Status en sexy

Een tijdje geleden schreef ik over de flip. Netzoals elk stukje dat wat dieper gaat, werd het door veel mensen niet begrepen, of begrepen ze er maar een stukje van. Maarja, ik ben een idealiste, en ik wil graag de wijsheid die het vak me heeft gegeven delen met andere mensen. Het is alleen frustrerend dat als ik ècht belangrijke en ingewikkelde dingen aansnij, dat zo vaak niet wordt gesnapt. Het voelt als veel werk voor niets.

Meestal leg ik me er danmaar bij neer dat er iets niet wordt begrepen. Je kan het aanbieden, maar ondanks dat ik er enorme lange teksten van maak om te zorgen dat àlles op de manier wordt aangeboden dat het voor iedereen begrijpelijk moet zijn, kan ik het nooit zo opschrijven dat iedereen het móét snappen. Dus als er dan, zoals eigenlijk altijd, een grote groep is die het niet heeft gesnapt, dan ìs dat maar zo.

Dan moet je niet denken dat ik die reakties en vragen niet meeneem. Ik zie er bijvoorbeeld óók aan watvoor stukjes er nog nodig zijn. En ik kan eraan zien waar mensen nog vastzitten in hun bijgeloof over het vak. En waar mensen minder ontwikkeld zijn dan ik dacht. Dus ik neem ze mee voor nieuwe stukjes. En dat is dan niet alleen meer irritant, maar dus ook inspirerend.

En soms is het gewoon duidelijk dat ik niet duidelijk genoeg ben geweest. Meestal snappen mijn lezers van buiten het vak er maar weinig van, snappen de broodmeiden het half, en snappen de aartshoeren het prima. Mijn hulpploegje snapt het eigenlijk altijd wel, soms beter dan ik zelfs, want dat zijn ook mensen die wat hebben gezien van de wereld. Er zitten veel betere hoeren bij dan ik, en die kunnen me vaak veel bijleren.

Maar na mijn stukje over de flip kreeg ik toch uit mijn hulpploegje juist een vraag die duidelijk maakte dat er iets niet was gesnapt. Dan heb ik wel wat uit te leggen, want als mijn hulpploegje het al niet snapt, snapt niemand anders het. En het bleek ooknog iets te zijn waar ik makkelijk een heel stukje over kon volschrijven, en daarvoor hoefde ik het nieteens heel erg uit te diepen.

Ik had in mijn stukje in de flip geschreven over dat mannen niet geïntimideerd zijn door je succes, en daar had ik uitleg bij gegeven. Vooral in het kader van de flip. Ik had het best duidelijk opgeschreven dacht ik zelf, en mijn eerste idee was danook dat de klager gewoon niet goed had gelezen, en meteen aanstoot had genomen door een zinnetje dat niet in de smaak viel. En dat kan zelfs waar zijn. Dus snij ik het onderwerp eventjes anders aan.

De vraag die ik kreeg was: "Als mannen niet aangetrokken worden tot succesvolle vrouwen, wat moet je dan doen om je vrouwelijkheid de kans te geven? Is er dan gewoon geen plek voor mij in de seksuele wereld als ik vrouw ben met status? Ik wil ook voordeel hebben van mijn vrouwelijkheid, en het is niet eerlijk als ik alleen maar nadeel heb van mijn vrouwelijkheid." En die vraag kan ik niet beantwoorden, want ik sta met mijn bek vol tanden. Dat heb ik namelijk helemaal niet geschreven in mijn stukje.

Ik denk eigenlijk dat de vragenstelster een bepaald plan had om haar seksualiteit een plek te geven binnen de zakenwereld, en in wat ik schreef iets vond wat daar een streep doorheen leek te zetten. En dan schieten sommige mensen in de slachtofferrol, en krijg je dit soort reakties. De slachtofferrol is niet leuk, en ik ben danweer zo iemand die meteen wil helpen om daaruit te komen. Ik schrijf nogwel een heel stukje over de slachtofferrol, want daar heb ik een hoop over te leren gehad.

Dus ik schoot meteen in de schrijfrol, en ik had een stukje in de maak over wat er nou ècht speelt. Maar dat is véél. En dat is gebouwd op concepten die ik nog uit aan het timmeren ben in eigen stukjes. Stukjes over deseksualisering, stukjes over verleiden, over betekenis, over flirten, over seks voor voordeeltjes, over aantrekking, over respekt en disrespekt op basis van seks, over de wrede kant van seks, en het werd veel te groot. Veel groter dan al mijn andere stukjes. Zelfs de grootste. En dat moet ik eigenlijk allemaal eerst afgerond hebben voordat ik dit onderwerp echt goed kan behandelen.

Vandaag dus geen mooi afgerond stukje. Eigenlijk zie ik dit meer als een noodstukje, om het bloeden te stelpen. Ik ga niets uitleggen, want dan moet ik te diep, en dat gaat niet. Ik ga wat dingen vertellen, en die moeten jullie maar even aannemen voor nu. Later komen er meer stukjes met meer uitleg over al deze dingen. Beloofd.

