Psychologie

Ik mis airport wel, want vroeger kon ik overal wel een verbinding krijgen om mijn blogje te versturen. Nu moest ik een dag wachten omdat het gisteren niet kon. Die pavillion is mooi en snel, maar niet zo makkelijk en handig als mijn macje. Waarom maken ze Windows niet zo makkelijk, dan hoeven ze al die instellingen ook niet meer te maken.

Soms moet je opeens een beslissing maken tijdens het werk. De klant wil iets, maar hij verteld je niet wat het is. Dan moet je natuurlijk kiezen voor wat hij wil, als dat maar binnen je grenzen is. Soms is het niet zo makkelijk om te bepalen wat het is dat hij wil. Als een man heel duidelijk ergens op geilt is het niet zo moeilijk, maar als hij juist ergens onzeker over is kan het ingewikkeld zijn.

Natuurlijk is het makkelijkste om hem te vertellen dat je alles goed vind, dat het je niet uitmaakt. Dat is meestal ook gewoon waar, want het is werk. Maar soms is dat een afknapper, omdat hij juist wil dat je geilt op wat hij wil. Als je een goeie indruk hebt van wat hij wil, kan je daar hem juist een groot plezier mee doen. Als ze hints geven, is het natuurlijk duidelijk. Maar sommige doen dat niet.

Andersom kunnen ze ergens heel onzeker over zijn, en willen ze niet dat je ze er stiekem voor afkeurt. Dan proberen ze ook een duidelijk antwoord van je te krijgen. Dan gaat het er vooral om dat je het niet gewoon accepteerd, maar dat je ze fijn vind. Dat is iets heel anders. Als je dan zegt dat je het niet kan schelen, dan denken ze dat je het achterste van je tong niet laat zien. Dan blijven ze onzeker. Dat werkt heel slecht. Voordat je het weet ben je in het verkeerde stuk van hun complex.

Het lijkt soms een beetje kinderachtig. De man heeft betaald voor een dienst, maar hij wil je niet vertellen wat hij van je wil omdat hij het geiler of eerlijker vind als je er zelf mee komt. Dat is niet zo'n punt als je het dan maar niet erg vind als ik verkeerd gok. Maar sommige mannen zijn dan erg teleurgesteld, en dan denk ik: had het dan gewoon gezegd.

Voor de rest moet je het doen met een beetje psychologie. Als hoer hoor je een hoop aan van de mannen, want je bent een bedpartner. Daaraan vertellen mannen altijd meer. Als ik bij de AIVD zou werken, zou ik slimme hoeren inhuren om affaires te beginnen met wie ik wil bespioneren. Die krijgen zó alle informatie die je wil.

Ik zal een voorbeeldje geven, soms vraagt een man al via de telefoon wat voor maat lul je het liefste hebt. Als ik dan eerlijk antwoord zou geven, zou ik zeggen: "een gemiddelde, want ik weet niet wat je ermee kan. Als je goed bent in bed, heb ik liever een grote." Dat kan ik natuurlijk niet zeggen. Als een man daarmee komt, denkt hij dat hij groot of juist klein is. Dat betekend niet eens dat hij dan niet gemiddeld is, maar hij denkt het.

Dan moet je dus niet met gemiddeld aankomen, want dan is hij op je afgeknapt. Dan moet je maar gokkne. Als hij stil en zenuwachtig is, betekend het, dat hij bang is om afgewezen te worden. Dat kan zijn omdat hij heel erg groot is, maar het is niet vaak dat een man met een grote lul er niet toch stiekem trots op is. Hij zal dus wel klein zijn. Dan zeg je dat je eigenlijk het liefste een kleinere lul hebt, omdat je daar meer mee kan doen. Je moet wel een beetje geloofwaardig doen. Je hebt nog steeds de kans dat je mis zit, dus ik zal wel wat grote pikken zijn misgelopen. Kut, daar had ik tot ik dit schreef, nog niet aan gedacht.

Als een man gesteriliseerd is, is hij daar vaak ook nog een beetje zenuwachtig over. Voor oudere mannen gaat het wel goed, maar vooral mannen onder de 40 die het tóch doen, hebben vaak spijt. Dan vertel ik ze wel dat ze daarmee terug naar de dokter moeten, maar dat doen ze nooit. Ze voelen zich stom en opgelaten, maar ik vind het zonde als zo'n man minder lekker kan ketsen. Ik heb gelukkig wel truukjes met gesteriliseerde mannen.

Er zijn dus best mannen die het psychologisch moeilijk hebben met hun sterilisatie, vooral als ze er ook lichamelijk niet lekker mee zijn. Ze schieten losse flodders, en dat vinden veel mannen niet fijn. Bovendien zijn ze vaak geflest, want de meeste doen het omdat ze denken dat ze dan vaker mogen bij de vrouw. Dat gebeurd nooit, bij mijn klanten tenminste. Dat zorgt ervoor dat ze zich extra dom voelen.

