maandag 20 augustus 2018

Antwoord op: Hoeren slopen gezinnetjes

De meeste uitspraken en ideeën waar ik op moet reageren zijn dingen die liefst óver ons, maar niet tégen ons worden gezegd. Heel veel mensen in het publieke debat over prostitutie willen liefst geen confrontatie met sekswerkers. Er is wel een groep die daar juist wèl voor komt, en dat is de vrouwen die boos op ons zijn omdat ze denken dat we hun gezin stuk gaan maken. En die ons daarvoor verantwoordelijk willen houden.

Ik krijg ze regelmatig in mijn mail, soms ook in mijn reacties, en voor de rest komen ze afentoe eens naar voren in het publieke debat, maar weinig. Ik ga altijd wel op ze in, maar daar komen ze niet voor. Ze komen hun zegje doen, en dan zijn ze er klaar mee, en willen niet in discussie. Dus die leer ik ook nooit realistischer kijken naar wat er nou echt gebeurt, en of het wel klopt wat ze zeggen.

Want het klopt niet.

Hoeren slopen geen gezinnetjes. We zijn seksuele dienstverleners, en we hebben helemaal niets temaken met de relaties van onze klanten. Ja, we krijgen er genoeg over te horen, en we zijn een bliksemafleider voor alle frustraties die er in zo'n gezin opbouwen, maar voor ons is er helemaal geen nut aan om in iemands huwelijk te stoken. En dat doen we dus ook helemaal niet.

Het is ook gewoon beter als je vent naar een hoer gaat dan een nummertje maakt met de secretaresse, zijn baas, of de koffiedame op zijn werk. Daar loopt hij veel meer risico op SOA, die let minder op of ze kindertjes maakt, en die wil aandacht. En als het seksueel klikt, gaan die een relatie aan. Dat kan zeker wel ten koste van je gezin gaan, want dat zijn allemaal dingen die een man toch het idee geven dat hij ergens anders beter terechtkan.

Een man die bij de hoeren komt, wéét dat het voorbij is zodra hij de deur uitloopt. Die is niet bezig een liefdesrelatie met ons op te bouwen. Die is gericht op de seks, zonder al die relatieboel eromheen. Dat is vaak juist de réden dat hij bij ons komt en niet het met de buurvrouw aanlegt. Bij ons kan hij terecht voor het seksuele avontuur dat hij afentoe nodigheeft, zonderdat daar gevolgen aan zijn voor de rest van zijn leven.

Bij ons kan een man dat tenminste veilig kwijt. Veilig voor zichzelf, veilig voor zijn gezinnetje, en veilig voor de vrouwen waar hij anders achteraan moet. Hij leeft in een cultuur waar zijn jagersinstinkten worden verdrukt, en waar normale seksuele behoeftes abnormaal zijn gemaakt. Doordat wij er zijn kan hij zijn leven volgens de regeltjes leven, met afentoe een uitstapje waar niemand van hoeft te weten, en niemand last van heeft.

Maar toch blijven er verwijten komen over dat wij het mogelijk, of te màkkelijk maken om vreemd te gaan. Alsof een man daar niet gewoon zelf zijn eigen keuzes in moet maken, maar de wereld maar moet worden gevormd zodat het niet anders kàn dan dat hij zich aan de regeltjes van het relatiedenken houdt. Terwijl de hoererij nou juist zijn plekje heeft in onze cultuur omdat we de tekortkomingen van het relatiedenken kunnen opvangen. Dat sloopt relaties dus niet.

We redden relaties eerder. Ik kan niet tellen hoeveel mannen me vertellen dat ze niet weten wat ze met hun huwelijk aanmoeten, en na een paar hete dates het allemaal weer veel rooskleuriger zien. En ik kan niet voor alle collega's spreken, maar ik hoor dat veel collega's net als ik doen, en een vent proberen op te beuren over zijn relatie, en hem afraden om radikaal te kappen, waar zoveel mannen stiekem over fantaseren.