Een vrouw met status heeft geen nadelen in de zakenwereld, en ook geen nadelen met aantrekkelijk zijn. Mannen vinden het vaak zelfs reuze seksueel aantrekkelijk als je een go-getter bent met initiatief. Veel vrouwen met status voelen dat alleen niet, omdat het ergens anders misgaat. Waar het misgaat is als je mannen probeert je status in hun gezicht te wrijven op een manier die ze niet sexy vinden. En dat ligt dan niet aan die status.

Veel vrouwen met status maken de fout om erkenning voor die status te willen voelen van een man waar ze seksueel mee omgaan. Dat werkt niet. Mannen hebben moeizaam geleerd om a-seksueel met vrouwen om te gaan binnen de werkwereld, en als jij erop staat om op die werkstatus-manier met hem om te gaan, is dat voor hem een héél sterk signaal dat je geen seksualiteit van hem accepteert. Daar knapt hij wel op af.

Je ziet zelfs ook dat vrouwen daar aktief een hand in hebben. Die willen pas als vrouw worden gezien als de man genoeg erkend heeft dat ze status heeft. En dat werkt alléén als je bezig bent om de jonge stagiair op zijn tenen te laten lopen voordat hij je vol mag douwen met jeugd. Niet als je een allebei een werknemer bent binnen het bedrijf. En daar gebeuren danook de meeste botsingen tussen je seksualiteit en je status.

Het helpt je niet om je vrouwelijkheid op te schorten om je status naar voren te schuiven, want dan gaan de mannen ook eerder reageren op je status dan op je vrouwelijkheid. En vrouwelijkheid doet niet af aan je status. Als vrouw gezien worden is niet vernederend, en doet niet af aan respekt. Als je feministische patronen gelooft zoals dat, heb je sowieso problemen om seksueel met mannen om te gaan.

Er is ook helemaal geen tegenspraak tussen een leuke sexy vrouw te zijn, en status te hebben in de werkwereld. Ze helpen elkaar zelfs nogal. Als je een vrouw bent met status, hebben mannen daar respekt voor. Die vinden het cool van je, die vinden je ambitie spannend. En als je een sexy ding bent, helpt dat ook met de status die je binnen de werkwereld hebt. Want zo werkt onze biologie gewoon.

Andersom is het ook een probleem over en weer. De kantoorkneus is minder sexy, ook als ze van zichzelf een leuke meid is. Als er meewarig over je wordt gedaan, ben je niet sexy. En als je een vette homp bent of een sjagrijn van jewelste, kan je nòg zo goed in je werk zijn, maar je wordt gewoon gepasseerd door de mensen die wèl een gezonde seksualiteit uitstralen, en de anderen onder de gordel aanspreken.

De samenleving vindt dat seks geen plaats heeft op kantoor. Dat is recht tegen onze biologie in. Daar heb ik een heel stukje over in de maak. Je bent een seksueel wezen, en hoe beter je met je seksualiteit om kan gaan, hoe beter het werkt, ook met je werkrelaties. Je status is daar geen hindernis bij, die is zelfs een hulp. De enige hindernis is dat mensen verknipt zijn over seks, en dáár loop je nogweleens tegenaan.

Je moet natuurlijk wel een beetje snappen hoe je met die status om moet gaan. Veel vrouwen kunnen daar geen reet van, want die hebben niet hun hele kindertijd apenrots gespeeld zoals de jongens, maar elkaar vliegen afgevangen met die o zo lieve meisjes. Veelteveel vrouwen met status willen de hele tijd erkènning voelen voor die status, en hebben er geen vertrouwen in dat die stilletjes zijn werk wel zal doen.

Maar terwijl jij denkt dat je voor hem staat te pronken met je status, en dat hij je daardoor wel een geile boss bitch zal vinden, krijgt hij van jou dus het signaal dat je alleen je zakelijke kant wil laten zien, dat hij in een werkomgeving met je zit, waar seks geen plek heeft. Dus jouw gepronk voelt hij als afwijzing. En dan houdt hij wel op met je begeren, en komt er geen toenadering van hem af.

Mannen blijven mannen. En mannen willen iets te bieden hebben. Dus als jij laat zien dat jij al alles hebt wat hij je kan bieden, weet hij niets meer om je mee te imponeren. Mannen weten dat vrouwen seksueel naar ze toekomen als zo'n man een opstapje kan zijn voor haar carrière. Als jij benadrukt dat jij er al bènt, geef je hem vooral aan dat hij voor jou geen toegevoegde waarde heeft. Terwijl het voor jou voelt alsof jij op dezelfde manier voor hem aantrekkelijk zou moeten zijn als die mannen voor die klimgrage meisjes zijn.

Het is het oude liedje, mannen denken dat vrouwen wel aantrekkelijk zullen vinden wat zij aan vrouwen aantrekkelijk vinden, vrouwen denken dat mannen wel aantrekkelijk zullen vinden aan vrouwen wat zij aan mannen aantrekkelijk vinden. En zo werkt het niet. Met hoeveel mensen zich in hun hoofd halen over seks is het een wonder dat er uberhaupt nog een pik in een kut verdwijnt.