De meeste mannen krijgen er geen complex van, maar het komt dus wel voor. Die mannen moet je oppeppen. Dan kom ik weleens over de brug dat ik me veilig en ontspannener voel met steriele mannen, ook al is dat bullshit. Ik kan ook mooi ontwijken dat ze tijdens seks er veel van voelen. Met één man heb ik hem ook verteld dat hij slim was omdat hij nou zonder risico op kindjes van bil kan met jonge meiden achter zijn vrouw om, maar dat gaat best ver. Dat kon alleen bij die ene.

In het echt kan het me natuurlijk helemaal niets schelen. Een gesteriliseerde klant die er geen last van heeft is precies hetzelfde als een niet-gesteriliseerde klant. Ik ben toch wel op het spiraaltje. Dat kan je niet zomaar zeggen, want dat komt ongeïnteresseerd over. Je zegt dus dat het fantastisch is. De reden verzin je er maar bij.

Een half jaar terug kwam een klant bij me. Hij was een vaste klant, en hij kwam al jaren met de regelmaat van de klok. Als hij een vergadering in Amsterdam had, kwam hij bij me langs voor hij naar zijn stad terugreed. Hij is best een leuke klant, want als hij eenmaal loskomt kan je lekker met hem praten. Hij is heel optimistisch en oprecht, en dat is leuk voor even. Ik denk dat die vrolijke optimistische sfeer me heel snel zou irriteren als ik langer dan een paar uurtjes met hem om moet gaan.

In bed was hij niet bijzonder. Eind twintig, gewone bouw. Een gemiddelde pik, maar dan met een te lange voorhuid. Hij was snel tevreden, hoefde niets bijzonders, dus gewoon pijpen en neuken zonder dat hij overal aan ging zitten of moeilijk deed. Seksueel was hij niet mijn type. Hij neukte niet lekker, en dat maakt het grootste verschil voor mij. Als je goed kan neuken, vergeef ik je veel andere dingen wel. Als je het niet kan, word het nooit wat.

Hij was een poosje niet geweest, maar hij is zo'n klant waarvan het niet opvalt als hij een poosje niet komt. Hij word geen onderdeel van je routine, daar komt hij net te weinig voor en daar valt hij ook te weinig voor op. Als je dan weer zijn 06 op je schermpje ziet, denk je opeens weer: dat was lang geleden. Hij was bijna een half jaar niet meer geweest.

Toen hij aankwam deed hij een beetje moeilijk. Hij was niet zo ontspannen als altijd, en ik voelde wel aan dat er iets aan de hand was. Hij rekte het praatje vantevoren een beetje. Ik sta dan al op scherp, om te zien wat er aan de hand is. Hij kwam er zelf niet mee, en je moet niet gaan vragen. Als je gaat vragen weet hij dat je iets aan hem ziet, en dan word zo'n man zenuwachtig en sluit zich af.

Ik heb het een zetje gegeven door me te gaan strippen, en dat werkte wel. Hij geilt op lingerie, en als ik daarmee speel komt hij meteen overeind. Hij houd vooral van undercups of quartercups, en die had ik speciaal voor hem aangetrokken. Hij ging na wat prutsen wel zelf uit de kleren, maar voordat hij zijn broek uittrok, kwam het hoge woord naar buiten:"Uhh, ik ben besneden, is dat een probleem?

Ik herinnerde me van die man dat hij een hele lelijke lange voorhuid had, die me heel goed uitkwam bij anaal omdat je van zijn bewegingen helemaal niets voelde. Bij vaginaal vond ik het juist een heel vervelend gevoel, want je voelt dat er iets in je zit, maar het wriemelt als een worm. Zo'n lul voelt alsof hij veel kleiner is dan hij echt is.

Hij had al die dingetjes die ik niet lekker vind aan een voorhuid, zoals het geurtje wat je maar niet weg kan wassen. Nouja, ik heb al eens geschreven over wat ik ervan vind, in mijn stukje over besnijdenis. Dat ga ik niet allemaal herhalen. Lees het nog maar eens terug.

Tijdens eerdere visites van deze klant had hij aleens verteld over de reacties die hij erop kreeg. Je moet in Nederland echt wel een lelijke voorhuid hebben voordat hij opvalt, maar hij had een vriendin die duidelijk het verschil kende. Toen had hij me ook verteld dat hij er heel erg tegen was, en het een afknapper aan haar vond. Ik heb hem toch ook maar verteld dat ik zijn pik super vond, en ik juist graag zo'n lekkere slobbervoorhuid had, en zijn lekkere grote pik echt precies was wat ik nodig had. Dat schoot allemaal net op tijd terug in mijn gedachten, want ik had al bijna gezegd: "Dat werd ook wel tijd, schat."

Ik was nog op zoek naar de goede reactie, en hij stond daar met zijn handen aan zijn broek, duidelijk naar mij te kijken hoe ik zou reageren. Ik heb iets gestameld, gevraagd hoe dat nou kon? Dat was niet de slimste opmerking, maar het kwam een beetje plotseling. Ik wou dat hij het over de mail had gevraagd, dan had ik er gewoon met een kopje koffie even over na kunnen denken.

