zendtijd bij heel Nederland op de buis komt recht te zetten. Het komt weer op ons bordje. En kan iemand me vertellen waarom ik dàt normaal zou moeten vinden?
Volgende week gaat het over loverboys. Uitgesproken als "lofferboois," netzoals Linda van Goch doet.
EDIT:
De andere delen van de serie heb ik ook gerecenseerd:
Jojanneke in de prostitutie
Jojanneke in de prostitutie, deel 2
Jojanneke in de prostitutie, deel 3
Jojanneke in de prostitutie, het laatste deel
maandag 5 januari 2015
Ongebalanceerd
Ik heb een haat/liefde-verhouding met trio's. Aan de ene kant heeft het veel mogelijkheden, en kan je er echt lol mee hebben, maar aan de andere kant worden de verwachtingen vaak niet waargemaakt. Het is de kleinste vorm van groepsseks, en dat zorgt dat je wel de nadelen van groepsseks begint te krijgen, maar niet dat er genoeg mensen zijn om goed te kunnen compenseren. Even rusten is snel een koppeltje met iemand die erbijzit. Grotere groepen zijn makkelijker.
Meestal is het een trio met een andere hoer. Ik heb daar vaste meiden voor bij wie ik terechtkan als een klant eens wil, maar vaak heeft de klant al iemand anders bedacht. Het is heel belangrijk dat het niet bij mij thuis gebeurt. Als de politie of gemeente een inval doet terwijl ik met een andere meid in huis ben, is dat bewijs dat ik samenwerk, en dan is mijn huis een bordeel, ben ik mijn vergunning kwijt, mijn huis, geld, klantenkring, en alles. En het is ook weer bewijs van mensenhandel natuurlijk.
Met een ander meisje aan een klant werken vind ik nog wel interessant. Goed, het heeft ook nadelen, daar heb ik aleens een stukje over geschreven, maar als je werkt met een collega die het een beetje kan, en wat nuttig doet met je tips, dan kan het interessant zijn. Gewoon omdat je gezellig samen aan het werk bent, maar ook om eens te zien hoe andere meiden dingen nou doen.
Eigenlijk is het niet makkelijker om met een andere meid aan een klant te werken. Bijna geen enkele klant laat me hard werken, en met zijn tweeën is het eigenlijk nooit zo dat hij ergens aantoekomt. Het is meer hebberigheid, er is geen klant die meer nodig heeft dan één meisje. Het is een geil idee voor hem, wij kunnen heel rustig aandoen, en nog steeds is hij helemaal kapot aan het eind van zijn tijd.
Intussen ben je juist meer aandacht aan het houden bij je collegaatje, want die past meestal veel minder op met de hygiëne en de veiligheid dan ik. De condooms hou ik wel in de gaten, daar vertrouw ik niemand anders mee. En waar hun vingers blijven moet ik ook de hele tijd in het oog houden. Soms voel ik me meer een kleuterjuf dan een hoer als ik in zo'n trio zit. Ik vind het eigenlijk wel genoeg om alleen een klant in de gaten te moeten houden. Dat stuk van het werk wordt juist niet verdeeld, maar juist verdubbeld.
Je hebt triootjes met twee mannen veel minder. Ze komen soms voor, en dan vind ik ze altijd wel interessant. Meestal is het omdat de mannen allebei iets speciaals willen, zoals een sandwich, een spit roast, of een voyeur en een exhibitionist, maar soms gewoon twee vrienden die samen op stap zijn. Het komt zelfs voor dat het gaat om broers, ookal had ik daar toen wel een beetje een ongemakkelijk gevoel bij.
Die zijn anders, want je hebt opeens veelmeer te doen. Dat is harder werken, maar soms ook op eeh hele leuke manier. Je hebt toch weer meer om mee te spelen, en het is een uitdaging. Een enkele man kan ik eigenlijk altijd wel aan, maar het is soms aanpakken als er meer zijn. Één van mijn beste ervaringen in de prostitutie was met twee mannen. Dat waren twee mariniers, jongens die van aanpakken wisten. Die krijgen nogeens hun eigen stukje.
