zaterdag 27 oktober 2012
Help! Een hoer in de klas!
Afgelopen zondag was er een documentaire op TV over een prostituee die uitleg geeft over haar werk aan scholieren en studenten. Ik had me alweer helemaal voorbereid op de ellende die we weer voorgeschoteld zouden krijgen, maar dat is me honderd procent meegevallen. Het was eigenlijk best goed! Ik vind het mooi in beeld gebracht, en die Josje stond ook goed haar mannetje.
Josje is netzoals Lina zo'n hoer die telkens in de media terugkomt. De meeste van ons zijn heel erg voorzichtig geworden met onze privacy, maar Josje gaat daarmee om alsof ze er haar hand niet voor omdraait. Daar heb ik echt diep respect voor, want ik weet echt niet hoe ze dat doet. Ik zou het zelf ergens wel willen, maar ik heb er niet de problemen voor over die ik eerder al kreeg van teveel openheid.
Ik ben het eigenlijk gewoon met Esmeralda uit mijn commentaren eens, Josje zette wat moois neer. Ze ging in discussie, en ze daagde uit zonder dat het ruzie werd. Dat zou het met mij wel geworden zijn, ik kan toch wel driftig zijn! Ze bleef juist heel lief en toegankelijk. Een echte BDSM-moedermeesteres. Dat stuk van het werk past nietzo bij me, en dat maakt toch ook wel verschil met dit soort dingen denk ik.
Het was netjes gefilmd, zonder teveel geknip en geplak, ook al vond ik het niet netjes dat ze wel wandelaars langs het raam vol in beeld deden. Die hadden ze ook even kunnen vervagen, dat doen ze bij andere programma's ook.
Ja, natuurlijk had ze kritischer kunnen zijn over die "gedwongen" toestanden die weer werden genoemd, maar ik kan niet vragen dat iedereen precies zegt wat ik over wil brengen. Ik denk ook dat ze makkelijk meegaat in het geroezemoes van de Wallen. Dat doen veel mensen toch al. En ze brengt al wat nuance aan, en dat vind ik al heel wat voor iets wat ze op de TV laten.
En we zien wéér Lina! Het is supertoevallig dat die twee in één pandje werken. Lina's verhaal wordt als "het" verhaal over mensenhandel genoemd, dus ik vraag me wel af of ze nou wel èchte slachtoffers kent. Maar het verhaal komt van Josje wel wat genuanceerder af dan van de BNN. Dat vind ik al flink beter.
Wat ik heel mooi vond om te zien, was dat de hoger opgeleide mensen veel meer bereid waren om hun ideeën te laten varen, en de jonge Havo-mensen ook. Daar zie je ook wel aan hoe die flexibele houding later weggaat, en hoe het versteent. Heel mooi was het om te zien hoe die "normale" jongeren draaiden en schoven op hun stoelen, ongemakkelijk met zichzelf, terwijl Josje kalm en lief was. Dat werd mooi in beeld gebracht.
Josje doet het werk anders dan ik. Ik ga echt op de seks uit, en zij is een SM-moedermeesteres. Dat is ook prima werk, maar het is wel anders. Daarom zou ik vragen vaak anders beantwoorden dan zij. Maar voor haar is het zo, en daar moet ik respect voor hebben. Ach, ik zit hier nu te muggenziften over dat ze niet precies deed wat ik wou, en ze heeft het nog wel zo goed gedaan. Ik ben niet eerlijk nu.
Het dingetje van BNN ging redelijk onopgemerkt voorbij, maar omdat dit niet ongenuanceerd doordrammen op de slechtheid van de prostitutie is, levert het nogal wat verontwaardiging op, en ook in de pers. Hier is bijvoorbeeld een opiniestuk in de Volkskrant. Zelfs op het Seksblog is er ook wat gepruttel, want seks moet kunnen maar prostitutie is toch kennelijk weer wat anders.. In de kringen van de zieligheidsindustrie zijn ze ook pissig, hoor ik via via, en dan ben ik al snel positief.
Op de website van HUMAN staan reacties van BN'ers op de documentaire, en dat komt van de voorspelbare glijer, en binnenkort vice-premier Lodewijk Asscher, die het vooral niet over Josje heeft maar over een naamloze vrouw die jaren onder invloed van een gedrogeerd drankje blijft. Maar ook van Heleen Mees horen we haar mening, ook al heeft ze niet opgelet en zijn de vragen die ze zegt dat gesteld hadden moeten worden wel beantwoord. En dat een happy hooker makkelijker zich laat filmen dan een slachtoffer, dat is echt domme flauwekul mevrouw Mees. Dick Pels vindt het beeld van Josje geromantiseerd, wat natuurlijk nergens op slaat. Ze houdt juist de emotie ervanaf, en laat het bot en bruusk zien zoals het is. Heel gemakkelijk gooit hij seksueel misbruik van kinderen op de hoop met prostitutie niet veroordelen. Smeerlap dat hij is.
Er is ook een reactie die ik even extra uit wil lichten, want Jessica Westerik heeft een lichtje in mijn hart aangestoken! Zij begreep het, en ze ziet het goed. Eigenlijk is haar commentaar op een bepaalde manier wel beter dan dit stukje! Vooral lezen jongens!
Mooi hoor, deze documentaire, en dit soort dingen hebben we nodig. Ook al gaat het niet veel mensen overtuigen op zijn eentje, als ze maar eens wat anders horen gaat het toch wel meer vragen oproepen, en dat moeten we doen. Dit programma bereikt honderd keer meer mensen dan mijn blogje, en mijn vaste lezers zijn toch ook veel hoeren en mensen die toch al interesse hebben.
Bedankt Josje, je hebt me een groot plezier gedaan!
donderdag 25 oktober 2012
Rapport Jurisprudentie Mensenhandel
Vlak voor het plenaire debat in de Eerste Kamer over de WRP komt Corinne Dettmeijer, de Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen een rapport van tweehonderdvijftien kantjes uitgegeven over de jurisprudentie in mensenhandelzaken. Over jurisprudentie staat in het woordenboek:
Ik ga weer niet overal op in. Dan had ik ook tweehonderd pagina's nodig. Ik pak er alleen uit wat ik vind dat ik nu even moet zeggen. Een groot stuk is van Bouche, maar ik heb het wel aangepast. Heel hartelijk bedankt voor al je harde werk!
In dit rapport lees ik twee verhalen, de opsomming van de uitspraken van rechters, waar het dus eigenlijk over gaat, maar ook een verhaal wat er staat zonder dat het echt de bedoeling was, de insteek van Dettmeijer zelf, en hoe zij vindt dat er met mensenhandel moet worden omgegaan. Dat laatste ding, daar ga ik vooral opin.
Het rapport is voor een groot deel opsommen van hoe de wet in elkaar zit, en hoe de resultaten zijn in opzicht van het aantal veroordelingen. Er wordt gekeken naar hoe efficiënt de delen van de wet worden gebruikt voor het in de cel krijgen van mensen. Wordt wel gebruikt dat 273f lossere bepalingen heeft dan vergelijkbare wetten, zodat door creatief interpreteren nog een veroordeling erdoor gedrukt kan worden? Is wel voldoende gekeken naar mogelijkheden om strafverzwarende omstandigheden erbij te slepen?
Mensenhandel is een woord waar ik mee zit. Het gevoel dat mensen hebben als ze het over mensenhandel hebben, is simpel en duidelijk. Mensenhandel is verkeerd. Mensenhandel is moderne slavernij, horen we steeds maar weer van politici en ambtenaren. Dan hebben we beelden van mensen die in uitzichtloze situaties onder dwang worden gehouden, en uit worden gebuit. Daar is iedereen wel tegen. Ik ook. Alleen uitbuiters zouden voor zijn.
Daar houdt het alleen niet mee op. Het wetsartikel dat de vervolging van mensenhandel regelt, is namelijk nogal vreemd. Er staan dingen in die veel te vaag zijn (voor meerdere uitleg vatbaar, niet in gradatie specifiek). Er staan termen in (uitbuiting) die onvoldoende specifiek zijn. Er wordt in dit wetsartikel ook expliciet een lagere drempel gesteld voor vormen van deze uitbuiting in het geval van prostitutie, hoewel prostitutie een legaal beroep is.