Hij vertelde dat zijn vriendin op een avond maanden eerder opeens hard in zijn voorhuid had gebeten, en dat hij onder het bloed naar de eerste hulp was gereden. Daar moest hij worden besneden. Zijn vriendin had er geen spijt van, dus die heeft hij meteen de bons gegeven. Die reactie kon ik best wel snappen.

Nou kon ik er niet meer langer omheen, want nu moest ik kiezen of ik hem geruststelde dat ik het prima vond dat hij besneden was, of dat ik juist moest doen alsof ik het heel erg vond. Ik heb toen geprobeerd om daar mijn zesde zintuig voor te gebruiken, en daar ben ik toen maar opaf gegaan.

Een beetje voorzichtig zijn helpt dan niet. Je kan doen alsof het niets is, maar dan kan je er later weer niet op terugkomen. Dan gelooft hij je nooit. Dan kan je beter gewoon op één kant gokken, en er meteen voor gaan. Dat deed ik dus, ook al was ik wel een beetje zenuwachtig dat ik hem zou kwetsen.

Ik heb hem verteld dat ik het doodzonde vond van die prachtige penis, en toen hij glimlachte wist ik dat ik hem goed had ingeschat. Ik heb gezegd dat ik zou proberen er tóch nog een fijne tijd van te maken, en we hebben het lekker samenzweerderig gehouden. Hij had het fijn bij me, en dat was dus een succes. Ik was trouwens wel blij met zijn besnijdenis, want hij neukt nu véél beter.

Besnijdenis komt niet zovaak voor als sterilisatie, maar ik kom het wel tegen dat een klant opeens zonder vel langskomt. Meestal willen ze dan juist horen dat het de goede keuze is geweest, en vooral dat er níets is veranderd. Als je zegt dat het beter is geworden, zijn ze vaak ook niet blij omdat je dan zegt dat ze eerder minder goed waren. Mannen zijn daar héél gevoelig over.

Tattoos zijn makkelijk. Zelfs al is het bloedlelijk, dan nog vind ik het mooi, stoer en geil. Daar kan je tenminste niet mee misgaan. Je moet dan ook spontaan tijdens het neuken er wat over zeggen, dat vinden ze het einde. Hetzelfde gaat ook op voor piercings, ook al zijn sommige mannen daar een beetje schichtig over.

Met tattoos heb je dan ook mannen die erg enthousiast aan je gaan vragen, wat jij vind van hun volgende. Waar moet hij zitten, en wat voor plaatje? Dan is het ook wel vaak even gokken, maar ik doe altijd een plaatje wat leuk staat bij de laatste, en dan precies aan de andere kant van hun lijf, als ze daar plek hebben. Dat zijn ze namelijk meestal zelf wel van plan.

Er was een klant die een spinnenweb aan één kant op zijn arm had, en ik stelde voor dat hij een slang om de andere zou laten wikkelen. Hij maakte een afspraak een paar weken later, en dat was alleen maar om me te laten zien dat hij dat ook gedaan had! Ik vind tattoo's niet zo bijzonder, maar hij vond het echt leuk. Dat was besmettelijk!

Het ergste? Dat zijn mannen die vragen of je herpes "al hebt.
Dan lopen de rillingen over mijn rug, dat kan je wel snappen. Ik heb er zelfs één gehad die vroeg of ik al HIV/AIDS positief was. Dat denk ik dat een gemene grappenmaker was, maar die herpesvraag heb ik wel serieus gehad. Dan hoef ik gelukkig geen psychologie te gebruiken, die mannen hoef ik nóóit meer te horen of te zien.

Het werk zou een stuk simpeler zijn, als de mannen gewoon eerlijk zeiden wat ze wouden. Dat is toch niet zo moeilijk? Maar ze komen bij mij niet gewoon voor de daad van de seks, maar vooral voor de illusie. En ik denk dat ze zichzelf die illusie niet willen doorprikken, door toe te geven dat ze mij moeten vertellen, wat ik moet willen. Dat klinkt misschien een beetje raar, maar ik denk dat het wel zo zit.

Dom

N heeft me van de week hard uitgelachen. Ik voelde me ontzettend dom. We waren uitgeweest naar de stad, en we hadden in een café aan het Rembrandtplein wat gegeten, en ik ging haar een kunstgalerie laten zien waar ik al even heenwou. Onderweg hadden we het over werk, ook al praat ik daar liever over dan zij.

Als ik met N praat, ben ik altijd degene, die begint over werkdingen. Dan komt er ook wel een leuk gesprek, maar N laat wel merken, dat ze er eigenlijk niet graag over praat. Zij heeft het liever over huizen en wonen, en ze wil ook met een interieur-architect-opleiding beginnen. Ze houdt bij hoe het in de Oekraïne is, en ze praat veel met haar familie daar. Daar verteld ze me alles over.

Haar familie daar is arm, zelfs als je het bekijkt volgens de Oekraïners, en ze hebben een hoop aan het beetje geld wat ze stuurt. Ik was best ontroerd toen ze me dat de eerste keer vertelde, en ik vroeg of ze het werk daarom deed. Toen zei ze dat ze geld stuurde om van het gezeik af te zijn, en haar verdiensten dus ook flink lager vertelde dan wat ze echt verdiend. Dat is ook echt N, heel nuchter en erg direct.