Met twee mannen is het leuker, maar je bent ook twee keer zo hard aan het werk. Hoe erg ze zich ook aan elkaars actie op kunnen geilen, ze willen wel goed afgewerkt worden. Je bent de hele tijd bezig. Er zit meer actie aanvast, en je kan minder met de illusie werken. Het is lichamelijker, als je met meer mensen bent. En dat kan erg jammer zijn, want soms is die illusie wel net even nodig.
Een poosje geleden had ik een klant die belde voor een trio. Hij was een beetje schuchter, dus ik dacht de eerste twee telefoongesprekken dat hij een trio met een extra hoer wou, maar er kwam uiteindelijk uit dat hij met een vriend van de voetbal een trio wou doen. Toen was een afspraak zo gemaakt, en ik was er netjes klaar voor toen ze kwamen. Ze kwamen netjes op tijd, allebei met hun eigen auto, en ookal waren ze zenuwachtig, de sfeer was goed.
We maakten een kort praatje, terwijl ik mijn klantjes een beetje inschatte, en ik stelde ze een beetje op hun gemak. Ze waren allebei al wel eerder bij hoeren geweest, maar de één alleen bij raamhoeren, en de ander bij de ramen en de clubs. Dit was even nieuw voor allebei. Daar hoorde dus ook bij wat een praatje vooraf inhoudt, want mannen die alleen ramen kennen denken toch snel dat je betaalde tijd staat te verkletsen.
Ik merkte niet veel verschil met die mannen, en dat was goed. Als de ene heel andere dingen wil dan de ander is het toch lastig om ze allebei tevreden te houden. Soms hebben ze allebei verschillende snelheden, bijvoorbeeld hoeveel voorspel ze nodig hebben, en dat zorgt voor wrijving. Soms willen ze gewoon verschillende dingen. Dat was hier niet zo, dus eigenlijk had ik daar een makkie aan.
Ze voetbalden samen, dus ze hadden elkaar al naakt gezien. Dat scheelt heel veel. Mannen zijn toch onzeker over hun naaktheid bij andere mannen, en dat zorgt vaak voor problemen. Deze twee hadden dat minder, dat hielp erg met de potentie. Ik had alweer mazzel. Ze waren daarover best ontspannen, en ze gingen gelijk op met voorspel. Ze waren actief genoeg, maar ze zaten elkaar niet in de weg, en ze lieten zich vooral sturen. Het ging erg makkelijk.
Het werd wat anders toen er geneukt werd. De eerste vent die ik beklom liet mij vooral het werk doen, en dan is er niet veel aan een vent te merken. Het is prettig als hij een beetje goed in positie blijft liggen, of meebeweegt, maar dat deed deze niet, en daar kan ik prima voor compenseren. Intussen gaf ik de ander een pijpbeurt. Dat is moeilijk allebei góéd te doen, want je deint toch flink op en neer als je bovenop zit.
Toen we overgingen naar doggy met nummer twee, terwijl ik nummer één pijpte, werd ik een beetje verrast. Allebei de heren hadden gemiddelde pikken, en er zat echt niet veel verschil tussen, maar nummer twee kòn het wel. Hij was geen superklasse, maar hij had in elk geval het idee van hoe hij het aan moest pakken. Ik had het wel naar mijn zin, het ging soepel en lekker. Als hij het ritme verloor was hij goed weer op het spoor te brengen.
Het werd al snel tijd om het standje te wisselen, en nu ging nummer één in missionaris terwijl ik nummer twee handwerk gaf. Handwerk zien mannen snel als je er makkelijk vanafmaken, maar het is moeilijker goed te doen dan pijpen, en er zit best nogwel wat aan wat je moet leren voordat het lekker gaat. Hij vond het prima, maar met nummer één had ik op dat moment meer problemen.