Vrouwen die mij verwijten dat ik hun mannen welkom heet, mogen weleens naar zichzelf kijken. Als zij zo overtuigd zijn van de waarde van hun gezin, de trouw, de seks die ze hebben, en van de regels die zo heilig zijn, hoe verklaren ze dan dat hun man uberhaupt naar me táált? Hebben ze hun man niet genoeg in de hand? Hebben ze hem niet genoeg geleerd? Geven ze hem misschien niet alles wat hij nodigheeft? Of moeten ze eens naar hun overtuigingen gaan kijken?

Nee, hoerenhaten is makkelijker. Als die hoer er niet was waar hun man heenkan, dan zou hij netjes thuiszitten en de gelukkige huisvader spelen. Waar die frustratie dan heenmoet die hij bij door ons nu niet heeft, daar denkt ze niet over na. Want hij heeft geen rècht op die frustratie, dus dan bestáát die ook niet, toch? Zonder te bedenken dat zo denken over rechten op je instinkten misschien is waarom hij zelfs bij mij terechtkomt als hij echt gelooft in de regeltjes.

Denk je echt, ècht dat een man alleen bij zijn gezinnetje blijft omdat hij nergens anders seks kan krijgen? Dat hij niets om zijn vrouw en kinderen zou geven als hij er niet mee kocht dat hij afentoe eens amateurseks mag hebben met steeds dezelfde aftakelende vrouw? En ben jij dan ooknog verbeten die ruilhandel aan het verdedigen tegen betere deals die hij buiten zijn gezin kan krijgen? Dan ben je zelf dus ook een hoer, maar dan eentje die de concurrentie niet aankan.

11 opmerkingen:

Mkz zei

Ik vind je soms wél een beetje neerbuigend over vrouwen in vaste relaties. Komt mogelijk ook omdat ikzelf donders goed weet dat ik niet kan tippen qua mysterie en uiterlijk aan hoeren. Ik ben de manager van het gezin, ik heb inmiddels een heel andere rol dan die van sexy stoeipoes die ik in het begin van de relatie had. En ja, twee zwangerschappen eisen hun tol ook fysiek.



Maar los daarvan is het natuurlijk niet de schuld des hoers als man vreemd gaat. Dat is nu gewoon echt de schuld van de man. Die kiest ervoor wel of niet monogaam te zijn en er wel of niet eerlijk over te zijn. Dus, wat een onzin om jou en je collegae daar de schuld over te geven. Vreemdgaan is gewoon ruk, als je hebt afgesproken dat niet te doen met elkaar. Maar hoeren hebben daar niks mee te doen. Vind het ook altijd zo onzin als je dan in films ziet dat de 3e partij een klap krijgt of zo. Die heeft toch niemand eeuwige trouw beloofd? Wat heeft die er nou mee van doen.

Anoniem zei

Een waarheid als een koe. Absoluut en volledig met je posting eens. Veel mannen hadden hun huwelijk allang opgegeven als ze niet af en toe een beetje seksueel en emotioneel uit kunnen blazen bij de hoer(en) van hun keuze.

Een hoer heeft geen enkel belang om zo een huwelijk te laten exploderen. Geen enkel belang. Integendeel.

Anoniem zei

Zo! Fel stukje! Maar ik ben het voor zeker 90% met je eens. Nee, hoeren slopen geen gezinnetjes. Als een man besluit om naar de hoeren te gaan komt dat bijna altijd omdat er iets in zijn relatie niet meer lekker loopt. Soms is dat de seks, soms is dat een gevoel van benauwdheid binnen de relatie, soms is het een opspelend mannelijk jagersinstinct.
Mensen zijn van nature niet monogaam, monogamie is het uitvloeisel van een systeem waarin het om sociaal-culturele redenen (gezin, financiën etc.) nu eenmaal handiger is om samen door het leven te gaan.
Niet voor niets is vreemdgaan wijdverbreid. En niet alleen mannen, ook vrouwen doen het. Begrijp me goed, ik keur het niet goed, ik veroordeel het niet, ik constateer slechts. Blijkbaar is de oerdrang van 'af en toe een ander' moeilijk in te tomen.

Ik snap heel goed dat een relatie waarin beide partners elkaar trouw hebben beloofd gaat wankelen als een van de partners vreemdgaat. Vreemdgaan is een bedreiging voor een relatie. Toch heeft zondares helemaal gelijk als ze schrijft 'dat het beter is dat je vent naar een hoer gaat dan dat hij een nummertje maakt met z'n secretaresse of de koffiedame'. Met een hoer is er geen sprake van een emotionele relatie, met de secretaresse (mogelijk) wel. Hoerenlopen draait om seks, het komt niet voort uit de wil om met de vaste partner te breken.