Ambitieuze meiden zijn sexy. Meiden die arrived zijn en hun doelen en status gehaald hebben, zijn dat niet. Dan heeft hij hoogstens het gevoel dat hij je hete gedrevenheid gemist heeft toen je jonger was. Een vrouw die wat wil bereiken vindt een man reuze aantrekkelijk. Hoe feller haar verlangen zich op te werken, hoe hoger haar ogen op de apenrots gericht zijn, hoe harder de pik.

Het werkt dan helemaal omgekeerd als je erkenning gaat proberen te verzamelen voor wat je al bereikt hèbt. Dat mag hij best te weten komen, maar hij moet niet het idee hebben dat je hem vertelt dat het wel weer genoeg is met de ambitie, en je nu iemand wil die jou op zijn schouders neemt, omdat je al zoveel gewerkt hebt. Een vrouw die dat doet komt passief over. En als je naast die passiviteit óóknog erkenning wil voor wat je eerder hebt gedaan, is dat een enorme verslapper.

Dus als je je status naar voren gaat schuiven, of ermee gaat pronken, of er erkenning voor zoekt bij een man, dan krijgt hij snel van jou de boodschap dat je zijn seksualiteit niet hoeft, en dat hij zich vooral seksloos onder moet schikken. En dat is niet sexy. En vooral jammer voor de vrouwen die het juist wel lekker vinden om een man seksueel onder zich te schikken, met hun status als middel. Met jonge instappers lukt dat nog, maar verder is het frustratie troef.

Hierarchie en seks, dat krijgt ook nog wel een eigen stukje. Of meerdere. Want dat is heel belangrijk hier, en het is iets wat veelteveel mensen alleen in hun kruis begrijpen, en niet in hun hoofd. Want ookal hebben we als maatschappij hierarchie en seks zoveel mogelijk gescheiden, en zelfs wettelijk strafbaar gemaakt, het is een heel sterk stuk van onze biologie om seks af te laten hangen van hierarchie, en seks te gebruiken voor hierarchie.

Status is ook voor vrouwen sterk geassocieerd met onkwetsbaarheid. Iemand van hoge status is onaantastbaar in de vrouwelijke blik op de maatschappij. Mannen zien hoge status meer als de gelittekende sluwe aap bovenop de rots, die alle blikken op zich gericht heeft omdat iedereen onder hem de kans zal grijpen om hem te laten vallen. Dat verschil slaat ook seksuele spanning plat.

Mannen bovenop de apenrots werken dagelijks met risico. Ze zijn de brutaalste en de meest doortastende mannen. Verantwoording nemen is risico nemen immers. Ze hebben zich eerder al gebrand, en ze weten wel welke risico's ze moeten vermijden, en welke risico's ze wel aandurven. En als ze het niet lekker vonden om risico's te nemen, zaten ze niet zo hoog op de rots.

Vrouwen zijn juist risico-mijdend. Nee, niet iedereen en niet allemaal op dezelfde manier. Maar we zijn het. Voor vrouwen is het veel belangrijker dan voor mannen dat het niet onze schùld is als er wat foutloopt. En vrouwen met status willen wèl het gezag, maar niet het risico. Dat maakt klimmen ook stukken moeilijker. Gelukkig voor ons is de werkwereld wel heel erg ingeschikt om ons toch te laten klimmen terwijl we aan die schuldmijdendheid vast kunnen blijven houden.

Dat verschil van kijken naar kwetsbaarheid is seksueel een probleem. Kwetsbaarheid speelt heel sterk in seks. Dat krijgt óók een eigen stukje. En kwetsbaarheid is totaal niet te kombineren met hoe vrouwen tegen status aankijken. De man met status mag zich niet kwetsbaar tonen, en de vrouw met status mag niet kwetsbaar zijn. Ze moet een onaantastbare girl boss zijn, en dat saboteert haar seksualiteit. En zet haar op meer dan alleen die manier buitenspel.

Maar dat hóéft niet. Als vrouw met status hoef je niet de hele tijd je bezig te houden met of iets jouw schuld kan zijn. Je hoeft niet de hele tijd een scherm van onkwetsbaarheid omhoog te houden. Je hoeft geen ijskoningin te zijn die boven alles staat. Je kan prima status hebben èn een vrouw zijn met een volwassen mentaliteit die beseft dat risiko bij het leven hoort, en dat je kwetsbaar mag zijn.

Het werkt alsnog tegen je dat zoveel andere vrouwen het niet snappen, want dat zorgt ervoor dat de verwachtingspatronen wel allemaal klote zijn, hoe goed jij het zelf ook aanpakt. Als maatschappij hebben we bepaalde patronen die we verwachten goed naar seks te leiden, en het onwerkbare beeld van de moderne smetteloze powervrouw past daar niet in. Dus als je te goed in dat plaatje past, sta je seksueel buitenspel.

Een nieuwe secretaresse die, groen als gras, overwerkt en bij de kopieermachine gegrepen wordt door haar baas klinkt als het begin van een porno-verhaaltje over verboden passie. Een powervrouw die head marketing is die door haar chef gegrepen wordt in de boardroom klinkt als het begin van een HR-nachtmerrie over eindeloze liability claims van beide kanten. Het klinkt niet alsof het goed kàn aflopen.