Die was mij namelijk in missionaris aan het neuken, en hij kon er niets van. Dat is helaas bij heel veel mannen zo, ze hebben gewoon geen idee waarmee ze bezig zijn. Dat vond ik niet erg, het is betaald en die mannen waren gewoon vriendelijk tegen me. Het hoeft van mij ook niet elke keer een hoogstandje te zijn. Als het lekker gaat vind ik dat een bonus, en een voordeeltje bovenop het werk.
Toen we weer wisselden, nu met nummer twee in standje bamboe splijten, kon ik weer waarderen dat hij ondanks het ongewone standje toch goed de weg wist. Hij hield zijn ritme, en hij maakte goede, rustige stoten. Hij was geen dekhengst die me naar de sterren neukte, maar wat hij deed raakte me gewoon, en wat nummer één deed niet. In dit standje kon ik wel nummer één goed met mijn mond en hand bewerken, dus die had het wel makkelijk.
Bij de volgende wissel wou nummer één het standje wat hij net had gezien ook eens proberen. Daar had ik nee op moeten zeggen, want ik had kunnen weten dat hij het niet zou kunnen, maar ik deed het gewoon. En hij kreeg het inderdaad niet voorelkaar. Hij bleef mis stoten, eruitschieten, en hij kreeg geen goed contact. Hij reed ongemakkelijk op zijn ballen, zat er een beetje half in, en als ik per ongeluk met de spieren van mijn kut bewoog, lag hij er weer uit.
Daar werd hij slap van, dus we wisselden snel maar weer. Nu in het standje van de tijger, want als ik een vent heb die het kan maak ik daar graag gebruik van. Ik zorgde dat ik goed bij nummer één op schoot kroop terwijl ik me rustig liet zakken toen twee eenmaal op weg was, en dat ging best goed. Misschien ging het wel een beetje tè goed, want op een bepaald ogenblik begon één toch een beetje af te koelen.
Twee werd juist alleenmaar geiler, en die kon ik natuurlijk ook niet zomaar onderbreken. En ik was ook best lekker op dreef. Maar ik merkte dan nog wèl dat ik nu echt mis aan het gaan was, en ik moest iets doen. Ik kneep twee eerst even een beetje, dan maar met het risico dat hij overweldigd zou worden, en intussen greep ik één beet met mijn nagels in zijn schouder, en fluisterde hem in zijn oor dat ik hèm nú moest hebben.
Op die manier kwam één in beweging in plaats van dat ik twee eruit moest zetten, en dat maakt voor mannen veel uit. Anders lijkt het alsof ik nummer één een handje aan het helpen was, en nu zag het er meer uit als één die zijn beurt komt nemen. Ja, tuurlijk wisten we allemaal dat het zo niet was, maar de helft van het werk is de illusie goedkrijgen. En ookal was ik dat nu niet heel goed aan het doen, ik moest toch nog de beurt in de hand houden.
In deze wissel ging ik met één ook voor de afmaker, want als de erectie één keer niet wil wordt hij daarna niet meer sterker. Dan had hij nog wat tijd over, maar je kan dat toch al niet superprecies doen bij een trio. Ik deed hem in doggy, want dat is een standje waar je best veel bewegingsvrijheid hebt, ookal denkt de man dat hij alles doet. Zo kon ik er nog wat goeds van maken. Ik had hem vlot klaar.
Het moet dan ook met de andere man niet lang duren, anders gaat nummer één zich opgelaten voelen, dus die heb ik ook snel afgemaakt. Hem heb ik een wat zwaarder standje gegeven, maar wel eentje die er niet zo indrukwekkend uitziet. Hij hield het best lang vol, het was ergens wel zonde om hem zo'n kort ritje te geven. Gewoon omdat ik het waardeer als een vent het een beetje kàn. Daar wil ik graag wat voor terugdoen.