Deze wet is al stokoud, maar is maar mondjesmaat gebruikt tot de hype over wijdverbreide internationale mensenhandelnetwerken een aantal jaren geleden op begon te komen. Hierna is dit artikel herhaaldelijk van stal gehaald in prostitutiegerelateerde zaken. Hij is nuttig om prostitutie mee aan te pakken, want de bepalingen komen uit oude verdragen die vooral bedoeld waren om blanke vrouwen uit de handen van buitenlandse slavenhandelaren te houden. In het begin van de twintigste eeuw, toen de verdragen werden gesloten, was "white slavery rings" een hot item. Pas een paar jaar geleden werden ook vormen van uitbuiting strafbaar gesteld die niet met de protitutie te maken hadden. Natuurlijk blijven de regels wel de prostitutie apart noemen, en blijft de drempel daar lager. Niemand heeft er ooit bij stilgestaan of deze regels nog wel passend zijn in een nieuwe tijd waar we prostitutie legaal noemen, ook al kijken we er nog steeds vreemd tegenaan.
De verdragen zijn in de loop van de tijd veranderd en verbreed, en de wet die nu op de boeken staat is het resultaat van verschillende verdragen en richtlijnen, waaronder die van de VN en de EU. In tegenstelling tot de meeste strafrechtelijke wetten, die duidelijk en solide een gedraging die schadelijk aan anderen is definiëren, en passend straffen, is het verdragsmateriaal waarop 273f is gestoeld vooral ingegeven door sentiment.
De Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen is ooit aangesteld omdat de mensenhandel een issue werd in de publieke opinie, maar wel eentje waar eigenlijk weinig aan vast te pakken was. Er zijn wetten zat die het strafbaar stellen om mensen af te persen, te bedreigen, geweld aan te doen, te verkrachten, te bestelen of gevangen te houden. Maar ze konden niets doen tegen iets wat vooral in de publieke opinie bestaat. De politiek stelt dan een commissie of een bureau in.
Er is één ding wat 273f wèl nuttig toevoegt, en dat is uitbuiting van een feitelijk overwicht. Een feitelijke machtsverhouding kan worden gebruikt om mensen te benadelen, en op weinig andere plekken in de wetgeving wordt dat zo specifiek erkend als in dit artikel. Helaas is dat een kleine minderheid van het daadwerkelijke gebruik.
Het rapport wijdt enkele tientallen pagina's aan een totaal kritiekloze beschouwing. Zonder spoor van ironie wordt eerst grif onderschreven dat bij 273f lid 1 sub 3 instemming van het slachtoffer van geen betekenis is, en bij de behandeling van minderjarigheid van het slachtoffer de verhoogde strafmaat voortkomt uit het feit dat de wetgever daarmee tot uitdrukking wilde brengen dat aan de wil van een minderjarige geen betekenis toekomt. Dat een minderjarig slachtoffer tot een hogere straf moet leiden is an sich natuurlijk geheel terecht, maar de gammele redenering die het rapport aanvoert is een aanfluiting.
Een onschuldig ogend paragraafje stelt dat in behandelde mensenhandelzaken betreffende de seksindustrie er "relatief vaker" sprake is van geweldsdelicten en overtredingen van de Wet Wapens en Munitie, en dat dit "wellicht het verschil in criminele sfeer rond de verschillende vormen van mensenhandel" illustreert. Dit is een nutteloze verdachtmaking middels "guilt by association".
De NRMSGtK verzucht dat er teveel verschil is in straftoemeting, en daar heeft ze wel gelijk in. Er moet één lijn worden getrokken. Helaas houdt dat voor Dettmeijer in dat elke rechtbank die nietzover gaat als de meest agressieve, niet hard genoeg zijn best doet. Er zit immers nog meer in de wet, dat eruitgehaald kan worden.
Ook verzucht de NRMSGtK herhaald dat rechters soms "ten onrechte" aantijgingen van mensenhandel in de prostitutie met dezelfde maatstaf meten als aantijgingen van mensenhandel in andere soorten bedrijvigheid. De wet specificeert immers expliciet dat bij prostitutie lichtvaardiger tot veroordelen over moet worden gegaan.
Alweer onkritisch is de behandeling van het feit dat er een hoog percentage van de verdachten in mensenhandelzaken wordt vrijgesproken. Met de vage, brede bepalingen in 273f, en de immer uitdijende opsporingsbevoegdheden waar de overheid zich gretig van bedient zou het leveren van panklare zaken telkens tot veroordeling moeten leiden - als het delict waarvan verdacht wordt tenminste echt bestaat.
De kritiekkraan gaat echter open in het geval van vrijspraak. Als een rechtbank zich houdt aan de geest van de wet zoals door de wetgever toegelicht:
De wet, al zo breed in haar bewoordingen, is voor Dettmeijer nog steeds te beperkend. Fysiek geweld of dreiging daarmee moet gelijk worden gezien met "manipulatieve dwangmiddelen" of "psychisch geweld". Zo krachtig als ze eerder is dat alle mogelijkheden in de bewoordingen moeten worden aangewend om veroordelingen te scoren, zo snel is ze nu om de expliciete beperkingen in de wet weg te wuiven.
Er wordt nog even ingegaan op misbruik van een kwetsbare positie. Dettmeijer beroept zich weer op verdragen en de wet, maar dit is weer een vaag criterium om zo'n zware strafbaarstelling aan te koppelen.
Kritiek komt ook op een uitspraak van de rechtbank Leeuwarden, die van mensenhandel vrijspreekt in een zaak waar geen dwang is. Dettmeijer wijst op het feit dat er geen onvrijwilligheid of uitbuiting hoeft te zijn om tot veroordeling te komen. Zelfs de vage term "ertoe brengen" wordt op de meest toegankelijke wijze uitgelegd opdat zoveel mogelijk mensen veroordeeld kunnen worden.
Is Dettmeijer dan van indruk dat er veroordeeld moet worden, ook al is het niet zo erg? Als de rechtbank Den Bosch lid 12 sub 3 "een van de minst ernstige vormen van mensenhandel" noemt, steekt Dettmeijer een eigenaardige zinsnede af:
Waar het echt de mist ingaat is in de conclusies, waar het voorgaande wordt geduid. In het begin van het hoofdstuk is een passage waar van de werkelijkheid flink wordt afgeweken:
Zo zie je maar, een enkel paragraafje bevat al een kluwen fouten en ijdele veronderstellingen.
De indruk die uit het rapport kon worden gelezen, is minder één van een rapport omtrent jurisprudentie, en meer één van een activiste die de rechtspraak maant meer te veroordelen, meer mee te gaan in de aanklacht, meer in te vullen voor de aanklager, en de lezing van de wet hier zoveel mogelijk voor op te rekken. Dettmeijer manifesteert een gespleten persoonlijkheid. Als de wet beperkingen oplegt, wordt hier met vage semantiek zoveel mogelijk ruimte in gezocht, maar een letterlijke lezing wordt vermanend opgelegd aan wie de letterlijke bewoordingen in de wet niet als dwingend tot veroordelen behandelt, of tot hun uiterste uitbuit op jacht naar zo veel mogelijk straftoemeting.
De motivatie die Dettmeijer opvoert is het bestrijden van ernstige mensenrechtenschendingen. Ze gaat echter naadloos over in het voorvechten van vervolging van mensen die aanzienlijk minder ingrijpende zaken doen (zoals sub 3, natuurlijk), op dezelfde titel. Dwang en geweld, waar als motivatie mee begonnen is, zijn luttele pagina's later niet meer belangrijk. Ook zonder die bagatellen kan immers met de huidige wet al veroordeeld worden. Ze staat voor dat kleine onbenullige misstandjes over één kam worden geschoren met de gruwelen die het gesundenes Volksempfinden al met de bedrieglijke term "mensenhandel" associeert, en die worden gebruikt om het grove machtsgebruik en de vage wet te rechtvaardigen.