Je kan dus beter ervanuitgaan dat hij je status vanzelf wel ziet, en er juist voor zorgen dat je niet in het hokje van de seksloze powervrouw terechtkomt. Je wilt niet dat stereotype op je gestempeld krijgen, want iedereen om je heen is gedrild om dat altijd aan te nemen. Als je een seksueel wezen bent, en daar op een natuurlijke en fijne manier mee om kan gaan, doet dat je status echt alleenmaar goed.

Ambitieuze meiden zijn geil, maar geile meiden zijn ook ambitieuzer. En scherper. Het is een wisselwerking. De seksuele kant van je persoonlijkheid in de strijd gooien werkt op het werk. Daar hoef je niet voor met je benen wijd, maar het kan helemaal geen kwaad. Seks heeft een heel duidelijke plek in werkverhoudingen, ookal zijn we daar maatschappelijk niet mee op ons gemak.

Je kan het al zien aan hoe dating werkt. Mannen ervaren dating als een sollicitatie-procedure, en daar zit wel wat in. Je hebt je status te bewijzen. En die parallel gaat dieper, veel vrouwen zien de werkwereld als de "mannenwereld," en voelen dat als je established bent in de werkwereld, je je daarmee ook bewezen hebt in de mannenwereld, en mannen daardoor je moeten accepteren als status-hebbend en als passend. Maar dat slaat uiteindelijk nergens op.

Het komt niet helemaal uit het niets dat we zo denken, trouwens. Veel is onze eigen onzekerheden en hang-ups, maar de dingen die we verkeerd interpreteren en overdrijven vanwege die onzekerheden en hang-ups bestáán wèl. Want er is een geweldig ingewikkelde toestand met seks en respekt, en dat is makkelijk verkeerd te interpreteren als je er weinig van snapt, maar wel gevoelig over bent.

Heel in het kort zit er in seks iets transgressiefs, en een overschrijden van grenzen is iets wat we verbinden met een gebrek aan respekt. Dat ligt veel ingewikkelder, maar dat laat ik even voor nu. En status is helemaal verweven met respekt. Seks zou die status opzij schuiven, of zelfs aantasten. Tenminste, als je de status neerzet als iets waar de man doorheen moet voordat hij bij de seks komt. En dat doen veel vrouwen, die confronteren de man met hun status als het gaat om seks.

Je hebt ooknog dat het verschil maakt hoe ver je je passiviteit ingedouwd moet worden voordat je met je benen wijd gaat. Sommige vrouwen kunnen alleen passief gepaald worden, en hebben te veel in hun hoofd om ook seks te kunnen hebben terwijl ze meer inbreng, en dus verantwoordelijkheid voor wat er gebeurt, houden. En mannen zijn daaraan gewend, en hebben een bepaalde verwachting bij hoeveel passiviteit er nodig is voor seks bij vrouwen.

Zoals zovaak zijn het weereens de verwachtingen die roet in het eten strooien. Ja, er zit ervaring en redenen achter die verwachtingen, ze komen niet uit het niets, maar verwachtingen zijn maar verwachtingen, en ze zijn niet wat er hoeft te gebeuren. Als je een beetje anders dan anders aanvliegt hoe je de dingen doet, kom je ergens anders terecht dan waar de verwachtingen liggen. Dat is altijd zo, en hier dus ook.

Als jouw seksualiteit botst met je rol als vrouw met status, heb je een probleem met seks in het werkveld. Dat probleem kan je oplossen door de ene of de andere even opzij te schuiven voor wat je op dat moment nodighebt. Als je seksualiteit niet botst, of als je jezelf wat laat groeien zodat die botsing niet hóéft, dan is het meteen geen probleem meer. En dat is erg nuttig, ook als je niet van plan bent om je collega's of zakenpartners te neuken.

Vrouwen hebben er veel aan om aandacht te trekken, en een beetje een flirt te zijn. En dat is genoeg, het gaat er niet om wat je allemaal seksueel dóét, maar om wat voor seksueel wezen je laat zien dat je bent. Het is niet een handeltje waarbij je seks ruilt voor status of voordeeltjes op het werk. Al kan je natuurlijk verder kijken als je een vent tegenkomt die het lekker vindt om jou een leg up te geven.

Zie het gewoon zoals het is. We zijn mensen, mensen hebben seksualiteit, mensen verbinden met elkaar, de zakenwereld is een onmenselijke wereld waar een beetje menselijkheid erg wordt gewaardeerd door de mensen om je heen. Leer ermee omgaan, en zie vooràl de seks niet als het probleem, maar eerder het feit dat de werkwereld niet met seks om kan gaan. En de mensen erin meestal wèl.

Nou, ik heb wel genoeg uitgelegd vind ik. Wie de schoen past, moet hem maar aantrekken. En vooràl nog eens het stukje over de flip lezen, om te kijken of ze niet gewoon kunnen zien wat ik bedoelde. Want het is onzin dat ik zou zeggen dat vrouwen met status niet sexy kunnen zijn. Ik hoop dat dit rommelige stukje nog wat duidelijk heeft gemaakt.