Bij het nababbeltje werd het wel duidelijk, ookal hebben ze er heel sportief over gedaan en het niet rechtuit gezegd, dat ik toch wel duidelijk anders reageerde op de ene dan op de andere. Als ik er weinig van voel, zoals met nummer één, kir en kreun ik hees, maak op gepaste momenten geile opmerkingen, en geef ik kokette knipoogjes. Als ik dan door de ander word afgeleid, dan wordt het allemaal wat meer dierengeluiden. En dat verschil was beter te merken dan ik dacht.
De ene was best lekker, maar niet eens héél opvallend. En die ander was echt niet slecht, die was heel gewoon. Ik heb me geen moment verveeld, en ik ben ook niet in de buurt geweest van klaarkomen. En toch verloor ik kennelijk al heel veel van mijn houding en mijn illusie. Dat viel me erg van mezelf tegen.
Ik had natuurlijk beter moeten weten. Ik ben de laatste jaren er wel vanuitgegaan dat ik het nu wel geleerd heb. Maar het sluipt er makkelijk in. Ik wist het ergens ook wel, maar als je over sommige dingen niet meer onzeker bent, is het te makkelijk om ze dan maar te negeren. Soms moet je even kritisch op jezelf zijn, en jezelf een spiegel voorhouden. En van spiegels wéét ik dat mijn illusie dan beter moet. Hoe trap ik erin dat twee mannen makkelijker zou zijn?
Soms leer je wat nieuws omdat je wat nieuws meemaakt, maar soms moet je een oude les nog een keertje leren. En daar hoort bij dat je soms gewoon onder ogen moet zien dat je iets hebt laten verwateren. Als ik mijn werk goed wil blijven doen, zijn dit soort uitstapjes naar dingen waar ik minder op mijn gemak mee ben gewoon nodig, want anders word ik nooit eens opgeschud.
Meestal is het een trio met een andere hoer. Ik heb daar vaste meiden voor bij wie ik terechtkan als een klant eens wil, maar vaak heeft de klant al iemand anders bedacht. Het is heel belangrijk dat het niet bij mij thuis gebeurt. Als de politie of gemeente een inval doet terwijl ik met een andere meid in huis ben, is dat bewijs dat ik samenwerk, en dan is mijn huis een bordeel, ben ik mijn vergunning kwijt, mijn huis, geld, klantenkring, en alles. En het is ook weer bewijs van mensenhandel natuurlijk.
Met een ander meisje aan een klant werken vind ik nog wel interessant. Goed, het heeft ook nadelen, daar heb ik aleens een stukje over geschreven, maar als je werkt met een collega die het een beetje kan, en wat nuttig doet met je tips, dan kan het interessant zijn. Gewoon omdat je gezellig samen aan het werk bent, maar ook om eens te zien hoe andere meiden dingen nou doen.
Eigenlijk is het niet makkelijker om met een andere meid aan een klant te werken. Bijna geen enkele klant laat me hard werken, en met zijn tweeën is het eigenlijk nooit zo dat hij ergens aantoekomt. Het is meer hebberigheid, er is geen klant die meer nodig heeft dan één meisje. Het is een geil idee voor hem, wij kunnen heel rustig aandoen, en nog steeds is hij helemaal kapot aan het eind van zijn tijd.
Intussen ben je juist meer aandacht aan het houden bij je collegaatje, want die past meestal veel minder op met de hygiëne en de veiligheid dan ik. De condooms hou ik wel in de gaten, daar vertrouw ik niemand anders mee. En waar hun vingers blijven moet ik ook de hele tijd in het oog houden. Soms voel ik me meer een kleuterjuf dan een hoer als ik in zo'n trio zit. Ik vind het eigenlijk wel genoeg om alleen een klant in de gaten te moeten houden. Dat stuk van het werk wordt juist niet verdeeld, maar juist verdubbeld.
Je hebt triootjes met twee mannen veel minder. Ze komen soms voor, en dan vind ik ze altijd wel interessant. Meestal is het omdat de mannen allebei iets speciaals willen, zoals een sandwich, een spit roast, of een voyeur en een exhibitionist, maar soms gewoon twee vrienden die samen op stap zijn. Het komt zelfs voor dat het gaat om broers, ookal had ik daar toen wel een beetje een ongemakkelijk gevoel bij.
