maandag 27 juni 2016

Antwoord op: Een kijkje achter de schermen

Hoevaak hoor je niet dat een TV-programma een kijkje achter de schermen wil geven bij de prostitutie? Hoevaak is het niet gerechtvaardigd door iemand dat ze haar oordeel over prostitutie geeft omdat ze als hulpverlener of politieagent een kijkje achter de schermen heeft genomen? En hoevaak vragen mensen wel niet naar je bizarste en meest lachwekkende verhalen om zogenaamd een kijkje achter de schermen te krijgen in de prostitutie?

De verhalen die erbij verzonnen zijn, en door de maatschappij worden gezien als het ware verhaal, wat je aanhangt als je niet romantisch of naïef bent, zijn over wilde toneeltjes met levens die ondersteboven zijn, omdat je anders toch niet zou gaan seksen voor geld. Want er moet achter die schermen flink wat raar en mìs zijn in je leven, voordat seks hebben voor geld een keus zou zijn die je zou nemen.

Onzin natuurlijk.

Niet alleen onzin dat je leven ondersteboven moet zijn voordat je gaat hoeren, niet alleen dat er achter de schermen de reden verstopt moet zijn dat we sekswerk doen, maar vooral dat er vanalles achter de schermen ìs. Want daar is juist veel minder van dan mensen denken. Achter de schermen blijken we vooral gewoon mensen te zijn, en geen grote spannende duistere geheimen met ons mee te dragen.

Als je hoert ben je bezig om je klanten te verleiden, en een leuke beurt te geven. In tegenstelling tot wat nog stééds door véélteveel mensen wordt gedacht, vinden klanten het erg belangrijk dat jij er ook lekker in meegaat. Dat jij ook een geile beurt eraan hebt. Dat is natuurlijk niet te doen. Wij zijn ook maar mensen, en de ergste nymfomane houdt het niet vol als ze voltijds gaat, om het iedere keer geil te blijven vinden.

Bovendien werkt echt geil zijn vaak niet, omdat de klant het niet goed begrijpt, niet goed herkent, of er gewoon niet mee klikt wat jij voor seksuele aanleg hebt. Het is veel beter om een illusie te scheppen, en de klant daarin te laten werken, want zo ben jij makkelijk de situatie de baas, je kan hem geven wat hij wil, en de klant is blij want hij denkt dat hij zijn volmaakte partner heeft gevonden, en jou heeft gegeven waar jij zo keihard op klaarkwam.

Je doet je dus voor als iemand die een klik met hem heeft. Je doet alsof je reageert op hoe hij je stimuleert, op zijn uiterlijk of persoonlijkheid, of op zijn humor of zijn seksualiteit. Je doet je best om hem te laten voelen dat je iemand bent die met hem klikt, iemand die zijn inborst begrijpt, iemand die seksueel is, die benaderbaar is, maar vooral als iemand met mysterieuze achtergronden. Zelfs als je eigenlijk open kaart speelt.

Mysterieus heeft namelijk voordelen. Vooral dat je niet een heel levensverhaal bij elke klant moet verzinnen èn onthouden voor volgende keer, maar ook dat mysterieus op zichzelf al iets is wat mensen spannend en opwindend vinden. Bovendien win je het toch nooit van zijn fantasie, als het eropaankomt om met spannende gedachtes in te vullen wat je allemaal voor leegtes overlaat.

Dat moet wel. Al was het maar omdat als je zou laten zien hoe je echt bent, hoe seksueel je bent, hoe gemotiveerd je bent, hoe goed je in je vel zit, hoeveel je geleerd hebt, dat hij je dan gewoon niet zou gelóven. Dat zou hij een te overdreven seksueel plaatje vinden. Heel veel meiden moeten daaraan wennen als ze nog groen zijn. Je klanten zelfs geloven niet dat je echt gewoon seksueel ontwikkeld bent en goed met jezelf om kan gaan.