Verkiezingen 2025

Schoof heeft er de brui aan gegeven in juni, en er zitten verkiezingen aan te komen. Schoof was niet degene die het kabinet omgegooid heeft trouwens, dat was zoals altijd weer Wilders, die in paniek raakte dat mensen zouden zien dat hij niet doet wat hij beloofd heeft. Ik zal er geen traan om laten dat de huidige kamer eens opnieuw wordt opgeschud, maar tegelijk heb ik er weinig vertrouwen in dat er iets gaat veranderen. We krijgen dezelfde gezichten weer terug.

De afgelopen verkiezingen heb ik verkiezingsgidsen geschreven. Die waren niet erg geliefd, ze werden weinig gelezen, en nog minder gekoppeld vanaf andere websites, maar wie anders beschrijft nou de posities van de partijen tegenover prostitutie? En met hoeveel overheidsgeweld we over ons heenkrijgen, is het belangrijk voor ons om te weten wat de politiek met je stemmetje gaat doen.

Ik let daarbij altijd op wat de partijen gedaan hebben in het verleden, wat ze nu beloven te gaan doen, en voorzover ik mensen ken met een kijkje vanbinnen, wat ze in de wandelgangen bedisselen. Ik zou totaal verpletterd worden onder de hoeveelheid informatie, laat staan de hoeveelheid dingen die ik uit moet pluizen, als ik me niet beperkte tot mijn eigen onderwerpjes. Hoeren, sekswerk breder, privacy, rechtsbescherming, rechten van dissidenten.

Nou heb ik er geen illusies over dat ik erg veel kiezers ga beïnvloeden met mijn politieke stukjes. Zelfs toen ik veel bereik had was dat al niet aan de hand, en nu alleen de mensen die al van me weten me kunnen vinden, is dat nog sterker zo geworden. Dus ik doe het vooral omdat ik er ergens vanuitga dat er toch nog wel een paar mensen wat aan kunnen hebben, en om mijn eigen politieke zoektochten een beetje uiting te geven.

Deze keer schrijf ik geen verkiezingsgids. En dat is niet alleen omdat met de vertraging die ik nu heb met plaatsen, het pas te zien wordt voor mijn lezers als het al november is. En niet alleen omdat het een hoop werk is voor iets wat eigenlijk geen invloed heeft. En zelfs niet omdat ik eigenlijk elke keer kleine variaties maak op wat ik eerder al geschreven heb. Maar vooral door mijn zoektocht deze keer.

Er is altijd al bitter weinig verschil tussen de partijen geweest, en je kon je altijd al afvragen of je wel een partij kon vinden die ècht iets anders wou, behalve een paar stokpaardjes. De politici die niet als dooie visjes met de stroom meegingen waren meestal op één hand te tellen, en werden weggepest, onverkiesbaar opgesteld, of door de pers belachelijk gemaakt zodat ze geen stem meer kregen.

Vorige keer was daar een duidelijke uitzondering op: NSC van Pieter Omtzigt. Omtzigt had wat gezwommen tegen de stroom in, en was daarom op de schopstoel gezet. Maar door een onverwachte foto van een journalist kwam dat uit, op een moment dat iedereen reikhalzend uitkeek naar nieuws over de politiek, en de deuren van de achterkamertjes potdicht werden gehouden. Dus dat werd opeens nieuws, en opeens kregen alle kiezers te zien dat die ene politicus iets ànders deed.

Dat zorgde voor een enorme opkomst van zijn partij, NSC. Die was niet te negeren in de kabinetsformatie. NSC was niet zo anders dan andere partijen, maar Omtzigt was er de baas van, en hij kon laten zien dat hij meer ruggengraat had dan de politici in andere partijen. Nog steeds was hij niet heel principieel of rotsvast als je hem vergelijkt met je vrienden en buren, maar voor een politicus was hij echt heel sterk.

Maar de pers was tegen hem. De politieke media verafgoden de status quo, en zien zichzelf als onderdeel van het establishment, dus die schilderden hem altijd af op de meest negatieve wijze. En omdat veruit de meeste mensen de pers zien als een neutraal doorgeefkanaal, was het meteen ook uit met het draagvlak voor Omtzigt, vooral toen hij niet mee wou doen aan het gekonkel dat de rot is in de politiek, en eigenlijk de hoofdmoot van onze politiek.

Even leek het erop dat de kiezer een verandering had geforceerd in de politiek, door zoveel steun te laten zien voor een verder nogal grijze en vage politicus, alleen omdat hij ruggengraat toonde. Met hoe de partijen meestal aandraven achter wat er populair is, had ik eigenlijk gehoopt dat ze hun politici met ruggengraat en principes naar voren gingen schuiven, inplaatsvan de pluche-plakkers die het makkelijkst buigen om een coalitie heen.

Zo ver gaan de partijen niet voor de stemmen. Kennelijk hebben ze toch nog wel wat principes, ookal zijn dat heel verkeerde principes. En dat hoefden ze ook niet, met hoe gretig de media inhakten op Omtzigt en zijn partij. Er is uiteindelijk dus niets veranderd. En ik zou dus weer een overzicht kunnen schrijven dat heel erg veel lijkt op de vorige verkiezingswijzers die ik heb geschreven.