Die zijn anders, want je hebt opeens veelmeer te doen. Dat is harder werken, maar soms ook op eeh hele leuke manier. Je hebt toch weer meer om mee te spelen, en het is een uitdaging. Een enkele man kan ik eigenlijk altijd wel aan, maar het is soms aanpakken als er meer zijn. Één van mijn beste ervaringen in de prostitutie was met twee mannen. Dat waren twee mariniers, jongens die van aanpakken wisten. Die krijgen nogeens hun eigen stukje.
Met twee mannen is het leuker, maar je bent ook twee keer zo hard aan het werk. Hoe erg ze zich ook aan elkaars actie op kunnen geilen, ze willen wel goed afgewerkt worden. Je bent de hele tijd bezig. Er zit meer actie aanvast, en je kan minder met de illusie werken. Het is lichamelijker, als je met meer mensen bent. En dat kan erg jammer zijn, want soms is die illusie wel net even nodig.
Een poosje geleden had ik een klant die belde voor een trio. Hij was een beetje schuchter, dus ik dacht de eerste twee telefoongesprekken dat hij een trio met een extra hoer wou, maar er kwam uiteindelijk uit dat hij met een vriend van de voetbal een trio wou doen. Toen was een afspraak zo gemaakt, en ik was er netjes klaar voor toen ze kwamen. Ze kwamen netjes op tijd, allebei met hun eigen auto, en ookal waren ze zenuwachtig, de sfeer was goed.
We maakten een kort praatje, terwijl ik mijn klantjes een beetje inschatte, en ik stelde ze een beetje op hun gemak. Ze waren allebei al wel eerder bij hoeren geweest, maar de één alleen bij raamhoeren, en de ander bij de ramen en de clubs. Dit was even nieuw voor allebei. Daar hoorde dus ook bij wat een praatje vooraf inhoudt, want mannen die alleen ramen kennen denken toch snel dat je betaalde tijd staat te verkletsen.
Ik merkte niet veel verschil met die mannen, en dat was goed. Als de ene heel andere dingen wil dan de ander is het toch lastig om ze allebei tevreden te houden. Soms hebben ze allebei verschillende snelheden, bijvoorbeeld hoeveel voorspel ze nodig hebben, en dat zorgt voor wrijving. Soms willen ze gewoon verschillende dingen. Dat was hier niet zo, dus eigenlijk had ik daar een makkie aan.
Ze voetbalden samen, dus ze hadden elkaar al naakt gezien. Dat scheelt heel veel. Mannen zijn toch onzeker over hun naaktheid bij andere mannen, en dat zorgt vaak voor problemen. Deze twee hadden dat minder, dat hielp erg met de potentie. Ik had alweer mazzel. Ze waren daarover best ontspannen, en ze gingen gelijk op met voorspel. Ze waren actief genoeg, maar ze zaten elkaar niet in de weg, en ze lieten zich vooral sturen. Het ging erg makkelijk.
Het werd wat anders toen er geneukt werd. De eerste vent die ik beklom liet mij vooral het werk doen, en dan is er niet veel aan een vent te merken. Het is prettig als hij een beetje goed in positie blijft liggen, of meebeweegt, maar dat deed deze niet, en daar kan ik prima voor compenseren. Intussen gaf ik de ander een pijpbeurt. Dat is moeilijk allebei góéd te doen, want je deint toch flink op en neer als je bovenop zit.
Toen we overgingen naar doggy met nummer twee, terwijl ik nummer één pijpte, werd ik een beetje verrast. Allebei de heren hadden gemiddelde pikken, en er zat echt niet veel verschil tussen, maar nummer twee kòn het wel. Hij was geen superklasse, maar hij had in elk geval het idee van hoe hij het aan moest pakken. Ik had het wel naar mijn zin, het ging soepel en lekker. Als hij het ritme verloor was hij goed weer op het spoor te brengen.