Kennelijk zit de motivatie dus anders. Het blijft gissen, maar er is onmiskenbaar een zweem van moralistische instelling te lezen in de tekst. De vriendelijkste lezing die ik kan geven is een vermoeden tot het willen redden van de underdog, de kleine vrouw tegenover de rijke baas. Een minder vriendelijke is dat deze moralistische vrouw de viezigheid van amorele seks met elk beschikbaar middel wil opruimen. Tot er een geloofwaardige motivatie wordt gegeven, vermoed ik het laatste.
Naar aanleiding van het rapport heb ook ik een aanbeveling. Laten we de titel van Dettmeijer veranderen in Nationaal Activist aam veranderen in Nationaal Activist Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen, want van enige neutraliteit, die een rapporteur toch nodig heeft, is geenszins sprake.
de jurisprudentie zelfst.naamw. (v.) Uitspraak: [jyr?spru'd?n(t)si] uitspraken van rechters waaruit blijkt hoe ze denken over de toepassing van bepaalde wetten.Daar heb ik ook wel over geschreven de afgelopen tijd, en het geeft een duidelijk signaal af over hoe er met mensenhandel wordt omgegaan. Omdat dit rapport toch ook wel invloed gaat hebben op de Eerste Kamer, wil ik er op tijd mijn mening over geven.
Ik ga weer niet overal op in. Dan had ik ook tweehonderd pagina's nodig. Ik pak er alleen uit wat ik vind dat ik nu even moet zeggen. Een groot stuk is van Bouche, maar ik heb het wel aangepast. Heel hartelijk bedankt voor al je harde werk!
In dit rapport lees ik twee verhalen, de opsomming van de uitspraken van rechters, waar het dus eigenlijk over gaat, maar ook een verhaal wat er staat zonder dat het echt de bedoeling was, de insteek van Dettmeijer zelf, en hoe zij vindt dat er met mensenhandel moet worden omgegaan. Dat laatste ding, daar ga ik vooral opin.
Het rapport is voor een groot deel opsommen van hoe de wet in elkaar zit, en hoe de resultaten zijn in opzicht van het aantal veroordelingen. Er wordt gekeken naar hoe efficiënt de delen van de wet worden gebruikt voor het in de cel krijgen van mensen. Wordt wel gebruikt dat 273f lossere bepalingen heeft dan vergelijkbare wetten, zodat door creatief interpreteren nog een veroordeling erdoor gedrukt kan worden? Is wel voldoende gekeken naar mogelijkheden om strafverzwarende omstandigheden erbij te slepen?
Mensenhandel is een woord waar ik mee zit. Het gevoel dat mensen hebben als ze het over mensenhandel hebben, is simpel en duidelijk. Mensenhandel is verkeerd. Mensenhandel is moderne slavernij, horen we steeds maar weer van politici en ambtenaren. Dan hebben we beelden van mensen die in uitzichtloze situaties onder dwang worden gehouden, en uit worden gebuit. Daar is iedereen wel tegen. Ik ook. Alleen uitbuiters zouden voor zijn.
Daar houdt het alleen niet mee op. Het wetsartikel dat de vervolging van mensenhandel regelt, is namelijk nogal vreemd. Er staan dingen in die veel te vaag zijn (voor meerdere uitleg vatbaar, niet in gradatie specifiek). Er staan termen in (uitbuiting) die onvoldoende specifiek zijn. Er wordt in dit wetsartikel ook expliciet een lagere drempel gesteld voor vormen van deze uitbuiting in het geval van prostitutie, hoewel prostitutie een legaal beroep is.
Deze wet is al stokoud, maar is maar mondjesmaat gebruikt tot de hype over wijdverbreide internationale mensenhandelnetwerken een aantal jaren geleden op begon te komen. Hierna is dit artikel herhaaldelijk van stal gehaald in prostitutiegerelateerde zaken. Hij is nuttig om prostitutie mee aan te pakken, want de bepalingen komen uit oude verdragen die vooral bedoeld waren om blanke vrouwen uit de handen van buitenlandse slavenhandelaren te houden. In het begin van de twintigste eeuw, toen de verdragen werden gesloten, was "white slavery rings" een hot item. Pas een paar jaar geleden werden ook vormen van uitbuiting strafbaar gesteld die niet met de protitutie te maken hadden. Natuurlijk blijven de regels wel de prostitutie apart noemen, en blijft de drempel daar lager. Niemand heeft er ooit bij stilgestaan of deze regels nog wel passend zijn in een nieuwe tijd waar we prostitutie legaal noemen, ook al kijken we er nog steeds vreemd tegenaan.
De verdragen zijn in de loop van de tijd veranderd en verbreed, en de wet die nu op de boeken staat is het resultaat van verschillende verdragen en richtlijnen, waaronder die van de VN en de EU. In tegenstelling tot de meeste strafrechtelijke wetten, die duidelijk en solide een gedraging die schadelijk aan anderen is definiëren, en passend straffen, is het verdragsmateriaal waarop 273f is gestoeld vooral ingegeven door sentiment.
De Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen is ooit aangesteld omdat de mensenhandel een issue werd in de publieke opinie, maar wel eentje waar eigenlijk weinig aan vast te pakken was. Er zijn wetten zat die het strafbaar stellen om mensen af te persen, te bedreigen, geweld aan te doen, te verkrachten, te bestelen of gevangen te houden. Maar ze konden niets doen tegen iets wat vooral in de publieke opinie bestaat. De politiek stelt dan een commissie of een bureau in.
Er is één ding wat 273f wèl nuttig toevoegt, en dat is uitbuiting van een feitelijk overwicht. Een feitelijke machtsverhouding kan worden gebruikt om mensen te benadelen, en op weinig andere plekken in de wetgeving wordt dat zo specifiek erkend als in dit artikel. Helaas is dat een kleine minderheid van het daadwerkelijke gebruik.
Het rapport wijdt enkele tientallen pagina's aan een totaal kritiekloze beschouwing. Zonder spoor van ironie wordt eerst grif onderschreven dat bij 273f lid 1 sub 3 instemming van het slachtoffer van geen betekenis is, en bij de behandeling van minderjarigheid van het slachtoffer de verhoogde strafmaat voortkomt uit het feit dat de wetgever daarmee tot uitdrukking wilde brengen dat aan de wil van een minderjarige geen betekenis toekomt. Dat een minderjarig slachtoffer tot een hogere straf moet leiden is an sich natuurlijk geheel terecht, maar de gammele redenering die het rapport aanvoert is een aanfluiting.
Een onschuldig ogend paragraafje stelt dat in behandelde mensenhandelzaken betreffende de seksindustrie er "relatief vaker" sprake is van geweldsdelicten en overtredingen van de Wet Wapens en Munitie, en dat dit "wellicht het verschil in criminele sfeer rond de verschillende vormen van mensenhandel" illustreert. Dit is een nutteloze verdachtmaking middels "guilt by association".
De NRMSGtK verzucht dat er teveel verschil is in straftoemeting, en daar heeft ze wel gelijk in. Er moet één lijn worden getrokken. Helaas houdt dat voor Dettmeijer in dat elke rechtbank die nietzover gaat als de meest agressieve, niet hard genoeg zijn best doet. Er zit immers nog meer in de wet, dat eruitgehaald kan worden.
Ook verzucht de NRMSGtK herhaald dat rechters soms "ten onrechte" aantijgingen van mensenhandel in de prostitutie met dezelfde maatstaf meten als aantijgingen van mensenhandel in andere soorten bedrijvigheid. De wet specificeert immers expliciet dat bij prostitutie lichtvaardiger tot veroordelen over moet worden gegaan.
Alweer onkritisch is de behandeling van het feit dat er een hoog percentage van de verdachten in mensenhandelzaken wordt vrijgesproken. Met de vage, brede bepalingen in 273f, en de immer uitdijende opsporingsbevoegdheden waar de overheid zich gretig van bedient zou het leveren van panklare zaken telkens tot veroordeling moeten leiden - als het delict waarvan verdacht wordt tenminste echt bestaat.