Natuurlijk moet je dan wel even doorploeteren om te kijken of het nog klopt wat je vorige keer hebt geschreven, of dat er intussen wat is veranderd. En als je die moeite hebt gedaan, schrijf je ook nog wel even op wat voor details je hebt gevonden, ook als het niet zo belangrijk is. Maar deze keer is dat eigenlijk niet nodig. De partijen zijn namelijk allemaal naar elkaar toe gekropen.

De oorlogspraat is ronkend, maar de politieke verschillen in de plannen die de partijen hebben is flink minder dan het was, en dat was al weinig. Niemand heeft lef, niemand heeft een vernieuwende aanpak, niemand heeft een inzicht. En meegaan met de tijden doen ze ookal niet, de veranderende problemen in de wereld hebben nauwelijks invloed op de politiek die in de plannen staat.

Ja, er is nu Yesilgöz inplaatsvan Rutte. En ja, PvdA-Groenlinks is als je fok aan je hoofdgiek binden, het is veranderd in een verwarde meute die het ego van Timmermans overeind houden tot het gewicht van dat ego hun partij plet. En ja, de CDA is een stuk minder prat op zichzelf nadat de meeste van hun mensen wegliepen naar NSC. Maar er verandert verder niets. Zwak en stuurloos links, dom en blind rechts, laf en manipuleerbaar centrum.

Voor de rest zijn CU en SGP verzekerd van hun zeteltjes die ze worden toegewezen vanaf de kansel, Wilders krijgt altijd wel de stemmen van de mensen die maar blijven geloven in zijn slachtofferschap, D'66 is ook weer het meisje op het feest die netjes is en zelfwaarde heeft tot ze drie droge wit achter de kiezen heeft en met een coalitiepartner de plee in waggelt, BBB blijft boze boeren houden die het verder niet zo volgen, en er verandert niets.

Nieuwe partijen zijn de enige hoop, maar het aanbod is klein, en zowel de media als het kiesstelsel zijn tegen nieuwe partijen vooringenomen. Dus dat zit er niet zo in. Ik stem nog steeds Piraten, maar we gaan de vijftienduizend stemmen nog niet halen, en we hebben er tachtigduizend nodig voor een zetel. Ik stem uit principe. En misschien word ik wel verrast.

Maar ik reken op een instorting van NSC, misschien wel tot nul, de PVV die de grootste blijft, VVD die weer wat opveert, en misschien een exodus van GL/PvdA naar D'66. Als dat gebeurt, verandert er dus niets.

Lepeltjes

Het was een fijne herfstdag, toen het nog zo lang warm was gebleven, en het licht nog niet weg was. Ik was net klaar met iets moeilijks, en ik had echt wel zin in een klantje. In de thuisontvangst had ik er meerdere per dag, nu in de escort ben ik al blij als ik er meerdere per week kan regelen. Ik kan nietmeer adverteren zoals vroeger, en de aanloop is dus ook bijna niets.

Ik had zin in mijn klantje die avond. En net voordat ik zou gaan beginnen met douchen, scheren en opmaken, checkte ik nog even mijn e-mail. Dat is routine, want je wil niet dat je je helemaal opgedoft hebt en er dàn pas achterkomt dat je klant heeft afgezegd. Ik opende Outlook, en ik voelde meteen mijn humeur dalen, want ik had een e-mail van de klant van die avond. Twee zelfs.

Met een zucht opende ik de mails, want ookal gooit hij je plannen ondersteboven, loop je nu je geld èn een beurt mis, je moet hem toch in alle toonaarden verzekeren dat je het prima vindt dat hij afzegt, en dat het je eigenlijk wel prima uitkomt om te verzetten, en wanneer zal je dàn langskomen? Het is ontzettend ongemeend, maar het is wel iets wat je moet doen als je professioneel werkt.

Het eerste mailtje was inderdaad een afzegging, en ik vond het wel een pluspunt dat hij niet met een smoes kwam. Veel mannen komen toch met een verhaal over dat het overmacht is dat ze afzeggen, doordat er iets ontzettend heftigs gebeurd is. Een afspraak met mij maken is kennelijk supergevaarlijk voor moeders, die vallen bij bosjes dood neer. En veel mannen maken kennelijk afspraken met me om te ontkomen aan de druk van een baas die ze op staande voet zou ontslaan als ze niet onaangekondigd overwerken.

Deze man schreef dat hij moe was, en daarom af wilde zeggen. Ergens heb ik dan zoiets van: zorg dat je je rust pakt voordat je een afspraak met me maakt. Maar dat is onredelijk, klanten hebben ook hun leven en hun verantwoordelijkheden, en ik lever een verzetje. Dat ik erin investeer, betekent niet dat de klant dan ookmaar moet investeren in de date. Het is niet wederzijds, daarom gaat het geld ook maar één kant op.