Voor ouwehoeren over gewone dingen kan ik ook bij mijn gewone vriendinnen aankomen, dus met N praat ik graag over mijn en haar werk. We praten wel vaker, maar veel over klanten en minder over hoe we het werk aanpakken. De administratie-kant komt al helemaal niet vaak aan de beurt. Zij doet geen administratie, en ik laat het aan mijn geldmannetje over.

Deze keer kregen we het erover, terwijl we onderweg waren naar de galerie. Ik vertelde namelijk over de WTP waar mijn macje kapotging. Ik moest toen uitleggen aan N wat een WTP was. Zij krijgt die niet. Toen ik uitlegde dat dat kwam omdat ik ingeschreven stond met mijn bedrijfje, kreeg ze de lachstuip. Zij vond het maar dom, want ik maakte het alleen makkelijker om me te vinden. Dat is ook wel zo, maar anders vinden ze me tóch wel, door de advertenties.

Zij moest alleen maar harder lachen, en ze legt me uit dat een goeie exploitant meerdere websites heeft waar hij met je foto's staat, en dan via die website klanten aantrekt. Die komen dan via de exploitant bij jou terecht. Hij spreekt af met ze in een hotel, en op één dag heb je dan vijf of meer boekingen in één hotelkamer. De exploitant zorgt dus voor de klanten, en voor je veiligheid, en voor de boekingen. Je hoeft alleen maar klanten af te werken.

Haar eerste exploitant heeft haar geflest, maar toen ze met ervaring terugkwam na uitgezet te zijn, heeft ze haar nieuwe exploitant gevonden. Daarmee heeft ze betere afspraken. Ze is blij met hem omdat ze geen last meer heeft van de politie. Zolang ze werkt in Amsterdam Amstelland, Gooi en Vechtstreek of Hollands Midden, krijgt ze een waarschuwing als de politie langs gaat komen. Zij zegt dat hij een hacker heeft die de politie bespioneerd, maar ik denk dat hij gewoon een smeris betaald.

Ik krijg telkens controles van de politie, en die ben ik best wel zat. Ik zou ook wel willen kunnen zorgen dat ik van ze afwas. N vind me maar een domme doos dat ik het allemaal pik. En eigenlijk is dat ook wel zo, ik pik alles wat ze met me doen. Ik heb geen keus, of ik moet ondergronds gaan werken. Daar heb ik eigenlijk niet zo'n zin in, want dat voelt gewoon verkeerd.

Ze nodigde me weer eens uit om met haar exploitant te gaan praten, maar ik heb weer nee gezegd. Ik wil er het liefst niets mee te maken hebben, en als ik met zo'n man praat zal je zien dat ik dan later met hem gezien ben, en ik weet niet wat ze dan met me gaan doen. Ik ben natuurlijk wel nieuwsgierig, maar ik wil niet ergens in betrokken raken.

Als ik haar vraag, of zij er geen last van heeft dat ze werkt met criminelen, en eigenlijk de boel flest, dan klik ik totaal niet met haar. Ik kom niet door bij haar, want zij ziet het niet als criminelen. Zij gaat gewoon haar gang, en dat het niet volgens de regels is kan haar niets schelen. Ze vind het niet verkeerd, ze zegt dan ook dat ze niet steelt, niemand dwingt. Als ik haar dan vraag of ze het niet erg vind dat ze de maffia sponsort, gaat ze alleen maar lachen.

N is aan de Oekraïense maffia minder geld kwijt, dan ik aan de Belasting. Zij verdiend ook meer dan ik, omdat ze werkt voor een groot bedrijf dat het heel handig aanpakt. Ze heeft een Pools paspoort, dat klopt met de vergunning en de KVK registratie. Die naam deelt ze met andere meisjes die voor dezelfde exploitant werken, maar niet op die dagen of die uren. Zij vind het gevaarlijk dat ik een paspoort met mijn eigen naam in mijn werkflatje heb liggen. Ik heb geen keus.

Ik voelde me na dat gesprek maar een beetje dom en gebruikt. N heeft het veel beter geregeld dan ik. Als ze klaar is, dan houd ze op en staat ze nergens geregistreerd. Ze heeft veel meer van het geld wat ze verdiend heeft over, en dat staat netjes in het buitenland op een rekening. Ze hoeft niets te investeren, terwijl ik toch wel geld aan onkosten kwijtben. Ik heb het gewoon verkeerd aangepakt. De maffia sloopt je macje tenminste niet.

Zo voel ik me dan een poosje, maar dat gaat wel weer over. Ik werk toch liever legaal, en ik betaal mijn belasting omdat andere mensen anders mijn stuk moeten overnemen. Dat is niet netjes. Bovendien ben ik een schijterd, en ik zou de hele tijd bang zijn dat ik werd opgepakt. Nu werk ik volgens àlle regeltjes, en dat zijn er veel. Maar dan kunnen ze je in ieder geval niet zomaar meer pakken.