De kritiekkraan gaat echter open in het geval van vrijspraak. Als een rechtbank zich houdt aan de geest van de wet zoals door de wetgever toegelicht:
"Mensenhandel is kort gezegd het dwingen - in ruime zin - van mensen om zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van (seksuele) diensten of om eigen organen beschikbaar te stellen. (...) Mensenhandel is (gericht op) uitbuiting. Bij de strafbaarstelling van mensenhandel staat het belang van het individu steeds voorop. Dat belang is het behoud van zijn of haar lichamelijke en geestelijke integriteit en persoonlijke vrijheid. De staat dient strafrechtelijke bescherming te bieden tegen aantasting van het recht op die integriteit en vrijheid."maar ook zich beperkt tot het gebruiken van de letter van de wet om tot veroordeling te komen, zonder zich van semantische trucjes te bedienen, is er volgens het rapport tekortgeschoten.
De wet, al zo breed in haar bewoordingen, is voor Dettmeijer nog steeds te beperkend. Fysiek geweld of dreiging daarmee moet gelijk worden gezien met "manipulatieve dwangmiddelen" of "psychisch geweld". Zo krachtig als ze eerder is dat alle mogelijkheden in de bewoordingen moeten worden aangewend om veroordelingen te scoren, zo snel is ze nu om de expliciete beperkingen in de wet weg te wuiven.
Er wordt nog even ingegaan op misbruik van een kwetsbare positie. Dettmeijer beroept zich weer op verdragen en de wet, maar dit is weer een vaag criterium om zo'n zware strafbaarstelling aan te koppelen.
Kritiek komt ook op een uitspraak van de rechtbank Leeuwarden, die van mensenhandel vrijspreekt in een zaak waar geen dwang is. Dettmeijer wijst op het feit dat er geen onvrijwilligheid of uitbuiting hoeft te zijn om tot veroordeling te komen. Zelfs de vage term "ertoe brengen" wordt op de meest toegankelijke wijze uitgelegd opdat zoveel mogelijk mensen veroordeeld kunnen worden.
Is Dettmeijer dan van indruk dat er veroordeeld moet worden, ook al is het niet zo erg? Als de rechtbank Den Bosch lid 12 sub 3 "een van de minst ernstige vormen van mensenhandel" noemt, steekt Dettmeijer een eigenaardige zinsnede af:
Zo is het evenmin begrijpelijk dat bij een strafoplegging ter zake sub 3 in hetEr moet volgens haar netzohard gestraft worden in het geval van een hoertje naar Nederland helpen, als iemand met geweld dwangarbeid opleggen.
voordeel mee zou wegen dat geen dwang is gebruikt, geweld achterwege is gebleven, de vrouw al in
de prostitutie zat, dan wel dat van een uitbuitingssituatie geen sprake was. Deze omstandigheden zijn
geen onderdeel van sub 3, betreffen dus niet de omstandigheden waaronder het feit is begaan en beho-
ren evenmin via de strafmotivering bij de beoordeling een rol te spelen. Mochten die omstandigheden
zich immers wel voordoen dan is al snel één van de andere subleden van toepassing.
Waar het echt de mist ingaat is in de conclusies, waar het voorgaande wordt geduid. In het begin van het hoofdstuk is een passage waar van de werkelijkheid flink wordt afgeweken:
Mensenhandel is een delict dat de samenleving ondermijnt. Het gaat soms gepaard met georganiseerdeHoe mensenhandel de samenleving ondermijnt is niet duidelijk. Het is te betwijfelen of ontwrichting van de samenleving hard te maken zou zijn. Dat het soms gepaard gaat met georganiseerde criminaliteit is ofwel onzinnig door het impliceren van een non-causaal samenkomen, ofwel onjuist omdat een oorzakelijk verband wordt gesuggereerd dat uit de feiten niet naar voren komt. Dat het "vaak" grensoverschrijdend is, wordt gefundeerd op het feit dat vele aangebrachte zaken lid 1 sub 3 bevatten. Dat is niet zo vreemd in het licht van het gemak waarmee dit artikel bewezen kan worden verklaard. Met de huidige stand van zaken moet een buitenlandse vrouw die sub 3 kan vermijden als een curiositeit worden beschouwd. Het huidige prostitutiebeleid maakt dit immers haast onmogelijk. Hoeveel geld er wordt verdiend is gebaseerd op wilde schattingen, die het niveau van inkomsten zwaar overschatten en de onkosten bagatelliseren. Het is daarbuiten onbelangrijk als het misdrijf op haar gehalte van onrecht wordt beoordeeld. De reden dat het wordt aangehaald is om te benadrukken hoe aantrekkelijk het uitoefenen van mensenhandel zou zijn, opdat de magistratuur makkelijker meegaat in het zwaarder bestraffen. Mensenrechten worden geschonden, want zoals herhaaldelijk in het rapport staat is mensenrechtenschending automatisch het geval bij mensenhandel. Prostitutie wordt automatisch met het schenden van persoonlijke integriteit gelijkgesteld. Zelfs bij vrijwilligheid, zoals in de wet blijkt. Dat dit onjuist is kan men elders in dit blog duidelijk lezen. Het gebruik van "faciliteerders" is waar het hele artikel om draait, en wat gelezen moet worden in verspreiden als een olievlek is onduidelijk. Aan te nemen is dat het een alarmistische beeldspraak voor de bühne is, zonder inhoud. Dat preventie onvoldoende effect sorteert, alsmede de suggestie dat het een veel voorkomend misdrijf is, zijn nergens op gefundeerd. Toch is de publieke opinie reeds zover gekneed dat dit bij weinigen vragen op zal roepen.
criminaliteit, het is vaak grensoverschrijdend, er wordt veel geld mee verdiend en mensenrechten wor-
den geschonden. Het is een vorm van criminaliteit, waarbij gebruik wordt gemaakt van faciliteerders
waardoor de gevolgen zich als een olievlek kunnen verspreiden. Zowel het feit dat zoveel Nederlandse
daders als zoveel Nederlandse, ook minderjarige, slachtoffers hierbij zijn betrokken en dat preventieve
maatregelen onvoldoende effect sorteren is een reden tot ernstige zorg.
Zo zie je maar, een enkel paragraafje bevat al een kluwen fouten en ijdele veronderstellingen.
De indruk die uit het rapport kon worden gelezen, is minder één van een rapport omtrent jurisprudentie, en meer één van een activiste die de rechtspraak maant meer te veroordelen, meer mee te gaan in de aanklacht, meer in te vullen voor de aanklager, en de lezing van de wet hier zoveel mogelijk voor op te rekken. Dettmeijer manifesteert een gespleten persoonlijkheid. Als de wet beperkingen oplegt, wordt hier met vage semantiek zoveel mogelijk ruimte in gezocht, maar een letterlijke lezing wordt vermanend opgelegd aan wie de letterlijke bewoordingen in de wet niet als dwingend tot veroordelen behandelt, of tot hun uiterste uitbuit op jacht naar zo veel mogelijk straftoemeting.
De motivatie die Dettmeijer opvoert is het bestrijden van ernstige mensenrechtenschendingen. Ze gaat echter naadloos over in het voorvechten van vervolging van mensen die aanzienlijk minder ingrijpende zaken doen (zoals sub 3, natuurlijk), op dezelfde titel. Dwang en geweld, waar als motivatie mee begonnen is, zijn luttele pagina's later niet meer belangrijk. Ook zonder die bagatellen kan immers met de huidige wet al veroordeeld worden. Ze staat voor dat kleine onbenullige misstandjes over één kam worden geschoren met de gruwelen die het gesundenes Volksempfinden al met de bedrieglijke term "mensenhandel" associeert, en die worden gebruikt om het grove machtsgebruik en de vage wet te rechtvaardigen.