Zelf heb ik altijd moeite gehad met vaste relaties. Ik ben gehecht aan mijn vrijheid, al sluit ik mijn ogen niet voor de voordelen die een warme en liefdevolle relatie biedt. Voor mij was (en is) het hoerenlopen een uitkomst. Het past bij me. Ik prijs me gelukkig dat ik een paar jaar geleden een partner heb gevonden die een oogje dichtknijpt als ik weer eens naar de hoeren wil.

B.

Anoniem zei

Ik had een vrouw die me de kanker stond te schreeuwen voor mijn raam dat ik van haar man af moest blijven. Echt dat je denkt die is gestoord. Die ging helemaal wappie over dat haar man een wippie had gemaakt en die dacht dat dat met mij was. Ik heb haar gewoon maar laten shcreeuwen. Die wijven moeten gewoon zich scheren en afvllen, dan hoeven ze niet hun onzekerheid op ons af te reageren.

Mkz zei

Hoi B! Mag ik wat vragen? Ik bedoel het niet gemeen of naar, maar ik ben nieuwsgierig!


Je zegt dat je partner een oogje dichtknijpt als je naar de hoeren gaat. Ten eerste vind ik het fijn voor je dat je relatie en je hobby niet onder elkaar lijden :) Maar hoe werkt dat dan? Ik zou zeggen, als je het echt niet wil als partner doet het haar zeer en lijdt ze er onder (ik neem aan dat jij dat ook niet wil) maar als ze er geen problemen mee heeft, hoe is het dan oogje dichtknijpen? Ik ben soms wat zwartwit daarin, maar voor mezelf zou ik het denk ik liever open en bloot hebben en ik snap het "oogje dichtknijpen" niet zo goed. (Ook met andere dingen, trouwens!)


Ik hoop niet dat dit aanvallend overkomt. Ik ben oprecht benieuwd.

Abaalser zei

Wat ik jammer vind is dat de Zondares het niet bekijkt vanuit het perspectief van die vrouwen. Door fel uit te halen kom je niet tot wederzijds begrip. Zondares is degene die het faciliteert en die vrouwen zijn gekwetst. Het zou mij niet verbazen dat dit onderliggende oorzaak is van het stigma.
Voor een hoer is het zakelijk, ze vullen een gat op in de markt. Vergelijkbaar met een drugsdealer, een kwestie van vraag en aanbod. En er is altijd vraag. Voor die gekwetste vrouwen is het persoonlijk en dan word het heel moeilijk om tot begrip te komen want je praat niet over hetzelfde.

Anoniem zei

Antwoord voor Mkz

Allereerst. Nee, je komt niet gemeen of aanvallend over. Ik wil best proberen om je vraag te beantwoorden, maar ik hoop niet dat dit tot verdere discussie leidt, want per slot van rekening gaat het hier over het stukje van zondares en niet over mijn mening.
Misschien heb ik me verkeerd uitgedrukt als ik het heb over een oogje dichtknijpen of misschien begrijp ik je niet helemaal.

Eerst wat achtergrond. Ik heb relaties altijd nogal moeilijk gevonden, in meerdere opzichten. De liefde en de geborgenheid van een vaste relatie spraken mij zeker aan, maar vaak waren het altijd dezelfde dingen waarop het uiteindelijk mis liep. Allereerst hadden mijn vriendinnen (veel meer dan ik) de behoefte om altijd alles samen te doen. Natuurlijk was ik best bereid om ze daarin tegemoet te komen, maar blijkbaar niet in de mate die zij wenselijk of 'normaal' vonden. Ook had ik het moeilijk met het feit dat een vaste relatie blijkbaar ook betekende dat ik voor de rest van mijn leven nog maar met een persoon seks kon hebben. Anderen hebben daar blijkbaar veel minder problemen mee, maar voor mij was dat toch erg benauwend. Mijn relaties liepen uiteindelijk allemaal stuk. Het was niet zo dat ik mijn partners telkens weer bedroog, het kwam vooral omdat we er in gesprekken achterkwamen dat we heel verschillende verwachtingen van onze relatie hadden.