Flauwvallen

De advertenties heb ik maar weggehaald, ik werd er zelf gekker van dan jullie volgens de poll. Dat was me het tientje wel waard dat ze betaald hebben voor een maand lang irritante advertenties. Nou het echte stukje van vandaag:

In de films vallen vooral vrouwen flauw. Dan zuchten ze, en vallen ze sierlijk om met hun ogen dicht. In het echt zie ik niks sierlijks, en zijn het altijd de mannen en nooit ik. Daar ben ik wel blij om, want ik moet mijn zaak wel in de gaten houden. Er is niets enger dan om buiten bewustzijn te zijn, met iemand die je nooit helemaal mag vertrouwen.

Ik ben zelf nooit flauwgevallen. Ik heb als teenager wel geprobeerd, omdat het in de stripverhalen een goede manier was om aandacht te krijgen, of ik het kon. Ik had gelezen dat je jezelf flauw kan laten vallen door heel snel adem te halen. Toen ik het probeerde werd ik duizelig, maar ik viel niet flauw. Ik baalde.

Bij mannen is het anders. Vrouwen die flauwvallen zijn extra vrouwelijk, en als je het goed kan brengen kom je heel frêle en kwetsbaar over, en wil elke man je wel redden. Mannen die flauwvallen zijn een beetje raar. Een man die flauwvalt lijkt wel een beetje een watje. Het overkomt sommige mannen gewoon. Dat begrijp ik ook wel. Achteraf zijn ze er altijd een beetje beschaamd over.

Ik doe natuurlijk alsof er niets aan de hand is. De eerste keer schrok ik me wild, maar het komt elk jaar wel een keer of wat voor, dus je leert snel dat het niet raar is. Achteraf is het altijd even psychologie gebruiken om te zien of je de man moet troosten, of met hem lachen, of doen alsof er niets gebeurde.

Het zijn nooit de ouwe mannetjes die het overkomt, meestal zijn het juist de jonge jongens. Tieners zijn het meestal. Ik weet niet hoe het komt, misschien zijn die wel veel te opgewonden. Het gebeurd meestal als ze bijna bij hun hoogtepunt zijn. Het gebeurd nooit als ze liggen, altijd als ze rechtop zitten of staan.

Soms ben je een jongen aan het pijpen, en opeens laat hij een diepe zucht, en begint heel langzaam om te vallen. Ik kan beter niet proberen om een man te vangen als hij valt, want daarmee ben ik wel door mijn rug gegaan. Ik probeer in plaats daarvan hem op het bed te duwen, zodat hij goed valt. Dan is het een paar tellen wachten voordat hij weer bijkomt, dat gaat heel snel.

N zegt dat ze dan zorgt dat hij bijkomt terwijl ze hem pijpt, want die doet dan alsof ze het niet doorhad. Ik denk dat mijn klanten daar wel te slim voor zijn. Ik maak juist een praatje, terwijl ik ze geruststel. Als ze dan zin hebben om door te gaan, ga ik door. Dat is meestal wel zo. Het is even een kort moment, en daarna gaat het gewoon weer door voor zo'n man.

Ik heb me weleens zorgen gemaakt. Er is een klant die graag gepijpt word terwijl hij staat, en dan buigt hij langzaam over me heen. Hij hangt dan boven me, en hij is enorm groot. Als die flauwvalt verpletterd hij me. Soms zie ik weleens de tekens van flauwvallen bij hem als hij klaarkomt. Hij krijgt dan witte lippen, al zijn kleur trekt uit zijn gezicht. Af en toe ben ik daar weleens ongerust bij. Maar hij is nooit echt flauwgevallen, dus dan moet ik ook niet heel moeilijk gaan doen vind ik.

Een poosje geleden kwam er een jongen bij me die vooral via SMS met me had gepraat. De meeste mannen gebruiken vooral mail en telefoon, SMS is niet zo handig. Hij bleek een leuke jonge slungel te zijn, die een beetje zenuwachtig was. Ik was niet zijn eerste, zelfs niet zijn eerste prostituee. Hij was voor mij alleen maar bij raamhoeren geweest. Hij had moeite om zijn geld aan me te geven, dat was wel zichtbaar.

Hij is een knap joch, die best wel meisjes kan krijgen. Ik kreeg los van hem, dat hij bij mij kwam omdat hij zich vaak bij meisjes van zijn leeftijd niet bevredigd voelt. Dat is een reden die ik wel vaker hoor om bij mij te komen. Bij hem kwam ik er snel achter dat het kwam bij hem, omdat hij een lange dunne pik heeft. Dan kan je niet lekker dóórneuken als je met net ontmaagde tieners in bed ligt.

Bij mij kon hij rustig zijn gang gaan, en hij was heel enthusiast aan het neuken toen hij opeens ophield. Ik dacht dat hij was klaargekomen, maar toen ik opkeek zag ik dat hij asgrauw was, en heel langzaam kiepte hij achterover van het bed af. Hij kwam met een harde klap met zijn achterhoofd op de vloer.