Kennelijk zit de motivatie dus anders. Het blijft gissen, maar er is onmiskenbaar een zweem van moralistische instelling te lezen in de tekst. De vriendelijkste lezing die ik kan geven is een vermoeden tot het willen redden van de underdog, de kleine vrouw tegenover de rijke baas. Een minder vriendelijke is dat deze moralistische vrouw de viezigheid van amorele seks met elk beschikbaar middel wil opruimen. Tot er een geloofwaardige motivatie wordt gegeven, vermoed ik het laatste.
Naar aanleiding van het rapport heb ook ik een aanbeveling. Laten we de titel van Dettmeijer veranderen in Nationaal Activist aam veranderen in Nationaal Activist Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen, want van enige neutraliteit, die een rapporteur toch nodig heeft, is geenszins sprake.
maandag 22 oktober 2012
Ik ben geen dokter
Als hoer ben je soms een verleidster, soms een vriendin, soms ook gewoon een lekker dier, maar er zit ook wel meer aan vast. Je wordt ook verwacht om te kunnen gaan met soms vreemde mannen, en je kan te maken krijgen met al die heftige emoties die voor de meeste mensen toch aan seks vastzitten. Soms komt er vanalles los, waar de man helemaal niet op gerekend had.
Je krijgt ook een hoop te horen over hun vrouw, of hun baan, of hun sociale kring. Daar willen ze niet alleen zich over uiten, ze willen ook erg graag weten wat jouw mening erover is. Ze komen er niet voor naar je toe, maar als mannen goeie seks met je hebben, krijg je een soort intieme band, die soms wel verder gaat dan alleen seks. Ze gaan je dan vertellen over wat ze op hun hart hebben.
Dat kan soms goed uitpakken, sommige vaste klanten wil ik wel vrienden noemen. Maar soms is het ook verkeerd. Sommige mannen willen je niet meer zien als ze hun hart hebben uitgestort. Ik denk dat ze gewoon een beetje beschaamd zijn als ze zich zo hebben blootgegeven. Natuurlijk is dat niet nodig, maar seks is best veel emotie, en als zo'n man zich niet meer op zijn gemak voelt met mij, wordt het toch niets meer.
Ik zie het als een stukje van mijn werk. Niet echt een belangrijk stuk, want als ze hun verhaal maar kunnen doen zijn ze al blij. Ik heb er niet echt veel werk mee. Het zorgt voor meer intimiteit, en daardoor wordt het ook makkelijker voor ze om zich in de seks te kunnen storten. Dan word ik ook weer meer gewaardeerd. Daarvoor ben ik ook wel bereid om de tijd soms een beetje uit te laten lopen, om de man zijn verhaal te laten doen. Dat moet ik natuurlijk wel in de hand houden.
Het is minder goed wanneer de man begint over zijn relatie, en dan advies wil. Een beetje klagen, of soms juist zijn vrouw ophemelen, dat is prima. Ik luister wel naar zijn verhalen. Maar soms willen ze relatieadvies. Dan begrijp ik wel dat ze zich makkelijker naar me openen, omdat ze net in me klaargekomen zijn, maar ik heb geen idee wat voor advies ik moet geven. Ik ben ook erg bang om een slecht advies te geven, want ik heb toch wel een dominante positie door mijn werk. Ik word wel serieus genomen als ze me zoiets vragen.
Ik ben met relaties voor mezelf al nietzogoed, en dan moet ik hem nog eens advies gaan geven. Dat kan natuurlijk niet. Ik kan weleens zien dat er héél duidelijk iets niet goed is. Dan kan ik weleens huiverig een suggestie doen. En dat moet ik gewoon afleren, want het is nog nooit goed gegaan! Iedere keer was er wel iets waardoor ik achteraf dacht dat ik het beter stil had kunnen houden.
Soms had ik gezegd dat hij iets moest proberen, en dat ging mis, dat was mijn schuld. Soms zeg ik dat het iets is wat hij beter kan accepteren, dat valt ook niet lekker, omdat ik hem vertel dat het nooit zal veranderen. Soms vertel ik dat hij genoeg andere vrouwen kan krijgen, en hij denkt dat ik hem probeer te strikken. Het loopt nooit goed af. Dat kan zijn omdat mijn advies heel slecht was, maar ik denk eigenlijk dat het aan mijn positie ligt.
Wat me wel opvalt is dat mannen nogal eens aan me vragen wat ze met hun lijf aan moeten, zoals ze eigenlijk aan hun dokter moesten vragen. Ik heb dat pas sinds een paar jaar, want toen ik nog groen was overkwam me dat nauwelijks. Nu hoor ik het veel vaker. Misschien is het wel omdat ik nu zo duidelijk door de wol ben geverfd.
Er zijn blijkbaar best wel veel mannen die niet naar de huisarts durven met dingen. Dat vind ik raar, die man is voor mij echt iemand die ik de smerigste dingen zonder blikken of blozen kan vertellen. Bij mij durven ze vragen te stellen, omdat ze weten dat ik al een hoop naakte mannen van heel dichtbij heb gezien.
Vooral de mannen die zuinig op zichzelf zijn, en netjes condooms gebruiken, maken zich weleens zorgen over of ze een SOA hebben. Dan kijk ik altijd wel, graag zelfs. Want als ze iets lelijks hebben, wil ik ook niet meer met ze werken. Het klinkt oneerlijk, maar ik moet echt aan mijn veiligheid denken. Meestal maken ze zich dan druk om bobbeltjes, puistjes, of moedervlekjes. Ik heb met zo'n man nog niet echt iets gezien wat bij een SOA hoort.
Maar ik zeg nooit dat het niets is, want ik ben geen dokter! Ik kan ze niet geruststellen. Ik kan alleen zeggen dat voor mij het er niet eng uitziet, maar dat ze even langs hun huisarts moeten gaan. Ze zeggen dan geen nee, maar ik zie ze ook niet het serieus nemen. Ik denk dat ze op een snelle geruststelling hopen, iemand die tegen ze zegt dat het goedkomt. Gelukkig is het óók niet mijn baan, om ze wèl naar de huisarts te krijgen.
De meeste doktersvragen die ik krijg gaan over SOA, maar ook over potentie krijg ik wel vragen. Daar kan ik erg weinig mee. Ik ga ze niet aanraden om Viagra te gaan gebruiken, want volgens mijn dokter is het belangrijk dat mensen dat alleen op voorschrift gebruiken. En het kan zoveel redenen hebben, dat moet je niet aan mij vragen. Zelfs als je hem bij mij wèl omhoog krijgt, en bij de vrouw thuis niet.
Maar ik krijg ook genoeg bezorgde vragen over knobbeltjes, of kortademigheid, of steeds slechter zien. Ik weet dan eigenlijk nooit waarom ze daarover aan mij vragen wat ze moeten doen, maar ik ga er wel respectvol mee om. Het zit zo'n man wel dwars, en hij is er echt bezorgd over. Maar dat betekent wel dat ik alleen maar nadrukkelijk kan zeggen dat hij gewoon met zijn dokter moet praten.
Misschien vragen ze me het wel omdat ik laat zien dat ik goed in contact ben met hun lijf, en beter met hun lijf kan omgaan dan dat ze gewend zijn. Daar zit gewoon veel ervaring achter, niets meer. Maar die mannen denken dan dat je meteen alles ervan weet, en dat is niet zo. Misschien is het ook wel iets heel anders, ik weet het niet.
De enige vragen waar ik wel wat mee kan, is of zijn pik normaal is. De mannen die een abnormale pik hebben, vragen dat nooit, want die weten het al. En de mannen die het me vragen, hebben altijd precies een gemiddelde pik. Dat is natuurlijk iets wat je wèl aan een hoer kan vragen.
Je krijgt ook een hoop te horen over hun vrouw, of hun baan, of hun sociale kring. Daar willen ze niet alleen zich over uiten, ze willen ook erg graag weten wat jouw mening erover is. Ze komen er niet voor naar je toe, maar als mannen goeie seks met je hebben, krijg je een soort intieme band, die soms wel verder gaat dan alleen seks. Ze gaan je dan vertellen over wat ze op hun hart hebben.