Zijn tweede mail, die tien minuutjes na de eerste was verstuurd, was een verontschuldiging. Hij vond het maar niets dat hij me afgezegd had, en wou toch graag de date door laten gaan. Dat vond ik leuk van hem. Ik stuurde voor de zekerheid maar een antwoord op die tweede mail, om hem ervan te verzekeren dat ik op zijn bel zou drukken vanavond, en ik ging door met opfrissen.

Met sommige klanten heb ik een puur professionele relatie, en ik waardeer ze ook alleen professioneel. Met sommige klanten heb ik een persoonlijke klik, op watvoor manier danook. Met deze klant had ik wel een soort klik. Helaas voor hem had ik niet echt een seksuele klik met hem, dat was hij niet echt voor me. Maar ik had met deze man wel een fijne persoonlijke relatie, en hij maakte in me altijd iets wakker dat voor hem wou zorgen.

Ik voelde me eigenlijk positiever over de klant dan voordat hij afgezegd had. Een klant die afzegt, heeft voor mij toch een smetje. Maar dat hij liet zien dat hij zelf óók wel snapte dat het voor mij niet leuk was dat hij afzei, dat maakte hem toch mooier in mijn ogen. Hij was nieteens een stamgast, hij had me maar een paar keer eerder ontmoet, maar hij gaf toch ergens om me als mens, en dat vond ik fijn.

Een uur later was ik lekker gepoedeld, ik zag eruit alsof ik nooit schaamhaar had gehad, mijn make-up was strak als een gitaarsnaar, mijn wenkbrauwen waren deze keer zelfs precies hetzelfde uitgekomen, en ik had een spannend setje onder mijn nette mantelpakje aan. Het was tijd om zijn adres in mijn navigatie te tikken, en mijn auto op te zoeken.

Ik sla geen klantgegevens op mijn telefoon op. Sinds ik weet hoeveel die dingen op je spioneren, en sinds ik weet hoe graag het OM en de zedenpolitie klanten treiteren, neem ik daar mijn verantwoordelijkheid mee. Ik tik ook nooit het precieze adres van de klant in mijn navigatie, maar altijd een adres in de buurt. Zelfs als ze dan mijn navigatie na gaan trekken, kunnen ze niet zien wie de klant was.

De autorit naar de klant toe kan soms lang zijn, maar eigenlijk vind ik het altijd wel prettig. Het is niet efficiënt, maar het geeft me de kans om van alledaagse saaie Zondares naar geile hoer Zondares te schakelen. Ik zet de problemen van de dag uit mijn hoofd, en ik laat mezelf langzaam een stoeipoes worden. Ik voel hoe mijn kut zwelt en nat wordt, ik ben me veel bewuster van mijn lijf, en ik maak zìn.

Toen ik uit de auto stapte, en die tik-tikkend achterliet op de parkeerplaats, hoefde ik nog maar een klein stukje naar de klant. Ik was soepel, ik was klaar voor een flinke klus, ik was professioneel, en omdat ik al dagen niet geneukt was was ik ook gewoon geil. Ik had zin in vanavond. En ik had ook zin in de maaltijd die ik zou eten als ik bij de klant klaar was, want vantevoren eet ik niet graag.

Iets eten vóór de klant deed ik in de thuisontvangst best. Als ik dat niet deed at ik alleen ontbijt, en soms dàt zelfs niet. Maar nu ik afentoe escort, is het wel een bonus als ik niet hoef te slingeren als een slang met een volle buik, of kipstuckjes-boertjes moet onderdrukken terwijl de klant centimeters van mijn gezicht zit met zijn neus. Ik had in de auto een TicTac gehad om de koffie te verbergen, maar verder had ik niet gegeten.

De klant ontving me vriendelijk, maar stond echt niet strak van de geilheid. Even later ontdekte ik wel dat hij geil genoeg was, maar hij was zo moe dat het niet echt van de grond kwam. We voosden wat, terwijl ik me een beetje bekommerde omdat hij zo bleek was, en zulke wallen onder zijn ogen had. Hij is normaliter best in voor wat bedakrobatiek, maar vandaag was het liefkozen.

Na een poosje vozen vond ik het wel tijd voor een pijpbeurt. Er zijn weinig klanten die niet van pijpen houden, vooral als je er een beetje je best voor doet. Ik heb mannen enorm op zien leven van een goeie pijpbeurt, en dan kwamen ze tot dingen die ze niet van zichzelf hadden verwacht. Condoom in mijn mond, klant achterover op bed, en ik ging aan de slag. Hij kreunde, en het kreunen werd zachter inplaatsvan harder. Hij werd zelf ook zachter inplaatsvan harder. En toen begon hij te snurken.

De arme man was gewoon in slaap gevallen, zelfs terwijl hij gepijpt werd. Ik keek met medelijden naar hem, maar ik wist eigenlijk niet goed wat ik nou moest doen, dus ik bleef een beetje afwezig trekken terwijl ik keek naar hoe vredig hij lag te slapen. Zijn pik reageerde niet echt, en ik lag duidelijk voor spek en bonen te sjorren. Ik moest er maar aan geloven dat hij gewoon te moe was.