Ik probeerde nog om hem tegen te houden, maar ik was veel te laat. Toen hij bijkwam had hij hoofdpijn, en ik was bang dat hij wat gebroken had. Hij liet zich door mij niet tegenhouden, en hij heeft zich toch aangekleeed en hij is weggegaan met zijn hand tegen zijn hoofd aan gedrukt. Ik maakte me wel een beetje zorgen, maar je kan hem niet verplichten om te wachten.

Het zal wel een biologisch iets zijn, dat flauwvallen. De mannen zeggen dat het komt door de fantastische ervaring, maar dan snap ik niet dat het met de jonge mannen veel meer gebeurd. Het overkomt mannen weleens, dus ik leg ook altijd uit dat flauwvallen meer voorkomt. Ik vind ook niet dat een man zich ervoor moet schamen. Het is niet iets dat hij zelf doet, het gebeurd gewoon. Ergens is het ook wel een compliment.

Junk

Een paar weken geleden had ik opeens geen pads meer. Ik had een volle dag met klanten, en ik moest even een kopje koffie. Ik heb mijn keuken helemaal doorgezocht om pads te vinden, maar ik kon alleen maar een oud pak Roodmerk vinden. Het was al een poos open, en het had niet meer de geur die ik bij koffie vind passen. Ik heb er toch van gedronken, want slechte koffie heb ik liever dan helemaal geen koffie.

Ik heb een koffie-verslaving, en vroeger was ik verslaafd aan sigaretjes. Ik heb veel geblowd, maar daar kon ik makkelijker zonder. Ik vond dat gewoon erg lekker. Verder ben ik niet gegaan, maar ik heb er wel duidelijk van gemerkt dat ik echt verslaafd was. Ik heb ook veel gedronken bij vlagen, maar dat is nooit een verslaving geworden gelukkig.

Er zijn klanten die verslaafd zijn. Die komen netzogoed als de nette klanten, en je merkt het vaak pas als ze aan je deur komen. Ik vind een roker of een koffie-junk zoals ik geen verslaafde, want dat kan je doen zonder dat het je leven veranderd. Als ik praat over een verslaafde, dan heb ik het over mensen die alcoholist zijn, of aan de heroïne verslaafd zijn. Bij die mensen verandert hun leven echt van hun verslaving.

Verslaafden die bij mij komen, zijn vaak kleurrijke mensen. Ze leven heel erg intens en voor het moment, en ik hoor daarbij. Als ik weet dat een man verslaafd is, maak ik wat extra tijd omdat die mensen vaak een douche nodig hebben als ze bij me komen. Je moet je een beetje aan je klanten aanpassen, als ze andere behoeftes hebben. Bij verslaafden is dat wel zo. Je moet meestal vooral wat meer geduld hebben, en ze willen graag dat je ze als mensen behandeld, niet als junks.

Verslaafden hebben een wanhopige behoefte, om puur te genieten. Als ze bij mij komen, zijn ze op zoek naar extase. Ze geven zich helemaal, zonder schaamte en zonder valse bescheidenheid. Dat vind ik mooi om te zien, ze hebben iets kunstzinnigs. Er zijn veel beroemde kunstenaars geweest die ten onder gingen aan hun kunst, en voor verslaafden is dat soms ook zo. Kunstenaars werken om de wereld intenser te laten beleven door mensen die van hun kunst komen genieten, maar verslaafden zijn meer bezig om zèlf de wereld zo intens mogelijk te beleven, ook al gaan ze eraan kapot.

Ik krijg wel veel alcoholisten, helaas zijn ze nooit zo aantrekkelijk als Nicolas Cage. Voor de rest lijkt het ook totaal niet op Leaving Las Vegas, eigenlijk. Alcoholisten beginnen vaak met weglopen voor iets, maar als het echt sterk geworden is, zijn ze vaak boos op de wereld. Potentie is een groot probleem voor deze mannen, maar niet zo groot als hun eenzaamheid. De wereld laat je links liggen als je een alcoholprobleem hebt. Ik geef ze graag een beetje warmte.

Alcoholisten in bed is veel improviseren. Ze hebben niet zoveel potentie, en ze zijn snel moe. Je bent dus vooral vóór ze bezig, en zij genieten van je. Je hebt meestal meer succes met pijpen dan met neuken, want hoe gevoelig ze zijn kan zomaar veranderen. Als je de spanning teveel laat oplopen, worden ze soms agressief, dus j kan het beste zo'n man duidelijk maken wat er gebeurd, en gewoon direct naar zijn orgasme gaan toewerken. Dat is toch wel genoeg werk.

Er zijn mannen die drugs alleen maar gebruiken voor het plezier, of om te ontspannen. Die zijn niet echt junks, want ze hebben banen en gezinnetjes. Bij mij gebruiken ze dan omdat ze het fijner vinden. Dat vind ik niet zo fijn, want een man word toch onvoorspelbaar van drugs. Als je een junk of alcoholist bent, begrijp ik het wel. Maar voor de lol, dat keur ik toch wel af. Ik kan er meestal niets aan doen, ze doen het in de auto voordat ze bij mij komen.