Het wordt al snel gewoon logisch om een persona te maken die je aan klanten laat zien. Per klant stel je dat een beetje bij, en je hebt al snel je illusie. Die klanten zien precies wat ze willen zien, je geeft ze immers meer dan genoeg ruimte om zelf in te vullen, en je kan heerlijk met je mysterieuze suggesties spelen. Netzoals bij veel meiden vormen de verwachtingen van je klanten langzaam je persona.

Maar als de deur achter de klant dichtklikt, is dat wel over. Ik ga tegen mijn Nespresso niet mijn hoerenpersona uithangen. Dan ben ik weer gewoon Zondares, die een kopje koffie wil voordat ze weer onder de douche moet, maar eigenlijk eerst nog de lakens moet afnemen, want ik heb weer een wasmachine-vol bijelkaar. Soapies kijken tijdens het stofzuigen, dat laat je niet aan de klant zien. Dat zou je persona maar te gewoontjes maken.

Niet alleen klanten kunnen dat niet accepteren, dat mijn persona nergens blijft als ik eenmaal met mijn privéleven bezigben. Ook mensen van buiten de prostitutie denken er vanalles bij. Die denken dat ik er wel pap van moet lusten, en wel meer grenzen zal overschrijden, wild wijf dat ik er ben. Er moet toch wat wáár aan zijn, als ze het zo intens vóélen dat het waar is?

Anderen hangen liever het verhaal van de verbiedertjes aan. Het beeld dat ik voor de klant, èn voor de rest van de buitenwereld natuurlijk, een happy hooker laat zien, maar dat ik èìgenlijk achter de schermen een geknakt hoopje mens ben, die door een hijgerig soort dwangscenario niet kan ontsnappen aan de hoererij, die ik èìgenlijk natuurlijk stilletjes verschrikkelijk moet vinden.

Journalisten denken dat ze die nieuwsgierigheid kunnen bevredigen, en dat er wel een sappig verhaal in moet zitten. Journalisten kicken toch al op het nieuwtje dat niemand anders heeft, op de scoop die mensen schokt, en seks met geld is een goed recept met al twee ingrediënten die vanzichzelf al prikkelend zijn. Dan hopen ze dat ze ergens een verborgen ding vinden die het opeens begrijpelijk maakt. Of dan toch nieuwswaardig.

De meeste mensen willen gewoon een pornografisch verhaal. Die willen met ons meeleven terwijl we de ene hitsige scene na de andere te zien krijgen. Of dat nou fijne losse sekskontakten zijn, of een stukje ellendeporno over je losgeslagen leven dat je niet meer in de hand hebt. Die willen niet echt een kijkje achter de schermen, die willen een wilde seksuele orgie horen, en hoe wij al die seksuele contacten wel netzo geil en persoonlijk moeten meemaken als dat zij het zichzelf voorstellen.

Wat ze ook denken, al die mensen, ze willen allemaal hun gelijk halen door die verborgen kant die ze erbij verzinnen te willen zíén. Ze willen iets zien dat het in een context plaatst die ervoor zorgt dat ze het kunnen begrijpen, want ookal zijn ze àllemaal van hun eigen gelijk overtuigd, het zit ze ook àllemaal dwars dat ze wel zien dat er weinig waterdicht is van hun ideetjes en denkbeeldjes. Bewijs zou opluchten.

Als je laat zien wat er achter de schermen zit, hoe gewóón we zijn, zelfs als je alle seksuele verbreding die je bij hoeren nogwel ziet meetelt, hoe normaal en stabiel onze karakters meestal zijn, hoe dit gewoon wèrk voor ons is, met alle ups en downs, en dat we dit werk uiteindelijk gewoon doen omdat het een goeie keus voor ons is, dan kijken ze eerder gefrustreerd dan begrijpend. Want je vertelt ze niet wat ze willen horen, wat lekker op zijn plaats zou vallen.