Ik overwoog om vroeg naar huis te gaan, maar dat voelt lullig. Dan heb je wel zijn geld aangenomen, maar blijf je niet de hele tijd bij hem. Dat hij zijn tijd verslaapt moet hij zelf weten, maar als ik vroeg wegga geef ik hem een enorme kater als hij wel voordat zijn tijd op is weer wakkerwordt. Dus ik vond wel dat ik rond moest blijven hangen. En ik deed maar wat natuurlijk voor me voelde.

Dat was eerst hem uit zijn kleren helpen, hij had zijn overhemd nog aan, en zijn broek hing nog om zijn enkels. Hij werd nieteens wakker toen hij uitgekleed werd. Daarna deed ik de lichten uit, en begon ik hem een beetje te aaien over zijn schouders. Mannen vinden het geweldig ontspannend als je hun schouders en rug streelt, en als ik ergens mijn tengels niet vanaf kan houden is het wel mannenschouders.

Hij rolde zich na een poosje om, sloeg zijn arm om me heen, en knuffelde tegen me aan. Ik draaide mijn kont in zijn kruis, en ik lag heerlijk geknuffeld te worden. Ik was een beetje verrast door hoe prettig die knuffel voelde. En voor mij was het ook een lange dag geweest. Ik liet hem maar even. Het voelde lekker warm en genoeglijk, en ik vond het wel even best om zo te blijven liggen. Ik was eigenlijk ook bestwel moe.

Ik ben best gevoelig voor de stemming van mensen om me heen. En vooral voor de stemmingen van klanten. Een beetje empathie is toch uiteindelijk het belangrijkste wat klanten echt nodighebben. Ik zeg het wel vaker, ik verkoop vooral acceptatie, en ook acceptatie van de seksuele persoon die ze zijn. Maar ik kon me op dat moment ook heel goed invoelen in zijn slaperigheid.

Na een poosje werd ik even met een schok wakker omdat in mijn hoofd mijn hoerenklokje afging, en ik me realiseerde dat zijn tijd op was. Maar het was donker en stil in de kamer, en hij lag nog steeds met zijn arm om me heen, en ik lag wel héél lekker loom in dat bed. Dus ik bleef nog éventjes stil liggen, terwijl hij tegen mijn rug en billen aan lag, en zijn warme gesnurk in mijn nek een broeierig maar fijn klef plekje maakte.

We werden samen wakker, toen het al bijna ochtend was. Het was zo stil en zo rustig dat ik, ondanks dat ik niet wist waar ik was en me ook niet optijd herinnerde wie de klant was, toch helemaal kalm was. Ik bleef doodstil liggen, en eigenlijk zag ik het wel zitten om weer in te dommelen, maar toen voelde ik dat de klant wakker begon te worden. Misschien was ik daar uberhaupt wel van wakker geworden.

De klant schrok een beetje. Die dacht dat ik als een soort taximeter door was blijven lopen, en hij voor kapitalen in mijn nek had liggen snurken. Ik stelde hem gerust, en we hebben best even persoonlijk liggen praten over wat we van de nacht hadden gevonden. De man was al een paar jaar gescheiden, en hij miste het enorm om naast een vrouw te slapen. Ik vertelde niet over mezelf, daar had ik geen zin in.

Toen hij wat nieuwsgierig werd naar wat ik had gevonden van de nacht naast hem liggen slapen, werd ik heel welkom afgeleid door zijn ochtendlul. Die had wat aandacht nodig. Ik stelde hem vrolijk voor dat hij zijn tijd voor gisteren wel had opgebruikt met ons slaapfeestje, maar dat hij best nu een nieuwe date met me kon hebben, waar we die bedakrobatiek even inhaalden. Ik hoefde hem niet hard te overtuigen.

Ik ben gek op ochtendseks. Dat is weleens anders geweest, maar tegenwoordig vind ik het zálig. Vooral omdat zo'n nacht knuffelen me toch seksueel oplaadt, vooral met een vreemde. Met vaste vriendjes werkt het na een paar weken al niet meer, maar als een vreemde een nacht lang mannelijkheid ligt uit te stralen naast me, ben ik in de ochtend opgeladen en klaar om af te gaan als een vuurpijl.

We maakten er een hete sessie van. De klant was tevreden, en ik ook. Toen ik achteraf in de druilerige ochtend weer naar mijn autootje liep, had ik het gevoel dat het een goede nacht was geweest. En besefte ik me dat ik weer een vriendje nodighad. Ik was even klaar geweest met relaties en vriendjes, maar je mist toch wel wat als je helemaal in je uppie bent, zelfs met een paar klanten per week.

Het enige wat lastig was, was een paar dagen later de gretige klant uitleggen dat dit een uitzondering was geweest. Sowieso doe ik dit niet met elke klant, maar hij moest er vooral ook niet op gaan rekenen dat dit herhaald zou worden. Soms maak je uitschieters, en dit was er eentje. Hij mocht de herinnering koesteren, en ik zou hem er absoluut niet op aankijken, maar dit ging niet herhaald worden. En omdat hij een fijne klant is, viel dat prima. Maar ik heb wel uren zitten broeden op de mail waarmee ik dat moest laten weten.