Dat kan soms goed uitpakken, sommige vaste klanten wil ik wel vrienden noemen. Maar soms is het ook verkeerd. Sommige mannen willen je niet meer zien als ze hun hart hebben uitgestort. Ik denk dat ze gewoon een beetje beschaamd zijn als ze zich zo hebben blootgegeven. Natuurlijk is dat niet nodig, maar seks is best veel emotie, en als zo'n man zich niet meer op zijn gemak voelt met mij, wordt het toch niets meer.
Ik zie het als een stukje van mijn werk. Niet echt een belangrijk stuk, want als ze hun verhaal maar kunnen doen zijn ze al blij. Ik heb er niet echt veel werk mee. Het zorgt voor meer intimiteit, en daardoor wordt het ook makkelijker voor ze om zich in de seks te kunnen storten. Dan word ik ook weer meer gewaardeerd. Daarvoor ben ik ook wel bereid om de tijd soms een beetje uit te laten lopen, om de man zijn verhaal te laten doen. Dat moet ik natuurlijk wel in de hand houden.
Het is minder goed wanneer de man begint over zijn relatie, en dan advies wil. Een beetje klagen, of soms juist zijn vrouw ophemelen, dat is prima. Ik luister wel naar zijn verhalen. Maar soms willen ze relatieadvies. Dan begrijp ik wel dat ze zich makkelijker naar me openen, omdat ze net in me klaargekomen zijn, maar ik heb geen idee wat voor advies ik moet geven. Ik ben ook erg bang om een slecht advies te geven, want ik heb toch wel een dominante positie door mijn werk. Ik word wel serieus genomen als ze me zoiets vragen.
Ik ben met relaties voor mezelf al nietzogoed, en dan moet ik hem nog eens advies gaan geven. Dat kan natuurlijk niet. Ik kan weleens zien dat er héél duidelijk iets niet goed is. Dan kan ik weleens huiverig een suggestie doen. En dat moet ik gewoon afleren, want het is nog nooit goed gegaan! Iedere keer was er wel iets waardoor ik achteraf dacht dat ik het beter stil had kunnen houden.
Soms had ik gezegd dat hij iets moest proberen, en dat ging mis, dat was mijn schuld. Soms zeg ik dat het iets is wat hij beter kan accepteren, dat valt ook niet lekker, omdat ik hem vertel dat het nooit zal veranderen. Soms vertel ik dat hij genoeg andere vrouwen kan krijgen, en hij denkt dat ik hem probeer te strikken. Het loopt nooit goed af. Dat kan zijn omdat mijn advies heel slecht was, maar ik denk eigenlijk dat het aan mijn positie ligt.
Wat me wel opvalt is dat mannen nogal eens aan me vragen wat ze met hun lijf aan moeten, zoals ze eigenlijk aan hun dokter moesten vragen. Ik heb dat pas sinds een paar jaar, want toen ik nog groen was overkwam me dat nauwelijks. Nu hoor ik het veel vaker. Misschien is het wel omdat ik nu zo duidelijk door de wol ben geverfd.
Er zijn blijkbaar best wel veel mannen die niet naar de huisarts durven met dingen. Dat vind ik raar, die man is voor mij echt iemand die ik de smerigste dingen zonder blikken of blozen kan vertellen. Bij mij durven ze vragen te stellen, omdat ze weten dat ik al een hoop naakte mannen van heel dichtbij heb gezien.
Vooral de mannen die zuinig op zichzelf zijn, en netjes condooms gebruiken, maken zich weleens zorgen over of ze een SOA hebben. Dan kijk ik altijd wel, graag zelfs. Want als ze iets lelijks hebben, wil ik ook niet meer met ze werken. Het klinkt oneerlijk, maar ik moet echt aan mijn veiligheid denken. Meestal maken ze zich dan druk om bobbeltjes, puistjes, of moedervlekjes. Ik heb met zo'n man nog niet echt iets gezien wat bij een SOA hoort.
Maar ik zeg nooit dat het niets is, want ik ben geen dokter! Ik kan ze niet geruststellen. Ik kan alleen zeggen dat voor mij het er niet eng uitziet, maar dat ze even langs hun huisarts moeten gaan. Ze zeggen dan geen nee, maar ik zie ze ook niet het serieus nemen. Ik denk dat ze op een snelle geruststelling hopen, iemand die tegen ze zegt dat het goedkomt. Gelukkig is het óók niet mijn baan, om ze wèl naar de huisarts te krijgen.
De meeste doktersvragen die ik krijg gaan over SOA, maar ook over potentie krijg ik wel vragen. Daar kan ik erg weinig mee. Ik ga ze niet aanraden om Viagra te gaan gebruiken, want volgens mijn dokter is het belangrijk dat mensen dat alleen op voorschrift gebruiken. En het kan zoveel redenen hebben, dat moet je niet aan mij vragen. Zelfs als je hem bij mij wèl omhoog krijgt, en bij de vrouw thuis niet.
Maar ik krijg ook genoeg bezorgde vragen over knobbeltjes, of kortademigheid, of steeds slechter zien. Ik weet dan eigenlijk nooit waarom ze daarover aan mij vragen wat ze moeten doen, maar ik ga er wel respectvol mee om. Het zit zo'n man wel dwars, en hij is er echt bezorgd over. Maar dat betekent wel dat ik alleen maar nadrukkelijk kan zeggen dat hij gewoon met zijn dokter moet praten.
Misschien vragen ze me het wel omdat ik laat zien dat ik goed in contact ben met hun lijf, en beter met hun lijf kan omgaan dan dat ze gewend zijn. Daar zit gewoon veel ervaring achter, niets meer. Maar die mannen denken dan dat je meteen alles ervan weet, en dat is niet zo. Misschien is het ook wel iets heel anders, ik weet het niet.
De enige vragen waar ik wel wat mee kan, is of zijn pik normaal is. De mannen die een abnormale pik hebben, vragen dat nooit, want die weten het al. En de mannen die het me vragen, hebben altijd precies een gemiddelde pik. Dat is natuurlijk iets wat je wèl aan een hoer kan vragen.
donderdag 18 oktober 2012
Speciale rechters voor mensenhandel
In het nieuws vandaag staat een stukje over de aanbeveling van de Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen, Corinne Dettmeijer. Vandaag levert die weer een officiële rapportage af aan de minister, en daar wordt heel serieus mee omgegaan. Ze bepleit weer dat er aparte rechters moeten komen om in mensenhandelzaken op te treden. Lees het stukje maar hier.
Wat zou ik ertegen hebben dat er gespecialiseerde rechters komen, er is wat voor te zeggen dat je mensen moet laten oordelen die weten wat ze doen, en er is een hoop verschil hoe mensenhandelzaken nu uitpakken. Dat ben ik met Dettmeijer eens. Daar moet een eind aankomen. Maar zij en ik willen twee verschillende veranderingen.
Dettmeijer heeft al eerder aangegeven dat ze vindt dat rechters meer mee moeten gaan met de heksenjacht. Onder anderen het "juridisch pionieren" waar ik al eerder over schreef, maar ook het gehype over de mensenhandel in bredere zin levert namelijk zaken op die eigenlijk niet zomaar door de beugel kunnen. Sommige rechters behandelen het als een gewone rechtzaak, en dan komt er geen veroordeling van. Sommige gaan mee met de hype, en die veroordelen ook als het bewijs niet rond is.
Dettmeijer wil dat rechters meer gaan invullen met hun verwachtingen over mensenhandel als het bewijs niet rond is. Lees maar wat ze zelf schrijft:
Ik maak me er zorgen over hoe dat gaat. Ik maak wel een nieuwe tag aan over rechters, dan kunnen jullie het makkelijk teruglezen wat ik daar al eerder over schreef.
EDIT: De nieuwe rapportage is dus uit, je kan hem hier al lezen. En hier is de speech die erbijhoort. Wij moeten hem nog uitpluizen, ik zal kijken of ik daar nog volgende week een stukje over kan schrijven. Het heeft wel een beetje haast, de Eerste Kamer gaat beslissen op de dertigste of we de WRP gaan krijgen, en ik denk dat deze rapportage, en wat de media ervan gaan maken, grote invloed kunnen hebben.