Het irriteert dat je iets laat zien, wat niet voor hen inelkaarpast. Ze hebben hun ideeën over seks, en die gaan ze niet opgeven, maar ze willen dat jij dan een manier geeft om jouw leven, en het feit dat je het zo doet als je doet, aan hun ideeën over seks te passen zodat er geen gat meer tussenzit. Of dat nou dwang of bovennatuurlijke geilheid is, dat verschilt, maar je past niet in hun denkbeeld, en daarom willen ze iets vinden wat er móét zijn.

Eigenlijk wil niemand een echt kijkje achter de schermen. Voor de klant is het anticlimax. voor de journalist te gewoontjes. Voor de gruwelkijker is het te mooi. Voor de meelever niet pornografisch genoeg. Voor iedereen is het te onaantrekkelijk als verhaal. Ze willen geen kijkje achter de schermen, ze willen hun gelijk komen halen. De werkelijkheid bevredigt niet.

9 opmerkingen:

Jan zei


Ja. Achter de schermen, dat is wat ik doe. Echter, mijn achter de schermen is anders dan dat van de mooie Zondares.

Erik Pors zei

Beste Zondares

Als u denkt dat niemand eigenlijk echt een kijkje achter de schermen wil, waarom schrijft u dan een blog.
Als er nou iemand is die ons een kijkje in het leven van een prostituee geeft dan bent u het wel.
Daarmee maak je de illusie dan toch ook weer een beetje kapot en niet alleen voor uzelf maar ook voor andere dames.
Als je werk afhangt van illusies dan ga je toch niet in je blog zetten: "het is allemaal nep"
Dat komt op mij een beetje vreemd over. Er zijn misschien wel klanten van u die zonder te weten dat u het bent uw blog lezen. Die komen dus de volgende keer bij u met het idee " ze is nep". Dat lijkt me ook niet echt positief.
Of snap ik het nou gewoon niet?

Voor de rest is uw blog de moeite van het lezen waard!

Watcher zei

Zondares....

In deze sluit ik mij volledig aan bij bovenstaande schrijver, best zonde om dit zo op je blog te zetten....
Wss beseft elke nadenkende vent wel dat het een 'spel' is waar ze voor betalen, het zo verwoorden als in dit laatste stuk verpest de illusie wel een beetje.
Als partner van een DVP is hetgeen je schrijft heel herkenbaar, het 'vak' brengt met zich mee dat je als een kameleon jezelf aan moet kunnen passen om een goede 'sessie' neer te kunnen zetten.
Juist de illusie is wat vele mannen triggert om naar een DVP te gaan, dit heb je ook reeds vele malen beschreven in je blogs.

Het verschil zit 'm in de illusie welke een vakvrouw neer kan zetten, de illusie dus.
Als een man het gevoel krijgt dat de Dame een spelletje met hem speelt zal dit hem wss niet uitnodigen terug te komen.
Een echt goede DVP zet iets geloofwaardigs 'naturel' neer, dat is haar 'skill' en bepaalt of ze goed is in haar vak.

De echte goede bouwen daarmee een vaste klantenkring op en zullen weinig moeite hebben goed te draaien.

Zonde deze illusies op deze manier te ontkrachten in je blog....


Nico zei

In tegenstelling tot de bovenste twee regeerders denk ik dat "(kennis van) de waarheid" geen zak uitmaakt.

Op het moment dat je bij een hoer over de drempel stapt, lijkt me het verlangen naar illusie sowieso groter dan welke "waarheid" ook...

Met andere woorden: Die illusie kan wel wat hebben...

Anoniem zei


Beste Zondares,

Met veel belangstelling lees ik al heel lang jouw blog.
En telkens weer ben ik onder de indruk van jouw professionaliteit.