Het leven van een vrijgezel paste in ieder geval veel beter bij me. En omdat ik wel behoefte had aan seks, koos ik steeds vaker voor one night stands en voor seks met hoeren. Zo had ik wel de lusten, maar niet de lasten. Misschien was dit egoïstisch, noem het zoals je wil, maar op deze manier voorkwam ik veel relatieleed. Bovendien paste ik prima in de wereld van betaalde seks en omdat ik geen relaties had, deed ik er ook niemand kwaad mee.

Jarenlang heb ik geen relatie gehad. Tot ik mijn huidige vriendin ontmoette. Eerst hield ik de relatie tegen, omdat ik bang was die uiteindelijk toch weer stuk zou lopen. Ik kende mezelf, nietwaar? Maar na vele uren praten kwamen we allebei tot de conclusie dat we toch met elkaar verder wilden. Dat was de basis en zo hebben we een modus gevonden om samen verder te gaan.
De relatie die we nu hebben werkt voor ons allebei. We doen veel leuke dingen samen en we hebben een goed seksleven. En ja, mijn vriendin heeft geaccepteerd dat ik daarnaast ook nog af en toe naar de hoeren ga. Misschien is dit gek in de ogen van anderen, maar ik denk dat ze niet alleen begrip heeft voor mijn noden, maar ook erg goed beseft dat seks met een hoer van een andere orde is dan, zeg maar, vreemdgaan met een collega of met iemand van de tennisclub. Hiermee wil ik zeker niet zeggen dat elke vrouw dit maar van haar man zou moeten accepteren, maar voor mij en mijn vriendin werkt het. Natuurlijk zou je het een concessie van haar kunnen noemen, een soort tegemoetkoming naar mij toe, want ook al is ze redelijk ruimdenkend, ik denk niet dat dit helemaal haar ideaalbeeld is. Maar ja, zijn relaties ooit 100% ideaal? En dan nog, ik heb zeker ook concessies gedaan, niet zozeer op het seksuele vlak, maar wel op andere gebieden. Met betrekking tot zaken die voor haar heel belangrijk zijn. Waar het om gaat is dat er nog (ruim) genoeg overblijft om het samen leuk en plezierig te hebben. En geloof me, dat hebben we.

Je ziet, ik doe niks achter haar rug om, zo zit ik niet in elkaar. Als ik eerder heb geschreven dat ze een oogje dichtknijpt, bedoel ik dat ik expliciet toestemming van haar heb om naar de hoeren te gaan. Voor alle duidelijkheid, vreemdgaan, bijv. met een collega of iemand van de tennisclub, doe ik niet, ik beperk me tot betaalde seks, met meiden met wie ik verder geen band heb. En uiteraard doe ik alles met condoom.

Ik denk niet dat er veel stellen zijn met soortgelijke afspraken, maar voor ons is het een goede manier om twee nogal verschillende persoonlijkheden te verenigen in een relatie die voor beiden werkt.

B.

TK zei

FUCK
DIE
GEZINNETJES!

Anoniem zei

Kots

TK zei

@Anoniem Als je de stukjes van Zondares niet leuk vindt, dan kun je beter iets anders gaan lezen. Persoonlijk vind ik de stukjes van Zondares heel boeiend.
– Elk beroep heeft z'n goede en z'n slechte kanten. Daar staat hoererij niet alleen in.

Willemijn Biemond zei

Het is een beetje lastig verhaal.

Of er zoiets bestaat als relatiedenken, weet ik niet hoor. Er is in de jaren 60 best wel geëxperimenteerd met communes en met vrije seks. Maar uiteindelijk zijn mensen nogal tegenstrijdig in hun verlangens.
Ze willen vrijheid, maar ze zijn ook jaloers als ze hun partner met een ander moeten delen. Dat is allebei heel menselijk denk ik. De emoties die het allemaal oproept, horen er gewoon bij. Bij het dilemma dus.

Dat herken ik ook wel van mezelf, ik zou best een mannenharem willen. Dan moeten die mannen wel allemaal trouw zijn aan mij, anders word ik jaloers uiteraard. Heb nog geen mannen bereid gevonden hiervoor, haha.