Wat zou ik ertegen hebben dat er gespecialiseerde rechters komen, er is wat voor te zeggen dat je mensen moet laten oordelen die weten wat ze doen, en er is een hoop verschil hoe mensenhandelzaken nu uitpakken. Dat ben ik met Dettmeijer eens. Daar moet een eind aankomen. Maar zij en ik willen twee verschillende veranderingen.
Dettmeijer heeft al eerder aangegeven dat ze vindt dat rechters meer mee moeten gaan met de heksenjacht. Onder anderen het "juridisch pionieren" waar ik al eerder over schreef, maar ook het gehype over de mensenhandel in bredere zin levert namelijk zaken op die eigenlijk niet zomaar door de beugel kunnen. Sommige rechters behandelen het als een gewone rechtzaak, en dan komt er geen veroordeling van. Sommige gaan mee met de hype, en die veroordelen ook als het bewijs niet rond is.
Dettmeijer wil dat rechters meer gaan invullen met hun verwachtingen over mensenhandel als het bewijs niet rond is. Lees maar wat ze zelf schrijft:
''Uit mijn doorlichting komen zaken naar voren waarbij de dagvaarding niet nietig zou zijn verklaard of waarbij verdachten niet zouden zijn vrijgesproken indien de betrokken rechters zich steviger hadden kunnen verdiepen in de kennis die nodig is om deze complexe zaken te behandelen.''Ze schrijft hier expres niet "het bewijs" maar "de kennis die nodig is" en dat is niet per ongeluk, ze is rechter geweest, die weet het verschil wel. Dat is dus invullen wat er aan de hand is door informatie te gebruiken die je vantevoren al hebt besloten dat het waar is. Dat is dus een vooroordeel. Heb je daar dan rechters voor?
Ik maak me er zorgen over hoe dat gaat. Ik maak wel een nieuwe tag aan over rechters, dan kunnen jullie het makkelijk teruglezen wat ik daar al eerder over schreef.
EDIT: De nieuwe rapportage is dus uit, je kan hem hier al lezen. En hier is de speech die erbijhoort. Wij moeten hem nog uitpluizen, ik zal kijken of ik daar nog volgende week een stukje over kan schrijven. Het heeft wel een beetje haast, de Eerste Kamer gaat beslissen op de dertigste of we de WRP gaan krijgen, en ik denk dat deze rapportage, en wat de media ervan gaan maken, grote invloed kunnen hebben.
maandag 15 oktober 2012
Souvenirs en sporen
Prostitutie is vluchtig. Het is een hele ervaring terwijl je ermee bezig bent, maar als de man de deur uitloopt neemt hij niets met zich mee. Natuurlijk heeft hij wel de bevrediging, en de herinnering, maar de dienst die ik aan hem verkoop, is maar voor eventjes. Er zijn best wel veel mannen die dat eigenlijk jammer vinden. Als mensen een hoop geld uitgeven, willen ze er toch graag wel wat voor mee naar huis nemen.
Ik ben geen pretpark waar je foto's van jezelf laat maken, die je dan voor extra geld mee naar huis neemt voor in het album. Ik hou er helemaal niet van om op de foto te worden gezet door klanten. Ik vertel ze gewoon dat ze aan de foto's in de advertentie maar genoeg moeten hebben. Ik heb er juist heel goed voor gezorgd dat klanten discreet worden behandeld, en dat niets naar mij zal leiden.
Maar daar denken een aantal mannen toch wel anders over. Dat merk ik wel aan hoe vaak ik slipjes kwijt ben. Na de beurt blijf ik meestal even naakt terwijl de man afscheid neemt. Dat komt intiemer over. Bij sommige mannen doe ik het niet, want die hebben een hint nodig dat het voor hen ook tijd is om aan te kleden. En sommige mannen hebben toch wat moeite met naaktheid.
Ze hebben dus vaak de kans wel om mijn slipje te stelen. Dat gebeurt soms dus ook. Ik denk dat het erom gaat om een souvenir van me te hebben. Zo'n slipje draag ik nooit lang natuurlijk, maar er zit wel mijn parfum op. En een heel klein beetje van mijn eigen geur. Voor zo'n vent is het dan wel zonde dat ik die dingen hoogstens een uurtje eerder schoon aantrok.
Slipjes kosten me dus wel wat, maar het valt wel mee. Ik zie het toch als de kosten van zaken doen zoals ik het doe. Vaste klanten doen het bijna nooit, maar klanten voor een keertje vinden het toch soms leuk. Misschien ben ik een slipje per half jaar kwijt. Helaas stelen ze altijd de nieuwste, anders was het prima geweest omdat ik ze toch soms weg moet gooien. Ik snap ook wel dat ze liever wat moois meenemen.
Ik vind het veel moeilijker als ze andere dingen stelen. Ik ben een hangertje kwijtgeraakt op die manier, die ik van mijn grootmoeder had. Het was een glazen dingetje in nepzilver, maar ik was er wel erg aan gehecht. Ik weet niet wie het meegenomen had, anders was ik er wel achteraangegaan. Ik zorg sinds toen wel dat ik geen dierbare dingen in mijn kamertje laat slingeren. Ik ben soms veel te vertrouwend.
Toen ik nog groen was heb ik ook weleens gehad dat ze mijn ID uit mijn tas hadden gestolen op escort. Die heb ik nog op hoge poten teruggehaald. Die vent was een beetje gek ook, en het was een leerzaam moment. Het had veel erger kunnen zijn, soms is het beter om het zo te leren dan als het echt helemaal misgaat. Ik was toen heel makkelijk te chanteren, veel meer dan nu, en ik ben erg blij dat hij het er niet erger mee heeft gemaakt.
Als je niet uitkijkt, nemen ze van alles mee. Vooral vrouwelijke dingetjes, waar zo'n man echt niets aan zou hebben. Ik ben flessenopeners kwijtgeraakt, er is een hardroze puntenslijper gestolen, een koffiekopje, een dream catcher die ik had hangen, en meer dan één keer hebben mannen geprobeerd dildo's mee te nemen. Die zag ik dan wel op tijd, want dat moeten ze proberen terwijl ik er nog naast zit. Dat valt me dan wel op.
Ik begrijp het wel, maar kunnen ze het dan niet gewoon vragen? Ik heb mijn slipjes aan sommige vaste klanten wel zo meegegeven, en je kan ze zó van me kopen. Je hoeft niet te stelen. Ik denk dat er ook een soort pleziertje aan zit dat ze het stelen, ook al is dat wel een beetje kinderachtig vind ik.
Andersom heb je ook hoor. Er zijn niet alleen maar mannen die per ongeluk dingen laten liggen, maar je hebt ze ook die het echt expres doen. Soms is dat omdat ze het leuk vinden om dat later op te "moeten" komen halen, maar ik denk dat de meeste gewoon graag hun spoor achterlaten. Helaas is dat dan niet altijd een visitekaartje dat in de gleuf van mijn kluis wordt gestopt.
De sporen die mannen het leukst vinden om achter te laten, zijn krassen en blauwe plekken op mij. Dat klinkt heel raar, maar zoals ik oppas dat de man geen krassen naar zijn vrouw meeneemt, merk ik het echt wel als een vent echt probeert om de zuigzoenen, krassen, en knijpplekken te veroorzaken. Ik heb zelfs een keer een man gehad die een viltstift gebruikte om op me te schrijven terwijl we hondjes deden.
Zuigzoenen, krassen en blauwe plekken zijn pijnlijk, en die wil ik dus niet. Maar als ze per ongeluk gebeuren vind ik het niet zo'n probleem. Dat is heel anders. Het is het expres doen wat me nog het meeste irriteert. Dan vraag ik me soms ook af of hij me nou gewoon een spoor wil achterlaten, of dat hij me minder aantrekkelijk probeert te maken voor andere mannen. Als dat zo is, begrijpt hij de andere mannen niet. Daar komt nog wel een apart stukje over.