Die gelegenheids-junks zijn beurshandelaars, advocaten, dokters, bankiers. In die beroepen worden er héél veel drugs gebruikt. Het lijkt wel alsof je geen dokter kan vinden die niet snoept. Advocaten gebruiken ook heel vaak coke. Ik heb een hekel eraan als een klant coke of speed gebruikt, want dan is er niets meer te beginnen met zijn pik.

Dat soort gelegenheidsjunkie is vaak heel erg dominant, maar je kan hem niet zijn gang laten gaan. Dan worden ze vaak agressief of komen ze veel te snel klaar. Je kan er ook niet op rekenen dat ze van het condoom afblijven, dus dat moet je vlak vantevoren aanbrengen, zodat ze de tijd niet hebben. Ik vind het maar vermoeiende mannen, die bovendien niet leuk zijn in bed. Ze eisen alles maar op, je hebt geen dialoog.

Verslaafden die hero¨ne gebruiken, of dat soort van middelen, noem ik maar junks. Dat is een naam waar ze zelf niet van houden, maar het is hoe ze genoemd worden. Junks hebben een spiraal van verslaving meegemaakt, die al je kracht nog niet kan verbreken. Bij mij komen ze even uitbreken uit hun ellende, en even mijn warmte voelen. Dat vind ik wel vleiend, dat een man die zo door het bruin is geobsedeerd, toch zijn geld en tijd aan mij besteed.

Junks hebben vaak maar héél weinig libido. Ze willen meestal meer liefde. Dat kan ik makkelijk geven, en de seks is dan het middel. Je moet rustig aan doen, ze zijn breekbaar, ze lijken soms dertig jaar ouder dan ze echt zijn. Ze hebben veel jeuk, en ze hebben vaak ontstekingen en ziektes. Daarom moet je een soort van verpleegster zijn af en toe, om te zorgen dat ze zich kunnen ontspannen. Het blijft een man, dus je moet hem wel zijn waardigheid geven.

De laatste soort van verslaafden, zijn de hoogsensitieve mensen die door medicijnen verslaafd zijn geraakt. Je krijgt al hun ellende te horen, en dat accepteer je maar. Ze zijn vaak hypochonders, en ze hebben overal een naampje voor. Elk probleem wat ze hebben, heeft een etiketje. Ik probeer me in te leven in zo'n man, maar het is te moeilijk. Alles vinden ze een probleem, en ze leggen zich erbij neer en nemen meer medicijnen. Als ze het niet van de dokter kunnen krijgen, bestellen ze het op Internet.

Hoogsensitieve mannen zijn echt te moeilijk voor me. Ze klagen zoveel over zulke alledaagse dingetjes, dat ik me echt niet kan inleven. Ik irriteer me teveel. Dat verberg ik natuurlijk, maar ze krijgen geen optimale ervaring van me. Ik werk gewoon als met alle klanten, maar ik knik gewoon een beetje als ze vertellen over wat ze dwarszit. Er is geen beginnen aan! Je kan niet de hele tijd maar blijven oppassen voor alles wat ze hebben, want het is teveel. En dan willen ze ook nog graag hun hele verhaal aan je vertellen. Daar kan ik echt niet tegen, maar je kan zo'n man niet zeggen dat hij gewoon moet opzouten. Hoogsensitief is wel iets.

Toen ik nog kraakte kende ik ook junks, die bij ons woonden. Ze trokken wel weer verder, maar ze pasten beter in onze krakerswereld dan in de consumptiemaatschappij. Ik had weinig contact met ze, want ik was nog niet zo weerbaar. Ik heb zo'n man weleens mijn bed gegeven, eigenlijk voor één nacht maar ik durfde hem niet weer te vragen of ik het terug mocht.

Junks zijn niet alleen maar lieve wezens, ik word er ook weleens gek van. Ze zijn bijvoorbeeld heel onbetrouwbaar. Als je een afspraak maakt, word het niet altijd netjes afgezegd als hij opeens niet komt. Dan zit je dus met verloren tijd. Ze zijn ook niet goed met andere afspraken, voordat je het weet ben je wéér over condooms aan het zeuren.

Er kwam deze week een junk die wel vaker komt, en na de beurt wou hij me betalen met een DVD-speler om zijn geld terug te krijgen. Hij wou zijn beurt van €260 betalen met een DVD-speler zonder doos, die je bij de blokker voor €30 kan kopen. Toen ik nee zei, begon hij heel zielig te zeuren. Normaal ben ik daar wel gevoelig voor, maar niet als je mijn klant bent. Ik vond het heel kinderachtig, en dit is niet de eerste keer dat junks zoiets doen.

Tenslotte is er één ding waardoor ik soms overweeg om maar helemaal geen junks of alcoholisten meer toe te laten. Ze hebben veeltevaak herpes of andere SOA. Als iemand bij mij komt met herpeszweren kan hij meteen oprotten. Wat denken ze wel niet? En toch komen junks ermee aan alsof er niets aan de hand is. Er komen er ook genoeg met ontstoken pikken, en dat hoef ik ook niet. Dat kan best wat onschuldigs zijn, maar ik wil het niet wagen. Bovendien kan je HIV/AIDS niet zien, en dat hebben junks ook veel meer. Ik vind het onverantwoord om het risico te nemen. Ik doe junks nog omdat ik me anders schuldig voel, maar eigenlijk zijn ze de moeite niet voor mij.