Toch stuit me nu iets tegen de borst.
Een vergelijking:
Als ik bij mijn huisarts kom, toont hij belangstelling voor mijn probleem.
Hij verdiept zich in mijn situatie en gaat ahw naast me zitten, op zoek naar de oplossing voor mijn kwaal
Dat waardeer ik en mede daardoor vind ik hem een goede arts.
Juist door ook echt 'mens' te blijven kan hij zo goed functioneren, kan hij mijn probleem herkennen en mij helpen.
Natuurlijk kan het zijn dat hij inwendig me een beetje een aansteller vindt, maar dat is niet erg.
Dat mag hij en zolang hij daar professioneel mee omgaat is dat prima.

Op professioneel niveau zie ik een sterke overeenkomst tussen jou en een goede huisarts.
In beide gevallen is er sprake van een professionele belangstelling en interactie en dat wordt in beide gevallen enorm gewaardeerd.
Maar moeten we dat allemaal illusie noemen?
En het is die negatieve bijklank die me tegen de borst stuit.
In jouw verhalen en analyses lees ik juist een sterke professionele gedrevenheid. Je hebt belangstelling voor je klanten en bent absoluut geen robot die alleen maar uit fake en illusie bestaat.
Je doet je werk heel serieus en net als de arts mag je daar trots op zijn.
En net als de arts mag je, na weer iemand geholpen te hebben, er een goed gevoel aan overhouden.

Frans

Anoniem zei

Ik ben het eens met Nico "de illusie kan wel wat hebben".

Het blijkt zo te zijn dat in een noodsituatie bepaalde gedeelten van het brein als het ware uitgeschakeld worden. Een voorbeeld? Bij parachutespringen leer je de theoretische noodprocedures bij een kop koffie en een gevulde koek. Het kan blijkbaar zo zijn dat het protocol voor de noodprocedure doordat het aangeleerd wordt in een ontspannen omgeving (soms?) wordt opgeslagen in een deel van het brein dat wordt uitgeschakeld op het moment dat de nood (bij een beginnende springer) daadwerkelijk aan de man is. Het "primitieve" deel met alle reflexen (die minder reactie-tijd vergen) werkt dan blijkbaar op volle toeren. Ook vertellen veel mensen over het bekende "slow-motion" gevoel. Ons brein haalt "grapjes" met ons uit, zonder dat we ons daar altijd van bewust zijn.

Zouden, Geilheid en Verliefheid, hetgeen essentieel is voor ons voortplantingsfunctie voortbestaan ook niet kunnen lijden tot een zogenaamde "vernauwde", "ruimere" of "andere" breinwerking, waardoor je je niet zo druk maakt over dat soort zaken. De vrijkomende lekker-gevoel drugshormonen doen hun werk.

Mijn ervaring is dat ik geregeld waarneem dat er sprake is van ilusionaire aspecten, zeker als je een hoer wat vaker ontmoet. Ik neem het dan waar in een flits met een huh-klopt-dit-wel-gedachte, vaak denk ik er wel later nog eens over na, maar op het moment interesseert het mij niet zo heel veel. Over mij komt dan zo'n soort van laat-maar-waaien-gevoel.

Ik ken een prostituee, die zich toch wat schaamt voor het prostituee zijn door het stigma. Zij zegt geregeld "hier komt de illusie" .....óf .....bij het aankleden, " zoooh dat was de illusie". Ik vermoed dat dat voor haar een manier is om met het stigma om te gaan óf om duidelijk te maken "heeeeee ik neuk met je maar wordt niet verliefd op mij". Weet je ... Het interesseert mij geen fuck, ik weet wat ik aan haar heb. Ze is duidelijk (ook met het financiële deel) én ze heeft een fantastisch lichaam.

Nu ik het hierover heb in het begin was ze uiterst gesloten. Ik heb de indruk dat ze zich wat meer begint te "openen" én niet alleen letterlijk. Ze wordt wat spraakzamer.

Ik ben het eens met Nico. "De illusie kan wel wat hebben".

Anoniem zei

Het antwoord op de vraag wat die illusie kan hebben is denk ik per persoon verschillend.