Het werd al snel tijd om het standje te wisselen, en nu ging nummer één in missionaris terwijl ik nummer twee handwerk gaf. Handwerk zien mannen snel als je er makkelijk vanafmaken, maar het is moeilijker goed te doen dan pijpen, en er zit best nogwel wat aan wat je moet leren voordat het lekker gaat. Hij vond het prima, maar met nummer één had ik op dat moment meer problemen.
Die was mij namelijk in missionaris aan het neuken, en hij kon er niets van. Dat is helaas bij heel veel mannen zo, ze hebben gewoon geen idee waarmee ze bezig zijn. Dat vond ik niet erg, het is betaald en die mannen waren gewoon vriendelijk tegen me. Het hoeft van mij ook niet elke keer een hoogstandje te zijn. Als het lekker gaat vind ik dat een bonus, en een voordeeltje bovenop het werk.
Toen we weer wisselden, nu met nummer twee in standje bamboe splijten, kon ik weer waarderen dat hij ondanks het ongewone standje toch goed de weg wist. Hij hield zijn ritme, en hij maakte goede, rustige stoten. Hij was geen dekhengst die me naar de sterren neukte, maar wat hij deed raakte me gewoon, en wat nummer één deed niet. In dit standje kon ik wel nummer één goed met mijn mond en hand bewerken, dus die had het wel makkelijk.
Bij de volgende wissel wou nummer één het standje wat hij net had gezien ook eens proberen. Daar had ik nee op moeten zeggen, want ik had kunnen weten dat hij het niet zou kunnen, maar ik deed het gewoon. En hij kreeg het inderdaad niet voorelkaar. Hij bleef mis stoten, eruitschieten, en hij kreeg geen goed contact. Hij reed ongemakkelijk op zijn ballen, zat er een beetje half in, en als ik per ongeluk met de spieren van mijn kut bewoog, lag hij er weer uit.
Daar werd hij slap van, dus we wisselden snel maar weer. Nu in het standje van de tijger, want als ik een vent heb die het kan maak ik daar graag gebruik van. Ik zorgde dat ik goed bij nummer één op schoot kroop terwijl ik me rustig liet zakken toen twee eenmaal op weg was, en dat ging best goed. Misschien ging het wel een beetje tè goed, want op een bepaald ogenblik begon één toch een beetje af te koelen.
Twee werd juist alleenmaar geiler, en die kon ik natuurlijk ook niet zomaar onderbreken. En ik was ook best lekker op dreef. Maar ik merkte dan nog wèl dat ik nu echt mis aan het gaan was, en ik moest iets doen. Ik kneep twee eerst even een beetje, dan maar met het risico dat hij overweldigd zou worden, en intussen greep ik één beet met mijn nagels in zijn schouder, en fluisterde hem in zijn oor dat ik hèm nú moest hebben.
Op die manier kwam één in beweging in plaats van dat ik twee eruit moest zetten, en dat maakt voor mannen veel uit. Anders lijkt het alsof ik nummer één een handje aan het helpen was, en nu zag het er meer uit als één die zijn beurt komt nemen. Ja, tuurlijk wisten we allemaal dat het zo niet was, maar de helft van het werk is de illusie goedkrijgen. En ookal was ik dat nu niet heel goed aan het doen, ik moest toch nog de beurt in de hand houden.
In deze wissel ging ik met één ook voor de afmaker, want als de erectie één keer niet wil wordt hij daarna niet meer sterker. Dan had hij nog wat tijd over, maar je kan dat toch al niet superprecies doen bij een trio. Ik deed hem in doggy, want dat is een standje waar je best veel bewegingsvrijheid hebt, ookal denkt de man dat hij alles doet. Zo kon ik er nog wat goeds van maken. Ik had hem vlot klaar.