Politie

Ik zie in mijn werk regelmatig smerissen. Ze komen vaak even langs om te controleren, en even het domme hoertje te intimideren. Ik word dan eventjes behandeld als een stomme del, en ze proberen me te laten zeggen dat ik gedwongen ben. Soms proberen ze je te laten zeggen dat je geen vergunning hebt, ook al heb je die wel. En altijd moet je je legitimeren, want ze moeten alles van je weten. Als je gewoon weet dat je niet moet toegeven, is het eventjes machtsvertoon, en druipen ze daarna wel weer af.

Dat machtsvertoon van de overheid vind ik heel kinderachtig. Het is pure pesterij, want ze weten dat ze niks gaan vinden. Ze doen het omdat er morele bezwaren bij de prostitutie zijn bij de politiek. Sommige smerissen staan er alleen bij terwijl een pafferig ambtenaartje zijn belachelijke controle komt doen, maar sommige gaan proberen om je te redden. Daar heb ik een hekel aan, het is zo respectloos.

Ik heb ook met de politie te maken gehad door mijn ervaringen met mijn oude buurt, mijn eigen aangiftes van stalking, diefstal, verkrachting, vandalisme en auto-inbraak. Dan is er geen beweging in te krijgen. Je word meestal gesust, en als je buiten staat snap je pas dat er eigenlijk helemaal niets is gedaan en je het kan vergeten. Ze hebben het dan over personeels-tekort, maar waarom hebben ze dan wel tijd om mij lastig te vallen?

Die bezoekjes van de politie of aan de politie hebben ook weleens een voordeeltje, want een politieman die bij me langs is geweest komt ook nog weleens in zijn eentje terug. De politie loopt ook hoeren. Agenten willen graag veel discretie, en ze komen daarom ook bijna nooit in uniform. Ik denk dat het twee keer is gebeurd dat er eentje in uniform langskwam. De rest van de keren komen ze gewoon in normale kleren.

De politie vind ik een dooie burocratie, waar je niks van kan verwachten. Maar politie-agenten zijn wel fijne mensen. Als klant zijn ze meestal heel netjes, en ze kunnen vaak goed praten. Ze zijn oplettend, soms is dat zelfs irritant. Als je een babbeltje met ze maakt zijn sommige meteen aan het porren om te kijken of je verhaal wel klopt. Daar kom je niet voor, denk ik dan. Hij wil toch een illusie van je, en dan is het een beetje dom om dat lastiger te maken.

Ik heb een zwak voor een man in uniform. Ik vind een man die gezag uitstraald, geweldig. Nou heeft dat politie-uniform niet zoveel gezag meer, maar sommige van die mannen kunnen het nog wel. Het maakt niet zoveel uit dat uniform, als ze niet in uniform bij me langskomen. Je kan toch nog wel zien aan die mannen dat ze smeris zijn, het zit er een beetje in denk ik.

Als klant zijn politiemannen eerst heel gewoon, maar later merk je dat de meeste heel gefrustreerd zijn. Ze doen hun werk vanwege een gevoel van verantwoordelijkheid, en de meeste klagen dat ze die niet kunnen invullen door al het papierwerk en de regeltjes. Inderdaad klinkt het alsof er heel moeilijk word gedaan binnen de politie.

Ze lijken wel te denken dat ik het beter begrijpen kan, dan andere mensen. Ik zit volgens één van die agenten "in het milieu", en daarom denkt hij dat ik het allemaal begrijp. Hij snapt volgens mij niet dat ik helemaal niet zoveel zie van misdaad en politiezaken. Dat vertel ik hem natuurlijk nooit, want hij moet juist het idee hebben, dat ik hem helemaal begrijp en accepteer.

Ik heb dus dubbele emoties bij de politie, vooral als ze als klant bij me komen. Ik vertrouw ze niet meer, maar ik zie wel dat er goede mannen werken daar. Ik vind het alleen een heel erge makkelijke smoes om maar te zeggen dat ze verplicht zijn om te doen wat ze doen.

Je komt er ook genoeg tegen waar je niets mee kan hoor. Er zitten ook tussen de agenten die klant worden, genoeg preutse types, of van die zeikerds. In de TV-series zijn agenten doorgewinterde speurders, die nergens meer van opkijken. In het echt zijn het vaak een beetje naïeve mannen, die een hele simpele kijk hebben. Het lijkt wel of ze zo zijn uitgezocht.

Ik heb echt een zacht plekje voor mannen in uniform, maar de politie, daar heb ik het wel mee gehad. Het is zo'n club die echt heel veel zou kunnen zijn, maar ze doen alleen maar moeilijk, en hun echte taken laten ze liggen. Er is een klant geweest die zei dat hij het erg voor ons vond dat de politie "ons niet kon bereiken" Die snapt dus niet dat ik bijna maandelijks word bezocht, en dat zíj niet thuis geven als ik ze nodig heb.