Ik vind het eigenlijk nog wel erger als ze sporen gaan maken in mijn werkflatje. Ik heb het dan over mannen die met een aansteker een kras in het hout van het bed maken, of met een potlood iets op mijn WC-deur schrijven, maar ook mannen die briefjes achter de spiegel stoppen. Ik begrijp dat niet. En soms vind ik het bedreigend, zoals een man die met een viltstift een kring om mijn deurbel tekende beneden aan het portiek.
Er was ook een vent die op mijn badkamerspiegel schreef met viltstift: "Ik heb haar eerder gehad." Dat heb ik schoongemaakt, maar als de spiegel beslaat kan ik het soms nog een beetje zien. Gelukkig is het niet echt meer te lezen. Ik vond dat een lage streek, want zo maakt hij wel mijn andere klanten van slag. Bezitterig zijn hoort bij een man, dat begrijp ik wel, maar zo hoeft het niet.
Als een vent een souvenir wil, kan hij het kopen of ik geef hem wel iets. Hij hoeft niet te stelen. Als een man een spoor wil achterlaten, ik heb zelfs een gastenboekje! Daar staan nog maar drie mannen in, allemaal zonder naam, maar het kan zo wel. Al dat gesteel en gevandaliseer heb je niet nodig. Ik weet wel dat het niet bij de regeltjes over hoerenlopen hoort, maar doe er nou gewoon open over, je krijgt wel wat je wil, en ik ben er dan een stuk relaxter over.
Ik ben geen pretpark waar je foto's van jezelf laat maken, die je dan voor extra geld mee naar huis neemt voor in het album. Ik hou er helemaal niet van om op de foto te worden gezet door klanten. Ik vertel ze gewoon dat ze aan de foto's in de advertentie maar genoeg moeten hebben. Ik heb er juist heel goed voor gezorgd dat klanten discreet worden behandeld, en dat niets naar mij zal leiden.
Maar daar denken een aantal mannen toch wel anders over. Dat merk ik wel aan hoe vaak ik slipjes kwijt ben. Na de beurt blijf ik meestal even naakt terwijl de man afscheid neemt. Dat komt intiemer over. Bij sommige mannen doe ik het niet, want die hebben een hint nodig dat het voor hen ook tijd is om aan te kleden. En sommige mannen hebben toch wat moeite met naaktheid.
Ze hebben dus vaak de kans wel om mijn slipje te stelen. Dat gebeurt soms dus ook. Ik denk dat het erom gaat om een souvenir van me te hebben. Zo'n slipje draag ik nooit lang natuurlijk, maar er zit wel mijn parfum op. En een heel klein beetje van mijn eigen geur. Voor zo'n vent is het dan wel zonde dat ik die dingen hoogstens een uurtje eerder schoon aantrok.
Slipjes kosten me dus wel wat, maar het valt wel mee. Ik zie het toch als de kosten van zaken doen zoals ik het doe. Vaste klanten doen het bijna nooit, maar klanten voor een keertje vinden het toch soms leuk. Misschien ben ik een slipje per half jaar kwijt. Helaas stelen ze altijd de nieuwste, anders was het prima geweest omdat ik ze toch soms weg moet gooien. Ik snap ook wel dat ze liever wat moois meenemen.
Ik vind het veel moeilijker als ze andere dingen stelen. Ik ben een hangertje kwijtgeraakt op die manier, die ik van mijn grootmoeder had. Het was een glazen dingetje in nepzilver, maar ik was er wel erg aan gehecht. Ik weet niet wie het meegenomen had, anders was ik er wel achteraangegaan. Ik zorg sinds toen wel dat ik geen dierbare dingen in mijn kamertje laat slingeren. Ik ben soms veel te vertrouwend.
Toen ik nog groen was heb ik ook weleens gehad dat ze mijn ID uit mijn tas hadden gestolen op escort. Die heb ik nog op hoge poten teruggehaald. Die vent was een beetje gek ook, en het was een leerzaam moment. Het had veel erger kunnen zijn, soms is het beter om het zo te leren dan als het echt helemaal misgaat. Ik was toen heel makkelijk te chanteren, veel meer dan nu, en ik ben erg blij dat hij het er niet erger mee heeft gemaakt.
Als je niet uitkijkt, nemen ze van alles mee. Vooral vrouwelijke dingetjes, waar zo'n man echt niets aan zou hebben. Ik ben flessenopeners kwijtgeraakt, er is een hardroze puntenslijper gestolen, een koffiekopje, een dream catcher die ik had hangen, en meer dan één keer hebben mannen geprobeerd dildo's mee te nemen. Die zag ik dan wel op tijd, want dat moeten ze proberen terwijl ik er nog naast zit. Dat valt me dan wel op.
Ik begrijp het wel, maar kunnen ze het dan niet gewoon vragen? Ik heb mijn slipjes aan sommige vaste klanten wel zo meegegeven, en je kan ze zó van me kopen. Je hoeft niet te stelen. Ik denk dat er ook een soort pleziertje aan zit dat ze het stelen, ook al is dat wel een beetje kinderachtig vind ik.
Andersom heb je ook hoor. Er zijn niet alleen maar mannen die per ongeluk dingen laten liggen, maar je hebt ze ook die het echt expres doen. Soms is dat omdat ze het leuk vinden om dat later op te "moeten" komen halen, maar ik denk dat de meeste gewoon graag hun spoor achterlaten. Helaas is dat dan niet altijd een visitekaartje dat in de gleuf van mijn kluis wordt gestopt.
De sporen die mannen het leukst vinden om achter te laten, zijn krassen en blauwe plekken op mij. Dat klinkt heel raar, maar zoals ik oppas dat de man geen krassen naar zijn vrouw meeneemt, merk ik het echt wel als een vent echt probeert om de zuigzoenen, krassen, en knijpplekken te veroorzaken. Ik heb zelfs een keer een man gehad die een viltstift gebruikte om op me te schrijven terwijl we hondjes deden.
Zuigzoenen, krassen en blauwe plekken zijn pijnlijk, en die wil ik dus niet. Maar als ze per ongeluk gebeuren vind ik het niet zo'n probleem. Dat is heel anders. Het is het expres doen wat me nog het meeste irriteert. Dan vraag ik me soms ook af of hij me nou gewoon een spoor wil achterlaten, of dat hij me minder aantrekkelijk probeert te maken voor andere mannen. Als dat zo is, begrijpt hij de andere mannen niet. Daar komt nog wel een apart stukje over.
Ik vind het eigenlijk nog wel erger als ze sporen gaan maken in mijn werkflatje. Ik heb het dan over mannen die met een aansteker een kras in het hout van het bed maken, of met een potlood iets op mijn WC-deur schrijven, maar ook mannen die briefjes achter de spiegel stoppen. Ik begrijp dat niet. En soms vind ik het bedreigend, zoals een man die met een viltstift een kring om mijn deurbel tekende beneden aan het portiek.
Er was ook een vent die op mijn badkamerspiegel schreef met viltstift: "Ik heb haar eerder gehad." Dat heb ik schoongemaakt, maar als de spiegel beslaat kan ik het soms nog een beetje zien. Gelukkig is het niet echt meer te lezen. Ik vond dat een lage streek, want zo maakt hij wel mijn andere klanten van slag. Bezitterig zijn hoort bij een man, dat begrijp ik wel, maar zo hoeft het niet.
Als een vent een souvenir wil, kan hij het kopen of ik geef hem wel iets. Hij hoeft niet te stelen. Als een man een spoor wil achterlaten, ik heb zelfs een gastenboekje! Daar staan nog maar drie mannen in, allemaal zonder naam, maar het kan zo wel. Al dat gesteel en gevandaliseer heb je niet nodig. Ik weet wel dat het niet bij de regeltjes over hoerenlopen hoort, maar doe er nou gewoon open over, je krijgt wel wat je wil, en ik ben er dan een stuk relaxter over.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