Het moet dan ook met de andere man niet lang duren, anders gaat nummer één zich opgelaten voelen, dus die heb ik ook snel afgemaakt. Hem heb ik een wat zwaarder standje gegeven, maar wel eentje die er niet zo indrukwekkend uitziet. Hij hield het best lang vol, het was ergens wel zonde om hem zo'n kort ritje te geven. Gewoon omdat ik het waardeer als een vent het een beetje kàn. Daar wil ik graag wat voor terugdoen.
Bij het nababbeltje werd het wel duidelijk, ookal hebben ze er heel sportief over gedaan en het niet rechtuit gezegd, dat ik toch wel duidelijk anders reageerde op de ene dan op de andere. Als ik er weinig van voel, zoals met nummer één, kir en kreun ik hees, maak op gepaste momenten geile opmerkingen, en geef ik kokette knipoogjes. Als ik dan door de ander word afgeleid, dan wordt het allemaal wat meer dierengeluiden. En dat verschil was beter te merken dan ik dacht.
De ene was best lekker, maar niet eens héél opvallend. En die ander was echt niet slecht, die was heel gewoon. Ik heb me geen moment verveeld, en ik ben ook niet in de buurt geweest van klaarkomen. En toch verloor ik kennelijk al heel veel van mijn houding en mijn illusie. Dat viel me erg van mezelf tegen.
Ik had natuurlijk beter moeten weten. Ik ben de laatste jaren er wel vanuitgegaan dat ik het nu wel geleerd heb. Maar het sluipt er makkelijk in. Ik wist het ergens ook wel, maar als je over sommige dingen niet meer onzeker bent, is het te makkelijk om ze dan maar te negeren. Soms moet je even kritisch op jezelf zijn, en jezelf een spiegel voorhouden. En van spiegels wéét ik dat mijn illusie dan beter moet. Hoe trap ik erin dat twee mannen makkelijker zou zijn?
Soms leer je wat nieuws omdat je wat nieuws meemaakt, maar soms moet je een oude les nog een keertje leren. En daar hoort bij dat je soms gewoon onder ogen moet zien dat je iets hebt laten verwateren. Als ik mijn werk goed wil blijven doen, zijn dit soort uitstapjes naar dingen waar ik minder op mijn gemak mee ben gewoon nodig, want anders word ik nooit eens opgeschud.
donderdag 1 januari 2015
Gelukkig Nieuwjaar!
Mijn eerste echte stukje komt pas weer op maandag, maar ik zal weer even mijn goeie voornemens opschrijven:
- Meer met mijn familie doen
- Drie dagen per week vega gaan
- Alleen nog fair trade chocola kopen
- Mijn balkon in de bloemen zetten
- Weer samba gaan dansen
- Regelmatiger gaan squashen zodat ik ook een vaste partner kan hebben
- Meer e-mails beantwoorden, en echt alles lezen
- Mijn agenda beter bijhouden
- Vaker naar de Kerk
maandag 22 december 2014
Kerst
Het is weer tijd voor familie en voor een beetje rust. Ik heb natuurlijk nog wel duizend dingen te doen, die eigenlijk allemaal nog afmoeten, maar die laat ik met een gerust hart eventjes liggen. Kerst is een bijzonder momentje in het jaar, dat je weer even de dochter van je ouders bent, en dat het allemaal eventjes vanzelf gaat om je geborgen te voelen bij de mensen van wie je houdt.
Ik hoop dat jullie ook allemaal een fijne Kerst hebben, en dat ik jullie weer op mijn blogje zie terugkomen als het nieuwe jaar er weer is. Op vijf januari ga ik weer door met elke maandag mijn stukje plaatsen. Voor de echte verslaafden is mijn hele archief nog na te lezen, er is vast iets wat je wel weer een keertje terug wil lezen!
Ik hoop dat jullie ook allemaal een fijne Kerst hebben, en dat ik jullie weer op mijn blogje zie terugkomen als het nieuwe jaar er weer is. Op vijf januari ga ik weer door met elke maandag mijn stukje plaatsen. Voor de echte verslaafden is mijn hele archief nog na te lezen, er is vast iets wat je wel weer een keertje terug wil lezen!
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