Ik kan een (anoniem) voorbeeld uit de praktijk noemen.
Op de plek waar ik altijd kom werkt een dame en dat is echt een bijzonder persoon. Ik heb in lange tijd niet iemand ontmoet
die zo onconventioneel is als zij, de clichés die bestaan over dames in het vak kun je bij haar zo de prullenbak in gooien. Het is wat je noemt een opvallend persoon, zeer opvallend zelfs
Ik vind het een hartstikke leuk mens en ze is daar ook erg populair bij andere klanten heb ik begrepen.

En toch......knaagt er iets bij mij. Ben je nu echt zo aardig, slim, humoristisch en opvallend of weet je gewoon heel goed hoe je ons (de klant) moet bespelen.
Er werken daar dames die niet half zo leuk zijn bij wie je dat gevoel veel minder hebt.

Ik heb na mijn laatste bezoek aan haar besloten haar niet meer te kiezen simpelweg omdat ze te mooi is om waar te zijn en dat geeft me een heel vervelend gevoel. Juist ook omdat ik iemand ben die ook tegenover deze dames niet de behoefte voelt om zich anders voor te doen, krijg ik er een onplezierig gevoel bij. Ik vind het overigens wel jammer maar het is niet anders

Anoniem zei

Reactie op de voorgaande reactie,
Wat kan het je nou schelen of ze mensen kan bespelen ,daar hoef jij je toch niet de mindere om te voelen?Erken en herken het talent wat deze dame blijkbaar heeft om jou jezelf zo goed te laten voelen en wees blij dat ze het aanwendt als jij daarom vraagt cq ervoor betaald.
Iedereen die voor seks moet betalen is sowieso een "loser"(!) ,maar he, that's life,deal with it!
Niet iedereen vind een soulmate en heeft een super leven met een gezin en kindertjes een leuke baan ,geweldige gezondheid en wat die meer zij.Integendeel ,de meeste mensen gaat het op een of andere manier in meerdere of mindere mate op enig moment klote.Dus pluk de dag,wees blij met alles wat je gelukkig maakt ook al weet je dat het allemaal gespeeld is.
quote: If these women dont love me, I dont care,they'll still make me happy !(from "Vikings")

Anoniem zei

Aan anoniem van 2 juli 2016 13:05

Wij hebben met zijn allen afgesproken dat betalen voor seks negatief is. Waarschijnlijk óók omdat we het huwelijk toch wel zien als de ideale kinderbroedmachine. Seks voor geld past daar (nog) niet zo goed binnen. Seks voor geld is als het ware ons plan B geworden, lijkt het.

Ik zelf vind seks voor geld kwalitatief beter dan de huwelijkse seks die ik heb ervaren. Bij seks voor geld kan je wisselen van dame, trio's en veel meer behoren tot de mogelijkheden. De lekkerste vrouwen zijn beschikbaar. Alles is bespreekbaar. Gaat het eens wat minder is het ook geen issue omdat er dan ook niet zoveel van afhangt.

Maar terugkomend op de ilusie:
- in het huwelijk worden toch ook veel spelletjes en rolletjes gespeeld óf vergis ik mij nu? In het huwelijk is meestal 1 van de 2 geil én de andere moet dan nog zin gaan krijgen. Spelletjes & illusies liggen dan op de loer. Zeker als de keuken nog verbouwd moet gaan worden.

Maar terugkomend op huwelijk en geld:
- ken je het boek Primates of Park Avenue, waarin wordt beschreven dat het binnen het huwelijk in een zekere regio op een zeker welvaartsniveau gebruikelijk is de vrouw een jaarlijkse Wife-bonus te geven voor haar Wifely-services, waarbij sterk benadrukt wordt dat de hoogte van deze Wife-bonus varieert maar zeker niet afhankelijk is van bedroom- of keuken-prestaties. Het gaat er meer om dat de vrouw de kinderen op de juiste school krijgt. Dat is haar voornaamste taak.